บทที่ 3 โรงงานเซรามิกรับสมัครคนงาน

บทที่ 3 โรงงานเซรามิกรับสมัครคนงาน

ตอนเช้า

หลังจากที่หลี่เฟิงกินข้าวที่ตัวเองทำเสร็จแล้ว เขาก็ออกจากบ้านไป

ตอนที่ทำอาหาร หลี่เฟิงสังเกตว่าหลังจากที่เขาทำอาหารเสร็จ ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัว

ค่าประสบการณ์ทักษะการทำอาหาร+1

นี่คงจะเป็นค่าความชำนาญสินะ

ตอนที่กินข้าว หลี่เฟิงได้ตรวจสอบหน้าต่างสถานะของตัวเอง ก็พบว่าค่าประสบการณ์ทักษะการทำอาหารของเขาอยู่ที่ 2/100 แล้ว

เขาทำอาหารไปสองมื้อ

ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ผิดแน่

ระบบนี้น่าจะเป็นระบบค่าความชำนาญ

ส่วนจะมีประโยชน์อะไรที่แน่ชัดนั้น ก็คงต้องรอให้เขาเลื่อนระดับเป็นเลเวลหนึ่งได้สำเร็จก่อนถึงจะรู้

เรื่องที่สำคัญที่สุดของหลี่เฟิงในตอนนี้ ก็คือการหางานทำ

อันที่จริงหลี่เฟิงก็รู้ดีว่า การหางานทำในยุคนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย

เพราะคนหนุ่มสาววัยเดียวกับเขาที่ไม่มีงานทำนั้นมีอยู่มากมาย

ในซื่อเหอเยวี่ยนก็มีอยู่หลายคน

แต่เขาจะไปเปรียบเทียบกับคนพวกนั้นได้หรือ?

ไม่ได้เลย

ต่อให้คนพวกนั้นไม่ทำงาน ก็ยังมีครอบครัวคอยเลี้ยงดู แต่เขาล่ะ?

ถ้าหางานทำไม่ได้ ก็คงทำได้แค่ไปชนบทเท่านั้น

ดังนั้น การหางานทำจึงเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับหลี่เฟิงในตอนนี้

หลังจากเดินออกจากหนานหลัวกู่เซี่ยง เมื่อมองดูอาคารอิฐและปูนโดยรอบ หลี่เฟิงก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของยุคสมัยที่โชยมาปะทะใบหน้า

บนท้องถนนเต็มไปด้วยผู้คนที่สวมใส่ชุดทำงานสีน้ำเงิน เขียว และฟ้า

ในยุคนี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง

โดยพื้นฐานแล้วก็ล้วนสวมใส่ชุดทำงาน

หรือเสื้อผ้าที่เรียบง่าย

อาจจะมีแตกต่างกันบ้างก็ในช่วงฤดูร้อน

เพราะในฤดูร้อน ผู้หญิงสามารถใส่กระโปรงได้

ในตอนนี้หลี่เฟิงมองไปทางซ้ายทีขวาที

เขารู้สึกใคร่รู้เกี่ยวกับยุคสมัยนี้เป็นอย่างมาก

ก่อนที่จะข้ามเวลามา เขาไม่มีโอกาสได้เห็นสิ่งเหล่านี้เลย

ต่อให้เป็นเมืองระดับสามที่เขาเคยอยู่ ก็ยังเต็มไปด้วยตึกสูงระฟ้า

ในขณะนั้น

หลี่เฟิงก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้

การที่เขาจะเดินสุ่มหางานทำไปเรื่อยๆ แบบนี้ มันก็ดูไร้จุดหมายเกินไป

ดังนั้นหลี่เฟิงจึงตัดสินใจว่า เขาจะไปที่สำนักงานแรงงานดูก่อน ว่ามีที่ไหนรับสมัครคนงานบ้าง

โดยทั่วไปแล้ว

พวกรัฐวิสาหกิจ

ล้วนจะต้องไปลงทะเบียนและติดประกาศไว้ที่สำนักงานแรงงาน

ถึงแม้ว่าตำแหน่งงานในรัฐวิสาหกิจส่วนใหญ่จะถูกกำหนดตัวคนไว้แล้วก็ตาม

แต่ก็คงพอจะมีตำแหน่งที่หลุดรอดมาบ้าง

ดังนั้นหลี่เฟิงจึงตัดสินใจว่าจะไปดูว่ามีตำแหน่งที่หลุดรอดมาบ้างหรือไม่

ตอนนี้ไม่ว่าจะมีโอกาสหรือไม่ หลี่เฟิงก็ต้องลองดูสักตั้ง

มิฉะนั้นคงต้องมาเสียใจภายหลัง

จากนั้น

หลี่เฟิงก็อาศัยความทรงจำของตัวเองเดินทางมาถึงสำนักงานแรงงาน

สำนักงานแรงงานเป็นอาคารเล็กๆ สองชั้น

ผนังด้านนอกเป็นหินขัดที่นูนออกมาทั้งหมด

ตรงทางเข้ามีตัวอักษรเขียนว่า "สำนักงานแรงงาน"

แต่หลี่เฟิงจำได้ว่า ต่อมาดูเหมือนว่าสำนักงานแรงงานจะเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักงานทรัพยากรมนุษย์และประกันสังคม

แต่นั่นก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขา

ตอนนี้เขาก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง เรื่องพวกนี้สำหรับคนเดินดินอย่างเขาแล้ว ช่างห่างไกลตัวนัก

เมื่อมองดูกลุ่มคนที่เดินเข้าออกสำนักงานแรงงาน หลี่เฟิงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

มีผู้คนมาติดต่อราชการที่นี่เยอะจริงๆ

หลังจากที่หลี่เฟิงเข้าไปในสำนักงานแรงงาน เขาก็พบว่ามีคนจำนวนมากกำลังติดต่อธุระอยู่ที่เคาน์เตอร์

ในตอนนี้หลี่เฟิงเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังมุงดูอยู่ที่บอร์ดประกาศ

หลี่เฟิงมองไปยังที่ที่มีคนเยอะโดยสัญชาตญาณ

เมื่อหลี่เฟิงเข้าไปใกล้ๆ ถึงได้พบว่า ทุกคนกำลังดูประกาศรับสมัครงานอยู่

โรงงานเซรามิกห้าดาวรับสมัครนักเรียนฝึกหัดด้านเซรามิกสิบคน ในจำนวนนี้เป็นช่างขึ้นรูป 5 คน ช่างแต่งทรง 3 คน และช่างแกะสลัก 2 คน

คุณสมบัติ: อดทนต่องานหนัก มีพละกำลังมาก

เมื่อหลี่เฟิงอ่านข้อมูลจบ ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมา

โชคดีจริงๆ พอมาถึงที่นี่ก็เจอประกาศรับสมัครงานเลย

แต่ดูเหมือนว่านี่จะเป็นนักเรียนฝึกหัดช่างฝีมือนะ

เพียงแต่ว่าในประกาศนี้ คำว่าอดทนต่องานหนักพอจะเข้าใจได้ แต่มีพละกำลังมากนี่มันหมายความว่ายังไง?

ในขณะนั้นเอง ในหัวของหลี่เฟิงก็มีเสียงจักรกลดังขึ้น

“ติ๊ง! เปิดใช้งานภารกิจ สมัครเข้ารับการคัดเลือกเป็นนักเรียนฝึกหัดของโรงงานเซรามิก”

“รางวัลแบบสุ่ม”

หลี่เฟิงไม่คิดว่า แค่เขาดูประกาศรับสมัครงาน ก็เปิดใช้งานภารกิจได้โดยตรง

แถมภารกิจนี้ก็ดูเรียบง่ายดี

แค่สมัครเข้าร่วมก็พอแล้ว

ภารกิจนี้ต้องทำให้สำเร็จแน่นอนอยู่แล้ว มิฉะนั้น

เขาก็คงจะขาดทุนย่อยยับ

ดังนั้นหลังจากที่หลี่เฟิงดูที่อยู่สำหรับสมัครแล้ว ก็พบว่าสามารถสมัครได้ที่สำนักงานแรงงานเลย

แบบนี้ก็ยิ่งทำสำเร็จได้ง่ายขึ้นไปอีก

จากนั้น หลี่เฟิงก็ไปหาเจ้าหน้าที่แล้วก็ทำการสมัครโดยตรง

จากนั้น เจ้าหน้าที่ก็ยื่นเอกสารให้หลี่เฟิงหนึ่งใบ

พร้อมกับแจ้งหลี่เฟิงว่า ให้ถือใบนี้ไปสัมภาษณ์ในวันพรุ่งนี้ได้เลย

หลี่เฟิงไม่คิดว่า ขั้นตอนจะง่ายดายขนาดนี้

ในตอนนี้หลี่เฟิงก็ถามเจ้าหน้าที่ว่า

“พี่ชายครับ”

“ขอถามหน่อยครับ ว่ามีคนมาสมัครกี่คนแล้วเหรอครับ?”

เจ้าหน้าที่คนนั้นมองดูเอกสารในมือของตน แล้วก็ตอบหลี่เฟิงว่า

“ตอนนี้มีคนสมัครแล้วแปดสิบกว่าคน”

“ตอนนี้เหลือโควตาสมัครอีกแค่สิบกว่าคนเท่านั้น”

เมื่อหลี่เฟิงได้ยินคำพูดของเจ้าหน้าที่ เขาก็แอบดีใจอยู่ในใจ ถ้าหากเขามาช้ากว่านี้ ก็คงจะมาไม่ทันแล้ว

นับว่าเขาโชคดีมาก

ในขณะที่หลี่เฟิงกำลังโล่งใจอยู่นั้น เสียงจักรกลก็ดังขึ้นในหัวของเขา

“ติ๊ง!”

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสมัครงานสำเร็จ รางวัลคือพลังสิบจวิน”

หลังจากที่ระบบแจ้งเตือนจบ หลี่เฟิงก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพละกำลังในทันที เขารู้สึกว่าแขนขาทั่วร่างของเขาเริ่มแข็งแกร่งขึ้น

นี่คือการเปลี่ยนแปลงที่พลังสิบจวินมอบให้เขางั้นเหรอ?

นี่มันดีเกินไปแล้ว

หลี่เฟิงจำได้ว่าหนึ่งจวินน่าจะเท่ากับสามสิบจิน สิบจวินก็น่าจะเท่ากับสามร้อยจิน

ก็ประมาณ 150 กิโลกรัม

แชมป์ยกน้ำหนักโลกก็ดูเหมือนจะยกได้แค่สองร้อยกว่ากิโลกรัมเท่านั้น

ถ้าอย่างนั้น ด้วยพละกำลัง 150 กิโลกรัม เขาก็กลายเป็นคนที่มีแรงมหาศาลเลยไม่ใช่หรือ?

การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้หลี่เฟิงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ในตอนนี้เสียงของเจ้าหน้าที่ที่อยู่ตรงข้ามก็ดึงหลี่เฟิงกลับมาสู่ความเป็นจริง

“สหาย”

“ยังมีอะไรจะถามอีกไหม?”

หลี่เฟิงถึงได้สติกลับมา เขารีบยิ้มและขอบคุณเจ้าหน้าที่ทันที

“ไม่มีแล้วครับ!”

“ขอบคุณครับ...”

ตอนนี้เมื่อมีเป้าหมายแล้ว หลี่เฟิงก็ตั้งใจจะกลับบ้านไปเตรียมตัว

เพราะทำแบบนี้ อัตราความสำเร็จในการสัมภาษณ์จะได้สูงขึ้นอีกหน่อย