บทที่ 8 เหล่าทวยเทพอกสั่นขวัญแขวน

บทที่ 8 เหล่าทวยเทพอกสั่นขวัญแขวน

การทะเลาะเบาะแว้งที่รุนแรงผิดปกติของจอมเทพราชันย์และราชินีแห่งทวยเทพเกือบจะทำให้เทพเจ้าทั่วหล้าตื่นตระหนก เหล่าไททันทั้งสิบสองต่างตัวสั่นเทาอีกครั้งด้วยความหวาดกลัวที่ฝังรากลึก

หลุมลึกที่เกิดจากฝีมือของเหล่าไซคลอปส์ และเสียงคร่ำครวญของผู้ที่ถูกผลักตกสู่ห้วงเหว ทำให้พวกเขายิ่งหวาดผวายิ่งขึ้นไปอีก

เป็นเวลานับพันปีที่พวกเขาปฏิบัติหน้าที่แห่งเทพอย่างแข็งขัน ไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อย ทว่าพวกเขาก็ยังคงสัมผัสได้ถึงความไม่พอใจของยูเรนัสที่มีต่อพวกเขา

จอมเทพราชันย์ผู้นี้ช่างอารมณ์แปรปรวน ยามอารมณ์ดี เขาก็จะกลั่นแกล้งทรมานพวกเขา และยามโกรธเกรี้ยว การทรมานนั้นก็จะทวีคูณเป็นสองเท่า

หากเทพเจ้าสามารถตายได้ พวกเขาคงตายไปเป็นสิบล้านรอบแล้ว

แต่แม้ว่าเทพเจ้าจะตายไม่ได้ พวกเขาก็ยังคงใช้ชีวิตในแต่ละวันด้วยความวิตกกังวล และความหวาดกลัวต่อยูเรนัสก็ได้กลายเป็นสัญชาตญาณไปเสียแล้ว

บัดนี้ เมื่อได้เห็นชะตากรรมของไซคลอปส์ทั้งสาม พวกเขาก็อดกังวลเกี่ยวกับอนาคตไม่ได้

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ชอบน้องชายรูปร่างประหลาดทั้งสามตนนี้เช่นกัน แต่จุดจบของไซคลอปส์ก็ยังทำให้พวกเขาได้ประจักษ์ถึงความโหดร้ายและป่าเถื่อนของบิดา จอมเทพราชันย์ยูเรนัส อีกครั้ง

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีใครรู้ว่านี่จะเป็นชะตากรรมของพวกเขาด้วยหรือไม่

พวกเขาทำได้เพียงระมัดระวังตัวให้มากขึ้น ไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อย ด้วยเกรงว่าพวกเขาจะเป็นรายต่อไปที่ถูกโยนลงสู่ห้วงเหว

และในขณะที่เหล่าทวยเทพกำลังตื่นตระหนก กระแสน้ำมหาสมุทรที่โอบล้อมโลกก็ได้ต้อนรับแขกคนแรกในรอบหลายปี

ทาเรนที่เดิมทีกำลังหลับลึกเพื่อสะสมพลังเทพ ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยการทะเลาะเบาะแว้งอันรุนแรงนี้

เขาเป็นพยานรู้เห็นเหตุการณ์ที่ไซคลอปส์ทั้งสามถูกจองจำ จึงเดินทางมายังกระแสน้ำมหาสมุทรเพื่อเยี่ยมเยียนโอเชียนัส ผู้เป็นเจ้าของสถานที่

โอเชียนัสเป็นหนึ่งในสิบสองไททัน เมื่อถือกำเนิด เขาได้แบ่งอำนาจของเทพสมุทรบรรพกาลพอนตัส และมหาสมุทรก็ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน

จ้าวแห่งมหาสมุทรอันไกลโพ้นยังคงเป็นพอนตัส แต่กระแสน้ำมหาสมุทรที่โอบล้อมโลกนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของโอเชียนัส

นอกจากเขาแล้ว ยังมีทีธิส เทพีแห่งน้ำบรรพกาล สัญลักษณ์แห่งน้ำพุและสายฝน ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบสองไททัน และเป็นภรรยาของโอเชียนัสแห่งกระแสน้ำมหาสมุทร

ทั้งสองอาศัยอยู่ด้วยกันในกระแสน้ำมหาสมุทร

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อโลกขยายใหญ่ขึ้น กระแสน้ำมหาสมุทรที่โอบล้อมโลกก็ขยายตัวตามไปด้วย

ดังนั้น โอเชียนัสแห่งกระแสน้ำมหาสมุทรในปัจจุบันจึงแทบจะเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาไททันทั้งสิบสอง โดยได้ก้าวเข้าสู่ระดับพลังเทพที่แข็งแกร่งเมื่อหลายศตวรรษก่อน

ในยุคต่อมา โอเชียนัสและทีธิสได้ให้กำเนิดเทพธิดาแห่งมหาสมุทรสามพันองค์และเทพแห่งแม่น้ำสามพันองค์ กลายเป็นต้นกำเนิดของเทพแห่งสายน้ำทั้งปวง

อย่างไรก็ตาม เนื่องด้วยยูเรนัสผูกขาดอำนาจความเป็นบิดาแต่เพียงผู้เดียว ห้ามมิให้เหล่าเทพไททันสมสู่และให้กำเนิดทายาท จึงมีเพียงพวกเขาสองคนในกระแสน้ำมหาสมุทรอันกว้างใหญ่

ในขณะนี้ พวกเขาต่างหวาดกลัวต่อชะตากรรมของเหล่าไซคลอปส์ เพราะในฐานะผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่สิบสองไททัน โอเชียนัสย่อมเป็นเป้าหมายที่ยูเรนัสเพ่งเล็งมากที่สุด

เขาเกรงว่าจอมเทพราชันย์จะปรากฏตัวต่อหน้าเขาเมื่อใดก็ได้ และจองจำเขาไว้ในส่วนลึกของห้วงเหว ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อสัมผัสได้ถึงการมาเยือนของทาเรน ปฏิกิริยาแรกของเขาคือความหวาดกลัว และถึงขั้นอยากจะหนีไป ไม่กล้าเผชิญหน้ากับทาเรน

เขายังจำคำทำนายเมื่อพันปีก่อนได้ และเขาเชื่อว่าบิดาของเขา ราชาแห่งทวยเทพ ก็จำได้เช่นกัน

หากยูเรนัสรู้ว่าทาเรนมาหาเขา นั่นจะไม่เท่ากับว่าเขาคือคนในคำทำนายที่จะโค่นล้มจอมเทพราชันย์หรอกหรือ?

ถ้าเป็นเช่นนั้น ยูเรนัสจะไม่มีวันปล่อยเขาไปอย่างแน่นอน!

แต่ในท้ายที่สุด เขาก็ไม่ได้หนีไปไหน เนื่องจากการเกลี้ยกล่อมของทีธิส

ทีธิสเชื่อว่าทาเรนมาถึงแล้ว และไม่ว่าเขาจะพบหรือไม่ ความจริงข้อนี้ก็จะไม่เปลี่ยนแปลง

ตราบใดที่จอมเทพราชันย์ยูเรนัสล่วงรู้ เขาจะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ แน่

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็สู้ไปพบเพื่อดูว่าทำไมทาเรนถึงมาหาเขา และเขามีอะไรจะพูดดีกว่า

ทั้งสองออกไปต้อนรับทาเรนด้วยตัวเอง

พันปีผ่านไป เทพแห่งคำทำนายที่เคยอ่อนแอ จนไม่สามารถแม้แต่จะรักษาสถานะเทพของตนให้มั่นคงได้ บัดนี้เติบโตแข็งแกร่งขึ้นมาก

แม้ว่าเขาจะยังไม่ทรงพลังเท่าโอเชียนัสและทีธิส แต่เขาก็ได้ก้าวเข้าสู่ระดับพลังเทพชั้นต้นแล้ว

รูปลักษณ์ของเขาไม่ต่างจากเมื่อพันปีก่อน เขายังคงหล่อเหลาและดูเยาว์วัย แถมยังดูสุภาพอ่อนโยน

"เจ้าชายทาเรนผู้สูงส่ง ขอถามได้ไหมว่าท่านมาที่นี่ด้วยเหตุอันใด?"

โอเชียนัสเอ่ยขึ้นก่อน เขาตื่นตระหนกจนเกินไป รู้สึกผิดและกลัวว่ายูเรนัสจะลงมาเมื่อใดก็ได้ ทำให้เขาเสียกิริยาไปบ้าง

ทาเรนยิ้ม ปลอบโยนเขาว่า "ไม่ต้องกังวล จอมเทพราชันย์กำลังยุ่งอยู่กับการปรับความเข้าใจกับราชินีแห่งทวยเทพ แค่ชั่วครู่เดียว เขาไม่พบพวกเราหรอก"

โอเชียนัสจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่วางใจเสียทีเดียว ราวกับนกที่ตื่นกลัว

จริงอยู่ที่ตลอดหลายปีมานี้ เขาถูกยูเรนัสทรมานมานับครั้งไม่ถ้วนและทนทุกข์ทรมานมามากเกินไป

เมื่อเห็นดังนั้น ทาเรนก็ถอนหายใจและกล่าวว่า "จ้าวแห่งกระแสน้ำมหาสมุทรผู้สูงส่ง เจ้าชายโอเชียนัส ท่านไม่คิดว่าสภาพปัจจุบันของท่านดูน่าสมเพชเกินไปหน่อยหรือ?"

โอเชียนัสยิ้มอย่างขมขื่น เขาไม่มีอารมณ์แม้แต่จะโกรธ ใบหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่น "แต่ข้าจะทำอะไรได้? เขา... เขาแข็งแกร่งเกินไป"

เขาไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยนามของอีกฝ่าย แสดงให้เห็นว่าความหวาดกลัวของเขาฝังรากลึกเพียงใด

"แล้วท่านไม่เคยคิดที่จะต่อต้านบ้างเลยหรือ?" ทาเรนถาม

หัวใจของโอเชียนัสกระตุกวูบ ความกลัวที่สุดของเขากลายเป็นจริงแล้ว

เขารีบโบกมือปฏิเสธ กล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว "ข้าไม่กล้ามีความคิดไม่ซื่อ เขาจะรู้เข้า!"

ทาเรนส่ายหน้า การจะเอาชนะจอมเทพราชันย์ พลังเป็นเพียงเรื่องรอง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความกล้าหาญที่จะชูมดาบขึ้นสู้กับจอมเทพราชันย์ต่างหาก

และเทพไททันผู้ทรงพลังที่สุดตนนี้ โอเชียนัส ไม่มีสิ่งนั้นอย่างชัดเจน

อย่างไรก็ตาม... "ท่านไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ฝ่าบาท" ทาเรนกล่าว "ท่านเพียงแค่ตอบข้ามาว่า ท่านไม่เต็มใจที่จะใช้ชีวิตเช่นนี้ต่อไปใช่หรือไม่?"

โอเชียนัสถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลังจากเงียบไปครู่ใหญ่ เขาก็พยักหน้าอย่างลังเล

แน่นอนว่าเขาไม่เต็มใจ ไม่มีเทพองค์ใดเต็มใจหรอก

"ถ้าเช่นนั้น ท่านเพียงแค่ต้องกำจัดปัญหาในอนาคตเมื่อถึงเวลาที่จำเป็น" ทาเรนกล่าว "มีเพียงท่านเท่านั้นที่ทำสิ่งนี้ได้"

โอเชียนัสดูงุนงง "เทพแห่งคำทำนายผู้สูงส่ง ท่านหมายความว่าอย่างไร?"

"ท่านจะเข้าใจว่ามันเป็นคำทำนายก็ได้ คำทำนายเกี่ยวกับตัวท่าน" ทาเรนกล่าว "ทุกสิ่งเริ่มต้นที่จุดจบ

จงจำไว้ มีเพียงท่านเท่านั้นที่สามารถกำจัดปัญหาในอนาคตได้"

โอเชียนัสยังคงไม่เข้าใจ แต่นั่นไม่สำคัญ

ทาเรนได้กล่าวคำทำนายจบแล้ว และฟันเฟืองแห่งโชคชะตาก็เริ่มหมุนอีกครั้ง

เขารู้สึกได้ถึงพลังเทพในตัวที่แข็งแกร่งขึ้น

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็กล่าวกับโอเชียนัสว่า "หากท่านต้องการเพิ่มความแข็งแกร่ง บางทีท่านอาจจะเริ่มจากการให้กำเนิดทายาท"

เป็นไปได้ที่เทพเจ้าจะรวมตัวกันและสร้างกฎที่แข็งแกร่งขึ้น ซึ่งหมายถึงเทพที่ถือกำเนิดใหม่

และสำหรับทุกกฎที่เพิ่มขึ้น โลกก็จะพัฒนาเร็วขึ้น และกฎเกณฑ์ต่างๆ ก็จะสมบูรณ์ยิ่งขึ้น

เมื่อโลกพัฒนาอย่างรวดเร็วและมีเทพเจ้ามากขึ้นเท่านั้น โชคชะตาที่ทาเรนมองเห็นจึงจะไม่เป็นเหมือนตอนนี้ ที่มีเทพเจ้ากระจัดกระจายอยู่เพียงไม่กี่องค์ ส่งผลให้เขา เทพแห่งโชคชะตา มีพลังเทพเพียงน้อยนิด

ยังคงจำเป็นต้องส่งเสริมให้มีการกำเนิดมากขึ้น มิฉะนั้น ใครจะเป็นผู้สร้างโลก?

และเขา เทพแห่งโชคชะตา จะควบคุมชะตาชีวิตของใคร?

เมื่อได้ยินดังนั้น โอเชียนัสก็ถอนหายใจ "จอมเทพราชันย์ผูกขาดความเป็นพ่อแต่เพียงผู้เดียว เราไม่มีสิทธิ์ให้กำเนิดทายาท"

ทาเรนมองเขาและยิ้มอย่างลึกลับ "ไม่เป็นไร ท่านจะมีสิทธิ์นั้นในเร็วๆ นี้"

โอเชียนัสตกตะลึงอีกครั้ง แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ถาม เทพแห่งคำทำนายที่ดูอ่อนแอก็ได้จากไปแล้ว อย่างเงียบเชียบเหมือนตอนขามา

แต่ในขณะนี้ หัวใจของโอเชียนัสกำลังปั่นป่วนด้วยคลื่นลมลูกใหญ่

เขาไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการว่าคำพูดสุดท้ายของทาเรนสื่อความหมายถึงสิ่งใด