บทที่ 402 บอสแซ่สวีนามสมมุติ

บทที่ 402 บอสแซ่สวีนามสมมุติ

"ฆ่าคนก็ต้องติดคุก ฉันไม่อยากเห็นเขาต้องติดคุก เรื่องนี้เดิมทีไม่เกี่ยวกับเขาเลย เขาแค่ถูกฉันหลอกใช้เท่านั้น และ... ไอ้สัตว์นรกนั่นมันถูกยาพิษตาย ไม่มีบาดแผลตามร่างกาย ฉันเลยคิดว่าจะใช้วิธีสร้างฉากฆ่าตัวตายเพื่อตบตา พวกคุณจะได้ไม่สงสัยฉินกั๋วฟู่ เขาจะได้ไม่ต้องติดคุกข้อหาฆ่าคน" เหรินฉินอธิบาย

สุดท้ายเธอก็ใจอ่อนจนได้ หากเหรินฉินแจ้งตำรวจตรงๆ แทนที่จะจัดฉากฆ่าตัวตาย เรื่องราวคงไม่บานปลายขนาดนี้

หลักฐานทางกายภาพที่หลงเหลือในที่เกิดเหตุการต่อสู้ บวกกับคำให้การของเหรินฉินในฐานะพยาน ก็เพียงพอที่จะมัดตัวฉินกั๋วฟู่ได้อยู่หมัด ฉินกั๋วฟู่คงดิ้นไม่หลุด และคดีก็น่าจะปิดลงได้อย่างง่ายดาย เผลอๆ เหรินฉินอาจจะรอดตัวไปได้จริงๆ ด้วยซ้ำ

เพราะเมื่อหลักฐานแน่นหนา โอกาสที่จะพลิกคดีหลังศาลตัดสินไปแล้วแทบจะเป็นศูนย์

แต่การจัดฉากฆ่าตัวตายครั้งนี้มันหละหลวมเกินไป หมอนิติเวชไม่ใช่คนโง่ ผู้ตายเสียชีวิตเพราะพิษคาร์บอนมอนอกไซด์ชัดเจน การกรีดข้อมือไม่เพียงแต่ตบตาไม่ได้ แต่กลับยิ่งสร้างความน่าสงสัย นำไปสู่การสืบสวนอย่างละเอียด

เมื่อคดีคลี่คลายจนหมดเปลือก สวีโม่ก็หมดหน้าที่ ตำรวจชุดอื่นเข้ามารับช่วงต่อตามระเบียบ

...

สวีโม่กลับมาที่ห้องทำงานของเขา

"ยังรกอยู่หน่อยๆ แฮะ ต้องจัดใหม่อีกสักรอบ... โต๊ะตัวนี้ดูโล่งๆ ชอบกล เดี๋ยวว่างๆ หาต้นไม้กระถางมาวางสักหน่อยดีกว่า" สวีโม่พึมพำกับตัวเองพลางลูบคางยืนพิจารณาห้องทำงาน

เมื่อก่อนเขาต้องนั่งทำงานรวมกับตำรวจคนอื่นๆ ในห้องโถงใหญ่ มีแค่คอกกั้นเล็กๆ พื้นที่แคบเท่าแมวดิ้นตาย ไม่คุ้มที่จะลงแรงตกแต่งอะไร

แต่ตอนนี้ต่างออกไป เขาเป็นถึงหัวหน้าทีม มีห้องทำงานส่วนตัวแล้ว ก็ต้องจัดให้ดูดีหน่อยสิ!

ขณะที่สวีโม่กำลังวางแผนจัดห้อง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัว

"คุณจับกุมคนร้ายได้สำเร็จและได้รับรางวัล — ชาต้าหงเผาจากต้นแม่พันธุ์เทือกเขาอู่อี๋ × 100 กิโลกรัม!"

ชาต้าหงเผาต้นแม่พันธุ์?

ต่อให้สวีโม่จะไม่ใช่คอชา แต่เขาก็รู้ดีว่านี่คือของล้ำค่า

ต้นแม่พันธุ์ชาต้าหงเผาบนเทือกเขาอู่อี๋เหลืออยู่เพียง 6 ต้นเท่านั้น ผลิตใบชาได้ปีละไม่ถึงครึ่งกิโลกรัม และได้รับการคุ้มครองห้ามเก็บเกี่ยวมานานแล้ว ชาจากต้นแม่พันธุ์ของแท้ที่มีอยู่จึงเรียกได้ว่า ดื่มไปถ้วยหนึ่งก็หมดไปถ้วยหนึ่ง เป็นสมบัติล้ำค่าที่ประเมินราคาไม่ได้

ถ้าจะตีราคา ทองคำยังเทียบไม่ติด ชาต้าหงเผาต้นแม่พันธุ์ของแท้มีค่ามากกว่าทองคำในน้ำหนักเท่ากันหลายเท่านัก

"อืม... พรุ่งนี้ไปซื้อชุดชงชามาไว้สักชุดดีกว่า" สวีโม่คิดในใจ

มีของดีวางอยู่ตรงหน้า จะไม่ดื่มก็เสียดายแย่

อีกอย่าง สวีโม่เองก็สนใจในตำนานของชาต้าหงเผาอยู่ไม่น้อย และอยากลิ้มรสดูสักครั้งเหมือนกัน

เขาใช้เวลาตลอดช่วงบ่ายวุ่นอยู่กับการจัดห้องทำงานจนกระทั่งถึงเวลาเลิกงาน

สวีโม่ขับรถคู่ใจตรงกลับไปยังวิลล่า

วันนี้มีข่าวใหญ่ระดับประเทศ — เรือบรรทุกเครื่องบิน 004 ได้รับการปล่อยลงน้ำและเข้าประจำการแล้ว!

ต้องรู้ก่อนว่าเรือบรรทุกเครื่องบิน 003 เพิ่งจะปล่อยลงน้ำไปไม่นาน ตามความคาดหมาย กว่าเรือ 004 จะมาก็ต้องรออีกหลายปี ไม่มีใครคาดคิดว่า 004 จะโผล่มาเร็วขนาดนี้

แถมยังเป็นเรือพลังงานนิวเคลียร์ ระวางขับน้ำ 120,000 ตันอีกต่างหาก

มาแล้ว มาแล้ว มันมาพร้อมพลังงานนิวเคลียร์!

ที่น่าสนใจคือ ในข่าวระบุด้วยว่าเรือบรรทุกเครื่องบินลำนี้ได้รับบริจาคจาก คุณสวีนามสมมุติ

ทันทีที่ข่าวนี้แพร่ออกไป ชาวเน็ตทั้งในและต่างประเทศก็แตกตื่นกันยกใหญ่

"เชี่ยไรเนี่ย? 004? ถ้าจำไม่ผิด 003 เพิ่งปล่อยลงน้ำไปหยกๆ เองนะ... นี่ฉันข้ามเวลามาเหรอ!? — IP: มณฑลฝู"

"003 เพิ่งมาไม่ใช่เหรอ? 004 โผล่มาจากไหน? แถมพลังงานนิวเคลียร์ด้วย?? — IP: มณฑลอวิ๋น"

"นี่ต้องเป็นข่าวลวงจากสหายกรมหลอกลวงทางยุทธศาสตร์แน่ๆ... 004 สร้างเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ? — IP: มหานครเวทมนตร์ (เซี่ยงไฮ้)"

"กรมหลอกลวงบ้าบออะไร นี่เรื่องจริง! มีภาพพรีวิวความคมชัดสูงออกมาแล้ว แต่จะว่าไป... นี่คือความเร็วในการสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินจริงๆ เหรอ? สร้างได้ไวปานประกอบสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าเลยนะเฮ้ย! — IP: มณฑลเจ้อเจียง"

"ไม่นะ ทำไม 004 ถึงชื่อเรือมณฑลกวาง? ไหนสัญญาว่าเรือพลังงานนิวเคลียร์ลำต่อไปจะเป็นของมณฑลเจียงไง! ฉันหนาวจนตัวสั่นแล้ว เมื่อไหร่พวกเราจะได้ลืมตาอ้าปากบ้าง! — IP: มณฑลเจียง"

"นั่นสิ! พวกเราระดมทุนกันแทบตาย ไหง 'เจ้าสาว' โดนฉุดไปอีกแล้ว!? — IP: มณฑลเจียง"

"สหายชาวมณฑลเจียงอย่าเพิ่งน้อยใจ โบราณว่าไว้ มาเร็วเกษียณเร็ว มาช้าพลังงานนิวเคลียร์... อ้าว ลำนี้มันนิวเคลียร์แล้วนี่หว่า งั้นช่างมันเถอะ! — IP: มณฑลกวาง"

"หลังจากเกาะติดสถานการณ์มานาน ในที่สุดก็ได้พลังงานนิวเคลียร์มาครอบครอง ฮี่ฮี่ฮี่... — IP: มณฑลกวาง"

"??? เห่าอะไรกัน? เห่าอะไรกันฮะ!? — IP: มณฑลเจียง"

"พวกนายไม่สงสัยกันเหรอว่าคุณสวีนามสมมุตินี่คือใคร? ถึงขั้นบริจาคเรือบรรทุกเครื่องบินได้! แถมเป็นพลังงานนิวเคลียร์ด้วย! พวกสิงห์อมควันอย่างเรารวมเงินภาษียาสูบตั้งนานกว่าจะได้สักลำ พี่แกบริจาคคนเดียวได้เลย พี่ชายคนนี้เป็นใครกันแน่? — IP: มณฑลเสฉวน"

"..."

ภายในวิลล่า สี่สาวนั่งขัดสมาธิบนโซฟา เม้าท์มอยกันอย่างออกรส

คนอื่นไม่รู้ แต่พวกเธอรู้ดี คุณสวีนามสมมุติที่บริจาคเรือบรรทุกเครื่องบินในข่าวนั้น ก็คือสวีโม่นั่นเอง!

พวกเธออยู่ด้วยในเหตุการณ์ตอนที่สวีโม่เจอและบริจาคเรือลำนั้นด้วยซ้ำ

ความรู้สึกที่ว่าคนทั้งโลกเมามายมีเพียงเราที่ตื่นรู้ มันช่างรู้สึกดีจริงๆ!

เสียดายอย่างเดียวคือพวกเธอเซ็นสัญญาห้ามเปิดเผยข้อมูลไว้

ไม่อย่างนั้นคงอดใจไม่ไหวที่จะเข้าไปคอมเมนต์บอกชาวโลกว่า: คุณสวีนามสมมุติคนนั้นคือสวีโม่เองแหละ คือสวีโม่ไงเล่า!

"ชาวเน็ตนี่มีพรสวรรค์กันจริงๆ คอมเมนต์แต่ละอันอ่านเพลินเลย" โจวเฉียวเฉียวพูดไปหัวเราะไป เลื่อนหน้าจอมือถืออ่านคอมเมนต์จากชาวเน็ตทั่วประเทศ

"ชาวเน็ตมณฑลเจียงน่าสงสารจริงๆ ฮ่าๆๆๆ รอมาตั้งนาน หวังลมๆ แล้งๆ สุดท้ายเรือทั้งสองลำก็ไม่ได้ชื่อมณฑลตัวเองสักลำ"

"ลำนี้เจอมณฑลกวาง ก็ต้องชื่อเรือมณฑลกวางสิ... แต่ทำไมไม่ตั้งชื่อตามสวีโม่ล่ะ? เขาเป็นคนเจอและมอบให้แท้ๆ"

"ใช่ๆๆ! เรือลำนี้ควรชื่อเรือสวีโม่สิ!"

สี่สาวกำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน ทันใดนั้นประตูวิลล่าก็ถูกเปิดออก

สวีโม่กลับมาแล้ว

ทันทีที่ก้าวเข้ามา เขาก็ได้ยินเสียงตื่นเต้นของสาวๆ

"กลับมาแล้ว คุยอะไรกันอยู่เหรอ ดูกระดี๊กระด๊ากันเชียว?" สวีโม่ถามยิ้มๆ

"เรื่องเรือบรรทุกเครื่องบินไง" หยางจิงซวนตอบอย่างตื่นเต้น "ลำที่นายเจอน่ะ ปล่อยลงน้ำและเข้าประจำการแล้วนะ!"

สวีโม่อึ้งไปเล็กน้อย "ปล่อยลงน้ำและเข้าประจำการแล้ว? เร็วขนาดนั้นเลย?"

ข่าวเพิ่งออกมาตอนเที่ยง ตอนนั้นสวีโม่ยุ่งอยู่กับการสืบคดีเลยไม่ได้เช็กโทรศัพท์ พอสืบคดีเสร็จก็มัวแต่จัดห้องทำงาน เลยยังไม่รู้เรื่องนี้

"นายไม่รู้เรื่องนี้เหรอ?" น้ำเสียงของอันโยวอี้เจือความประหลาดใจ

สวีโม่ที่เป็นคนต้นเรื่องแท้ๆ กลับไม่รู้ข่าวนี้นะเนี่ย

สวีโม่ส่ายหน้าขณะเปลี่ยนรองเท้า

"วันนี้ฉันยังไม่ได้จับโทรศัพท์ดูข่าวเลย มัวแต่ยุ่งทำคดี ไหนขอดูหน่อยซิ..." พูดจบ เขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมาเตรียมเช็กข่าว