บทที่ 7 สตรีศักดิ์สิทธิ์ฝ่ายธรรมะผู้ร่วงหล่น?

แต่ไม่ว่าจะพูดยังไง หัวใจมารฟ่านจิ้งก็นำมาแต่ผลดีให้กับเขา ตอนนี้ยังมองไม่เห็นข้อเสียอะไร

ซูหยวนค่อนข้างพอใจกับรางวัลภารกิจนี้

หลังจากจัดการภารกิจมือใหม่เสร็จ เขาก็ไปเข้าเวรที่ป้อมยามของหมู่บ้าน รอจนถึงเที่ยงคืนจึงกลับห้องเช่า

พรุ่งนี้เป็นวันเปิดเทอมแล้ว ซูหยวนไม่นอนดึกอีก อาบน้ำเสร็จก็หัวถึงหมอนหลับทันที

สามวันที่ผ่านมาวิ่งวุ่นตลอด เหนื่อยเอาเรื่องเหมือนกัน

และในขณะนอนหลับ ผลของหัวใจมารฟ่านจิ้งก็เริ่มแสดงออกมาให้เห็น แต่ก่อนพอหัวถึงหมอนต่อให้ง่วงแค่ไหนก็ต้องถ่างตาดูมือถือสักหน่อย แต่พอมีใจมารดวงนี้ พอบอกว่าจะนอนก็นอนเลย ไม่มีเรื่องฟุ้งซ่านแม้แต่นิดเดียว

ไม่ต้องกังวลเรื่องนอนไม่หลับอีกต่อไป

ตีห้า เมื่อเขาตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่น เดินออกจากห้อง ก็เห็นฉู่หลานซีสวมชุดนอน นอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาอย่างสบายอารมณ์

มองดูนิ้วของอีกฝ่ายที่กำลังจิ้มหน้าจอมือถือไปมา ดวงตาของซูหยวนเป็นประกาย ถามว่า:

"ไอ้หลาน กำลังสั่งอาหารเหรอ?"

ฉู่หลานซีละสายตาจากมือถือ มองมาที่ซูหยวน แล้วยิ้มหวาน:

"มึงอยากกินด้วย? เรียกพ่อสิลูก"

บนใบหน้าของซูหยวนปรากฏร่องรอยของการขัดขืนทันที แต่สุดท้ายก็ยอมเรียก "พ่อจ๋า" ออกมาอย่างไม่เต็มใจนัก

ในฐานะที่เป็นคู่พ่อลูกที่สลับกันเป็นพ่อเป็นลูก ซูหยวนกับฉู่หลานซีเรียกกันว่าพ่อไม่รู้กี่ครั้งแล้ว จริงๆ ซูหยวนไม่ได้รู้สึกตะขิดตะขวงใจอะไร

ที่ทำท่าลำบากใจ ก็เพื่อให้ฉู่หลานซีลูกรักได้รับความพึงพอใจทางอารมณ์อย่างเต็มที่ต่างหาก

ใช่แล้ว นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของการละเล่นของพวกเขา

ฉู่หลานซีแสดงสีหน้าพอใจทันที:

"เดี๋ยวพ่อจะซื้ออาหารเช้าให้ลูกรักเอง"

ดังนั้นซูหยวนจึงทำเหมือนปกติ คือนั่งรออาหารเช้า

ไม่นานนัก เสียงกระบี่บินแหวกอากาศก็ดังขึ้น ไรเดอร์ส่งอาหารวางอาหารเช้าไว้อย่างเร่งรีบ ก่อนจะถูกรปภ.ลุงหวังเอาไม้ง่ามล็อกตัวไว้

ซูหยวนที่ยืนรอรับอาหารอยู่ข้างหน้าต่างทักทาย:

"ลุงหวัง ยุ่งอยู่เหรอครับ?"

รปภ.ลุงหวังพยักหน้า มองซูหยวนราวกับมองหยกงามที่ยังไม่ได้เจียระไน พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า:

"วันนี้เปิดเทอมแล้วสินะ ตอนเรียนก็ต้องให้ความสำคัญกับการเรียนเป็นหลัก ตอนเย็นมาเข้างานสายหน่อยก็ไม่เป็นไร"

หัวใจของซูหยวนอบอุ่นขึ้นมา กำลังจะเอ่ยปากพูด ลุงหวังก็พูดต่อว่า:

"สองวันก่อนในวงการไรเดอร์มีอัจฉริยะคนหนึ่งถือกำเนิดขึ้นมา พรสวรรค์คาดว่าไม่ด้อยไปกว่าเธอเลย ในเรื่องสิบแปดกระบวนท่าไม้ง่ามเทพเธอก็อย่าได้ละเลยเกินไป ทั้งวงการไรเดอร์และวงการรปภ. ต่างจับตามองการปะทะกันของพวกเธอทั้งสองอยู่นะ"

ซูหยวน: "......"

ทำไมรู้สึกร้อนตัวแปลกๆ?

ซูหยวน นายช่างเป็นผู้ชายที่มีบาปหนาจริงๆ

เขารับคำอย่างอึกอัก รีบคว้าอาหารเช้าไปที่โต๊ะกินข้าว แล้วจัดการอาหารเช้าพร้อมกับฉู่หลานซีอย่างรวดเร็ว

หลังจากเก็บกวาดเรียบร้อย ทั้งสองที่เปลี่ยนชุดนักเรียนแล้วก็ออกเดินทางทันที

ตีห้าสี่สิบ ทั้งสองมาถึงหน้าโรงเรียน

โรงเรียนมัธยมไท่หัวเริ่มเรียนตอนหกโมง เวลาถึงโรงเรียนขนาดนี้ถือว่าไม่เร็วไม่ช้า

มองดูโรงเรียนไท่หัวที่เหมือนเดิมทุกอย่าง และนักเรียนที่เดินขวักไขว่เข้าโรงเรียน จู่ๆ ในใจซูหยวนก็เกิดความฮึกเหิมขึ้นมา!

เขา ในวันนี้ไม่เหมือนวันวาน!

หัวใจมารฟ่านจิ้ง, สิบแปดกระบวนท่าไม้ง่ามเทพและ... ระบบปั่นป่วนใต้หล้า!

เส้นทางสู่การเป็นจอมมารแห่งยุค จะเริ่มขึ้น ณ บัดนี้! เคี้ยกๆๆ!

ขณะที่คิดในใจเช่นนั้น ซูหยวนก็ก้าวเท้าเข้าสู่โรงเรียนอย่างมาดมั่น

วินาทีถัดมา เสียง "ติ๊งต่อง" ที่ชัดเจนก็ดังขึ้นในหัว

[เจ้าได้ก้าวเข้าสู่สำนักไท่หัวฝ่ายธรรมะแล้ว!]

???

ระบบนี่จะป่วนอะไรอีกเนี่ย?

[ในฐานะที่เจ้าแฝงตัวเข้าไปในฐานะศิษย์สำนักไท่หัว ในใจของเจ้าได้บ่มเพาะแผนการอันชั่วร้ายสุดขั้วเอาไว้แล้ว ชื่อของมันคือ แผนการถล่มไท่หัว!]

แม่งเอ๊ย อะไรคือแผนการถล่มไท่หัว มีความคิดของตัวเองบ้างได้ไหม? หน้ากูเหมือนโอโรจิมารุเหรอ!

[แผนการถล่มไท่หัวมีเป้าหมายเพื่อก่อความวุ่นวายในสำนักไท่หัว ชักจูงศิษย์ฝ่ายธรรมะในสำนักให้ตกสู่หนทางแห่งมาร สร้างขุมกำลังในที่ลับ และสุดท้าย ใช้สำนักนี้เป็นแท่นกระโดดเพื่อเข้าสู่สำนักฝ่ายธรรมะระดับสูงสุด บรรลุเป้าหมายในการแทรกซึมเข้าไปภายในศัตรู!]

[ภารกิจหลักจอมมารได้ถูกเปิดใช้งาน]

[ภารกิจที่ 1: การร่วงหล่นของผู้ศักดิ์สิทธิ์ (ยังไม่สำเร็จ)]

[ในฐานะจอมมารแห่งอนาคต เพื่อภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่ในการพัฒนาวิถีมาร จงชักจูงศิษย์สำนักไท่หัวที่มีใจฝักใฝ่ธรรมะให้ตกลงสู่หนทางมาร ยิ่งเป้าหมายมีพรสวรรค์และสถานะสูงส่งเพียงใด รางวัลก็จะยิ่งมหาศาล!]

[ความคืบหน้าภารกิจ: เป้าหมายภารกิจยังไม่ปรากฏ]

[รางวัลภารกิจ: รอการกำหนด]

[ภารกิจที่ 2: การรุกรานลับๆ (กำลังดำเนินการ)]

[เจ้าที่มีชาติกำเนิดต่ำต้อย จำเป็นต้องใช้ทรัพยากรบำเพ็ญเพียรจำนวนมากเพื่อยกระดับตัวเอง จงแย่งชิงทรัพยากรบำเพ็ญเพียรที่เดิมทีไม่ใช่ของเจ้าโดยใช้อุบาย ขยายอำนาจของตัวเองและวิถีมารให้ยิ่งใหญ่!]

[ความคืบหน้าภารกิจ: ปล้นชิงทรัพยากรแล้ว (0/100)]

[รางวัลภารกิจ: วิชามาร·ดัชนีวิญญาณ]

มองดูภารกิจสองอย่างที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอระบบ ซูหยวนพยายามข่มความรู้สึกอยากตบมุกไอ้แผนการถล่มโคโนฮะ... เอ้ย ถล่มไท่หัวบ้านี่ แล้วหันมาศึกษาภารกิจทั้งสองอย่างละเอียด

หลังจากศึกษาอยู่ครู่หนึ่ง คิ้วของเขาก็ขมวดมุ่น

ภารกิจสองอย่างนี้ค่อนข้างตึงมือ ทั้งต้องชักจูงคนอื่นเข้าสู่ทางมาร ทั้งต้องฮุบทรัพยากรสำนัก ดูเหมือนไม่ใช่เรื่องที่จะแก้ได้ด้วยการทำงานพาร์ทไทม์

นั่นสินะ นิ้วทองคำสายมารที่ชื่อระบบปั่นป่วนใต้หล้านี้ จะให้ทุกภารกิจมันไร้พิษสงเหมือนก่อนหน้านี้ก็คงเป็นไปไม่ได้

แต่ในฐานะคนธรรมดาที่มีพรสวรรค์พื้นๆ เขาจะปล่อยภารกิจระบบทิ้งไว้เฉยๆ ก็ไม่ได้ คงต้องค่อยๆ หาวิธีทำภารกิจสองอย่างนี้ต่อไป

เวลานี้ ซูหยวนเดินมาถึงห้องเรียนของเขาแล้ว ห้องมัธยมปลายปี 3 ห้อง 2 แห่งโรงเรียนไท่หัว

เขาปิดหน้าต่างระบบ แล้วนั่งลงข้างๆ ฉู่หลานซี

หลังจากนั่งลง ซูหยวนที่กำลังทบทวนเนื้อหาภารกิจ ก็เผลอมองไปที่เฉินนั่วยี สาวสวยหน้าตาสดใสที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดโดยไม่รู้ตัว

อันดับหนึ่งผู้ศักดิ์สิทธิ์ของห้องคนนี้ ในฐานะอัจฉริยะท็อป 3 ของโรงเรียนไท่หัว ในการประเมินของระบบเธอน่าจะนับว่าเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์ฝ่ายธรรมะได้อยู่มั้ง ถ้าสามารถดึงเธอเข้าสู่หนทางมารได้...

ไม่ต้องไปพูดถึงว่ารางวัลระบบจะเป็นอะไร แค่คิดก็น่าตื่นเต้นนิดๆ แล้วแฮะ!

และในวินาทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจ จู่ๆ เสียง "ติ๊งต่อง" ที่ฟังดูไม่น่าไว้ใจก็ดังขึ้นในหัวซูหยวน

[เลือกเป้าหมายภารกิจเรียบร้อย ภารกิจได้รับการอัปเดต]

???

ไม่ใช่แล้วพวก!

นี่มันใส่ร้ายกันชัดๆ ฉันแค่คิดเล่นๆ เองนะ ไม่ได้เตรียมจะเอาท่านหัวหน้าห้องมาเป็นเป้าหมายภารกิจจริงๆ สักหน่อย!

ทว่า ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกไปแล้ว

[ภารกิจที่ 1: สตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้ร่วงหล่น (การร่วงหล่นของผู้ศักดิ์สิทธิ์) (ยังไม่สำเร็จ)]

[โฮ่ๆ ถึงกับเลือกสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักไท่หัวเป็นเป้าหมายเลยรึ? มั่นใจในตัวเองขนาดนี้ สมกับที่มีราศีจอมมาร จงใช้วิธีการสกปรกทุกรูปแบบทำให้สตรีศักดิ์สิทธิ์ฝ่ายธรรมะร่วงหล่น และปั่นหัวนางไว้ในกำมือซะ!]

[ภารกิจคืบหน้า: ระดับการร่วงหล่น: 0%]

[รางวัลภารกิจ: วิชามาร·ดัชนีบัญชา]

[ระดับการร่วงหล่น: 0% (สูงสุด 20%)]

[หมายเหตุ: เมื่อระดับการร่วงหล่นของสตรีศักดิ์สิทธิ์ถึง 20% ถือว่าภารกิจเสร็จสิ้น]

[หมายเหตุเพิ่มเติม: ซีรีส์ "วิชามาร·เบญจดัชนี" เป็นชุดวิชาลิมิเต็ดเฉพาะภารกิจหลัก "แผนการถล่มไท่หัว" หากภารกิจล้มเหลว จะไม่สามารถได้รับวิชาส่วนที่เหลือได้ตลอดกาล]

ซูหยวน: "......"

ระบบ ไอ้ระบบ มึงนี่มันจิตใจอำมหิตจริงๆ เลียนแบบเกมเติมเงินใช่ไหม!

แถมยังเลียนแบบได้ถึงแก่น ทั้งภารกิจลิมิเต็ด ทั้งชุดไอเทมลิมิเต็ด

แบบนี้มันบีบให้ต้องทำภารกิจให้สำเร็จชัดๆ!