บทที่ 24 มังกรเขียว! จิตหยั่งรู้พันลี้!

เมื่อฉินปู้อี้กลับเข้ามาในห้อง พลังปราณในหินวิญญาณสองในสามส่วนถูกดูดซับไปจนหมด สิ้นแสงแวววาว

"ดูดซับพลังปราณเร็วขนาดนี้เลยหรือ?"

ฉินปู้อี้ยืนเฝ้าอยู่ข้างๆ จ้องมองไข่สีขาวขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลบนกองหินวิญญาณอย่างใจจดใจจ่อ

หนึ่งเค่อผ่านไป

พลังปราณในหินวิญญาณทุกก้อนถูกดูดเกลี้ยง

ไข่สีขาวลอยขึ้นกลางอากาศ ผิวเปลือกไข่ปรากฏวงแหวนแสงสีขาวเป็นชั้นๆ

วงแหวนแสงขยายและหดตัวเป็นจังหวะราวกับการหายใจ...

"ตึกตัก!"

"ตึกตัก!"

เสียงหัวใจเต้นดังก้องกังวานออกมาจากภายในไข่

"เปรี้ยะ!"

รอยร้าวแรกปรากฏขึ้นบนเปลือกไข่

"เปรี้ยะ!"

"เปรี้ยะ!"

รอยร้าวขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ หัวเล็กๆ โผล่ออกมาจากรอยแตก ดวงตาคู่โตเบิกโพลงมองสำรวจรอบกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เมื่อเห็นฉินปู้อี้ เจ้าตัวน้อยสัมผัสได้ถึงความผูกพันอันใกล้ชิดจากมนุษย์ตรงหน้า

มันพุ่งตัวด้วยความเร็วสูงจนฉินปู้อี้ตั้งรับไม่ทัน "ฟุ่บ" เสียงเดียว มันก็ไปยืนเกาะอยู่บนไหล่ของเขาแล้ว

"มังกรเขียว (ชิงหลง)?"

เมื่อเห็นรูปร่างหน้าตาชัดเจน ฉินปู้อี้ถึงกับตะลึง

เจ้าตัวน้อยมีดวงตาเหมือนกระต่าย เขาเหมือนกวาง ลำตัวยาวเกล็ดเหมือนปลา ท้องมีกรงเล็บ ลำตัวสีเขียวมรกตตลอดตัว

【ติ๊ง! ภารกิจชั่วคราวสำเร็จ รางวัลถูกส่งมอบแล้ว】

【ติ๊ง! กำลังเปิดใช้งานมิติสัตว์เลี้ยงครั้งแรก...】

【ติ๊ง! มิติสัตว์เลี้ยงเปิดใช้งานแล้ว】

【ติ๊ง! ผูกพันธะมังกรเขียวกับโฮสต์เรียบร้อยแล้ว แบ่งปันระดับการบำเพ็ญเพียรของโฮสต์】

หลังระบบทำการผูกพันธะ ฉินปู้อี้รู้สึกถึงความเชื่อมโยงทางจิตวิญญาณกับเจ้ามังกรเขียวตัวน้อยบนไหล่อย่างชัดเจน

มังกรเขียวตัวน้อยบนไหล่แลบลิ้นเลียแก้มฉินปู้อี้

สัมผัสเปียกชื้นที่ข้างแก้มทำให้ฉินปู้อี้ได้สติ เขาเอื้อมมือไปคว้าเจ้าตัวน้อยมาถือไว้ตรงหน้า พินิจดูอย่างละเอียด

เจ้ามังกรน้อยไม่ดิ้นรน ดวงตาใสซื่อจ้องมองฉินปู้อี้กลับเช่นกัน

การได้เห็นมังกร สัตว์ในตำนานที่มีอยู่แค่ในเรื่องเล่า มาปรากฏตัวเป็นๆ อยู่ตรงหน้า

ฉินปู้อี้มองซ้ายมองขวาด้วยความตื่นเต้น บางทีก็เอานิ้วไปจิ้มเขามังกรเล่นเบาๆ

"แค่รูปลักษณ์ภายนอก ก็คุ้มค่าหินวิญญาณสองล้านเก้าแสนก้อนแล้ว"

ในฐานะลูกหลานชาวจีนที่เติบโตมาบนดาวสีน้ำเงิน ความผูกพันกับมังกรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของชนชาตินั้นฝังอยู่ในสายเลือด

ขณะที่กำลังสำรวจเจ้าตัวน้อย เสียงกรนเบาๆ ก็ดังขึ้น ฉินปู้อี้มองตามเสียง

เจ้ามังกรน้อยในมือเขากำลังส่งเสียง "คร่อกฟี้" หลับปุ๋ยไปเสียแล้ว

"หลับไปแล้วเหรอ?" ฉินปู้อี้พึมพำ

เขาวางมังกรน้อยที่กำลังหลับใหลลงในเปลือกไข่ที่แตกบนกองหินวิญญาณอย่างเบามือ

หลังจากปรับสภาพร่างกายพร้อมแล้ว ฉินปู้อี้ก็เตรียมตัวทะลวงระดับ

สิ่งแรกที่ต้องทำคืออัปเกรดเพลงดาบซาเซิงที่ค้างเติ่งอยู่ที่ระดับสองมานานเพราะขาดเคล็ดวิชาส่วนต่อ

【ติ๊ง! เพลงดาบซาเซิงเลื่อนเป็นระดับสามแล้ว】

เมื่อถึงระดับสาม เพลงดาบซาเซิงกระบวนท่าที่สามมีชื่อว่า: ซื่ออวี้ (แดนมรณะ)

กระบวนท่าแดนมรณะนี้ สามารถใช้โจมตีได้ทั้งแบบกลุ่มและแบบเดี่ยว

หลังจากอัปเกรดเพลงดาบเสร็จ ฉินปู้อี้ก็เริ่มทะลวงระดับการบำเพ็ญเพียร

ภารกิจระดับมหากาพย์ให้มา 10 แต้ม ภารกิจฟักไข่มังกรอีก 10 แต้ม รวมเป็น 20 แต้ม

เขาเติม 1 แต้มลงไปเพื่อทะลวงสู่ระดับหยวนอิงขั้นสมบูรณ์ก่อน

ชื่อ: ฉินปู้อี้ กายาเทียนฮวง · ขั้นต้น เพิ่มค่าสถานะทุกด้าน 5% ระดับการบำเพ็ญเพียร: ระดับสาม · หยวนอิง ขั้นสมบูรณ์ (100/100 · สามารถทะลวงด่าน) พละกำลัง: 100 ความเร็ว: 100 ความอึด: 100 พลังโจมตี: 100 พลังป้องกัน: 100 วาสนา: 100 ...... ดาบซาเซิง · ระดับสาม (100/100 · สามารถทะลวงด่าน) พลังโจมตี: 100 เพลงดาบซาเซิง · ระดับสาม (100/100 · ขาดส่วนต่อขยาย ไม่สามารถทะลวงด่าน) พลังโจมตี: 100 มังกรเขียว · ระดับสาม (100/100 · สามารถทะลวงด่าน)

"ทะลวง!" ฉินปู้อี้ตะโกนก้อง

ความเจ็บปวดที่คุ้นเคยแล่นพล่านไปทั่วร่าง

เหงื่อเม็ดโป้งหยดติ๋งลงพื้น ฉินปู้อี้กัดฟันแน่นไม่ส่งเสียงร้อง

ความเจ็บปวดทวีความรุนแรง เลือดลมทั่วร่างพุ่งขึ้นสู่สมอง

"ตูม!" เสียงระเบิดดังก้องในหูราวกับฟ้าผ่า

ในความมืดมิดของห้วงสติ แสงสว่างแรกปรากฏขึ้น

แสงนั้นสว่างวาบขึ้นราวกับคบเพลิงท่ามกลางความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด

"ตึง!" "ตึง!"

"ตึง!"...

เสียงกระแทกดังสนั่นในหัว เหมือนมีค้อนยักษ์ทุบลงไปที่จิตวิญญาณอย่างบ้าคลั่ง

ทุกครั้งที่ทุบ แสงสว่างก็ขยายพื้นที่ครอบคลุมความมืดมากขึ้นเรื่อยๆ

ความเจ็บปวดทั้งทางกายและใจรุมเร้าจนฉินปู้อี้แทบหมดสติ

หนึ่งเค่อผ่านไป

ความเจ็บปวดค่อยๆ จางหาย แทนที่ด้วยความเย็นสดชื่นที่แผ่ซ่านไปทั่วสมองและร่างกาย

"ฟู่ว~" ฉินปู้อี้พ่นลมหายใจยาวเหยียด

เขาเติมแต้มสถานะที่เหลือทั้งหมดลงไป แล้วเปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัว

ชื่อ: ฉินปู้อี้ กายาเทียนฮวง · ขั้นต้น เพิ่มค่าสถานะทุกด้าน 5% ระดับการบำเพ็ญเพียร: ระดับสี่ · ฮว่าเสิน ขั้นต้น (119/200) พละกำลัง: 119 ความเร็ว: 119 ความอึด: 119 พลังโจมตี: 119 พลังป้องกัน: 119 วาสนา: 119 ...... ดาบซาเซิง · ระดับสี่ (119/200) พลังโจมตี: 119 เพลงดาบซาเซิง · ระดับสาม (100/100 · ขาดส่วนต่อขยาย ไม่สามารถทะลวงด่าน) พลังโจมตี: 100 มังกรเขียว · ระดับสี่ (119/200)

การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุดของการบรรลุระดับฮว่าเสิน (ระดับสี่) คือการก่อกำเนิด "จิตหยั่งรู้" (เสินเนี่ยน)

จิตหยั่งรู้สามารถใช้ควบคุมวัตถุจากระยะไกล ควบคุมกระบี่บินสังหารศัตรูในระยะพันลี้ และอื่นๆ

แต่ส่วนใหญ่มักถูกใช้ในการตรวจสอบและสำรวจพื้นที่

โดยปกติผู้ฝึกตนระดับฮว่าเสินขั้นต้นจะมีรัศมีจิตหยั่งรู้ประมาณร้อยลี้ ฉินปู้อี้ลองแผ่ขยายจิตหยั่งรู้ออกไป

หนึ่งลี้... สิบลี้... ห้าสิบลี้...

ร้อยลี้... ห้าร้อยลี้... พันลี้...

จิตหยั่งรู้ขยายออกไปไกลถึงหนึ่งพันลี้จึงหยุดลง ทุกสิ่งทุกอย่างในรัศมีพันลี้ปรากฏชัดเจนในสมองราวกับเห็นด้วยตา

"หนึ่งพันลี้เลยหรือ?"

ฉินปู้อี้แปลกใจเล็กน้อย แต่พอคิดดูดีๆ ก็สมเหตุสมผล

ด้วยความช่วยเหลือจากระบบ ค่าสถานะทุกอย่างของเขาอยู่ในระดับสูงสุดของขอบเขต จะเรียกว่าไร้เทียมทานในระดับเดียวกันก็ไม่เกินจริง

เขาเรียกเก็บจิตหยั่งรู้กลับมา มองดูเพลงดาบซาเซิงที่เพิ่งอัปเกรดเป็นระดับสามแต่ดันติดคอขวดอีกแล้วอย่างเซ็งๆ จึงเอ่ยถาม

"ระบบ ต้องทำยังไงถึงจะได้เพลงดาบซาเซิงระดับสี่?"

【โฮสต์ จะมีคนถ่ายทอดเพลงดาบซาเซิงระดับสี่ให้ท่านในแดนลับปลุกพลัง แต่มีข้อแม้ว่าท่านต้องรอดชีวิตกลับมาให้ได้】

【ติ๊ง! ภารกิจปลุกพลังถูกกระตุ้น: เปิดใช้งานแดนลับปลุกพลังภายในหนึ่งเดือน เอาชีวิตรอดและผ่านบททดสอบให้ได้】

【รางวัลภารกิจ: 10 ค่าสถานะ, เศษชิ้นส่วนดาบหนึ่งชิ้น】

"แดนลับปลุกพลัง? เอาชีวิตรอด? เศษชิ้นส่วนดาบ?"

แดนลับปลุกพลังเป็นหนึ่งในรางวัลจากภารกิจระดับมหากาพย์ ฟังจากน้ำเสียงของระบบ แดนลับนี้น่าจะอันตรายสุดขั้ว

ปกติถ้าภารกิจล้มเหลวบทลงโทษคือการถูกกำจัด แต่ครั้งนี้ไม่มีระบุไว้ นั่นหมายความว่าระบบประเมินว่าหากไม่ผ่านบททดสอบ ก็คงไม่มีชีวิตรอดกลับมาให้ลงโทษอยู่แล้ว

ส่วนรางวัลที่เป็นเศษชิ้นส่วนดาบ ฉินปู้อี้คิดจนหัวแตกก็นึกไม่ออกว่าเป็นดาบอะไร เลยเลิกสนใจไป

ในขณะเดียวกัน ณ สาขาสมาคมผู้ฝึกตน เมือง S

หลานเทียนเหอกำลังนั่งอ่านแฟ้มประวัติของฉินปู้อี้

ในฐานะคนตระกูลหลาน การขอดูแฟ้มลับระดับสูงสุดไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

"อายุสิบแปดเข้าเรียนมหาวิทยาลัยชั้นนำ ยัยหนูหลิงหลงก็จบจากที่นั่น... ไม่แน่ว่าสองคนนี้อาจจะรู้จักกัน"

"สองปีไต่เต้าจนเป็นนักฆ่าระดับท็อป สามเดือนก่อนยังเป็นคนธรรมดา สามเดือนให้หลังแม้ยังไม่ทะลวงระดับหยวนอิง แต่กลับมีพลังโจมตีเทียบเท่าระดับฮว่าเสินขั้นต้น วาสนาปาฏิหาริย์ช่างน่าอิจฉาจริงๆ"

"นึกไม่ถึงว่าเขาจะถูกดึงเข้าไปพัวพันกับเรื่องราวในปีนั้น มิน่าล่ะระดับความลับถึงเป็นขั้นสุดยอด..."

ยิ่งอ่านประวัติฉินปู้อี้ หลานเทียนเหอก็ยิ่งตกใจ ทันใดนั้น จิตหยั่งรู้อันทรงพลังของฉินปู้อี้ที่เพิ่งทะลวงระดับก็กวาดผ่านร่างเขาไป

"ใครกัน? จิตหยั่งรู้ทรงพลังขนาดนี้ต้องเป็นระดับเลี่ยนซวี (หลอมรวมความว่างเปล่า) เท่านั้น ใครกัน? หรือว่าตาเฒ่าอู่โหวมาเอง?"

"ข้าเคยสัมผัสจิตหยั่งรู้ของอู่โหวมาก่อน แต่นี่เป็นกลิ่นอายที่แปลกหน้ามาก ใครกันนะ?" หลานเทียนเหอพึมพำด้วยความสงสัย