บทที่ 34 เรื่องใหญ่แล้ว

"พี่หลี่ครับ อย่าเพิ่งรีบไป ผมหาห้องเช่าสี่ห้องนอนเจอแล้วครับ" โจวเฉียงรีบตะโกนบอก

"จริงเหรอ? ดูห้องตอนนี้ได้เลยไหม?" หลี่อวี้เฟินถามอย่างสงสัย

"ดูได้ครับ เดี๋ยวผมพาไปตอนนี้เลย" โจวเฉียงตอบเสียงจริงจัง

"งั้นฉันไปดูห้องกับเธอก่อน แล้วค่อยกลับมาซื้อของ" หลี่อวี้เฟินหยุดเดิน มองหน้าโจวเฉียงเหมือนกลัวโดนถ่วงเวลา

"ไม่มีปัญหาครับ" โจวเฉียงพยักหน้า แล้วหันไปตะโกนถามเพื่อนร่วมงาน "ใครว่างบ้าง ไปช่วยพาพี่หลี่ดูห้องกับผมหน่อย"

"พี่เฉียง ต่อจากพี่ก็ถึงเวรผมแล้ว ผมไปไม่ได้ครับ" เย่เทียนยักไหล่

"โอเค"

"พี่เฉียง ผมไปกับพี่เอง" หลี่เหวินหมิงลุกขึ้นเสนอตัว

"ได้" โจวเฉียงพยักหน้า ลูกค้าคนเดียว ไปกันสองคนก็เอาอยู่

"เหวินหมิง นายหยิบถุงคลุมรองเท้ากับใบยืนยันการดูบ้านมานะ เดี๋ยวฉันไปหยิบกุญแจห้องก่อน" โจวเฉียงสั่งงาน แล้วเดินไปที่ตู้กุญแจริมผนัง เปิดตู้หยิบกุญแจออกมาดอกหนึ่ง

"ครับ" หลี่เหวินหมิงรับคำ ที่เขาเสนอตัวไม่ใช่แค่จะช่วย แต่เพราะอยากเรียนรู้วิธีการพาดูห้องจากโจวเฉียงเพื่อเพิ่มประสบการณ์ให้ตัวเองด้วย

"พี่หลี่ เชิญครับ" โจวเฉียงผายมือ เชิญหลี่อวี้เฟินเดินออกไป หลี่เหวินหมิงก็รีบเดินตามหลังมา

"เสี่ยวโจว ห้องที่จะไปดูอยู่ตึกไหน สูงไหม?" หลี่อวี้เฟินถาม

ก่อนหน้านี้ตอนโจวเฉียงหาห้อง หลินเยว่ชวนคุยและถามความต้องการไปแล้ว หลี่อวี้เฟินบอกว่าอยากได้ชั้นล่างถึงชั้นกลาง โจวเฉียงแอบฟังอยู่จึงรู้เรื่องนี้ดี

"เราไปดูที่ตึก 9 ครับ ชั้นกลางค่อนไปทางล่าง" โจวเฉียงบอก

"ชั้นล่างๆ น่ะดีแล้ว ฉันอยู่ตึกสูงไม่ชิน มองหน้าต่างออกไปแล้วขาสั่น ยิ่งถ้าไฟดับลิฟต์เสียต้องเดินขึ้นบันได มีหวังเหนื่อยตายพอดี" หลี่อวี้เฟินบ่น

หลี่เหวินหมิงเดินตามหลัง ตั้งใจฟังบทสนทนา เขาเองก็หาห้องเช่าสี่ห้องนอนไม่เจอเหมือนกัน เลยสงสัยว่าโจวเฉียงจะพาไปดูห้องไหน พอได้ยินว่าเป็นตึก 9 เขาก็เริ่มนึกว่า ตึก 9 มีห้องสี่ห้องนอนปล่อยเช่าด้วยเหรอ?

การพาดูห้องมีเทคนิคเยอะ หนึ่งในนั้นคือต้องเลี่ยงไม่ให้ผ่านหน้าร้านคู่แข่ง เปรียบเหมือนเสือคาบเนื้อแกะผ่านรังหมาป่า ถึงหมาป่าจะไม่กล้าแย่งซึ่งหน้า แต่ถ้าเผลอเมื่อไหร่เนื้อแกะอาจโดนฉกไปได้ ดังนั้นโจวเฉียงจึงวางแผนเส้นทางเดินไปตึก 9 โดยเลี่ยงร้านนายหน้าเจ้าอื่น

เมื่อถึงตึก 9 ทั้งสามขึ้นลิฟต์ไปชั้น 5 มาหยุดหน้าห้อง 9-501 หลี่เหวินหมิงรีบส่งถุงคลุมรองเท้าให้ ทุกคนสวมถุงคลุมรองเท้าเรียบร้อย

บริษัทนายหน้ามาตรฐานจะให้สวมถุงคลุมรองเท้าก่อนเข้าห้อง เพื่อกันพื้นเปื้อนและสร้างความประทับใจให้เจ้าของบ้าน

สวมเสร็จ โจวเฉียงไขกุญแจเปิดประตูห้อง 501 เดินผ่านโถงทางเข้าสู่ห้องรับแขก ภาพเบื้องหน้าดูกว้างขวางสว่างตา

ห้องสี่ห้องนอนพื้นที่กว้างขวาง ห้องรับแขกใหญ่ ทิศทางดี แสงเข้าถึง ความโล่งโปร่งแบบนี้หาไม่ได้ในห้องขนาดเล็ก

พอเข้ามา หลี่อวี้เฟินเดินดูรอบห้องด้วยตัวเองโดยไม่ต้องให้โจวเฉียงแนะนำ เธอสำรวจห้องรับแขก ครัว ห้องนอน และห้องน้ำอย่างละเอียด

ขณะที่โจวเฉียงพาดูห้อง หลี่เหวินหมิงกลับขมวดคิ้วครุ่นคิด เขารู้สึกคุ้นๆ กับห้องนี้แต่นึกไม่ออก

เขาหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาเปิดดู ในนั้นจดรายการทรัพย์เกรดเอไว้ ทั้งเช่าและขาย พอไล่ดูหมวดสี่ห้องนอน เขาก็เจอข้อมูลห้องตึก 9 ห้อง 501

แต่ทว่า... ในสมุดจดไว้ชัดเจนว่า ห้อง 9-501 นี้ ขาย ไม่ได้ ปล่อยเช่า!

สมุดพกแบบนี้เป็นของคู่กายพนักงานขาย เอาไว้เช็คข้อมูลได้ไวกว่าเข้าระบบคอมฯ

หลี่เหวินหมิงลูบจมูก สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น โจวเฉียงรีบจนดูผิด หรือว่าห้องนี้ปล่อยทั้งเช่าและขายกันแน่

หลายคนอาจงงว่าห้องเดียวจะทั้งขายทั้งเช่าได้ไง จริงๆ แล้วเป็นเรื่องปกติ เจ้าของบ้านที่มีหลายหลังและไม่รีบใช้เงิน อาจตั้งราคาขายสูงๆ ไว้ ถ้าขายไม่ออกก็ปล่อยเช่ากินค่าเช่าไปพลางๆ ได้ประโยชน์สองต่อ

คิดได้ดังนั้น หลี่เหวินหมิงเดินเลี่ยงออกมาที่มุมบันไดหนีไฟ ค้นเบอร์เจ้าของห้อง 9-501 จากสมุด แล้วกดโทรออก

รอสายครู่หนึ่ง ปลายสายก็รับ "ฮัลโหล ผมจ้าวเหว่ยหมินครับ"

"สวัสดีครับพี่จ้าว ผมหลี่เหวินหมิงจากจงเหว่ยครับ"

"อ๋อ จงเหว่ย กุญแจบ้านผมก็ฝากไว้ที่ร้านคุณนี่ มีอะไรเหรอ?" จ้าวเหว่ยหมินถาม

"พี่จ้าวครับ บ้านพี่ประกาศขายอยู่ใช่ไหมครับ พอดีผมมีลูกค้าอยากเช่าสี่ห้องนอนแบบห้องพี่เลย พี่สนใจจะปล่อยเช่าไหมครับ?" หลี่เหวินหมิงลองหยั่งเชิง

"ไม่สน" จ้าวเหว่ยหมินตอบเสียงเด็ดขาด

"พี่จ้าวครับ ปล่อยห้องว่างไว้เฉยๆ ก็เสียดายนะครับ ถ้าปล่อยเช่าก็มีรายได้รายเดือน แถมยังประกาศขายต่อได้ด้วย" หลี่เหวินหมิงตื๊อ

"ไม่อาว ยุ่งยาก ผมอยู่ต่างจังหวัดไม่มีเวลามาจัดการหรอก อีกอย่างถ้าคนเช่าทำห้องสกปรกเละเทะ แล้วผมจะขายต่อยังไง" จ้าวเหว่ยหมินบ่น

"พี่จ้าวครับ งั้นสรุปว่าพี่ไม่ปล่อยเช่าแน่นอนนะครับ" หลี่เหวินหมิงถามย้ำ

"เออ ไม่เช่า ไม่ได้เดือดร้อนเงินแค่นั้น" จ้าวเหว่ยหมินตอบแล้ววางสายไป

วางสายเสร็จ หลี่เหวินหมิงยิ้มอย่างมั่นใจ เขาเดาถูก ห้องนี้ขายอย่างเดียวไม่ปล่อยเช่า การพาลูกค้าเช่ามาดูห้องขาย ถือเป็นความผิดพลาดร้ายแรง

คราวนี้โจวเฉียง... งานเข้าอย่างจังแล้ว!