บทที่ 70 แย่แล้ว! ไอ้นี่มันบุตรศักดิ์สิทธิ์ของจริง!

ผ่านไปเนิ่นนาน ไท่ป๋ายเทียนจีถึงกัดฟันพูดออกมาว่า:

"ซูหยวน เธอช่วยอธิบายให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม ว่าไปหลอกกระบี่ชื่อหยวนมาได้ยังไง?"

"เซียนกระบี่ระดับจินตันอย่างฉัน ดูไม่ออกเลยว่าในตัวเธอมีคุณสมบัติอะไรที่ทำให้กระบี่วิญญาณโปรดปรานได้ขนาดนี้"

เจอคำถามนี้เข้าไป ซูหยวนก็ปวดหัวเหมือนกัน

จะให้บอกว่าตัวเองใช้ วิชามาร · ดัชนีศาสตรา แล้วสมบัติทุกชิ้นจะเพิ่มค่าความชอบกับตัวเอง 100 แต้มทันที แถมยังสื่อสารทางจิตได้งั้นเหรอ

แต่จะว่าไป กระบี่ที่ท่านไท่ป๋ายสะสมไว้นี่มันดีจริงๆ

ยกตัวอย่างมือถือของเขา ต่อให้ใช้วิชามารกับมัน ก็สัมผัสอารมณ์ของอีกฝ่ายได้แค่เลือนราง

แต่กระบี่ชื่อหยวนไม่เหมือนกัน หลังจากใช้วิชามาร ซูหยวนถึงกับสื่อสารทางจิต ได้ยินคำพูดและความหมายชัดเจนจากกระบี่ชื่อหยวน

เช่นชื่อของกระบี่ชื่อหยวน ความอัดอั้นตันใจที่โดนขังในหอเก็บกระบี่ งานอดิเรก ฯลฯ ล้วนเป็นสิ่งที่กระบี่ชื่อหยวนบอกซูหยวนด้วยตัวเอง

แต่ซูหยวนไม่ใช่คนประเภทรักเผื่อเลือก

แม้จะใช้วิชามารปั่นค่าความชอบของสมบัติชิ้นไหนก็ได้ แต่กระบี่ชื่อหยวนนั้นพิเศษสำหรับเขาจริงๆ

เพราะรูปลักษณ์และกลิ่นอายของกระบี่ชื่อหยวนตรงสเปคเขาที่สุด แถมค่าความชอบเริ่มต้นที่กระบี่ชื่อหยวนมีต่อเขาก็สูงที่สุดในบรรดาสิบกระบี่วิญญาณ สูงถึง 90 แต้ม!

และหลังจากที่ซูหยวนหยอดคำหวานไปชุดใหญ่ ค่าความชอบเริ่มต้นของกระบี่ชื่อหยวนก็ทะลุ 200 ไปเรียบร้อย

นี่แสดงให้เห็นอะไร?

แสดงว่ากระบี่ชื่อหยวนกับเขานั้นใจตรงกันไงล่ะ!

น่าเสียดายที่กระบี่ชื่อหยวนเป็นของคนอื่น เขาจะพาเธอไปได้หรือไม่ ก็ต้องดูท่าทีของ "แม่ผัวใจร้าย" อย่างไท่ป๋ายเทียนจี

ดังนั้นเมื่อเจอคำถามนี้ เขาต้องตอบให้ดี

เรื่องวิชามารบอกไม่ได้แน่ๆ ของสิ่งนี้ล้ำค่ายิ่งกว่าวิชาหลอมศพโบราณหรือวิชาเพาะเลี้ยงสัตว์โลหิตซะอีก

ซูหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง:

"ผู้บรรลุไท่ป๋าย ไม่ปิดบังท่าน จริงๆ แล้วผมมีความเข้ากันได้สูงมากกับสมบัติวิเศษทุกชนิดมาตั้งแต่เด็กแล้วครับ"

"ขอแค่ผมตั้งใจปฏิบัติต่อสมบัติชิ้นใดชิ้นหนึ่ง ก็จะสามารถเชื่อมต่อจิตใจ สัมผัสถึงอารมณ์ของมัน และเพิ่มความเข้ากันได้ระหว่างผมกับสมบัติชิ้นนั้น"

ไท่ป๋ายเทียนจีฟังแล้วก็แอบแค่นหัวเราะในใจ

ไอ้เด็กนี่ไม่ยอมพูดความจริง! ถึงกับแต่งเรื่องโกหกคำโตมาหลอกเขา!

มีความเข้ากันได้สูงกับสมบัติทุกชนิด?

คิดว่าฉันจะเชื่อเรอะ?

คนที่จะทำแบบนั้นได้ อย่างต่ำๆ ต้องมี "กายเทพกำเนิดสยบศาสตรา" เป็นระดับบุตรศักดิ์สิทธิ์ของสำนักใหญ่ๆ นู่น

เด็กจนๆ อย่างแกจะมีพรสวรรค์แบบนั้นได้ไง?

แต่สุดท้าย ไท่ป๋ายเทียนจีก็ไม่ได้เปิดโปงคำโกหกของซูหยวน เขาเตรียมจะดูเรื่องตลกของซูหยวน

"งั้นดีเลย เธอแสดงให้ฉันดูหน่อย ถ้าเธอมีความสามารถนั้นจริง จะยกชื่อหยวนให้เธอก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไป..."

ทว่ายังไม่ทันที่ไท่ป๋ายเทียนจีจะพูดจบ ซูหยวนก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาจากกระเป๋า

"มือถือ? เธอหมายความว่าเธอสื่อสารทางจิตกับมือถือของเธอได้?"

ไท่ป๋ายเทียนจีแทบจะหลุดขำ

แต่วินาทีถัดมา พร้อมกับการทำงานของวิชามาร · ดัชนีศาสตรา มือถือธรรมดาๆ ในมือซูหยวนก็เปล่งแสงจางๆ ขึ้นมา

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของไท่ป๋ายเทียนจี หน้าจอเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เข้าสู่แอปฯ พินเป่าเป่า แล้วกดแย่งซื้อเคสมือถือราคา 0.1 หยวนเดี๋ยวนั้นเลย

แถมลายเคสมือถือยังเข้ากับตัวเครื่องพอดีเป๊ะ

ไท่ป๋ายเทียนจีสะเทือนใจอย่างแรง!

เขาเกิดมาจนป่านนี้ เพิ่งเคยเห็นมือถือที่มีจิตวิญญาณ!

ใครมันจะบ้าเอามือถือที่เป็นสินค้าฟุ่มเฟือยตกรุ่นเร็วมาทำให้เป็นสมบัติวิเศษกันวะ!

ต่อให้มีคนไม่เชื่อเรื่องโชคลาง เอามือถือมาขัดถูดูแลเป็นสิบปีจนเกิดจิตวิญญาณขึ้นมาจริงๆ ป่านนั้นสเปกเครื่องก็ตกรุ่นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว!

และมือถือของซูหยวนดูเหมือนจะเป็นรุ่นเมื่อสามปีก่อน การจะเลี้ยงมือถือธรรมดาให้เกิดจิตวิญญาณภายในสามปี พิสูจน์ได้เพียงพอแล้วว่าเด็กคนนี้มีความเข้ากันได้กับสมบัติวิเศษสูงมากจริงๆ

เห็นไท่ป๋ายเทียนจีเงียบไปนาน ซูหยวนก็ถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ:

"ไม่ปิดบังผู้บรรลุไท่ป๋าย จริงๆ แล้วตอนแย่งอั่งเปาคราวที่แล้ว ที่ผมแย่งได้ ก็อาศัยเจ้าลูกรักของผมนี่แหละครับ"

"ไม่ทราบว่าตัวอย่างนี้พิสูจน์ความเข้ากันได้พิเศษของผมต่อสมบัติได้หรือยังครับ?"

ไท่ป๋ายเทียนจีสูดหายใจลึก กล่าวเสียงขรึม:

"มือถือของเธอแย่งซื้อของเองได้ ไม่แน่ว่าจะมีจิตวิญญาณจริงๆ อาจจะเป็นเพราะเธอฝังโปรแกรมไวรัสอะไรไว้ข้างในก็ได้"

พูดตามตรง ไท่ป๋ายเทียนจีเชื่อไปแล้วเจ็ดส่วน แต่เพื่อปกป้องลูกสาวสุดที่รัก เขาเตรียมจะต่อสู้กับไอ้หนุ่มผมทองซูหยวนให้ถึงที่สุด

ซูหยวนถอนหายใจ กล่าวว่า:

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ผมคงต้องใช้ 'พลังแห่งความอ่อนโยน' ของผมกับกระบี่เล่มอื่นแล้วล่ะครับ"

พูดจบ ซูหยวนก็เดินตรงไปยังกระบี่วิญญาณอีกเก้าเล่มที่เหลือกลางหอเก็บกระบี่

ไม่รู้ทำไม หัวใจของไท่ป๋ายเทียนจีถึงกระตุกวูบ

รู้สึกเหมือนจะโดนแย่ง (NTR) อีกแล้ว!

แต่สุดท้าย เขาก็แข็งใจระงับความอยากจะเข้าไปห้ามซูหยวนเอาไว้

เขาเหมือนนักพนันที่หน้ามืดตามัว ทั้งที่รู้ว่าอาจจะแพ้หมดตัว แต่ก็ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้

แล้วเขาก็ได้เห็นกับตาตัวเองว่า ซูหยวนจับกระบี่วิญญาณอีกเล่ม พูดตีซี้สองสามประโยค ก็ได้ชื่อของฝ่ายตรงข้ามมา

และในฐานะเซียนกระบี่ระดับจินตัน ไท่ป๋ายเทียนจีรู้สึกได้ชัดเจนว่า ลูกสาวสุดที่รักอีกคนของเขา ก็เริ่มมีใจให้ซูหยวนไม่น้อย

ขืนคุยกันต่อ ดีไม่ดีคงหนีตามซูหยวนไปอีกคน!

"หยุด! พอได้แล้ว! ฉันเชื่อแล้ว!"

ไท่ป๋ายเทียนจียอมแพ้ในที่สุด

ไม่ยอมไม่ได้แล้ว! ขืนดื้อด้านต่อไป กระบี่สะสมสามร้อยเล่มของเขาคงโดนซูหยวนแย่งไปหมดแน่!

ได้ยินดังนั้น ซูหยวนก็ปลอบประโลมกระบี่ในมือครู่หนึ่ง แล้ววางกลับไปบนชั้น จากนั้นก็อุ้มกระบี่ชื่อหยวนเดินมาหาไท่ป๋ายเทียนจีด้วยใบหน้าตื่นเต้น

"ผู้บรรลุไท่ป๋าย งั้นท่านยอมรับเรื่องของผมกับชื่อหยวนแล้วใช่ไหมครับ?"

"ฉันไม่ยอมแล้วจะทำอะไรได้? จะให้ขังชื่อหยวนไว้ให้โกรธฉัน จนสุดท้ายกลายเป็นศัตรูกันหรือไง?"

ไท่ป๋ายเทียนจีมองค้อนซูหยวนใหญ่

เขามองกระบี่ชื่อหยวนที่แนบชิดติดกับซูหยวนด้วยความอาลัย ถอนหายใจยาวแล้วกล่าวว่า:

"ซูหยวน กระบี่ชื่อหยวนเป็นกระบี่ต้นแบบที่ลัทธิมารเถื่อนสร้างขึ้น ก่อนที่มันจะถูกผลิตจำนวนมาก ลัทธิมารนั้นก็ถูกองค์กรพิทักษ์สัตว์กวาดล้างไปก่อนแล้ว ดังนั้นกระบี่ชื่อหยวนจึงมีเพียงหนึ่งเดียวในโลก"

"วันนี้ที่ฉันมอบเขาให้เธอ ส่วนหนึ่งเพราะเธอมีบุญคุณต่อตระกูลไท่ป๋าย อีกส่วนหนึ่งก็เพราะชื่อหยวนชอบเธอมากจริงๆ"

"หวังว่าวันข้างหน้าเธอจะดูแลเขาให้ดี ถ้ารู้ว่าเขาต้องน้อยเนื้อต่ำใจ ฉันไม่เอาเธอไว้แน่"

ซูหยวนรีบยืดอกรับคำ:

"พ่อต... อาจารย์ไท่ป๋ายวางใจได้เลยครับ ผมจะดูแลกระบี่ชื่อหยวนเหมือนแฟนตัวเองเลย"

"ต่อไปเวลาทำอาหาร ผมจะใช้กระบี่ชื่อหยวนจัดการวัตถุดิบเป็นอันดับแรกแน่นอน"

สิ้นคำพูด แสงบนตัวกระบี่ชื่อหยวนในมือซูหยวนที่กำลังส่องสว่างด้วยความดีใจ ก็ดับวูบลงทันที

วัตถุดิบอะไรนะ?

ทำอาหารอะไรนะ?

นี่ฉันที่เป็นถึงกระบี่มารผู้ยิ่งใหญ่ กลายเป็นมีดหั่นหมูไปแล้วเหรอ?

ซวยแล้ว โดนไอ้หนุ่มผมทองหลอกฟันแล้วทิ้งแล้ว เพิ่งรู้ว่าที่บ้านฝ่ายชายไม่ได้มีสำนักมารในตลาดหลักทรัพย์ แต่เป็นแค่พ่อครัวหน้าดำคร่ำเครียด!

ขอถามหน่อย ตอนนี้กลับคำทันไหม?