- หน้าแรก
- ข้าบำเพ็ญเซียนถูกกฎหมาย ทำไมพรี่ชายถึงบอกว่าข้าเป็นมาร
- บทที่ 80 สัตว์โลหิตกับศพเดินได้ เพื่อนนักเรียนอู่ชอบแบบไหน?
บทที่ 80 สัตว์โลหิตกับศพเดินได้ เพื่อนนักเรียนอู่ชอบแบบไหน?
บทที่ 80 สัตว์โลหิตกับศพเดินได้ เพื่อนนักเรียนอู่ชอบแบบไหน?
อย่างไรก็ตาม เมื่อซูหยวนพาจินฮ่าวออกเดินทางต่อ และถอยห่างจากจินฮ่าวโดยสัญชาตญาณ เขาก็เข้าใจปฏิกิริยาของอู่สื่ออิงเมื่อกี้ทันที
ชิ! ดูเหมือนพิษมังกรเจียวนี่จะเป็นดีบัฟสินะ!
แต่ช่างเถอะ ในเมื่ออู่สื่ออิงไม่ได้สงสัย งั้นเขาก็ตามหลังเธอไปเก็บซากสัตว์อสูรต่อดีกว่า
รอจนได้ยาเพิ่มความเร็วเมื่อไหร่ ก็ไม่ต้องลอบกัดแล้ว พุ่งชนซึ่งๆ หน้าไปเลย!
หลังจากนั้น ซูหยวนก็รักษาระยะห่างแบบจะใกล้ก็ไม่ใกล้จะไกลก็ไม่ไกล เดินตามหลังอู่สื่ออิงไปเก็บศพ
ตลอดทางมักจะเจอสัตว์อสูรที่เพิ่งถูกอู่สื่ออิงฆ่า หรือไม่ก็ซากที่นอนตายอยู่ก่อนแล้ว
สำหรับสัตว์อสูรที่ตายมานาน ซูหยวนจับมาหลอมเป็นยา ส่วนพวกที่วิญญาณยังไม่ทันสลาย เขาก็รีบจัดการทำเป็นสัตว์โลหิต
ตั้งแต่ขั้นต้นจนถึงขั้นปลาย เขาเก็บเรียบไม่เกี่ยง
ผ่านไปเพียงชั่วโมงกว่า กองทัพสัตว์โลหิตของซูหยวนก็ขยายใหญ่โตถึงเจ็ดตัว
สัตว์โลหิตเจ็ดตัวนี้เขาปล่อยกระจายไว้รอบๆ เพื่อรอคำสั่ง พร้อมรบทุกเมื่อ
ซอมบี้จินฮ่าวเองก็ซดยาเข้าไปเยอะมาก ทั้งยาเพิ่มปัญญา ยาเพิ่มความอึด ยาเพิ่มพลังและยาเพิ่มความเร็ว แถมยังได้สกิลขุดรูเพิ่มมาอีกอย่าง
หันไปดูคะแนนของอู่สื่ออิง ตอนนี้พุ่งไปถึงห้าพันกว่าแต้ม ครองอันดับสองอย่างเหนียวแน่น
แต่ที่ทำให้ซูหยวนแปลกใจคือ อันดับคะแนนของเฉินนั่วยีกลับตามติดอู่สื่ออิงมาติดๆ คะแนนแตะหลักสี่พันแล้ว
ไม่รู้ว่าเธอทำยังไงถึงปั๊มคะแนนได้เร็วขนาดนั้น
ถ้าไม่มีศัตรูอย่างอู่สื่ออิงอยู่แถวนี้ เขาคงต้องแวบไปดูไลฟ์ของหัวหน้าห้องสักหน่อย
และในขณะที่ซูหยวนกำลังเพลิดเพลินกับการเดินตามผู้เล่นระดับเทพไปเก็บของ ความเร็วของอู่สื่ออิงข้างหน้าก็เร่งขึ้นกะทันหัน
เขาชะงักเล็กน้อย มองแผนที่เล็กแล้วก็เข้าใจ
ที่แท้มีผู้เข้าสอบคนหนึ่งเข้ามาในระยะล่าของแม่คนนี้
ซูหยวนกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที นี่มันเรื่องดีสำหรับเขาชัดๆ!
ถ้าฝ่ายตรงข้ามเป็นยอดฝีมือชั้น 9 อย่าว่าแต่เอาชนะอู่สื่ออิงเลย ขอแค่ถ่วงเวลาเธอได้สักหน่อย เขาก็สามารถลอบโจมตีจากข้างหลังได้สบาย
อย่างที่เขาว่า ตาอินกะตานาหาปลา ตาอยู่คว้าพุงเพียวๆ
เขาไม่ลังเลที่จะพากองทัพวัวควายบริวารของตัวเองตามไป
หลังจากรีบตามไปจนทัน ก่อนที่อู่สื่ออิงจะไล่ทันผู้เข้าสอบคนนั้น ซูหยวนก็มองเห็นอีกฝ่ายจากอีกฝั่งของป่า
ตัวตนของอีกฝ่ายทำให้ซูหยวนชะงัก
เพราะคนคนนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นอู๋ซิงฉี เพื่อนร่วมชั้นของเขาเอง
ตอนนี้ อู๋ซิงฉีกำลังต่อสู้กับหมาป่ายักษ์สีเงินเทา เธอเพิ่งทะลวงด่านขึ้นมาชั้น 7 ได้ไม่นาน การต่อสู้ครั้งนี้จึงยากลำบากมาก ทำได้แค่เป็นฝ่ายได้เปรียบเล็กน้อย
แต่เพราะการเข้ามาใกล้ของอู่สื่ออิงและซูหยวน สีหน้าของสาวน้อยจึงฉายแววร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด
เธอรู้ตัวว่ากำลังจะโดนล้อม แต่เพราะติดพันกับอสูรหมาป่าตรงหน้า จึงปลีกตัวหนีไม่ได้เลย
ซูหยวนยืนอยู่บนยอดต้นไม้ใหญ่ มองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดชัดเจน
เขายังเห็นด้วยว่าอู่สื่ออิงที่อยู่ไม่ไกลกำลังเตรียมพร้อมจะลงมือเก็บทั้งอู๋ซิงฉีและอสูรหมาป่าชั้น 7 รวดเดียว
ตอนที่เขาลำบาก อู๋ซิงฉีเป็นคนแรกที่ออกมาสนับสนุนเขา ตอนนี้เธอตกอยู่ในอันตราย ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลหรือน้ำใจเขาก็ต้องช่วย
เมื่อคิดได้ดังนั้น ซูหยวนสั่งการให้สัตว์โลหิตที่เก่งที่สุดของเขา นั่นคือเสือโลหิตชั้น 8 เคลื่อนไหวทันที
เสือโลหิตที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าทึบมานาน พอได้รับคำสั่งก็พุ่งตัวออกไปราวกับสายฟ้า ม้วนตัวพาเอาลมคาวเลือดพุ่งเข้าใส่... จินฮ่าว
ตุบ! ซอมบี้จินฮ่าวถูกตะปบจนล้มคว่ำหน้าคะมำ
จากนั้น ซูหยวนก็รีบดัดเสียงเป็นจินฮ่าว ตะโกนขอความช่วยเหลือจากอู่สื่ออิงที่อยู่ไม่ไกล
“เจ๊อู่! ผมโดนดักตี!”
อู่สื่ออิงที่กำลังจ้องจะเล่นงานอู๋ซิงฉี ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ก็สบถในใจว่า “ไอ้ขยะ” แล้วทำหูทวนลม ไม่คิดจะขยับตัวแม้แต่น้อย
แต่แล้ว เธอก็ได้ยินจินฮ่าวพูดต่อว่า:
“เจ๊อู่ ผมไม่ไหวแล้ว เจ๊รีบมาลาสช็อตที ตรงนี้มีสัตว์อสูรชั้น 8 อยู่ตัวหนึ่ง เจ๊อย่าปล่อยให้มันหนีไปนะ!”
พอได้ยินแบบนี้ อู่สื่ออิงหูผึ่งทันที
จินฮ่าวอยู่ชั้น 9 บวกกับสัตว์อสูรชั้น 8 อีกตัว คะแนนยังไงก็ต้องเยอะกว่าไก่อ่อนชั้น 7 สองตัวตรงหน้าเห็นๆ
แถมแค่ไปลาสช็อต จะเสียเวลาสักเท่าไหร่เชียว?
รอจัดการจินฮ่าวเสร็จค่อยกลับมาเชือดอู๋ซิงฉี ก็ไม่เสียเวลาหรอก
คิดได้ดังนั้น อู่สื่ออิงรีบพุ่งไปตำแหน่งที่จินฮ่าวอยู่ ก็เห็นจินฮ่าวถูกเสือโลหิตกัดคอ เลือดไหลทะลักจริงๆ
เมื่อเห็นเสือโลหิตตัวนั้น ดวงตาคู่งามของอู่สื่ออิงฉายแววสงสัย
เธอไม่รู้จักสายพันธุ์ของอสูรเสือตัวนี้
แต่ช่างเถอะ สัตว์อสูรมีตั้งเยอะแยะ เจอตัวที่ไม่รู้จักก็เรื่องปกติ
แค่อสูรเสือชั้น 8 ตัวเดียว จะเก่งสักแค่ไหนกันเชียว?
สาวน้อยรวมพลังปราณมหาศาลใส่กระบี่บิน ที่ส่วนท้ายของกระบี่บินมาตรฐานเกิดระลอกคลื่นแผ่ออกมาเป็นวงๆ ราวกับมิไซล์ที่พร้อมยิง!
ฟุ่บ—
วินาทีต่อมา กระบี่บินพุ่งทะยานออกไป เจาะทะลุคอของเสือโลหิตในพริบตา
หัวเสือที่ดุร้ายน่ากลัว ถูกตัดขาดกระเด็น ปากเสือที่งับคอจินฮ่าวแน่น ค่อยๆ คลายออก หัวทั้งหัวกลิ้งไปด้านข้าง
ตายสนิทแน่นอน
อู่สื่ออิงหันไปมองจินฮ่าว พบว่าที่คอของเขาถูกฉีกจนเป็นแผลลึกเห็นกระดูก ดูท่าจะขาดใจตายในไม่ช้า
น่าเสียดายที่เพราะตัวอีกฝ่ายเต็มไปด้วยคราบขาวขุ่น อู่สื่ออิงเลยมองสีหน้าเขาไม่ชัด
จินฮ่าวยกมือขึ้นอย่างแข็งทื่อ ชี้ไปที่คอตัวเอง เหมือนจะขอให้ช่วยสงเคราะห์ให้ไปสบาย
สาวน้อยผมม่วงพยักหน้าเบาๆ กวักมือเรียกกระบี่บินกลับมา แล้วเดินเร็วๆ เข้าไปหาจินฮ่าว ฟันกระบี่ลงไปที่แผลเดิมบนคอเขา
ศีรษะอันมีค่าพุ่งลอยขึ้นฟ้า
ผู้ฝึกตนขั้นขัดเกลาพลังปราณแน่นอนว่า หัวขาดแล้วไม่รอดแน่นอน กระบี่นี้ฟันลงไป จินฮ่าวตายแน่
อู่สื่ออิงเหลือบมองอันดับคะแนนของตัวเองตามความเคยชิน แต่ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า ไม่ว่าจะฆ่าเสือโลหิตเมื่อกี้ หรือฆ่าจินฮ่าว คะแนนของเธอกลับไม่ขยับเลย!
“ไม่ถูกแล้ว!”
อู่สื่ออิงรู้ตัวแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ รีบเงยหน้ามองหัวของจินฮ่าวที่ลอยอยู่
เห็นหัวนั้นลอยค้างกลางอากาศด้วยท่าทางประหลาด อ้าปากกว้าง พุ่งเข้าใส่เธอราวกับกระสุนปืนใหญ่
การโจมตีครั้งนี้พิสดารและรวดเร็วเกินไป แม้อู่สื่ออิงจะรู้ตัวทันทีว่าผิดปกติ แต่ก็หลบไม่พ้น
ฉึก—
เขี้ยวแหลมคมของจินฮ่าวฝังลึกลงบนหัวไหล่ของอู่สื่ออิง เจาะทะลุผิวขาวเนียนของสาวน้อย
พิษศพและพิษมังกรเจียวถูกฉีดเข้าสู่ร่างกายของเธออย่างบ้าคลั่ง แทบจะในทันที ความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงที่ยากจะต้านทานก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง
ตุบ—
อู่สื่ออิงใช้แรงเฮือกสุดท้ายผลักหัวจินฮ่าวออกไป แต่ตัวเองก็ทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นอย่างหมดแรง
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ลอยมาจากยอดไม้
“หัวของจินฮ่าวโดนฉันฟันขาดไปตั้งนานแล้ว เพื่อนนักเรียนอู่ต่อให้เธอฟันหัวเขาอีกกี่รอบ ดาเมจก็เป็นศูนย์”
“ตอนที่หลอมจินฮ่าว ฉันฉวยโอกาสใช้คุณสมบัตินี้ หลอมจินฮ่าวให้เป็น 'ศพหัวบิน' เพื่อเอาไว้เล่นทีเผลอแบบนี้แหละ”
“วางแผนมาตั้งนาน ในที่สุดเธอก็ติดกับจนได้”
อู่สื่ออิงเงยหน้ามองด้วยความไม่อยากเชื่อ เห็นเด็กหนุ่มผู้ยืนอยู่เหนือกว่าเหยียบกระบี่ชื่อหยวน ค่อยๆ ร่อนลงมาจากฟ้า
เขาแค่กวักมือเบาๆ เสือโลหิตที่หัวขาดไปแล้วก็กลายเป็นกองเลือดเหลวหลอมรวมกันใหม่
เมื่อขึ้นรูปเสร็จ เสือโลหิตก็ฟื้นคืนชีพ บนตัวไร้ร่องรอยบาดแผล
หัวของจินฮ่าวก็ลอยขึ้นกลางอากาศ กลับไปต่อกับร่างกาย
ร่างเนื้อที่นอนตายอยู่ตรงนั้น ก็ลุกขึ้นยืนตัวตรง แล้วมายืนอยู่ข้างหลังซูหยวน
พร้อมกันนั้น ในป่าก็มีเสียงสวบสาบดังขึ้น เมื่ออู่สื่ออิงมองไปรอบๆ ก็เห็นสัตว์โลหิตรูปร่างต่างๆ เดินออกจากพงหญ้า เข้ามาล้อมเธอไว้จนหมดทางหนี
“อยากจะเป็นสัตว์โลหิตหรืออยากจะเป็นศพเดินได้? เพื่อนอู่ เธอเลือกมาสักอย่างสิ”
ซูหยวนลอยตัวอยู่กลางอากาศ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ