บทที่ 45 เซ็นสัญญา

เสียงเคาะประตูดังขึ้น คนสี่คนเดินเข้ามา สองคนเป็นชายใส่เสื้อเชิ้ตขาว ผูกไท กางเกงสแล็กสีดำ ดูรู้ทันทีว่าเป็นนายหน้า อีกสองคนเป็นชายหญิงวัยกลางคน ดูเหมือนสามีภรรยาที่มาหาเช่าบ้าน

โจวเฉียงมองไปที่นายหน้าคนนำทาง รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตา พอเห็นป้ายชื่อก็ชัดเจนว่ามาจากบริษัทหว่ออ้ายหว่อเจีย

"พวกคุณมาจากจงเหว่ยใช่ไหม? พวกผมมาจากหว่ออ้ายหว่อเจีย กุญแจห้องนี้พวกคุณยืมมา พวกผมเลยพามาดูเลย" นายหน้าคนนั้นบอก

"ไม่เป็นไรครับ ดูพร้อมกันได้เลย" โจวเฉียงยิ้มรับ การมีคู่แข่งเข้ามาดูห้องพร้อมกันแบบนี้ ยิ่งเข้าทางเขา เพราะจะช่วยกระตุ้นให้ลูกค้าเกิดความรู้สึกเร่งด่วน

นายหน้าหว่ออ้ายหว่อเจียพยักหน้าเล็กน้อย แล้วรีบพาลูกค้าของตัวเองเดินดูห้อง สองสามีภรรยาคู่นั้นเดินดูไปกระซิบกระซาบไป ดูท่าทางพอใจกับห้องนี้ไม่น้อย

"เสี่ยวโจว พวกเขาเป็นใคร?" หลี่อวี้เฟินขมวดคิ้ว รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

"คู่สามีภรรยานั่น เป็นลูกค้าจากบริษัทอื่นครับ น่าจะมาเช่าห้องเหมือนกัน" โจวเฉียงอธิบาย

"มันต้องมีคิวสิ ฉันยังดูไม่เสร็จเลย พวกเขาเข้ามาได้ไง" หลี่อวี้เฟินเริ่มโวยวาย

"พี่หลี่ครับ ตอนนี้ในหมู่บ้านจิงซิน เหลือห้อง 4 ห้องนอนให้เช่าแค่ห้องเดียว ใครวางเงินจองก่อนก็ได้ก่อน เจ้าของห้องเขาดูที่เงินจองครับ ไม่ได้ดูว่าใครมาก่อนมาหลัง" โจวเฉียงย้ำ

"พูดซะน่ากลัว บ้านในปักกิ่งมีตั้งเยอะแยะ มีเงินกลัวจะเช่าไม่ได้หรือไง?" หลี่อวี้เฟินเชิดหน้า

"พี่พูดถูกครับ บ้านมีเยอะ แต่คนในปักกิ่งเยอะกว่า บ้านดีๆ ใครก็อยากได้ ผมถึงเร่งพี่ไงครับ ถ้าพี่ชอบห้องนี้ รีบจองเถอะครับ ช้าไปเดี๋ยวโดนแย่งอีกนะครับ"

"ฉันต้องกลับไปปรึกษาสามีก่อน จะให้ตัดสินใจตอนนี้เลยได้ไง" น้ำเสียงหลี่อวี้เฟินเริ่มอ่อนลง

"ยุคนี้ไฮเทคแล้วครับ พี่ถ่ายรูปส่งไปให้แฟนดู แล้วโทรคุยกันเลยก็ได้ครับ ขืนกลับไปปรึกษา คู่ผัวเมียคู่นั้นอาจจะชิงเช่าตัดหน้าไปก่อน ถึงตอนนั้นอยากเช่าก็ไม่มีห้องแล้วนะครับ" โจวเฉียงพูดพลางผายมือไปทางคู่แข่ง

หลี่อวี้เฟินมองคู่แข่งแล้วเริ่มเครียด เมื่อวานเพิ่งพลาดไปห้องนึง วันนี้จะให้พลาดอีกก็กะไรอยู่ เธอจึงทำตามที่โจวเฉียงบอก ถ่ายรูปส่งให้สามีดูแล้วโทรคุย

"พี่หลี่ แฟนว่าไงบ้างครับ?" โจวเฉียงถามทันทีที่เห็นเธอวางสาย

"เขาบอกว่าห้องโอเค แต่ค่าเช่าแพงไปหน่อย ถ้าลดเหลือ 12,500 หยวนได้ ก็เช่าเลย" หลี่อวี้เฟินต่อรอง

โจวเฉียงยิ้ม รู้ทันทีว่านี่คือการต่อราคา "พี่หลี่ ห้องนี้เป็นห้อง ราชาแห่งตึก เชียวนะครับ 13,000 นี่ไม่แพงเลย ตอนนี้คนหาเช่าเยอะกว่าห้อง ถ้าพี่ต่อมากไป เจ้าของเขาอาจจะปล่อยให้คนอื่นนะครับ"

"อะไรกัน ซื้อของยังต่อได้ เช่าบ้านทำไมจะต่อไม่ได้" หลี่อวี้เฟินทำท่าไม่พอใจ

"เอาอย่างนี้ครับ เดี๋ยวผมโทรหาเจ้าของห้องให้ ลองถามราคาต่ำสุดให้ครับ"

"โอเค โทรเลย" หลี่อวี้เฟินนั่งลงบนโซฟา ขย่มทดสอบความนุ่ม

โจวเฉียงเดินออกไปโทรหาเจ้าของห้อง คุยจนเจ้าของยอมลดให้ 200 หยวน เหลือ 12,800 หยวน

โจวเฉียงเห็นว่าราคานี้ใกล้เคียงกับที่ลูกค้าต้องการ เลยนัดเจ้าของห้องมาเซ็นสัญญาที่ร้านทันที

พอกลับมาบอกราคา 12,800 หยวน หลี่อวี้เฟินยังทำท่าจะต่ออีก แต่โจวเฉียงรู้ทันว่าเป็นแค่นิสัยชอบของถูก เขาจึงกดดันซ้ำว่ายังมีลูกค้าอีกหลายคนรอคิวอยู่ ถ้าไม่รีบจองวันนี้ คืนนี้ห้องหลุดแน่

ด้วยบทเรียนจากเมื่อวาน หลี่อวี้เฟินกลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอย จึงยอมตกลงที่ราคา 12,800 หยวน และตามโจวเฉียงกลับไปที่ร้าน

เมื่อเจ้าของห้องมาถึง โจวเฉียงรีบแนะนำตัวแล้วเข้าเรื่องราคา 12,800 หยวนทันที ไม่เปิดช่องให้ทั้งคู่คุยกันมาก แล้วรีบกางสัญญาให้เซ็น

การเช่าบ้านขั้นตอนไม่ซับซ้อนเหมือนซื้อขาย พอราคาลงตัว การเซ็นสัญญาก็ราบรื่น

โจวเฉียงถอนหายใจอย่างโล่งอก ปิดจ๊อบสำเร็จ ตามกฎบริษัทจะได้ค่านายหน้าเท่ากับค่าเช่า 1 เดือน คือ 12,800 หยวน

แต่เจ้าของห้องก็เขี้ยวพอดู ไม่ยอมจ่ายเต็ม โจวเฉียงเลยลดให้ 800 หยวน เหลือเก็บจริง 12,000 หยวน แบ่งเข้าบริษัท 50% โจวเฉียงรับไปเต็มๆ 6,000 หยวน เท่ากับเงินเดือนพนักงานออฟฟิศทั้งเดือน คุ้มค่าเหนื่อยจริงๆ

"เชี่ย! พี่เฉียง ช่วงนี้กินยาโด๊ปมาเหรอ เปิดบิลอีกแล้ว!" เย่เทียนเท้าคางมองด้วยความอิจฉา

"ถ้ากินยาแล้วเปิดบิลได้ ป่านนี้นายคงเปิดบิลรัวๆ แล้วมั้ง" โจวเฉียงสวนกลับ

"สามวันสองบิล แบบนี้ต้องเลี้ยงแล้วล่ะ ฉันเริ่มอิจฉาตาร้อนแล้วเนี่ย" หลิวเฉวียนแซว

"ใช่ๆ วันนี้ฤกษ์ดี เลี้ยงวันนี้เลยพวกเราจะได้เฮงตามพี่เฉียงไปด้วย" เย่เทียนผสมโรง

"วันนี้มีนัดแล้ว พรุ่งนี้เย็นละกัน" โจวเฉียงรู้ว่าหนีไม่พ้น อีกอย่างเว่ยตงเพิ่งคืนเงิน 8,000 หยวนมา ตอนนี้กระเป๋าตุง เลี้ยงเพื่อนฝูงหน่อยจะเป็นไรไป

"พี่เฉียง นัดใครไว้เหรอ? แฟนเหรอครับ?" หลี่เหวินหมิงถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

"เฮ้อ..." โจวเฉียงถอนหายใจ แบมือ "ฉันก็หวังว่าจะเป็นงั้นเหมือนกัน"