บทที่ 13 ทะลวงด่าน! กายาเทียนฮวง?

เทือกเขาลั่วซิง

หลังออกจากตระกูลถัง ฉินปู้อี้มุ่งหน้าตรงมายังเทือกเขาลั่วซิงทันที

ก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนั้น เทียบกับการตกเป็นเป้าสายตาในเมืองชิงหยาง การหลบมาอยู่ท่ามกลางสัตว์อสูรในเทือกเขาลั่วซิงดูจะปลอดภัยกว่า

พอนึกถึงภาพที่ตระกูลถังและคฤหาสน์ทั้งหลังถูกลบหายไปจนกลายเป็นเศษซาก แม้แต่คนจิตใจมั่นคงอย่างฉินปู้อี้ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะมุมปากกระตุก

ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ที่ตระกูลถังฉายชัดในหัวราวกับฉากภาพยนตร์ ร่างกายถูกช่วงชิงการควบคุม แล้วระเบิดพลังที่เหนือกว่าระดับปัจจุบันของเขาออกมา

หมัดเดียวซัดถังเจิ้นเทียนกระเด็นไปกว่าร้อยเมตร เพลงดาบซาเซิงกระบวนท่าแรก 'ถูลู่' ที่ดูเหมือนวาดผ่านเบาๆ แต่กลับตัดแขนขาถังเจิ้นเทียนขาดสะบั้น

ยิ่งกระบวนท่าที่สอง 'จูเจวี๋ย' ที่กลายเป็นจันทร์เสี้ยวยักษ์ ลบตระกูลถังทั้งตระกูลพร้อมสิ่งปลูกสร้างหายไปจากเมืองชิงหยาง

เขามองดาบซาเซิงในมือด้วยแววตาซับซ้อน บัดนี้ใบดาบที่เคยเรืองแสงเย็นเยียบกลับไม่มีสีดำแดงหลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย

เขาเปิดอ่านคำอธิบายของดาบซาเซิงและเพลงดาบซาเซิง

ดาบซาเซิง · ระดับสอง คำอธิบาย: ศัสตราวุธที่ถือกำเนิดขึ้นเพื่อการสังหาร... ดาบซาเซิงที่เคยทำให้สรรพชีวิตนับไม่ถ้วนต้องสั่นสะท้าน หากต้องการไขความลับทั้งหมดของมัน เจ้าต้องแข็งแกร่งกว่านี้

เพลงดาบซาเซิง · ระดับสอง คำอธิบาย: เพลงดาบที่เคยเลื่องลือไปทั่วสารทิศ ถูกสร้างขึ้นพร้อมกับดาบซาเซิงเพื่อการสังหารโดยเฉพาะ เมื่อระดับการบำเพ็ญเพียรของเจ้าสูงพอ จะมีคนเล่าเรื่องราวเบื้องหลังของมันให้เจ้าฟังเอง

เมื่ออ่านคำอธิบายสองข้อนี้อีกครั้ง ฉินปู้อี้ก็เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างมากขึ้น

เขายกดาบซาเซิงขึ้นมาตรงหน้า แล้วเอ่ยเบาๆ ว่า "คืนนี้ขอบใจมากนะ!"

"ฟุ่บ~"

สายลมยามค่ำคืนพัดผ่าน แต่ดาบซาเซิงกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ

ฉินปู้อี้คาดไว้อยู่แล้ว ตอนที่เลือกดาบเล่มนี้ พฤติกรรมกินเลือดนายของมันยังคงตราตรึงในความทรงจำ

แม้ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงช่วยเขาในคืนนี้ แต่ในใจลึกๆ ของดาบซาเซิงคงยังไม่ได้ยอมรับเขามากนัก

สาเหตุหลักก็คงเพราะเขาอ่อนแอเกินไป ระดับการบำเพ็ญเพียรต่ำต้อย

"ค่าสถานะพอแล้ว ได้เวลาทะลวงด่าน!" ฉินปู้อี้พึมพำ

ภารกิจหลักมอบรางวัล 8 แต้ม และการสังหารถังเจิ้นเทียนอีก 5 แต้ม รวมเป็น 13 แต้ม

ฉินปู้อี้เติมค่าสถานะ 1 แต้มลงในระดับการบำเพ็ญเพียร

ชื่อ: ฉินปู้อี้ ระดับการบำเพ็ญเพียร: ระดับสอง · จินตัน ขั้นสมบูรณ์ (50/50 · สามารถทะลวงด่าน)......

"ทะลวง!"

ร่างกายที่บาดเจ็บสาหัส ภายในเจ็บปวดราวกับถูกมีดนับพันเล่มเฉือนเนื้อ พอเริ่มกระบวนการทะลวงด่าน

ความเจ็บปวดก็ทวีความรุนแรงขึ้นทันที ฉินปู้อี้รู้สึกเหมือนมีดกลายเป็นเลื่อย ที่ไม่เพียงเฉือนเนื้อแต่ยังเลื่อยกระดูก

ร่างกายของเขาเหมือนถูกบิดเป็นเกลียว ในสภาพร่างกายที่ย่ำแย่ขนาดนี้ ยังต้องมาถูกบิดซ้ายสามรอบขวาสามรอบ ทรมานสังขาร

"ซี๊ด~!"

ความเจ็บปวดที่เกินขีดจำกัดทางกายภาพ ทำให้ฉินปู้อี้กัดฟันกรอดจนตาเหลือก

ท่ามกลางความเจ็บปวด เสียงเย้ยหยันที่แยกเพศไม่ออกนั้นก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้ง

เขากัดฟันแน่นไม่ส่งเสียงร้องออกมาแม้แต่แอะเดียว เหงื่อเม็ดโป้งผุดพรายเต็มหน้าผากและไหลย้อยลงมาไม่ขาดสาย

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่...

"แกรก!" เสียงดังกรุบกรับดังขึ้นภายในร่างกาย

ความเจ็บปวดมลายหายไป แทนที่ด้วยความรู้สึกเย็นสดชื่น

บาดแผลจากการต่อสู้ที่ตระกูลถังได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็วภายใต้ความเย็นซ่านนั้น

เมื่อหายดีแล้ว ฉินปู้อี้เปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวขึ้นมาดู

ชื่อ: ฉินปู้อี้ ระดับการบำเพ็ญเพียร: ระดับสาม · หยวนอิง ขั้นต้น (62/100) พละกำลัง: 62 ความเร็ว: 62 ความอึด: 62 พลังโจมตี: 62 พลังป้องกัน: 62 วาสนา: 62 ...... ดาบซาเซิง · ระดับสาม (62/100) พลังโจมตี: 62 เพลงดาบซาเซิง · ระดับสอง (50/50 · ขาดส่วนต่อขยาย ไม่สามารถทะลวงด่าน) พลังโจมตี: 50

หลังระดับการบำเพ็ญเพียรเลื่อนขั้น ฉินปู้อี้ชักดาบซาเซิงออกมาฟันอากาศ สัมผัสถึงพลังของระดับสาม

"มิน่าล่ะใครๆ ถึงบอกว่าจินตันกับหยวนอิงห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว ถ้าให้ข้าสู้กับถังเจิ้นเทียนตอนนี้ แค่ไม่กี่กระบวนท่าข้าฟันมันร่วงได้แน่"

ฉินปู้อี้กำดาบแน่นแล้วกล่าว

"ยังมีร้านค้าของระบบและกายาเทียนฮวงขั้นต้นอีก"

【ติ๊ง! กำลังเปิดใช้งานร้านค้าของระบบครั้งแรก...】

【ติ๊ง! เปิดใช้งานร้านค้าของระบบสำเร็จ】

【ติ๊ง! กำลังเปิดใช้งานกายาเทียนฮวงขั้นต้นครั้งแรก...】

【ติ๊ง! เปิดใช้งานกายาเทียนฮวงขั้นต้นสำเร็จ】

เมื่อกายาเทียนฮวงขั้นต้นถูกกระตุ้น ฉินปู้อี้รู้สึกได้ทันทีว่าพละกำลัง ความเร็ว พลังป้องกัน และพลังโจมตีของตนเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

เปิดร้านค้าของระบบ

ในร้านค้ามีสินค้าตั้งแต่ระดับหนึ่งถึงระดับสาม ทั้งไอเทม อาวุธ ยาเม็ด เคล็ดวิชา ค่ายกล และอื่นๆ อีกมากมาย

สินค้าหลากหลายจนลายตา แต่ละชิ้นมีราคาแต้มร้านค้ากำกับไว้

แต่ตอนนี้ฉินปู้อี้ยังไม่มีของที่ต้องการ

ด้านล่างของร้านค้ามีสองตัวเลือก คือ 'รับซื้อ' และ 'แลกเปลี่ยนค่าสถานะ'

หลังจากอ่านคำอธิบายของระบบรับซื้อ ฉินปู้อี้ก็เข้าใจการทำงานของมัน

เขาสามารถนำของมีค่าทั้งหมดในมิติเก็บของมาขายให้ระบบ เพื่อแลกเป็นแต้มร้านค้าตามมูลค่าที่ระบบประเมิน

"ฟังก์ชันนี้ดีแฮะ"

ดวงตาของฉินปู้อี้เป็นประกาย เดิมทีเขากำลังกังวลว่าจะเอาของในแหวนมิติที่ยึดมาจากตระกูลถังไปแลกเป็นทรัพยากรยังไง

มีฟังก์ชันนี้ ต่อไปก็ไม่ต้องห่วงเรื่องระบายของที่ปล้นมาได้แล้ว

เขาเทแหวนมิติทั้งหมดที่มีให้ระบบรับซื้อไปรวดเดียว

【ติ๊ง! กำลังประเมินมูลค่า...】

【ติ๊ง! จากการประเมินของระบบ มูลค่ารวม: 15 แต้ม】

รวมกับรางวัลจากภารกิจสงครามอีก 20 แต้ม ตอนนี้เขามีแต้มร้านค้าทั้งหมด 35 แต้ม

เปิดฟังก์ชันแลกเปลี่ยนค่าสถานะ

ฉินปู้อี้อ่านคำอธิบายจบก็ยิ้มแก้มปริ

"ฟังก์ชันนี้คู่กับระบบรับซื้อนี่มันเข้ากันสุดๆ!"

เขาสามารถใช้แต้มร้านค้าแลกเป็นค่าสถานะได้

ระดับหนึ่ง: 1 แต้มแลก 1 ค่าสถานะ ระดับสอง: 2 แต้มแลก 1 ค่าสถานะ ระดับสาม: 5 แต้มแลก 1 ค่าสถานะ ระดับสี่ขึ้นไป: ยังไม่ทราบ

ฉินปู้อี้ไม่ลังเล นำ 35 แต้มแลกเป็นค่าสถานะ 7 แต้ม แล้วเติมลงในระดับการบำเพ็ญเพียรทันที

ชื่อ: ฉินปู้อี้ ระดับการบำเพ็ญเพียร: ระดับสาม · หยวนอิง ขั้นกลาง (69/100) พละกำลัง: 69 ความเร็ว: 69 ความอึด: 69 พลังโจมตี: 69 พลังป้องกัน: 69 วาสนา: 69 ...... ดาบซาเซิง · ระดับสาม (69/100) พลังโจมตี: 69 เพลงดาบซาเซิง · ระดับสอง (50/50 · ขาดส่วนต่อขยาย ไม่สามารถทะลวงด่าน) พลังโจมตี: 50

ระดับพลังแตะขั้นกลางของหยวนอิงแบบเฉียดฉิว

"สองฟังก์ชันนี้รวมกัน ทำให้ข้าสามารถ 'รบเพื่อเลี้ยงรบ' ได้อย่างสมบูรณ์แบบ" ฉินปู้อี้คิด

ปิดร้านค้าของระบบ แล้วหันมาดูคำอธิบายของกายาเทียนฮวงขั้นต้น

กายาเทียนฮวง · ขั้นต้น เพิ่มค่าสถานะทุกด้าน 5%

ไม่มีคำบรรยายหรูหราฟู่ฟ่า แต่เพียงไม่กี่คำนี้ก็แสดงให้เห็นถึงความทรงพลังของกายาเทียนฮวงได้อย่างชัดเจน

อย่าดูถูก 5% นี้เด็ดขาด ช่วงแรกอาจดูไม่มาก

แต่เมื่อระดับพลังสูงขึ้น ค่าสถานะต่างๆ ก็จะยิ่งสูงตาม 5% นี้ก็จะไม่ใช่ตัวเลขที่มองข้ามได้

ที่โกงที่สุดคือ มันเพิ่มให้ ทุกค่าสถานะ จุดนี้สำคัญมาก

"แค่ขั้นต้นยังโหดขนาดนี้ แล้วขั้นกลางกับขั้นสูงจะขนาดไหนกัน?" ฉินปู้อี้คิดในใจ

ตอนนี้พลังของเขาเพิ่มขึ้นจากตอนที่เพิ่งทะลวงระดับหยวนอิงมาอีกขั้น ฉินปู้อี้ประเมินว่า ถ้าเจอกับศัตรูระดับเดียวกับถังเจิ้นเทียนอีก เขาฟันดาบเดียวก็เก็บได้แล้ว

"อ้อ พอถึงระดับหยวนอิงก็จะมีความสามารถในการเหาะเหินเดินอากาศเบื้องต้นด้วย"

หลังทะลวงด่าน ข้อมูลวิธีการบินก็ผุดขึ้นในหัวของฉินปู้อี้โดยอัตโนมัติ

เขาปรับสภาวะร่างกายด้วยความตื่นเต้น แล้วค่อยๆ ลอยตัวขึ้นจากพื้น

หนึ่งฟุต สองฟุต สามฟุต...

หนึ่งจ้าง สองจ้าง สามจ้าง...

ร้อยเมตร พันเมตร หมื่นเมตร...

แรกเริ่มร่างยังโคลงเคลงกลางอากาศ แต่เมื่อเริ่มคุ้นชิน

ฉินปู้อี้ก็พุ่งทะยานไปบนท้องฟ้าอย่างอิสระเสรี

"โฮก~"

เขาตะโกนก้องระบายความอัดอั้นในอก

ในวัยเด็ก ฉินปู้อี้ฝันอยากเป็นเทพเซียนเหาะเหินเดินอากาศเหมือนในนิยาย วันนี้เมื่อทำได้จริง ความปิติยินดีนั้นยากจะบรรยายเป็นคำพูด

เติบโตมาบนดาวสีน้ำเงิน ฉินปู้อี้เคยนั่งเครื่องบิน เคยสัมผัสเทคโนโลยีที่ช่วยให้บินได้ชั่วคราว

แต่เทคโนโลยีล้ำสมัยแค่ไหน ก็ไม่อาจเทียบได้กับการบินด้วยพลังของตัวเอง โดยปราศจากอุปกรณ์ป้องกันใดๆ บนความสูงระดับหมื่นเมตร

สัตว์อสูรที่มีสติปัญญาในเทือกเขาลั่วซิง ต่างเงยหน้ามองฉินปู้อี้ที่บินอยู่บนฟ้าด้วยสายตาชื่นชมและโหยหา

สำหรับสิ่งมีชีวิตที่บินไม่ได้แต่กำเนิด ไม่ว่าคนหรือสัตว์ ความปรารถนาที่จะโบยบินบนท้องฟ้านั้นฝังลึกอยู่ในสัญชาตญาณ

หลังจากบินเล่นจนหนำใจ ฉินปู้อี้ก็ค่อยๆ ร่อนลงสู่พื้น

"แปะ~แปะ"

เสียงปรบมือดังมาจากความมืด ฉินปู้อี้มองเห็นหวงซานเดินออกมา จึงตั้งท่าระวังตัวทันที

หวงซานทำราวกับมองไม่เห็นท่าทีนั้น เขายิ้มและกล่าวว่า "ยินดีด้วยพี่ฉิน ที่ทะลวงสู่ระดับหยวนอิงได้สำเร็จ!"