บทที่ 94 จ้าวแห่งมาร!

เคล็ดวิชาจิตกระบี่ปัญญา หรือจะบอกว่าหัวใจสำคัญของวิชาสายจิตทั้งหมด จุดที่ยากที่สุดก็คือด่านจิตใจของผู้ฝึกเอง

การเข้าถึงจิตเดิมแท้พูดง่าย แต่ผู้บำเพ็ญเพียรส่วนใหญ่ทำไม่ได้

แต่ซูหยวนไม่เหมือนคนอื่น อาศัยผลของหัวใจมารฟ่านจิ้ง จิตใจที่ว้าวุ่นของเขาถูกชำระล้างจนเกลี้ยงเกลามานานแล้ว ดังนั้นการฝึกเคล็ดวิชาจิตกระบี่ปัญญาจึงราบรื่นเหมือนติดปีก

บวกกับโบนัสความฉลาดจากฉายาจ้าวแห่งมาร ความเร็วในการทำความเข้าใจเคล็ดวิชาจิตกระบี่ปัญญาของเขา ไม่ด้อยไปกว่าตอนที่เรียนรู้ "สิบแปดกระบวนท่าไม้ง่ามเทพ" เลย!

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เคล็ดวิชาจิตกระบี่ปัญญาก็เริ่มโคจรในร่างของซูหยวนอย่างเป็นทางการ

เพื่อสร้างปราณกระบี่แห่งปัญญาที่บริสุทธิ์ที่สุด ซูหยวนดึงพลังวิญญาณบริสุทธิ์ที่ไม่มีผลของพลังวิญญาณแห่งห้วงอันธการออกมาจากจุดตันเถียน

นี่เป็นเทคนิคพื้นฐานของผู้มีเส้นลมปราณพลัง เพื่อระงับความสามารถพิเศษของพลังวิญญาณจากเส้นลมปราณชั่วคราว ให้พลังวิญญาณกลับสู่สถานะปกติ

ไม่งั้นผู้มีเส้นลมปราณพลังจะทำอะไรก็ต้องใช้พลังวิญญาณแปลกปลอมตลอด ในชีวิตประจำวันจะลำบากเปล่าๆ

เขาอาศัยการนำทางของเคล็ดวิชา ขจัดสิ่งเจือปนในพลังวิญญาณ ยกระดับความเข้มข้นขึ้นเล็กน้อย

จากนั้น ซูหยวนก็ใช้วิธีการควบแน่นปราณกระบี่ ผสานจิตเดิมแท้เข้ากับพลังวิญญาณบริสุทธิ์สายนี้

ปราณกระบี่แห่งปัญญาที่เป็นของซูหยวนแต่เพียงผู้เดียว ก็ถือกำเนิดขึ้น

ในขณะเดียวกัน นักเรียนห้องพิเศษที่กำลังตั้งใจเรียนอยู่ จู่ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจ หันไปมองที่นั่งของซูหยวนโดยไม่ได้นัดหมาย

แล้วพวกเขาก็เห็นซูหยวนมีไอสีดำพวยพุ่งออกมาจากตัว เหมือนฉากตัวเอกฝ่ายธรรมะเข้าสู่ด้านมืดในหนังเปี๊ยบ!

ส่วนกระบี่ชื่อหยวนที่แขวนอยู่ข้างโต๊ะซูหยวน ก็เริ่มสั่นระริกเอง เหมือนเจออาหารอันโอชะ!

"เชี่ย! ซูหยวนธาตุไฟเข้าแทรกแล้ว!"

นักเรียนคนหนึ่งร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ

"เฮ้ยๆ เพื่อน พูดจาไม่รักษาน้ำใจกันเลยนะ ธาตุไฟเข้าแทรกอะไร? ฉันฝึกวิชาเทพสำเร็จต่างหาก!"

ซูหยวนปรายตามองเพื่อนที่ตะโกนเมื่อกี้อย่างไม่สบอารมณ์

จากนั้นเขาก็พลิกฝ่ามือ ปราณกระบี่ขนาดเท่านิ้ว สีดำสนิทเจือสีเลือด ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ

ไอทมิฬน่าสยดสยอง!

"ซูหยวน เธอ... ฝึกเคล็ดวิชาจิตกระบี่ปัญญาสำเร็จแล้วเหรอ?"

ไท่ป๋ายเทียนจีมองปราณกระบี่สีดำทมิฬที่คุ้นเคยแต่ก็แปลกตาในมือซูหยวน ถามด้วยความเหลือเชื่อ

เซียวคงที่ได้ยินถึงกับเงยหน้าขวับ ดวงตาที่เย็นชาฉายแววตกตะลึงสุดขีด

อะไรนะ?

ซูหยวนฝึกเคล็ดวิชาจิตกระบี่ปัญญาสำเร็จแล้ว!

นี่มันจะเร็วเกินไปหน่อยมั้ย ตัวเขา จนป่านนี้แค่แอบอ่านแวบๆ ท่ามกลางตารางเรียน ยังอ่านไม่เข้าใจสักนิด!

งั้น... งั้นก็แปลว่า ซูหยวนสามารถเป็นตัวแทนอาจารย์สอน แล้วไปขายคอร์สเกี่ยวกับเคล็ดวิชาจิตกระบี่ปัญญาได้แล้วสิ?

แล้วไอ้โง่ที่เสียหมื่นคะแนนซื้อวิชาอย่างเขาคืออะไร?

ซูหยวนไม่ทันสังเกตเซียวคงที่กำลังช็อกปนเสียดาย เขามองดูปราณกระบี่สีดำในมือ แล้วพูดกับไท่ป๋ายเทียนจีอย่างเขินๆ ว่า:

"อาจารย์ครับ ปราณกระบี่ของผมสีอาจจะแปลกไปหน่อย แต่มันเป็นปราณกระบี่ฝ่ายธรรมะแน่นอนครับ! เชื่อผมเถอะ!"

ไท่ป๋ายเทียนจี: "..."

โทษทีนะ มองยังไงก็ปราณกระบี่มารชัดๆ ฉันเชื่อไม่ลงจริงๆ

เขาไตร่ตรองคำพูด แล้วเอ่ยว่า:

"ซูหยวน จริงๆ แล้วปราณกระบี่ไม่ว่าจะธรรมะหรืออธรรม ผลลัพธ์ก็คือใช้ทำร้ายคนเหมือนกัน เธอไม่ต้องกังวลกับมันมากนักหรอก"

ซูหยวนร้อนรนทันที

ขอร้องล่ะ อย่ามาปลอบใจเหมือนเด็กแบบนี้ได้ไหม?

ผมทำเพื่อพิสูจน์ว่าเป็นตัวละครฝ่ายดี ไม่ได้ทำเพื่อเสริมบารมีจอมมารนะโว้ย!

ซูหยวนกัดฟัน เฮือกสุดท้าย:

"อาจารย์ไท่ป๋าย ผมยังไม่เคยลองความสามารถปราณกระบี่ของผมเลย ไม่แน่อาจจะมีความสามารถที่สง่างามเที่ยงธรรม สมกับเป็นฝ่ายธรรมะก็ได้นะครับ?"

ไท่ป๋ายเทียนจี: "..."

เมื่อเจอกับสายตาคาดหวังของซูหยวน สุดท้ายเขาก็ปฏิเสธไม่ลง

เอาเถอะ ในเมื่อเจ้านี่อยากพิสูจน์ตัวเอง ก็ให้ลองดูหน่อย เดี๋ยวไม่ว่าผลจะออกมาหลุดโลกแค่ไหน เขาจะช่วยอธิบายแถๆ ให้ว่าเป็นผลของปราณกระบี่ฝ่ายธรรมะเอง

เขาโบกมือวูบ หยิบของที่หน้าตาเหมือนหุ่นยางซิลิโคนออกมาจากถุงเก็บของ วางไว้บนโต๊ะหน้าชั้นเรียน อธิบายว่า:

"นี่คือหุ่นเชิดเป้าซ้อมกระบี่ พอปราณกระบี่กระทบตัวหุ่น หุ่นจะประเมินคะแนนตามระดับพลังและความสามารถปราณกระบี่ของผู้ใช้"

"เธอลองฟันดูสิ"

ได้ยินดังนั้น เหล่านักเรียนห้องพิเศษต่างก็แสดงความอยากรู้อยากเห็น

ปราณกระบี่ที่จอมมารซูหยวนสร้างขึ้น จะมีความพิเศษอะไรกันนะ?

ซูหยวนพยักหน้า ส่งจิตสั่งการ แสงกระบี่สีดำพุ่งวาบออกไป!

เขาไม่เชื่อหรอก เป็นพลเมืองดีมาสองชาติ จิตใจเดิมแท้จะเป็นจอมมารได้ยังไง?

แปะ—

ปราณกระบี่สีดำกระทบร่างหุ่นเชิด แล้วหุ่นเชิดก็ดูดซับเข้าไป

แล้วก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย

"หือ?"

ไท่ป๋ายเทียนจีชะงัก

ตามหลักแล้วไม่ว่าจะดูดซับปราณกระบี่อะไร หุ่นต้องตอบสนองทันทีสิ ทำไมค้าง?

บั๊กเหรอ?

แต่ผ่านไปครู่หนึ่ง หุ่นเชิดก็ตัวสั่น แล้วในที่สุดก็เริ่มขยับ

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของไท่ป๋ายเทียนจีและนักเรียนทั้งห้อง หุ่นเชิดก็คุกเข่าดังตุบตรงหน้าซูหยวน ตะโกนด้วยเสียงจักรกลว่า:

"คารวะนายท่าน!"

"..."

ไอ้หุ่นนี่มันบั๊กจริงๆ ด้วย!

ไท่ป๋ายเทียนจีรู้สึกขายหน้า รีบจะเก็บไอ้นั่นเข้าถุง

แต่ตอนนั้นเองหุ่นเชิดก็ลุกขึ้นยืนแข็งทื่ออีกครั้ง รายงานอย่างขยันขันแข็ง:

"ปราณกระบี่สีดำไม่ระบุชื่อ พลังทำลาย A"

"เอ็ฟเฟ็คพิเศษ: เมื่อโจมตีเป้าหมาย จะสร้างแรงกระแทกทางจิตใจระดับ S ทันที หากไม่ผ่านการตรวจสอบจิตใจ จะถูกสะกดจิตและบังคับให้ทำตามคำสั่งเจ้าของกระบี่ชั่วคราว"

ไท่ป๋ายเทียนจี: "...ไอ้หนู คราวนี้จะช่วยแถให้ก็คงไม่ไหวแล้ว"

พูดตามตรง ปราณกระบี่แห่งปัญญาที่ซูหยวนสร้างขึ้น ถือเป็นระดับท็อปในบรรดาที่เขาเคยเห็นมาเลย

เป็นส่วนน้อยที่มีผลทั้งทางกายภาพและทางจิตใจ

แถมระดับยังเป็น A กับ S อีก โกงเกินเบอร์ไปมาก

ถ้าไม่ใช่เพราะผลของปราณกระบี่มันชั่วร้ายเกินไป เขาคงอยากรับเป็นศิษย์จริงๆ จังๆ ตรงนั้นเลย

ส่วนสายตาของเพื่อนร่วมห้องที่มองซูหยวน เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดสุดกู่

พลังวิญญาณจากเส้นลมปราณของหมอนี่ก็มีผลเพิ่มความไวสัมผัสของร่างกาย ควบคุมร่างกายคนอื่นได้อยู่แล้ว

ตอนนี้ดันมีปราณกระบี่มารที่บังคับจิตใจโผล่มาอีก

ต่อให้อยู่ในเกมโป๊ ความสามารถสองอย่างนี้กว่าจะได้มาก็ต้องช่วงท้ายเกมแล้วมั้ง!

เห็นสายตาที่มองมาเหมือนจะรุมกินโต๊ะ ซูหยวนกระพริบตาปริบๆ อย่างไร้เดียงสา

ไม่ใช่ดิ! ทำไมอ่ะ!

ทำไมปราณกระบี่ของเขาถึงมีผลสะกดจิต? เขาเป็นคนดีนะ!

และขณะที่ซูหยวนกำลังจะหัวร้อน เสียงแจ้งเตือนของระบบที่ไม่รู้จักเวล่ำเวลาก็ดังขึ้น

[ในฐานะโฮสต์เพียงหนึ่งเดียวที่ระบบปั่นป่วนใต้หล้าคัดสรรมาอย่างดี สันดานดิบของเจ้ามีความชั่วร้ายที่บริสุทธิ์ยิ่ง!]

[เจ้าดูเหมือนขยันขันแข็ง แต่แท้จริงแล้วเพียงเพื่อต้องการสะสมทุนรอนด้วยวิธีการนองเลือดและโหดร้าย ยามใดที่ได้กุมอำนาจ เจ้าจะกดขี่ทุกคน ให้พวกเขาเต็มใจหรือถูกบังคับให้สร้างคุณค่าให้เจ้าอย่างไม่หยุดหย่อน เพื่อช่วยให้เจ้าบรรลุวิถีมารอันยิ่งใหญ่!]

[ยินดีด้วยที่โฮสต์ค้นพบจิตเดิมแท้ของตัวเอง!]

ซูหยวน: "..."

ข้ามเรื่องการใช้คำเว่อร์วังของระบบไปก่อน สรุปคือเพราะจิตใต้สำนึกเขาอยากให้คนอื่นมาทำงานหาเงินให้ ปราณกระบี่เลยมีคุณสมบัติสะกดจิตงั้นเหรอ?

บ้าเอ๊ย เขาแค่อยากมีอิสรภาพทางการเงิน จิตใจแบบนี้มันชั่วร้ายตรงไหนวะ?