WS บทที่ 397 ช่วงเวลาอันแสนยุ่งยาก

เมอร์ลินมองไปรอบ ๆ ที่ตอนที่เต็มไปด้วยหมอกและควัน เขาปรุงยามาเป็นเวลานานและหลังจากปรุงไปส่วนหนึ่งแล้ว เขาก็เริ่มดื่มพวกมัน

ทุกครั้งที่เขาดื่มน้ำยาโมครส เขาจะต้องนอนพักสักระยะหนึ่ง ดังนั้น เมอร์ลินจึงอยู่ในสภาวะสะลึมสะลือกึ่งหลับกึ่งตื่น

อย่างไรก็ตาม พลังจิตของเขาเติบโตอย่างรวดเร็ว ผลของน้ำยาโมคราก็เริ่มลดลงเล็กน้อย แต่ก็ยังสามารถให้ผลลัพธ์ที่พอรับได้ ถ้าเขาดื่มน้ำยาที่ปรุงมาทั้งหมด พลังจิตของเขาก็จะเติบโตถึงระดับหก

“ถ้าดื่มพวกมันหมดแล้ว ฉันจะต้องปรุงพวกมันอีกครั้ง!”

เมอร์ลินมองดูวัตถุดิบในแหวนและพบว่ายังมีเหลืออีกมากราวกับว่าพวกมันไม่มีวันหมด ในช่วงเวลานี้ เขาจำได้แต่เพียงคร่าว ๆ ว่าเขาดื่มน้ำยาโมคราไปประมาณ 13 ขวด

เนื่องจากมีน้ำยามากเกินไป เมอร์ลินจึงไม่ได้ตรวจสอบการเติบโตของพลังจิตของเขา ในทุก ๆ วัน เขาทำแบบเดียวกันซ้ำก็คือ ปรุงยา ดื่มยาและนอนหลับ กิจวัตรประจำวันของเขาเป็นแบบนี้มาสักระยะเวลาหนึ่งแล้ว

*ครืน*

ขณะที่เมอร์ลินกำลังจะปรุงยาต่อไป เขาพบว่าทั้งหอคอยพ่อมดเริ่มสั่นสะเทือน เขาหรี่ตาเล็กน้อยและเห็นว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นที่ด้านนอกหอคอยพ่อมด

*หวู่ม*

แก่นแท้แห่งรูนปรากฎบนหน้าผากของเมอร์ลิน เมอร์ลินรีบจัดเรียงวงแหวนเวทย์และออกจากหอคอยทันที

…

ดินแดนมนต์ดำนั้นสงบสุขมาตลอดโดยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก เป็นไปไม่ได้ที่โลกภายนอกจะรบกวนพวกเขา หากใครต้องการเข้าสู่ดินแดนมนต์ดำอันลึกลับ พวกเขาจะต้องผ่านวงแหวนเวทย์โดยใช้แหวนมนต์ดำอันล้ำค่า

นอกจากสมาชิกอย่างเป็นทางการของดินแดนมนต์ดำที่มีแหวนมนต์ดำแล้ว นักเวทย์ภายนอกจะไม่มีแหวนมนต์ดำเลย หากไม่มีแหวนมนต์ดำก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าสู่ดินแดนมนต์ดำ

ด้วยเหตุนี้ ความสงบและความปลอดภัยของดินแดนมนต์ดำจึงได้รับการดูแลรักษามาเป็นเวลาหลายร้อยปี

ตอนนี้ความสงบสุขของดินแดนมนต์ดำได้ถูกทำลายลงแล้ว ท้องฟ้าทั้งหมดดูเหมือนจะถูกปกคลุมไปด้วยแสงสลัวที่มีอักษรรูนลึกลับมากมายส่องประกายออกมา

นี่คือการเปิดใช้งานของวงแหวนเวทย์ซึ่งปกป้องดินแดมนต์ดำ วงแหวนเวทย์ขนาดใหญ่นี้จัดเรียงโดยจอมเวทย์และมีข่าวลือว่าสามารถป้องกันการโจมตีจากจอมเวทย์ได้

ในเวลานี้ บนท้องฟ้าที่ปกคลุมไปด้วยวงแหวนเวทย์ แมวดำตัวใหญ่ค่อย ๆ เดินขึ้นไปในอากาศและพูดออกมา เสียงของมันไปถึงหูของนักเวทย์ทุกคนในเขตเวทมนต์ดำ

“พวกเจ้าทุกคนจงฟัง ตอนนี้มีผู้บุกรุกจากด้านนอก!”

แมวดำตัวใหญ่ตัวนี้เป็นวิญญาณของวงแหวนเวทย์ในแผ่นศิลา ในฐานะที่ไดอามอสเป็นวิญญาณของวงแหวนเวทย์ในดินแดนมนต์ดำ เจ้าแมวดำจึงตรวจสอบทุกคนที่พยายามจะเข้าสู่ดินแดนมนต์ดำ

“มีผู้บุกรุกจากด้านนอก? เป็นไปได้อย่างไร? นี่มันนานมากแล้วที่ดินแดนมนต์ดำถูกค้นพบและรุกรานโดยศัตรู”

“แม้แต่วงแหวนเวทย์ป้องกันดินแดนมนต์ดำก็ถูกเปิดใช้งาน นอกจากท่านไดอามอสแล้ว มีเพียงพ่อมดเดลม่าเท่านั้น เขาเป็นนักเวทย์ระดับเก้าและเป็นนักเวทย์เพียงคนเดียวในดินแดนมนต์ดำที่สามารถเปิดใช้งานวงแหวนเวทย์นั้นได้

อย่างไรก็ตาม พ่อมดเดลม่าไม่ได้ปรากฏตัวมานานแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะปรากฏตัวและเปิดใช้งานวงแหวนเวทย์ป้องกันในตอนนี้”

นักเวทย์หลายคนตกตะลึงเมื่อเห็นเจ้าแมวดำลอยอยู่ในอากาศ นักเวทย์เหล่านี้ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับไดอามอสซึ่งเป็นจิตวิญญาณของวงแหวนเวทย์ที่จอมเวทย์ฟิเดลสร้างขึ้นเอง มันอาจเป็นสิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่ที่สุดในดินแดนมนต์ดำ

ในเวลาเดียวกัน เจ้าแมวดำควบคุมวงแหวนเวทย์ขนาดใหญ่ ปกป้องที่ดินแดนมนต์ดำทั้งหมดอย่างเงียบ ๆ

“เจ้าโง่! เจ้าคงไม่รู้สินะว่ากำลังเจอกับอะไร นี่คือวงแหวนเวทย์ของดินแดนมนต์ดำซึ่งเป็นองค์กรนักเวทย์มนตร์ที่เชี่ยวชาญด้านอักษรรูนมากที่สุด มันสามารถดักจับอะไรก็ตามที่จะมาสร้างยุ่งยากให้กับพวกข้าได้”

นักเวทย์ที่สวมชุดดำโดดเด่นภายใต้วงเวทย์รูน เขาถูกจับอย่างแน่นหนาโดยวงแหวนเวทย์

วงแหวนเวทย์ถูกควบคุมโดยไดอามอส มันสามารถดึงพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดออกมา แม้แต่จอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ก็ไม่สามารถทำลายมันได้ นับประสาอะไรกับนักเวทย์ลึกลับคนนี้

ความผันผวนทางพลังจิตของนักเวทย์ลึกลับนี้ บ่งบอกว่าเขาเป็นนักเวทย์ระดับเจ็ด เขาเข้ามาในดินแดนมนต์ดำโดยไม่ทราบสาเหตุและได้รับความสนใจจากไดอามอสทันที

นักเวทย์ระดับต่ำ ไดอามอสจะไม่สนใจแต่ไม่ใช่กับนักเวทย์เจ็ดขึ้นไป มันจะให้ความสนใจขึ้นมาทันที

ท้ายที่สุด มีนักเวทย์เพียงไม่กี่คนที่อยู่ในระดับเจ็ดหรือสูงกว่านั้นในดินแดนมนต์ดำและไดอามอสก็รู้ว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นใคร อย่างไรก็ตาม นักเวท์ลึกลับและไม่คุ้นเคยนี้เป็นนักเวทย์ระดับเจ็ดและยังมีแหวนมนต์ดำด้วย ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่จะกระตุ้นความสงสัยของไดอามอส

*หวู่ม หวู่ม หวู่ม*

นักเวทย์ระดับเจ็ดหลายคนบินออกจากหอคอยพ่อมดที่สูงที่สุดในดินแดนมนต์ดำ รวมทั้งพ่อมดมอร์สด้วย อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและเห็นเพียงนักเวทย์ชุดดำที่ถูกคุมขังอยู่กลางอากาศเท่านั้น

ชายชุดดำที่ถูกคุมขังอยู่ในอากาศมีสีหน้าบูดบึ้ง จากนั้นเขาก็ยิ้มเยาะออกมา เขาหายใจเข้าลึก ๆ และตะโกนว่า “ฉันเป็นพ่อมดระดับเจ็ดจากหนามแห่งเงา พ่อมดทอม!”

“หนามแห่งเงา?”

บางทีนักเวทย์ระดับต่ำอาจไม่รู้เกี่ยวกับหนามแห่งเงาแต่หลังจากพวกนักเวทย์ระดับเจ็ดได้ยินคำประกาศจากนักเวทย์จากหนามแห่งเงา ตลอดจนเห็นชุดพ่อมดสีดำและตราสัญลักษณ์ของเขาแล้ว พวกเขาก็รู้ได้ในทันทีว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นใคร

“เขาเป็นนักเวทย์จากหนามแห่งเงาจริง ๆ เขามาทำอะไรในดินแดนมนต์ดำของเรา?”

“พ่อมดจากหนามแห่งเงาเข้ามาได้อย่างไร?”

มีคำถามมากมายที่ต้องการคำตอบจากนักเวทย์จากหนามแห่งเงาแต่ภายใต้การกดขี่ของไดอามอส พลังของวงแหวนเวทย์ก็ค่อย ๆ บดขยี้ทอมมากขึ้นเรื่อย ๆ

ในเวลานี้ ในที่สุด พ่อมดทอมก็ขจัดความเย่อหยิ่งของเขาและพูดต่อไป “ฉันถูกส่งมาที่นี่เพื่อเชิญพ่อมดเดลม่าจากดินแดนมนต์ดำ ถ้าพวกคุณบอกให้พ่อมดเดลม่าออกมา พวกคุณจะเข้าใจทุกอย่างเอง”

“พ่อมดเดลม่า?”

นักเวทย์ระดับเจ็ดตะลึงงันแต่การแสดงออกของพวกเขาเริ่มวิตกอย่างรวดเร็ว นักเวทย์ระดับต่ำรวมทั้งเมอร์ลินไม่รู้ว่าพ่อมดเดลม่าเป็นใคร

“พ่อมดเดลม่า? ฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเขามาก่อนแต่ดูท่าทีของนักเวทย์ระดับเจ็ดเหล่านั้น เขาจะต้องเป็นคนสำคัญในดินแดนมนต์ดำอย่างแน่นอน เขาน่าจะเป็นพ่อมดระดับเก้าเพียงหนึ่งเดียวในดินแดนมนต์ดำใช่มั้ย?”

ความคิดนับไม่ถ้วนแวบเข้ามาในหัวของเมอร์ลิน เขาเคยไปที่ป้อมปราการทรายดำมาก่อนและรู้ดีว่านักเวทย์ที่ไดอามอสจับอยู่นั้นเป็นพ่อมดจากหนามแห่งเงา

“ท่านไดอามอส โปรดปล่อยพ่อมดทอมออกมาเถิดขอรับ”

โดยไม่มีใครสังเกตเห็น นักเวทย์วัยชราผู้มีพลังที่มีใบหน้าแดงก่ำก็ปรากฏตัวขึ้นในอากาศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดวงตาของเขาลึกราวกับดวงดาว สร้างความประทับใจให้คนอื่น ๆ อย่างลึกซึ้ง

“พ่อมดเดลม่า!”

นักเวทย์ระดับเจ็ดทักทายทันที ในตอนนี้ แม้แต่นักเวทย์ที่ไม่รู้อะไรก็ยังรู้ว่านั่นคือพ่อมดเดลม่าที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาเป็นพ่อมดที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนมนต์ดำ นักเวทย์ระดับเก้าเดลม่า!

เมื่อได้ยินคำสั่งของพ่อมดเดลม่า เจ้าแมวดำ ไดอามอสพยักหน้าและค่อย ๆ หายไป ส่วนวงแหวนเวทย์ซึ่งปกคลุมท้องทั่วดินแดนมนต์ดำก็ค่อย ๆ จางหายไปเช่นกัน

พ่อมดทอมหลุดพ้นจากพันธนาการแต่ใบหน้าของเขามืดมนและดวงตาของเขามีความกลัวอยู่บ้าง

ในฐานะนักเวทย์ระดับเจ็ดจากหนามแห่งเงา เขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับองค์กรขนาดเล็กเช่นดินแดนมนต์ดำมากขนาดนั้น

อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยคาดคิดว่า วงแหวนเวทย์ของดินแดนมนต์ดำจะทรงพลังมาก มันมีพลังมากกว่าวงแหวนเวทย์ในป้อมปราการทรายดำกับหนามแห่งเงามากเสียอีก เขาสงสัยว่าแม้แต่จอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ก็ยังไม่สามารถทำลายวงแหวนเวทย์ในดินแดนมนต์ดำได้อย่างง่ายดาย

ดังนั้น พ่อมดทอมจึงเลิกดูถูกเหยียดหยามและเดินเข้าไปหาพ่อมดเดลม่าก่อนจะพูดอย่างใจเย็นว่า

“พ่อมดเดลม่า ฉันเชื่อว่าคุณได้รับข้อมูลเกี่ยวกับป้อมปราการทราบดำมาบ้างแล้ว ออสมูได้ล้ำเส้นเกินไป พวกเขาได้นำนักเวทย์บุกโจมตีป้อมปราการทรายดำและดักฆ่านักเวทย์ในโลกของนักเวทย์ทางใต้ของเราไประหว่างทางกลับ ทางดินแดนมนต์ดำยังสูญเสียนักเวทย์ระดับเจ็ดไปสามคนเช่นกัน ดังนั้นพวกเรา หนามแห่งเงา, นครปาฏิหาริย์และป้อมปราการทรายดำจึงได้ส่งเหล่านักเวทย์ไปยังองค์กรต่าง ๆ เพื่อเชิญเหล่านักเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุดเพื่อหารือเกี่ยวกับภารกิจสำคัญนี้ในนครปาฏิหาริย์

ตอนนี้ นครปาฏิหาริย์ ป้อมปราการทรายดำและหนามแห่งเงาได้ลงนามในสัญญาก่อตั้งพันธมิตรรวมกัน โปรดดูสัญญาก่อนเถิด พ่อมดเดลม่า”

หลังจากพูดจบ พ่อมดทอมก็แกะอักษรรูนออกมาสองสามอันซึ่งมีบ่งบอกถึงพลังเวทย์ที่ร่ายจากของนักเวทย์ขนาดใหญ่มากสามองค์กรที่ได้ร่วมกันลงนามในข้อตกลง

ดวงตาของพ่อมดเดลม่ากระพริบเล็กน้อย เขาจำพ่อมดสามคนที่ลงนามในข้อตกลงได้ พวกเขาทั้งหมดเป็นจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่จากหนามแห่งเงา, นครปาฏิหาริย์และป้อมปราการทรายดำ องค์กรขนาดใหญ่ทั้งสามได้ร่วมมือกันจริง ๆ

พ่อมดเดลม่าไม่สามารถปฏิเสธคำเชิญดังกล่าวได้ มิฉะนั้น เขาจะต้องเผชิญกับองค์กรขนาดใหญ่สามแห่ง คำเชิญเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้นแต่ความจริงก็คือผู้ที่ได้รับคำเชิญไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไป

ในโลกของนักเวทย์ทางตอนใต้ ไม่มีใครสามารถต่อต้านองค์กรขนาดใหญ่ทั้งสามได้!

“เอาล่ะ โปรดรอสักครู่ พ่อมดทอม ฉันขอเตรียมตัวสักหน่อยและจะตามคุณไป”

พ่อมดเดลมาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบช้า ๆ

“ได้เลย ตามที่คุณต้องการ พ่อมดเดลม่า”

พ่อมดทอมยิ้ม อย่างที่เขาคาดไว้ ดินแดนมนต์ดำไม่กล้าปฏิเสธคำเชิญขององค์กรขนาดใหญ่ทั้งสาม ครั้งนี้ นครปาฏิหาริย์, หนามแห่งเงาและป้อมปราการทรายดำ พวกเขาต่างประสบความสูญเสียครั้งใหญ่ พวกเขาไม่มีทางยอมปล่อยเรื่องไปอย่างเด็ดขาด

ในขั้นต้น องค์กรขนาดใหญ่ทั้งสามพร้อมที่จะต่อสู้กับออสมูแต่ตอนนี้พวกเขาต้องวางแผนให้ดีเพื่อป้องกันข้อผิดพลาดแบบคราวที่แล้ว ไม่ว่าอย่างไร พวกเขาต้องรวมพลังของโลกของนักเวทย์ทางใต้ทั้งหมดเพื่อจัดการกับออสมู

ตัดภาพมาที่เมอร์ลินที่อยู่ไม่ไกลจากบริเวณนั้น  เขาเห็นภาพที่พ่อมดทอมบันทึกไว้ในอักษรรูน ในบรรดาพ่อมดทั้งสาม เมอร์ลินสามารถจดจำได้เพียงคนเดียว นั่นคือจอมเวทย์อัตโต้ซึ่งเขาเห็นในป้อมปราการทรายดำ

ตัวของจอมเวทย์อัตโตเป็นถึงจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ เมอร์ลินมีความประทับใจอย่างลึกซึ้งต่อเขา ในตอนนี้ เขาเห็นว่าจอมเวทย์อัตโต้ปรากฏตัวขึ้นเพื่อลงนามในข้อตกลง เห็นได้ชัดว่านักเวทย์อีกสองคนก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน มีความเป็นไปได้สูงที่พวกเขาจะเป็นจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ด้วย

“แม้นี่เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบาก แต่องค์กรขนาดใหญ่ทั้งสามต้องการโต้กลับพวกมัน!”

เมอร์ลินแอบคาดเดาว่าเนื่องจากการเคลื่อนไหวครั้งก่อนของออสมูนั้น มันมากเกินไป มันเป็นไปไม่ได้ที่องค์กรขนาดใหญ่สามคนซึ่งแข็งแกร่งที่สุดในโลกนักเวทย์ทางใต้จะปล่อยวาง

บางทีการกระทำกะทันหันของออสมู อาจทำให้แผนการก่อนหน้านี้หยุดชะงักและทำให้การบุกโจมตีออสมูของพวกเขาล่าช้า แต่ด้วยเหตุนี้ พวกเขาสามารถรวมกลุ่มต่าง ๆ ในโลกของนักเวทย์ทางตอนใต้ได้เร็วยิ่งขึ้น

“เอาล่ะ ไปกันเถอะ พ่อมดทอม!”

หลังจากที่พ่อมดเดลม่าจัดการธุระเรียบร้อยแล้ว เขาและพ่อมดทอมก็ใช้เวลาไม่นานและหายตัวไปจากสายตาอย่างรวดเร็ว