WS บทที่ 219 เสื้อคลุม

“อย่าบอกนะว่าดินแดนมนต์ดำครอบครองพลังปีศาจแพนดอร่าธาตุมืดด้วยขอรับ?”

เมอร์ลินถามอย่างสงสัย ดินแดนมนต์ดำไม่มีแม้แต่คาถาธาตุมืดที่อยู่เหนือระดับที่สอง นับประสาอะไรกับพลังปีศาจแพนโดร่าซึ่งมีค่ามากกว่านั้น

พ่อมดลีโอส่ายหัวเล็กน้อย “ดินแดนมนต์ดำไม่มีพลังปีศาจแพนดอร่าอย่างแน่นอน…เอาเป็นว่าช่างมันก่อนเถอะ ตอนนี้ข้าอยากให้เจ้าเตรียมตัวให้พร้อม พรุ่งนี้ข้าจะพาเจ้าไปที่ที่หนึ่ง เมื่อไปถึงแล้วเจ้าจะเข้าใจเอง” พ่อมดลีโอไม่ได้บอกเมอร์ลินทันทีแต่ปล่อยให้เมอร์ลินไปเตรียมตัวแทน

เมื่อเห็นว่าพ่อมดลีโอไม่เต็มใจจะบอกอะไรเพิ่มเติม เมอร์ลินก็ทำอะไรไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงออกจากห้องของพ่อมดลีโอด้วยความเคารพ

เมอร์ลินไม่ได้กลับไปที่ห้องของตัวเองแต่เขามุ่งหน้าตรงไปยังหอสมุก เขาต้องการรับเสื้อคลุมที่เขาจะได้รับหลังจากเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของดินแดนมนต์ดำ

เสื้อคลุมของสมาชิกอย่างเป็นทางการของดินแดนมนต์ดำไม่ใช่เสื้อคลุมธรรมดา ถือได้ว่าเป็นอุปกรณ์เวทมนต์สายป้องกัน โดยปกติแล้วมันต้องใช้แต้มสนับสนุนกว่า 100แต้มเพื่อแลกกับมันที่หอสมุด

เมื่อเมอร์ลินไปถึงหอสมุด เขาเห็นว่าหอคอยคึกคักไปด้วยการเคลื่อนไหวขณะที่ผู้คนเดินผ่านไปมา มีผู้ร่ายคาถาหลายคนที่แลกเปลี่ยนคาถาหรือยาและอื่น ๆ ณ ที่แห่งนี้

ที่เคาท์เตอร์ทางเข้าของหอสมุด พ่อมดชุดสีเทาสองสามคนกำลังหลับตาอยู่

“ฉันมาเอาเสื้อคลุมสำหรับสมาชิกอย่างเป็นทางการ” เมอร์ลินเข้าหาพ่อมดชุดสีเทาและพูดเบา ๆ

"เสื้อคลุมสำหรับสมาชิกอย่างเป็นทางการ? ช่วยมอบแหวนมนต์ดำมาให้ข้าด้วย" พ่อมดชุดสีเทาคนหนึ่งลืมตาขึ้นและมองเมอร์ลินอย่างสงบในขณะที่เขาขอแหวนมนต์ดำของเมอร์ลิน

เมอร์ลินพยักหน้าและยื่นแหวนเวทมนตร์แห่งความมืดให้พ่อมดผู้นี้ทันที

ข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวกับตัวของเจ้าของแหวนถูกบันทึกไว้ในแหวนมนต์ดำ มีเพียงพ่อมดชุดเทาที่เชี่ยวชาญอุปกรณ์เวทมนต์ของดินแดนมนต์ดำเท่านั้นที่สามารถตรวจสอบข้อมูลภายในแหวนได้

ในตอนแรก พ่อมดชุดเทาคนนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยสนใจแต่ทันทีที่แหวนมนต์ดำของเมอร์ลินส่องแสงสว่างเจิดจ้าและเขาเห็นข้อมูลที่อยู่ในแหวน ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองเมอร์ลินอีกครั้ง ดวงตาของเขาเผยให้เห็นถึงความไม่เชื่อของเขา

“พ่อมดเมอร์ลิน ท่านต้องการรับเสื้อคลุมของสมาชิกอย่างเป็นทางการหรือไม่?”

น้ำเสียงของพ่อมดชุดเทาเปลี่ยนเป็นที่เคารพอย่างเห็นได้ชัด หลังจากที่เห็นข้อมูลในแหวนมนต์ดำของเมอร์ลินแล้ว ดูเหมือนว่าข้อมูลที่เขาได้รับมานั้นมันเหลือเชื่อเกินไป

“ใช่ ฉันต้องการเสื้อคลุมของสมาชิกอย่างเป็นทางการ”

เมอร์ลินพยักหน้า หลังจากนั้น พ่อมดชุดเทาก็ปลุกพ่อมดคนอื่น ๆ  และบอกสิ่งที่เขารู้อย่างเร่งด่วน สีหน้าของพวกเขาดูร้อนรนและพวกเขาก็เข้าไปในหอสมุดทันทีและนำเสื้อคลุมออกมา

“พ่อมดเมอร์ลิน นี่คือเสื้อคลุมสำหรับสมาชิกอย่างเป็นทางการของดินแดนมนต์ดำ วงแหวนเวทมนตร์อันทรงพลังที่จารึกไว้บนเสื้อคลุมจะสามารถป้องกันการโจมตีของคาถาระดับที่หนึ่งได้”

เสื้อคลุมที่พ่อมดชุดเทาหยิบออกมาเป็นสีดำหมึก แขนเสื้อและปกเสื้อปักด้วยสีทองตกแต่งและที่หน้าอกด้านซ้ายมีรอยประทับรูนที่ไม่เหมือนใคร นี่คือรอยประทับที่ชัดเจนของดินแดนมนต์ดำซึ่งเป็นตัวแทนของสมาชิกอย่างเป็นทางการขององค์กร

สมาชิกอย่างเป็นทางการของดินแดนมนต์ดำจะสวมเสื้อคลุมนี้ หากพวกเขาทำภารกิจภายนอก ทางองค์กรนักเวทย์อื่น ๆ หรือพ่อมดพเนจรจะรับรู้ว่าพวกเขาเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของดินแดนมนต์ดำ

หากสมาชิกอย่างเป็นทางการถูกสังหาร ดินแดนมนต์ดำมีหน้าที่ตามล่าและทำลายล้างนักฆ่าจนสิ้นลมหายใจ! นี่เป็นหน้าที่ที่สมาชิกอย่างเป็นทางการจะต้องปฏิบัติตามหลังจากลงนามสัญญากับดินแดนมนต์ดำ

ดังนั้น ไม่มีใครโง่เขลาพอที่จะฆ่าสมาชิกอย่างเป็นทางการของดินแดนมนต์ดำเพื่อปล้นแหวนของพวกเขาเพราะไม่เพียงแต่นักฆ่าจะไม่สามารถเข้าไปในดินแดนมนต์ดำได้ พวกเขาจะถูกล่าโดยดินแดนมนต์ดำจนจะสิ้นลมหายใจ

สิ่งหนึ่งที่ต้องพึงตระหนักก็คือ การคุ้มครองจากดินแดนมนต์ดำเป็นสิทธิ์ของสมาชิกอย่างเป็นทางการเท่านั้น สมาชิกชั่วคราวไม่ได้รับการคุ้มครองดังกล่าวและจะตกอยู่ในอันตรายหลังจากที่พวกเขาออกจากดินแดนมนต์ดำ

เมอร์ลินมองไปที่เสื้อคลุมสีดำ ในอดีต เขาเคยชื่นชมเสื้อคลุมนี้มากแต่ทว่า เสื้อคลุมที่สามารถป้องกันเวทมนตร์ระดับหนึ่งเท่านั้น มันไม่มีประโยชน์สำหรับเมอร์ลินมากนัก

“มีเพียงเสื้อคลุมแบบนี้เท่านั้นหรือ ฉันจำได้ว่าในหอสมุดมีเสื้อคลุมที่มีความสามารถในการป้องกันที่พิเศษกว่านี้นี่” เมอร์ลินขมวดคิ้วขณะแสดงความคิดเห็นด้วยเสียงต่ำ

พ่อมดชุดเทารีบอธิบายว่า “พ่อมดเมอร์ลิน นี่คือเสื้อคลุมฟรีที่สมาชิกอย่างเป็นทางการได้รับ แน่นอนว่าในหอสมุดมีเสื้อคลุมที่มีความสามารถในการป้องกันที่ดีกว่าแต่มันไม่ได้ให้ฟรีๆ ถ้าพ่อมดเมอร์ลินต้องการแลกกับหนึ่งในนั้น ท่านสามารถแลกเปลี่ยนเสื้อคลุมตัวนี้เป็น 100 แต้มสนับสนุนเพื่อนำไปลดราคาจากเสื้อคลุมที่ท่านต้องการ”

เมื่อได้ยินดังนั้น เมอร์ลินก็ยิ้มออกมา “ตกลง ฉันจะแลกเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมพวกนั้น ส่วนแต้มสนับสนุนที่ต้องใช้นั้น ฉันจะจ่ายเอง”

จากมุมมองของเมอร์ลิน เขาไม่ได้ขาดแคลนแต้มสนับสนุน ในทุก ๆ ปี ทางดินแดนมนต์ดำจะมอบแต้มสนับสนุนหนึ่งหมื่นแต้มและเขามีแต้มสนับสนุนจำนวนหนึ่งในแหวนมนต์ดำ ด้วยจำนวนแต้มสนับสนุนที่เขามีในตอนนี้ แม้แต่นักเวทย์ระดับสี่ที่มีหอคอยเป็นของตนเองก็ยังไม่มีแต้มสนับสนุนมากเท่าเมอร์ลิน

หลังจากนั้น เมอร์ลินก็เดินตามพ่อมดชุดเทาไปที่ชั้นสามของหอสมุด สถานที่นั้นเต็มไปด้วยอุปกรณ์เวทมนต์ซึ่งเสื้อคลุมทั้งหมดอยู่ที่นี่

พ่อมดชุดเทาอธิบายให้เมอร์ลินฟังว่า "ในหอสมุดนั้นมีเสื้อคลุมหลายประเภท หนึ่งในนั้นคือเสื้อคลุมสำหรับสมาชิกอย่างเป็นทางการซึ่งปกติแล้วจะใช้ป้องกันเวทมนตร์ระดับหนึ่งได้ นอกจากนี้ยังมีเสื้อคลุมซึ่งสามารถต้านทานเวทย์ระดับสองและสามได้ด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เสื้อคลุมเหล่านี้สามารถได้รับโดยสมาชิกอย่างเป็นทางการเท่านั้น สำหรับสมาชิกชั่วคราว พวกเขาอาจแลกเปลี่ยนเสื้อคลุมที่มีความสามารถในการป้องกันอันทรงพลัง แต่เสื้อคลุมเหล่านั้นจะไม่มีความพิเศษเฉพาะของดินแดนมนต์ดำอย่างรอยประทับรูน ดังนั้นพวกเขาจะไม่ถูกจดจำว่าเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการ"

เมอร์ลินพยักหน้า อันที่จริง พ่อมดโฮล์มส์ที่แลกเปลี่ยนเสื้อคลุมจากหอสมุดไปก่อนหน้านี้และพลังป้องกันของมันก็ไม่ได้แตกต่างจากที่สวมใส่โดยสมาชิกอย่างเป็นทางการมากนัก อย่างไรก็ตาม มันไม่มีรอยประทับรูนอันเป็นเอกลักษณ์ของดินแดนมนต์ดำ ดังนั้นแม้ว่าเขาจะสวมเสื้อคลุมอยู่ข้างนอก เขาจะไม่ถูกระบุว่าเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการ

“ไม่มีเสื้อคลุมที่สามารถต้านทานเวทย์ระดับสี่ได้หรือ?”

เมอร์ลินเคยได้ยินเพียงพ่อมดชุดสีเทาพูดถึงเสื้อคลุมที่สามารถป้องกันเวทมนตร์ระดับสามได้ ดังนั้นเขาจึงถามด้วยความสงสัย

พ่อมดชุดสีเทาอธิบายด้วยรอยยิ้มว่า “แน่นอนว่ามีเสื้อคลุมที่ป้องกันเวทย์ระดับห้าและหกได้แต่เสื้อคลุมรูนเหล่านี้ต้องการความเชี่ยวชาญในศาสตร์ของอักษรรูนเพื่อเปิดใช้งานวงแหวนเวทย์บนเสื้อคลุม ในบรรดาเสื้อคลุมที่จะต้องเปิดใช้งานวงแหวนเวทย์โดยไม่ต้องมีอาศัยความเชี่ยวชาญในศาสตร์อักษรรูนมีเพียงเสื้อคลุมที่ป้องกันคาถาระดับสามเท่านั้น

แต่เนื่องจาก ทางดินแดนมนต์ดำเป็นองค์กรที่เชี่ยวชาญด้านอักษรรูนเป็นพิเศษจึงทำให้เสื้อคลุมของที่นี่มีความแตกต่างจากเสื้อคลุมขององค์กรอื่น สำหรับพวกเขาการที่จะผลิตเสื้อคลุมต้านทานคาถาระดับเป็นอะไรที่ยากมาก ดังนั้นเสื้อคลุมที่สามารถต้านทานคาถาระดับสามขึ้นไปนั้นจึงน้อยมากหรือแทบจะไม่มีเลย”

เมอร์ลินพยักหน้า ความเชี่ยวชาญของดินแดนมนต์ดำในศาสตร์ของอักษรรูนนั้นอยู่สูงมาก ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถผลิตเสื้อคลุมได้อย่างง่ายดายโดยไม่ติดข้อจำกัดที่ยุ่งยาก ดังนั้นเสื้อคลุมแบบนี้จึงมีค่ามาก

อย่างน้อย เมอร์ลินไม่เคยเห็นแม้แต่เสื้อคลุมที่สามารถทนต่อเวทย์มนตร์ระดับสามจากนักเวทย์อยู่ในอาคารสเตอลิ่งแห่งเมืองโฟลตติ้งเลย

มีแค่ดินแดนมนต์ดำเท่านั้นที่เขาสามารถหาเสื้อคลุมที่ทรงพลังเช่นนี้ได้

“เอาล่ะ ฉันจะเอาเสื้อคลุมที่สามารถป้องกันเวทมนตร์ระดับสามได้”

เมอร์ลินไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเรื่องอักษรรูนดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วเขาจะไม่เลือกเสื้อคลุมที่มีพลังมากกว่า ยิ่งไปกว่านั้น เสื้อคลุมที่สามารถป้องกันการโจมตีจากเวทย์ระดับสามก็ค่อนข้างสะดวกเช่นกัน เมื่อใดก็ตามที่เขาตกอยู่ในอันตราย เขาจะไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์เวทมนต์เพื่อรูปปั้นผู้พิทักษ์แบบเสิรมพลังซึ่งจะทำให้พลังเวทย์ของหมดลงไปอย่างรวดเร็ว

“พ่อมดเมอร์ลิน เสื้อคลุมนี้ราคา 1,100แต้มสนับสนุน หลังจากหัก100แต้ม จากเสื้อคลุมที่ท่านเพิ่งได้รับไป มันจะเหลือเพียง 1,000แต้มสนับสนุน” พ่อมดชุดเทายิ้มอย่างเบิกบานขณะที่เขาพูด

แม้ 1,000 แต้มจะเป็นจำนวนที่มากแต่ก่อนหน้านี้พ่อมดชุดเทาได้เห็นตัวเลขแต้มสนับสนุนอันมหาศาลในแหวนมนต์ดำของเมอร์ลิน แค่ 1,000แต้ม ถือว่าน้อยมาก

ตัวของพ่อมดชุดเทาก็เป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของดินแดนมนต์ดำเช่นกัน เขาก็รู้สึกประหลาดใจที่เมอร์ลินมีแต้มสนับสนุนมากขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม เขาจำได้ว่าเมอร์ลินเป็นนักเวทย์หกธาตุ ผู้ที่มีพรสวรรค์มากกว่าไคลส์ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ดินแดนมนต์ดำจะให้ความสำคัญกับเขามาก

“1,000 แต้มสนับสนุน เสื้อคลุมตัวนี้มันแพงจริงๆ!”

เมอร์ลินตกใจเล็กน้อย เขาพูดอย่างระมัดระวังและเหลือบไปมองเสื้อคลุมที่สามารถป้องกันเวทมนตร์ระดับหนึ่งมีราคาเพียง 100แต้มสนับสนุน ในขณะที่ราคาของเสื้อคลุมที่สามารถทนต่อเวทมนตร์ระดับสองนั้นต้องจ่าย 500แต้มสนับสนุน

สำหรับเสื้อคลุมที่จะป้องกันเวทมนตร์ระดับสามนั้น จะต้องใช้ 1,000แต้มสนับสนุน มีเพียงนักเวทย์ที่อยู่เหนือระดับสี่เท่านั้นที่สามารถครอบครองได้จำนวนดังกล่าวได้ อย่างไรก็ตาม เสื้อคลุมแบบนี้ดูเหมือนจะมีค่าเพียงเล็กน้อยสำหรับผู้ร่ายเวทย์ระดับนั้น

“ฉันจะแลกกับเสื้อคลุมนี้!”

แม้ว่าเสื้อคลุมนี้จะมีราคาแพงแต่มันจะตอบสนองจุดประสงค์ที่ยิ่งใหญ่สำหรับเมอร์ลินได้ เมอร์ลินไม่ลังเลเลยและรีบตัดสินใจหยิบเสื้อคลุมนี้

“พ่อมดเมอร์ลิน ท่านเจ้าต้องการอะไรอีกหรือไม่? พวกคาถาหรือน้ำยา?” พ่อมดชุดสีเทาถามอย่างอบอุ่น

เมอร์ลินส่ายหัวเบาๆ “ฉันไม่มีความจำเป็นสำหรับของพวกนั้น แค่เสื้อคลุมก็พอแล้วสำหรับตอนนี้”

เขาเพิ่งกลายเป็นผู้ร่ายคาถาระดับหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ ดังนั้นจึงไม่มีความเร่งรีบในการสร้างคาถาระดับสอง สำหรับน้ำบา เขาจะเลือกยาเหล่านี้ในยามว่างเมื่อเขามีเวลาในอนาคต แม้ว่าเขาจะมีคแต้มสนับสนุนมากมายแต่เขาจะไม่ใช้มันอย่างสิ้นเปลืองโดยเด็ดขาด

เมอร์ลินสวมเสื้อคลุมที่เขาเพิ่งได้รับและรู้สึกว่าในกรณีที่มีการโจมตี อักษรรูนหนาทึบบนเสื้อคลุมจะโผล่ออกมาทันทีและดูดซับการโจมตีทันที

หลังจากนั้น เมอร์ลินออกจากหอสมุกและกลับมายังหอคอยของพ่อมดลีโออีกครั้ง

"ฉันสงสัยว่าพ่อมดลีโอจะพาฉันไปที่ใดในวันพรุ่งนี้" เมอร์ลินกลับไปที่ห้องของเขาและครุ่นคิดอย่างหนักว่าวันรุ่งขึ้นพ่อมดลีโอจะพาเขาไปที่ใด