บทที่ 29 - บอสกับพฤติกรรมประหลาด

หลังจากประสบความสำเร็จอย่างงดงามในการล่อศัตรูมาจัดการเป็นกลุ่มในระลอกแรก จอนก็ใช้วิธีเดิม ล่อแมงป่องหินจากอีกโซนของเหมืองมาที่จุดซุ่มโจมตี และโชว์ทักษะการปาระเบิดขวดอันแม่นยำอีกครั้ง กวาดเรียบ รับค่าประสบการณ์ไปอีก 2,100 แต้ม

แต่วิธีนี้ไม่ใช่ว่าจะใช้ได้กับทุกที่เสมอไป ถ้าเป็นมอนสเตอร์ประเภทก๊อบลินหรือโคโบลด์ที่มักเจอในเหมือง การตายของพวกพ้องจะทำให้พวกมันตื่นกลัว วิ่งหนีเตลิดเปิดเปิง หรือหาที่ซ่อนตัว ทำให้การไล่ล่าเก็บกวาดเป็นเรื่องยุ่งยาก แต่แมงป่องหินต่างออกไป เจ้าพวกนี้โดยเนื้อแท้เป็นสิ่งมีชีวิตกึ่งธาตุ กินแร่ธาตุเป็นอาหาร ในหัวมีแต่ก้อนหินตามความหมายตรงตัว แมลง + หัวหิน สมองจะมีแค่ไหนคงเดาได้ไม่ยาก เรียกว่า "ซื่อบื้อ" ยังน้อยไป ถึงหน้าตาจะน่ากลัว มีก้ามยักษ์กับหางค้อนที่รุนแรง แต่ขอแค่ไม่ไปปะทะซึ่งหน้า รู้จักใช้กลยุทธ์ตอดนิดตอดหน่อย ก็จัดการได้ง่ายดาย ตามการตั้งค่าของเกม 'อีโน' เหมืองร้างแห่งนี้เป็นแค่ดันเจี้ยนเดี่ยวเลเวล 5 ไม่มีความซับซ้อนหรือโหดหินอะไรมากมาย

ยิ่งถ้าเป็นจอนที่รู้จุดอ่อนเรื่อง "กรดกัดกร่อนเกราะ" และเตรียมตัวมาดี การลุยดันเจี้ยนนี้ก็ยิ่งง่ายดายเหมือนเดินเล่นในสวน แต่เกมก็คือเกม ความจริงก็คือความจริง ความแตกต่างของสองสิ่งนี้ ทำให้จอนต้องเจอกับสถานการณ์ที่ไม่คาดฝัน ขณะที่เขากำลังจะไปล่อแมงป่องกลุ่มสุดท้ายในโซนลึกสุด มอนสเตอร์ขนาดยักษ์ตัวเท่าลูกวัวก็ขวางทางอยู่ในอุโมงค์!

เทียบกับพวกเดียวกัน เจ้าตัวนี้ดูพิเศษกว่ามาก เกราะสีเงินทั้งตัวสะท้อนแสงไฟวาววับ บนหลังมีชั้นแร่ธาตุหลากสีงอกขึ้นมาตะปุ่มตะป่ำ บวกกับขนาดตัวที่ใหญ่โตมโหฬาร ใครเห็นก็รู้ว่า "เจ้านี่ของจริง"! และก็ใช่จริงๆ มันคือ [บอส] ของดันเจี้ยนเหมืองร้าง — [ราชินีแมงป่อง]!

จอนแอบดูอยู่ตรงมุมทางเดิน พลางสงสัย "ทำไมมาโผล่ที่โซนตื้น..." "แถวนี้ไม่มีแร่ให้มันกินนี่นา... มันมาทำอะไร?"

ระยะห่าง 7-8 เมตร สำหรับมอนสเตอร์ประสาทสัมผัสทื่อมะลื่ออย่างพวกแมงป่องหิน ราชินีแมงป่องไม่รู้ตัวเลยว่าถูกแอบมอง มันยกหางรูปค้อนยักษ์ขึ้นสูง จ่อไปที่ก้อนหินก้อนหนึ่งตรงหน้า จากนั้น ส่วนหางที่อวบอ้วนก็หดเกร็ง ก่อนจะดีดผึง ส่งหัวค้อนกระแทกออกไปเหมือนระบบไฮดรอลิก!

"ตู้มมม—" เสียงกระแทกหนักหน่วงดังสนั่น หินก้อนเท่าคนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ฝุ่นฟุ้งกระจาย! แรงสั่นสะเทือนสะท้านไปทั่วบริเวณ! จอนสะดุ้งโหยงเมื่อเศษหินร่วงกราวลงมาจากเพดาน รีบขยับตัวไปหลบในจุดที่โครงสร้างเหมืองแข็งแรงกว่า "แม่เจ้าโว้ย แรงยังกะระเบิดภูเขา..."

ชายหนุ่มลูบอกปลอบขวัญตัวเอง นอกจากทึ่งในพลังทำลายล้างของหางค้อนแล้ว เขายิ่งสงสัยหนักกว่าเดิม! "ถึงมอนสเตอร์ระดับอีลีท (Elite) จะเดินไปเดินมาได้ แต่ดูเหมือนเจ้ายักษ์นี่ไม่ได้มาหาของกิน... มันจะทำอะไร?"

เดิมทีจอนกะจะย่องไปใกล้ๆ แล้วปักตะปูพิษใส่มันสักดอกเพื่อลดเกราะก่อนเปิดฉากบวก แต่ตอนนี้ ในเมื่อเป้าหมายทำตัวผิดปกติ ก็ต้องรอดูลาดเลาหน่อย! สำหรับผู้เล่น เรื่องผิดปกติมักมาพร้อมกับโอกาสเสมอ! เขาขยับตะปูบินอาบยาพิษ 5 เล่มใต้โล่แขนให้เข้าที่ จ้องมองการกระทำของราชินีแมงป่องตาไม่กะพริบ

อสูรร้ายใช้ก้ามคู่หน้าคีบเศษหินที่แตกกระจายขึ้นมาขบให้แตกละเอียดทีละก้อน เหมือนกำลังหาอะไรบางอย่าง พอเปลี่ยนมุมมอง จอนก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ หินก้อนที่ถูกทุบแตก ด้านในมีสีเหลืองหม่นเหมือนเพชรที่ยังไม่เจียระไน สะท้อนแสงไฟระยิบระยับ เป็นสิ่งที่เขาไม่คุ้นตา "แร่ระดับสูง? หรือฟอสซิลที่มีพลังโบราณ?"

สมองของจอนแล่นเร็วรี่ ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงระบบหนึ่งที่เขามักจะลืมไป — [รางวัลการเคลียร์ครั้งแรก]! ทุกครั้งที่เกมอัปเดตแพทช์ เหล่ายอดฝีมือและกิลด์ใหญ่จะระดมคนมาลุยดันเจี้ยน ส่วนหนึ่งเพื่อชื่อเสียง "ผู้พิชิตคนแรก" อีกส่วนหนึ่งเพื่อรางวัลพิเศษสำหรับการเคลียร์ครั้งแรก! อาจเป็นอุปกรณ์หายาก ไอเทมพิเศษ หรือภารกิจลับที่เปิดเผยเนื้อเรื่องของโลก... สรุปคือ คนแรกหรือทีมแรกที่เคลียร์ดันเจี้ยนได้ จะต้องได้ของที่มี [ความเป็นเอกลักษณ์] แน่นอน!

ที่จอนลืมเรื่องนี้ไป เพราะเขามาเล่นทีหลัง ไม่ทันยุคบุกเบิกอันดุเดือด และในฐานะผู้เล่นธรรมดาที่ไม่ได้อยากเป็นที่หนึ่ง เขาไม่เคยคิดจะไปแข่งแย่งชิง "First Clear" กับใคร ดันเจี้ยนในเกมก็แค่ด่านที่เอาไว้ฟาร์มของซ้ำๆ ใครๆ ก็รอให้มีคนทำสรุปวิธีผ่าน ออกมาก่อน แล้วค่อยรวมกลุ่มเพื่อนไปลงดัน ด่าเพื่อนร่วมทีมโง่ๆ ชมคนแบกทีม เก็บของให้ครบตามแพทช์ก็พอใจแล้ว ส่วนรางวัลเคลียร์ครั้งแรก ทุกคนถือว่าเป็นรางวัลเกียรติยศสำหรับเทพทรูที่ทุ่มเทเวลาและแรงกายทำไกด์มาแจกฟรี ของพวกนั้นถึงจะมีคุณสมบัติ "Unique" แต่ก็ไม่ได้โกงจนเสียสมดุลเกม

จอนเคยคิดแบบนั้น แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไป เขาทะลุมิติมาอยู่ในทวีปอีโนของจริง แถมอาจเป็น "ผู้เล่น" คนเดียวที่มีหน้าต่างระบบ และบังเอิญมาเจอดันเจี้ยนที่ยังไม่มีใครสำรวจ... "ไม่สิ จะเรียกว่าดันเจี้ยนก็ไม่ถูก... นั่นมันคำเรียกในเกม" จอนจ้องแมงป่องยักษ์สีเงิน พลางคิดหนัก "ถ้าฉันกวาดล้างที่นี่จนเกลี้ยง คราวหน้ากลับมา พวกแมงป่องจะเกิดใหม่ไหม?"

ถึงจะยังฟันธงไม่ได้ แต่เขาคิดว่าไม่น่าเกิด ถ้ามอนสเตอร์ในโลกจริงเกิดใหม่ได้เรื่อยๆ เหมือนในเกม โลกนี้คงวุ่นวายพิลึก! บางที ดันเจี้ยนในความทรงจำของจอน ตราบใดที่มันยังมีอยู่และยังไม่ถูกคนในโลกนี้ทำลาย สำหรับเขาแล้ว มันคือการ "เคลียร์ครั้งแรก"! และถ้าเป็นการเคลียร์ครั้งแรก ก็ต้องมี "รางวัลเคลียร์ครั้งแรก"! ข้อสันนิษฐานนี้จะถูกหรือไม่ ก็ต้องเริ่มจากการไขปริศนาพฤติกรรมประหลาดของ [ราชินีแมงป่อง] ตัวนี้ให้ได้ก่อน!