บทที่ 16 ของพี่ระบบนี่ของแทร่จริงๆ!

“ตอบแทน... งั้นเหรอ?”

เฉินนั่วยีมองดูเด็กหนุ่มตรงหน้าที่มีน้ำเสียงแฝงนัยยะบางอย่าง ดวงตาคู่สวยสั่นไหวเล็กน้อย พลันนึกถึงเหตุการณ์ที่เจอกับซูหยวนเมื่อวาน

เรื่องธรรมดาของมนุษย์... ไม่สิๆ ตอนนั้นซูหยวนอธิบายให้ฟังแล้วว่าเขาไม่ได้หมายความแบบนั้น

จะคิดฟุ้งซ่านไม่ได้นะ

“จะเอาเงินเหรอ?”

เฉินนั่วยีถามอย่างระมัดระวัง

ซูหยวนทำหน้าเหมือนมีม ‘ไซบีเรียนฮัสกี้ชี้หน้า’ ทันที:

“เจ๊ครับ ภาพลักษณ์ของผมในสายตาเจ๊นี่มันเป็นยังไงกันแน่ฮะ? เป็นพวกหน้าเงินตัวพ่อเหรอ? ผมเป็นคนใจกว้างมากนะจะบอกให้!”

เฉินนั่วยีรีบหลบสายตาด้วยความเก้อเขิน ก่อนจะจมอยู่ในห้วงความคิดอีกครั้ง

ผ่านไปครู่ใหญ่ นัยน์ตาของเด็กสาวก็ฉายประกายเจิดจ้า เธอยืดอกขึ้นแล้วเอ่ยด้วยความมั่นใจ:

“ฉันนึกออกแล้ว นายสอนฉันหาเงิน ส่วนฉันจะติวหนังสือให้นายเอง! ซูหยวน นายเองก็คงมีความฝันอยากสอบเข้าสิบมหาวิทยาลัยเซียนชั้นนำเหมือนกันใช่ไหมล่ะ”

ดวงตาของซูหยวนเป็นประกายขึ้นมาทันที อันดับหนึ่งผู้ศักดิ์สิทธิ์จะมาติวให้งั้นเหรอ? แบบนี้คะแนนของเขาจะไม่พุ่งทะยานเลยหรือไง?

“จริงเหรอครับแม่ทูนหัว?”

ซูหยวนถามด้วยความตื่นเต้น

ตอนนี้ได้เข้าสู่เรื่องถนัดของเฉินนั่วยีแล้ว สถานะระหว่างทั้งสองฝ่ายเรียกได้ว่าพลิกผันจากรับเป็นรุก!

เฉินนั่วยีกลับมาวางมาดเยือกเย็นในฐานะหัวหน้าห้อง แล้วพูดเรียบๆ ว่า:

“แน่นอนอยู่แล้ว ทั้งภาษาโบราณ ความรู้ทั่วไป วิชาตบะ พลศึกษา วิทยายุทธ์ รวมถึงจิตแห่งเต๋า ผลการเรียนทุกด้านของฉันติดท็อป 3 ของโรงเรียน หรือไม่ก็ที่ 1 มาตลอด”

“สำหรับนักเรียนที่มีคะแนนแค่ห้าร้อยห้าสิบกว่าๆ อย่างนาย แค่ฉันสอนนิดหน่อย คะแนนต้องเพิ่มขึ้นเร็วมากแน่ๆ”

ซูหยวน: “...”

ครับ ผมมันนักเรียนชั้นล่างครับ ผมขอโทษครับ

หลังจากพูดจบ เฉินนั่วยีเพิ่งตระหนักว่าคำพูดของตัวเองอาจจะแทงใจดำไปหน่อย จึงรีบกระแอมเบาๆ แล้วพูดว่า:

“ซูหยวน ฉันแค่พูดตามความจริงเฉยๆ นะ ไม่ได้มีเจตนาอื่น นายอย่าถือสาเลย”

จากนั้น เฉินนั่วยีก็เห็นเส้นเลือดปูดขึ้นบนหน้าผากของซูหยวนอย่างเห็นได้ชัด

เด็กสาวเริ่มลนลาน

โชคดีที่ซูหยวนดูออกแล้วว่าเฉินนั่วยีเป็นพวกพูดไม่เก่ง จึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก เขาโบกมือแล้วพูดว่า:

“งั้นเราตกลงกันตามนี้ หลังเลิกเรียนเธอตามฉันไปส่งอาหารเดลิเวอรี่ก่อน”

“อื้มๆ!”

เฉินนั่วยีพยักหน้ารัวๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนาในเงินตรา

ทันใดนั้น เสียงระฆังกังวานก็ดังมาจากทิศทางของตึกเรียน เป็นสัญญาณว่าใกล้ถึงเวลาเข้าเรียนแล้ว

ทั้งสองไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบมุ่งหน้าไปยังตึกเรียนทันที

ก่อนออกเดินทาง ซูหยวนยังอุตส่าห์เอาพวกเศษข้าวเหลือทิ้งที่ถูกเขารีดเค้นปราณวิญญาณจนแห้งเหือดไปฝากไว้ที่โรงอาหาร

แม้ว่าสารอาหารสำคัญในเศษข้าวพวกนี้จะกลายเป็นเม็ดยาสีน้ำเงินและถูกเขากินไปแล้ว แต่จะทิ้งของเสียพวกนี้ไว้เฉยๆ ก็ไม่ได้ รอเลิกเรียนค่อยเอาไปทิ้งที่สถานีขยะจะดีกว่า เพื่อไม่ให้ใครสงสัย

ถึงแม้วิธีใช้ ‘วิชามาร · ดัชนีวิญญาณ’ ของเขาจะดูจินตนาการล้ำไปหน่อย แต่ซูหยวนก็สัมผัสได้ว่าวิชานี้เป็นวิชามารของจริง ถ้าพวกฝ่ายธรรมะมาเห็นเข้า เขาคงโดนจับตัวไปแน่

คาบแรกของช่วงบ่ายคือวิชาพละ ทั้งสองคนไม่ได้กลับเข้าห้องเรียน แต่ตรงไปรวมตัวที่สนามกีฬาล่างตึกเรียนเลย

นักเรียนห้องสองเริ่มจัดแถวภายใต้การนำของจูเก๋อเถี่ย ซูหยวนและเฉินนั่วยีมาทันเวลาพอดี

“คาบนี้ทุกคนไปวิ่งรอบสนาม ใครกล้าอู้ วิ่งตามไม่ทันโดนสั่งซ้อมเพิ่ม!”

สิ้นเสียงคำสั่งของจูเก๋อเถี่ย ท่ามกลางเสียงโอดครวญของนักเรียนห้องสอง ทุกคนต่างก็วิ่งเหยาะๆ ไปตามทางวิ่งอย่างว่าง่าย

ทั้งห้องล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเพียร การวิ่งปกติ แม้จะวิ่งด้วยความเร็วร้อยเมตรต่อสามวินาทีต่อเนื่องกันสองสามชั่วโมง สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรแล้วก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ดังนั้นเพื่อให้เกิดผลในการฝึกฝน ทางวิ่งของโรงเรียนมัธยมไท่หัวจึงมีการติดตั้งค่ายกลแรงโน้มถ่วงเอาไว้ นักเรียนชั้นม.6 จะต้องเผชิญกับแรงโน้มถ่วงมาตรฐานถึงสิบเท่า!

ภายใต้แรงโน้มถ่วงสิบเท่า แม้แต่ซูหยวนและผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นๆ ก็รู้สึกว่าก้าวขาได้ยากลำบาก ทำความเร็วได้แค่ร้อยเมตรต่อสิบวินาทีเท่านั้น

แม้จะรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลราวกับแบกภูเขาไว้บนหลัง แต่ซูหยวนกลับไม่ได้รู้สึกลำบากเหมือนที่เคยเป็น

ในทางตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกว่าจิตใจของตัวเองตื่นตัวเป็นพิเศษ อาหารที่เพิ่งกินลงท้องไปเมื่อครู่ถูกย่อยด้วยความเร็วที่น่ากลัว และเปลี่ยนเป็นพลังงานเพื่อเสริมสร้างกล้ามเนื้อ

“ไอ้แรงโน้มถ่วงสิบเท่าที่ทำให้รู้สึกฟินนิดๆ นี่มันคืออะไรกัน?”

ซูหยวนอดบ่นพึมพำในใจไม่ได้ ในเม็ดยาสีน้ำเงินไม่ได้บอกว่ามีผลข้างเคียงแบบนี้นี่นา

แต่ถึงจะรู้สึกว่าสภาพร่างกายตัวเองผิดปกติ ซูหยวนก็ยังเร่งความเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว ร่างกายของเขากำลังไล่ตามขีดจำกัดของตัวเอง!

ก้าวขาของซูหยวนเริ่มกว้างขึ้นทีละนิด ความถี่ในการก้าวก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ!

“ซูหยวน นายเร่งความเร็วทำไม ระวังหมดแรงนะเว้ย!”

เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งที่ปกติมักจะอู้อยู่ท้ายแถวกับซูหยวนเอ่ยเตือนด้วยความประหลาดใจ

ซูหยวนไม่ตอบ แต่กลับเร่งความเร็วขึ้นไปอีก

ทุกครั้งที่ความเร็วเพิ่มขึ้น กล้ามเนื้อและอวัยวะภายในต้องรับภาระหนักขึ้นเป็นทวีคูณ แต่ในขณะเดียวกัน กล้ามเนื้อและอวัยวะภายในก็ได้รับการเสริมแกร่งขึ้นทุกวินาที พลังระเบิดมหาศาลปะทุออกมาจากภายในอย่างต่อเนื่อง

“วิ่งโหดขนาดนี้ นายเปิดโปรมาชัวร์”

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ซูหยวนวิ่งมาถึงข้างกายฉู่หลานซี

หนุ่มมาดเท่คนนี้กำลังวิ่งเหยาะๆ อยู่หัวแถวราวกับเดินเล่นในสวน เมื่อเห็นซูหยวน เขาก็ทักทายด้วยรอยยิ้ม

“ที่ฉันซูหยวนมาถึงจุดนี้ได้ ล้วนพึ่งพาพรสวรรค์และความพยายามล้วนๆ!”

ซูหยวนโม้กลับไปประโยคหนึ่ง แล้ววิ่งต่อไปข้างหน้า

จิตใจที่ตื่นตัวบวกกับผลของ ‘หัวใจมารฟ่านจิ้ง’ ที่ทำให้มีสมาธิจดจ่อ ทำให้เขาไม่ทันสังเกตว่าบนหัวของตัวเองเริ่มมีไอน้ำพุ่งออกมา และผิวหนังทั้งตัวก็แดงก่ำเหมือนกุ้งต้ม

นี่แสดงว่ากล้ามเนื้อบางส่วนของเขาเกิดการฉีกขาด เพียงแต่ในขณะที่ฉีกขาด มันก็ฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็วเช่นกัน

โดยไม่รู้ตัว ข้างหน้าซูหยวนเหลือเพียงแค่สองคน หนึ่งคือเฉินนั่วยีที่นำโด่ง และอีกคนคือสาวแกลผิวแทนที่อยู่หน้าซูหยวนไปสองช่วงตัว อู๋ซิงฉี

“อ๊ะฮ้า หัวหน้าซู นายตามมาทันฉันแล้วเหรอเนี่ย? จะมาจีบฉันเหรอ? อ๊ายตายจริง นึกไม่ถึงว่าเสน่ห์ของฉันจะแรงขนาดนี้”

สาวแกลที่ผูกเสื้อคลุมไว้ที่เอวหันกลับมาพูดด้วยความประหลาดใจ

ซูหยวน: “...”

ยัยคนหลงตัวเอง น่ารำคาญชะมัด

เมื่อเห็นสายตาดูถูกของซูหยวน อู๋ซิงฉีก็ไม่โกรธ เท้าเอวแล้วหัวเราะ:

“ยังไงฉันก็เป็นนักกีฬาระดับท็อปของห้อง ถ้าโดนบัณฑิตอ่อนแออย่างหัวหน้าซูแซงได้ ฉันคงเสียหน้าแย่ เพราะงั้นฉันจะเร่งความเร็วแล้วนะ!”

“ถ้าหัวหน้าซูตามฉันทันล่ะก็ คืนนี้ฉันจะ... ฮุๆๆ กับนายเอง!”

พูดจบ ภายใต้กระโปรงที่ตัดสั้นเกินเหตุของอู๋ซิงฉี ขาเรียวยาวสีข้าวสาลีคู่นั้นก็ระเบิดพลังมหาศาลออกมา สาวแกลผิวแทนเร่งความเร็วขึ้นทันตาเห็น

เฮ้ยๆ! อย่าพูดจาอันตรายแบบนั้นได้ไหม?

เธอทำให้การวิ่งแข่งที่ควรจะเป็นเรื่องปกติกลายเป็นเรื่องไม่บริสุทธิ์ไปแล้วนะเว้ย!

ซูหยวนบ่นในใจอย่างอ่อนล้า

แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว เขาจะยอมลดความเร็วได้ยังไง? อีกอย่างตอนนี้เขายังไม่ถึงขีดจำกัด ยังเร่งได้อีก!

ปัง ปัง ปัง—

พร้อมกับเสียงระเบิดดังสนั่นราวกับลูกโป่งแตก กล้ามเนื้อทั่วร่างของซูหยวนยืดเหยียดจนถึงจุดสมบูรณ์แบบ ความเร็วพุ่งสูงขึ้น จนสามารถไล่จี้ติดหลังของอู๋ซิงฉีได้ในที่สุด