WS บทที่ 332 ทำสัญญา

นิ้วขององค์ชายแปดเคาะเบา ๆ ที่โต๊ะ ในขณะที่ริมฝีปากของเขายังคงยิ้มอย่างสง่างาม

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง องค์ชายแปดค่อย ๆ พูดอย่างช้า ๆ ว่า “ถูกต้อง การที่ฉันส่งผู้เฒ่างูไป ฉันหวังอะไรบางอย่างจากคุณ ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับพ่อมดลีโอผู้เลื่องชื่อแห่งดินแดนมนต์ดำแต่ไม่เคยมีโอกาสพบเขาเลย พ่อมดเมอร์ลิน คุณเป็นนักเรียนที่มีค่าของเขา ดังนั้นฉันคิดว่าคุณจะสามารถเชิญพ่อมดลีโอให้เป็นแขกของฉันในเมืองอิมพีเรียลแห่งนี้ได้!”

อย่างที่คาดไว้ ทั้งหมดเป็นเพราะพ่อมดลีโอ!

แม้ว่าเมอร์ลินจะรู้อยู่แล้วแต่ก็รู้สึกแปลกที่ได้ยินองค์ชายแปดประกาศเรื่องนี้ด้วยตนเอง พ่อมดลีโอนั้นทรงพลังอย่างแท้จริง ในฐานะนักเวทย์ระดับหก เขาเดินทางไกลเพื่อตามล่าและฆ่าออสซีอุส ซึ่งเป็นนักเวทย์ระดับเจ็ดแห่งออซมู

เรื่องนี้สร้างความปั่นป่วนให้กับองค์กรนักเวทย์หลายแห่ง แต่สำหรับองค์ชายแปด สิ่งที่เขาต้องการคือพ่อมดผู้ทรงพลังที่สามารถพิชิตทุกสิ่งและเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ทั้งหมด

แน่นอน จอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่อาจจะไม่ก้าวออกมาสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อองค์ชายแปด อย่างไรก็ตาม มีโอกาสเล็กน้อยที่จะเชิญชวนนักเวทย์ระดับเก้าหรือแม้แต่นักเวทย์ระดับแปด ทำไมองค์ชายแปดถึงสนใจพ่อมดลีโอ?

อย่างไรก็ตาม เมอร์ลินเก็บความคิดเหล่านี้ไว้กับตัวเองและไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า

“องค์ชายแปดผู้ทรงเกียรติ กระหม่อมมิบังอาจกล้าสงสัยในประสงค์ของพระองค์ แต่สถายการณ์ในตอนนี้ไม่ค่อยจะสู้ดี พ่อมดลีโอจะเลือกมาที่นี่หรือพ่ะย่ะค่ะ?”

เมอร์ลินพูดเรียบ ๆ แต่องค์ชายแปดควรเข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร ก่อนหน้านี้ เมอร์ลินถามไปแบบอ้อม ๆ นอกเหนือจากการคาดเดาของเขาเอง เขารู้ว่าองค์ชายแปดไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่เอื้ออำนวย

มิฉะนั้น องค์ชายสี่จะไม่ส่งพ่อมดโอเดนไปฆ่าผู้เฒ่างูและคนอื่น ๆ อย่างโจ๋งแจ้ง การต่อสู้ระหว่างเจ้าชายนั้นไร้ความปรานีอย่างสมบูรณ์ หากล้มเหลวก็จะไม่มีโอกาสกอบกู้กลับมาได้เลย

ตอนนี้องค์ชายแปดต้องการเชิญพ่อมดลีโอโดยอาศัยเมอร์ลิน แม้เมอร์ลินจะช่วยส่งข้อความแต่ด้วยนิสัยไม่แยแสของพ่อมดลีโอ คงเป็นไปได้ยากที่เขาจะยอมออกมาจากดินแดนมนต์ดำ

องค์ชายแปดสูดหายใจเข้าลึก ๆ ใบหน้าของเขายังคงแสดงออกอย่างใจดี เขาพยักหน้าเล็กน้อย “ถูกต้อง พ่อมดเมอร์ลิน คุณเดาถูกแล้ว ในตอนนี้ สถานการณ์ของฉันไม่ค่อยดีนัก องค์ชายสี่กดดันฉันหนักมาก ในขณะที่องค์ชายเก้าและองค์ชายสิบสามได้ออกจากเมืองอิมพีเรียลเพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับองค์ชายสี่โดยตรง เหลือเพียงฉันเท่านั้นที่ยังประจัญหน้ากับพลังขององค์ชายสี่!

ถึงกระนั้น ฉันสามารถยับยั้งองค์ชายสี่ได้เป็นเวลานานแล้ว และเขาก็ยังไม่ได้เคลื่อนไหวมาจนถึงตอนนี้ ถ้าถามฉันทำได้อย่างไร?

ฉันทำได้เพราะว่าฉันมีกำลังของฉัน ด้วยพลังอันยิ่งใหญ่นี้ มันมากจนถึงจุดที่แม้แต่องค์ชายสี่ก็ยังเกรงกลัว สิ่งที่ฉันขาดคือนักเวทย์ที่ทรงพลัง, นักเวทย์ที่สามารถช่วยให้ฉันต้านทานต่อการคุกคามใด ๆ ได้!

เมื่อไม่นานมานี้ องค์ชายสี่ได้ส่งสัญญาณว่าเขาพร้อมจะโจมตี คุณพบสิ่งนี้พร้อมกับผู้เฒ่างูและคนอื่น ๆ องค์ชายสี่ได้เกลี้ยกล่อมนักเวทย์ระดับแปดสองคนโดยสัญญาว่าจะให้ผลประโยชน์ที่น่าดึงดูดแก่พวกเขา

ในเวลานี้ พี่ชายของฉันจะรอไม่ไหวที่จะเดินหน้าเข้ามาจัดการฉัน…ถึงมันจะฟ้งดูน่าน่าเศร้า แต่นี่คือชะตากรรมของฉันตั้งแต่ฉันเลือกต่อสู้เพื่อบัลลังก์!”

หลังจากหยุดชั่วครู่ องค์ชายแปดก็ลุกขึ้นยืนทันทีและพระพักตร์ของพระองค์ก็เร่าร้อนอย่างแรงกล้าขณะที่พระองค์ตรัสต่อไป

“ฉันไม่สามารถหานักเวทย์ระดับเก้าได้และองค์ชายสี่ก็ไม่สามารถหานักเวทย์ระดับเก้าได้เช่นกัน! สำหรับนักเวทย์ระดับแปด ฉันก็หามันไม่ได้เช่นกัน ด้วยจำนวนนักเวทย์ระดับแปดในอาณาจักรแบล็กมูนเพียงหยิบมือเดียว การหาได้สักคนมันยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร

ส่วนองค์ชายสี่ได้ยื่นข้อเสนอเพื่อพวกเขามานานแล้ว ถึงจะมีพ่อมดระดับแปดอยู่ในองค์กรนักเวทย์แต่ไม่ว่าฉันจะเสนอมากเท่าไหร่ก็ไม่อาจซื้อใจของพวกเขาได้”

“ดังนั้น ฉันจึงค้นหานักเวทย์ทุกหนทุกแห่งและในที่สุดก็พบคนที่เหมาะสม นั่นคือพ่อมดลีโอ ผู้ครอบครองดวงตาแห่งความมืดที่แท้จริง คนอื่นอาจไม่รู้ว่าอะไรทำให้ดวงตาแห่งความมืดของเขาแตกต่างออกไป แต่ฉันซึ่งมาจากราชวงศ์จะรู้ถึงความลับที่ซ่อนอยู่ ฉันรู้ดีว่าดวงตาแห่งความมืดอันนั้น เป็นของแท้และทรงพลังเพียงใด น่าเสียดายที่ดวงตาแห่งความมืด มันเป็นของต้องสาป…”

ปรากฎว่าองค์ชายแปดรู้จักดวงตาแห่งความมืดที่แท้จริง เช่นเดียวกับพ่อมดแบมมู องค์ชายแปดรู้ว่าดวงตาแห่งความมืด มันเป็นของต้องสาป บางทีอาจเป็นธรรมดาที่องค์ชายแปดจะเลือกพ่อมดลีโอหลังจากพิจารณาการฝึกฝนดวงตาแห่งความมืดและความสำเร็จอันกล้าหาญของเขาในการไล่ล่าออสซีอุส

เมอร์ลินสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดเบา ๆ ว่า “องค์ชายแปด กระหม่อมสามารถช่วยให้พระองค์ติดต่อกับพ่อมดลีโอได้ แต่กระหม่อมไม่กล้ารับประกันว่าพ่อลีโอจะทำตามคำขอของฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”

“นั่นเป็นสิ่งฉันคิดเอาไว้แล้ว เนื่องจากฉันกำลังจะขอความช่วยเหลือจากพ่อมดลีโอ ฉันก็เลยเตรียมการบางอย่าง คนอื่น ๆ อาจไม่ถือว่าของชิ้นนี้มีความสำคัญแต่สำหรับพ่อมดลีโอ มันจะเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่ง!”

องค์ชายแปดดูมั่นใจมากว่าสิ่งที่เขาเสนอจะล่อใจพ่อมดลีโออย่างแน่นอน

ราชวงศ์แบล็กมูนมีมรดกอันทรงพลัง องค์ชายแปดอาจมีสมบัติบางอย่างที่จะเกลี้ยกล่อมพ่อมดลีโอได้ อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เมอร์ลินจะติดต่อพ่อมดลีโอ เขามีคำขอบางอย่าง

“องค์ชายแปด กระหม่อมมีคำขอเล็ก ๆ สองอย่าง กระหม่อมสงสัยว่าจะสามารถทูลขอพระองค์ได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”

“พ่อมดเมอร์ลิน คุณประสบปัญหามากมายตั้งแต่เมืองปรากาชมาจนถึงเมืองอิมพีเรียลและคุณได้ช่วยผู้เฒ่างูและคนอื่น ๆ ไว้ คำขอเล็ก ๆ สองข้อ ถือว่าไม่ได้มากจนเกินไป” องค์ชายแปดพูดอย่างไม่ใส่ใจ

เมอร์ลินพยักหน้าและพูดอย่างตรงไปตรงมา นี่เป็นเป้าของเขามาโดยตลอด องค์ชายแปดต้องการบางอย่างจากเมอร์ลิน ดังนั้นทางเมอร์ลินเองก็มีสิ่งที่เขาต้องการเช่นกัน ดังนั้น เมอร์ลินจึงพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า

“อย่างแรก นี่คือรายการวัตถุดิบปรุงยา หากองค์ชายแปดสามารถเอาวัสดุเหล่านี้มาให้กระหม่อมได้ กระหม่อมทูลขอพวกมันเท่าที่จะทูลขอได้พ่ะย่ะค่ะ”

ด้วยเหตุนี้ เมอร์ลินจึงหยิบรายการวัตถุดิบของน้ำยาโมคราที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้าออกจากแหวนของเขาแล้วยื่นให้องค์ชายแปด

องค์ชายแปดมองดูรายการอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะมอบให้แก่ผู้เฒ่างูและสั่งว่า “ผู้เฒ่างู ไปเตรียมวัสดุทั้งหมดในรายการนี้ นำวัสดุทั้งหมดที่อยู่ในรายการจากร้านค้าทั้งหมดในเมืองอิมพีเรียล นอกจากนี้ เอาของจากคลังสมบัติของราชวงศ์ด้วย หากพวกมันมีอยู่ในรายชื่อ ก็นำพวกมันทั้งหมดมาที่นี่!”

องค์ชายแปดออกคำสั่งอย่างเป็นระบบและละเอียดถี่ถ้วน ทำให้ใจของเมอร์ลินสั่นสะเทือน องค์ชายแปดไม่ได้ระบุปริมาณแต่เขาคงขนพวกมันมาจากทั้งเมืองอย่างแน่นอน

ถ้าเขารวบรวมทุกอย่างจริง ๆ วัตถุดิบปรุงยาที่เมอร์ลินจะได้รับในตอนท้ายมันจะมีจำนวนมากอย่างไม่น่าเชื่อ

แม้เมอร์ลินไม่รู้จักองค์ชายแปดเป็นอย่างดีแต่เขาพอจะเข้าใจว่าทำไมผู้เฒ่างู พ่อมดซาคราและพ่อมดฮาสโบรถึงเคารพเจ้าชายอย่างสุดซึ้งและติดตามเขาด้วยความเต็มใจ

นอกเหนือจากปัจจัยอื่น ๆ แล้ว ลักษณะขององค์ชายแปดนี้เองเป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่สามารถทำได้อย่างแน่นอน

“แล้วคำขอครั้งที่สองล่ะ พ่อมดเมอร์ลิน” องค์ชายแปดยิ้มขณะถาม

“คำขอที่สองของกระหม่อม มันเกี่ยวข้องกับสิ่งที่กระหม่อมได้ยินมา กระหม่อมได้ยินมาว่าราชวงศ์มีห้องสมุดเวทมนตร์ กระหม่อมอยากจะไปเยี่ยมชมและเลือกคาถาสองสามคาถา กระหม่อมสงสัยว่าองค์ชายแปดสามารถทำตามคำขอนี้ได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”

หลังจากที่เขาพูดจบ เมอร์ลินก็จ้องไปที่องค์ชายแปด นี่คือเหตุผลที่แท้จริงที่เมอร์ลินมาที่เมืองอิมพีเรียล เพื่อเข้าสู่ห้องสมุดเวทมนตร์ของราชวงศ์

มรดกของราชวงศ์แบล็กมูนสามารถเทียบได้กับองค์กรนักเวทย์ขนาดใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ห้องสมุดของราชวงศ์มีคาถามากมาย ถ้าเมอร์ลินเข้าไปและสแกนมันด้วยเดอะเมทริกซ์ เขาก็จะสามารถเติมฐานข้อมูลของเดอะเมทริกซ์ได้อย่างแน่นอน

เมื่อถึงจุดนั้น เมอร์ลินจะสามารถลองใช้กระบวนการรวมข้อมูลเพื่อสร้างคาถาใหม่ได้ นี่เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสำหรับเมอร์ลิน ดังนั้นทัศนคติในปัจจุบันขององค์ชายแปดจึงเป็นกุญแจสำคัญ

“เข้าห้องสมุดเวทมนตร์?”

องค์ชายแปดมองเมอร์ลินอย่างสงสัย อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ถามถึงเหตุผลของเมอร์ลินที่ต้องการเข้าห้องสมุดเวทมนตร์แต่กลับกล่าวอย่างสงบว่า “ห้องสมุดเวทมนตร์เป็นสถานที่ที่สำคัญสำหรับราชวงศ์ นอกจากพระบรมวงศานุวงศ์ไม่กี่พระองค์แล้ว ที่แห่งนั้นห้ามมิให้บุคคลภายนอกเข้าไปข้างในเลย แม้ว่าฉันจะเข้าไปได้แต่ก็ไม่ง่ายเลยที่จะพาคนนอกเข้าไป!”

หัวใจของเมอร์ลินกระโดดโลดเต้น องค์ชายแปดบอกเพียงว่าการนำบุคคลภายนอกเข้ามานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ซึ่งหมายความว่าจะทำเช่นนั้นได้แต่จะยุ่งยากมากเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจขององค์ชายแปด เมอร์ลินไม่รีบร้อนและรอคำตอบอย่างเงียบ ๆ

องค์ชายแปดดูเหมือนหนักใจระหว่างการเลือกของเขา เขายืนขึ้นและเดินไปรอบ ๆ อย่างไม่หยุดหย่อนในขณะที่ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างไม่แน่ใจ ถ้าเขาไม่ให้คำขอนี้กับเมอร์ลิน ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะได้พบกับพ่อมดลีโอ

ไม่ว่าองค์ชายแปดจะมั่นใจแค่ไหนในการซื้อใจพ่อมดลีโอ ถ้าเขาไม่สามารถแม้แต่จะพบกับพ่อมดลีโอและไม่มีทางสื่อสารได้เลย เขาจะซื้อใจพ่อมดลีโอได้อย่างไร

แผนการในครั้งนี้ มันเชื่อมโยงกับว่าเขาจะประสบความสำเร็จในการครองบัลลังก์หรือไม่ มันเป็นส่วนสำคัญของแผนของเขาและเรื่องอื่น ๆ ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับจุดสำคัญจุดเดียวนี้

ขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ องค์ชายแปดก็ถึงเวลาแห่งการตัดสินใจ

“พ่อมดเมอร์ลิน การเข้าไปในห้องสมุดเวทมนตร์ค่อนข้างลำบาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อองค์ชายสี่อยู่ในเมืองอิมพีเรียล อย่างไรก็ตาม ถ้าพ่อมดลีโอสามารถช่วยฉันแก้ปัญหาขององค์ชายสี่ได้ องค์ชายสี่ก็จะไม่อยู่ในเมืองอิมพีเรียลอีกต่อไป โดยปราศจากความกังวลเหล่านี้ ฉันสามารถนำพ่อมดเมอร์ลินเข้าไปในห้องสมุดเวทมนตร์ได้”

นี่คือคำตอบขององค์ชายแปดซึ่งมีเงื่อนไขในเวลาเดียวกัน มันไม่ง่ายเลยที่จะแก้ปัญหาขององค์ชายสี่ ประการแรก พวกเขาต้องการทำข้อตกลงของพ่อมดลีโอก่อน

อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่มีโอกาสเป็นไปได้ เมอร์ลินก็เต็มใจที่จะช่วยองค์ชายแปดอย่างเต็มที่ เขากล่าวกับองค์ชายแปดว่า

“กระหม่อมสามารถติดต่อพ่อมดลีโอได้แต่การที่เขาจะช่วยเหลือหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับความจริงใจขององค์ชายแปด”

“สำหรับเรื่องนั้น เดี๋ยวคุณก็จะรู้ได้ด้วยตัวเอง!”

น้ำเสียงขององค์ชายแปดเผยให้เห็นร่องรอยความตื่นเต้นเล็กน้อย

เมอร์ลินนึกถึงบุคลิกของพ่อมดลีโอ นอกเหนือจากครั้งเดียวที่เขาออกจากดินแดนมนต์ดำเพื่อตามล่าออสซีอุสแห่งออสมู ดูเหมือนว่าพ่อมดลีโอจะไม่ออกจากดินแดนมนต์ดำเป็นเวลานานมาก

ดังนั้น เมอร์ลินจึงไม่รู้ว่าองค์ชายแปดสามารถเสนออะไรให้พ่อมดลีโอได้ อย่างไรก็ตาม เขาเห็นว่าเจ้าชายดูมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม ดังนั้นเมอร์ลินจึงยกมือขวาขึ้นและกระตุ้นแหวนมนต์ดำบนนิ้วของเขาด้วยพลังจิต

*วิ้ง! วิ้ง! วิ้ง!*

อักษรรูนลึกลับลอยขึ้นไปในอากาศทันที ในฐานะนักเรียนที่มีค่าที่สุดของพ่อมดลีโอ เมอร์ลินย่อมมีวิธีติดต่อกับพ่อมดลีโอเป็นการส่วนตัวซึ่งต้องผ่านอักษรรูนลึกลับของแหวนมนต์ดำ

อักษรรูนกลางอากาศก่อตัวเป็นวงเวทย์ธรรมดา ๆ จากนั้นอากาศก็สั่นสะเทือนและค่อย ๆ ขยายออก ใบหน้าที่น่าสะพรึงกลัวเต็มไปด้วยริ้วรอยอย่างช้า ๆ ปรากฏขึ้นพร้อมกับตาที่สามสีแดงเลือดบนหน้าผาก

“เมอร์ลิน นี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าติดต่อข้า ลองพูดมาสิว่าเกิดอะไรขึ้น?”