WS บทที่ 158 ดวงตาแห่งความมืด

ร่างทั้งสองร่างนอนอยู่บนพื้นมีรูขนาดเท่านิ้วโป้งเจาะทะลุใบหน้าของเขา สีหน้าก่อนตายของพวกเขาเผยความไม่พอใจออกมา

“นั่นคือโซดัม เขาเป็นผู้ทรยศจากนครแห่งเหมันต์ เมื่อสามปีก่อนและเข้าร่วมกับออสมู”

“ข้าจำเขาได้ เมื่อหนึ่งปีก่อนเขาปรากฏตัวออกมา ในตอนนั้นเขาต่อสู้กับนักเวทย์ระดับหกและยังได้เปรียบในกาต่อสู้ด้วย ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นเพียงแค่นักเวทย์ระดับสี่ พลังของเขามันน่ากลัวมาก”

พวกนักเวทย์ต่างตกใจ พวกเขารับรู้ว่าโซดัมนั้นแข็งแกร่งมาก เขาสามารถจัดการนักเวทย์ระดับหกธรรมดาได้อย่างง่ายดายแต่เขากับไม่รอดการโจมตีเพียงครั้งเดียวของพ่อมดลีโอ นั่นหมายความว่า พลังของดวงตาแห่งความมืดนั้น มันทรงพลังมาก

ทางด้านพ่อมดกริซโลแห่งหอคอยอเวจี เขามองร่างของรามาสด้วยสายตาที่ซับซ้อน

พ่อมดฮิวเซียสที่เห็นอย่างนั้นได้พูดขึ้นมาว่า “เออ...พ่อมดกริซโล พ่อมดลีโอได้สังหารอัจฉริยะของหอคอยอเวจีไป ข้าต้อง...”

ก่อนที่พ่อมดฮิวเซียสจะพูดจบ กริซโลได้ยกมือขึ้นมาขัดจังหวะ เขาเข้าใจถึงสิ่งที่ฮิวเซียสกำลังจะพูด

“ตั้งแต่รามาสได้หักหลังหอคอยอเวจีไป เขาจึงไม่ใช่พวกเราอีกต่อไป”

หลังจากนั้นเขาก็หันมาทางลีโอและพูดว่า

“ดวงตาแห่งความมืด เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ของปีศาจแพนโดร่าในตำนาน มันความสามารถของมันทำให้พ่อมดลีโอมีพลังใกล่เคียงกับพ่อมดระดับเจ็ด”

ก่อนหน้านี้ที่กริซโลไม่รีบเขาไปในปราสามทเพราะเขารู้ดีว่าพ่อมดลีโอสามารถใช้พลังดวงตาแห่งความมืดสามารถกำจัดนักเวทอัจฉริยะที่แข็งแกร่งได้อย่างง่ายดายแต่ถึงอย่างนั้นเมื่อเขาพบผลลัพธ์ที่อยู่เบื้องหน้า เขาอดที่จะตกใจไม่ได้

พลังของมันทรงพลังยิ่งกว่าคำพูดบอกเล่าในตำราโบราณบางเล่ม

“มีแค่สองเองเหรอ นี่มันไม่ถูกต้อง จากแหล่งข่าวที่ข้าได้รับมา ที่นี่ต้องมีนักเวทย์ที่แข็งแกร่งของออสมู!” กริซโลขมวดคิ้วแน่น

*ตูม!*

ทันใดนั้นเอง ทะเลเพลิงได้ตกลงมาและปิดล้อมพวกเขา เปลวไฟนั้นมีความผิดปกติอย่างมาก แม้ว่ามันจะส่องแสงเจิดจ้าออกมาแต่มันกลับไม่รู้สึกร้อนแต่พวกมันให้ความรู้สึกเย็นมาแทน

พวกนักเวทย์ส่วนใหญ่ต่างมองเปลวไฟเย็นเบื้องหน้าด้วยความประหลาดใจ ส่วนนักเวทย์ระดับเจ็ดทั้งสองกลับหน้าซีดและรีบสั่งการออกมาอย่างเร่งรีบ

“รีบหนีเร็วเข้า!! นี่คือเปลวเพลิงเยือกแข็ง มันต้องเป็นออสซีอุส ทำไมเจ้านั่นถึงมาอยู่ที่นี่ได้”

พวกเขาทั้งสองแลกเปลี่ยนสายตากัน หลังจากสบตาเพียงชั่วครู่พลังธาตุดินได้ปรากฏตัวขึ้นรอบตัวเขา จากนั้นพวกเขาก็ร่ายคาถาป้องกันตามลำดับ

คาถาเปลวเพลิงเยือกแข็งเป็นคาถาระดับเจ็ด โดยคาถาระดับเจ็ดบทใดก็ตาม มันต้องถูกสร้างขึ้นมาใหม่ตั้งแต่ศูนย์โดยผู้ร่ายเอง โดยคาถาบทนี้ถูกสร้างโดยออสซีอุส นักเวทย์จากออสมูซึ่งมันได้สร้างชื่อให้กับเขาเป็นอย่างมาก

เขาได้รวมเอาคุณลักษณะของธาตุน้ำแข็งผสมเข้าด้วยกันกับธาตุไฟก่อให้เกิดคาถที่น่าสะพรึงกลัวขึ้นมา

เมื่อนักเวทย์ถึงระดับเจ็ด คาถาต่าง ๆ มันขึ้นอยู่กับความเข้าใจของตัวเวทย์เอง ยิ่งนักเวทย์มีความเข้าใจลึกซึ่งเท่าไหร่ เวทมนต์ที่สรรสร้างออกมาก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น

และยังสามารถทำอะไรก็ได้กับคาถาระดับเจ็ด มันแทบจะไร้ขีดจำกัดในการสร้างสรรค์ อย่างการรวมพลังงานธาตุน้ำแข็งกับธาตุไฟของคาถาเปลวเพลิงเยือกแข็ง มันเป็นคาถาธาตุไฟที่มีคุณสมบัติของธาตุน้ำแข็ง ด้วยสองสิ่งนี้ทำให้คาถาทรงพลังมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

เหล่านักเวทย์ที่เข้ามาในปราสาทล้วนเป็นนักเวทย์ระดับหก แม้ว่าพวกเขาจะระมัดระวังตัวอย่างดีแต่ด้วยการโจมตีอย่างฉับพลันของเปลวเพลิงเยือกแข็งทำให้มีนักเวทย์สองคนไม่สามารถร่ายคาถาป้องกันได้ทัน

ทำให้พวกเขาทั้งสองถูกแช่แข็งกลายเป็นผลึกน้ำแข็งทันที นอกจากนี้ตัวผลึกน้ำแข็งยังลุกโชนด้วยไฟสีขาว ผ้าคลุมป้องกันของทั้งสองถูกเผาไหม้ทันที จากนั้นร่างของพวกเขาถูกเผาเป็นเถ้าธุลี

“บ้าเอ๊ย!! ทุกคนรีบหนีออกไปจากปราสาทเร็วเข้า!”

ตอนนี้กริซโลเดือดดาลอย่างมากเนื่องจากนักเวทย์ทั้งสองที่ตายไปนั้นเป็นคนของหอคอยอเวจี

เพียงแค่พริบตา เขาได้สูญเสียนักเวทย์ระดับหกไปถึงสองคน มันเป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่เกินกว่าที่หอคอยอเวจีจะรับได้

*หวู่ม หวู่ม หวู่ม*

ตอนนี้เหลือพวกนักเวทย์ระดับหกได้ออกจากปราสาทแล้ว เหลือเพียง พ่อมดลีโอ พ่อมดฮิวเซียสและพ่อมดกริซโล

“ออสซีอุสออกมาจากที่ซ่อนซะ วันนี้เจ้าไม่มีทางหนีไปจากพวกเราได้หรอก!!” พ่อมดกริซโลตะโกนลั่นไปทั่วปราสาท เขาใช้พลังจิตค้นหาแต่ก็ไม่พบออสซีอุส

“หนีไปงั้นเหรอ? มันนานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่มีใครทำให้ข้ากลัวจนวิ่งหนีแบบนั้น...”

ทันใดนั้น มีชายรูปงามในชุดขาวเดินออกมาจากมุมมืดอย่างช้า ๆ เขาดูเหมือนชายหนุ่มอายุ 20ปีแต่ในแววตาของเขากลับไม่มีวี่แววของความไร้เดียงสาเลย อันที่จริงดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความลึกที่สุดแสนจะหยุ่งถึงของก้นบึ้งมหาสมุทร

ชายชุดขาวไม่ได้มองไปมาที่พ่อมดกริซโลแต่มองไปที่พ่อมดลีโอแทน เขาเผยรอยยิ้มซุกซนและพูดออกมาเบา ๆ ว่า “เจอกันอีกแล้วนะ พ่อมดลีโอ”

สีหน้าของพ่อมดลีเปลี่ยนไป เขาตอบอย่างเย็นชาว่า “ออสซีอุสเป็นแกจริงด้วย!”

“ใช่แล้วข้าเอง ตอนนั้นเรย์ดอร์ น้องชายของเจ้าต้องการเข้าร่วมออสมู ข้าได้ให้โอกาสเจ้าให้สังหารน้องชายของตัวเอง...มานึก ๆ ดู ข้าเองก็เสียดายความสามารถของน้องชายของเจ้าแต่ยังไงก็ตาม ข้าต้องขอยอมรับว่าเจ้านั้นเป็นอัจฉริยะที่แท้จริง เจ้าได้พัฒนาดวงตาแห่งความืดในตำนานได้และยังฝึกฝนมันให้อยู่ในระดับสูงขึ้นอีกช่างเยี่ยมยอดมาก”

ออสซีอุสกล่าวพร้อมรอยยิ้มแต่กลับกันพ่อมดลีโอกัลบเดือดดาลอย่างมาก เขาแทบจะระงับโทสะเอาไว้ไม่อยู่แล้ว

พ่อมดฮิวเซียสที่อยู่ด้านข้างพ่อมดลีโอ สีหน้าของเขาซีดลง เขาได้พึมพำในใจว่า

‘เรื่องของเรย์ดอร์ มันเป็นหัวข้อต้องห้ามของพ่อมดลีโอ อีกทั้งยังเจอออสซีอุสผู้ที่ชักชวนเรย์ดอร์เข้าร่วมออสมูอีก ข้าเกรงว่าความอดทนของพ่อมดลีโอใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว’

พ่อมดฮิวเซียสพอจะทราบเรื่องนี้ ในตอนนั้นเรย์ดอร์ถูกออสมูเกลี้ยมให้เข้าร่วมและพ่อมดลีโอเข้ามาห้ามเขาและในท้ายที่สุดพ่อมดลีโอฆ่าเรย์ดอร์ด้วยมือของตัวเอง นี่คือบาดแผลทางใจของเขาที่ไม่มีสามารถกล้าที่จะแตะต้องมัน

*ตูม!!*

อย่างที่ฮิวเซ๊ยสคาดการณ์ไว้ พ่อมดลีโอไม่สามารถทนได้อีกต่อไป ลีโอได้ใช้เพลิงร่วงโรยซึ่งเป็นคาถาระดับหกโจมตีใส่ชายชุดขาว

พลังไฟที่น่าสะพรึงได้ถูกจุดขึ้นมาในห้อง ความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวได้หลอมละลายกำแพงที่แข็งแกร่งให้พังทลายอย่างรวดเร็ว

“หลีกไปซะ!!” พ่อมดลีโอตะคอก

พ่อมดฮิวเซียสกับพ่อมดกริซโลได้ออกจากปราสาททันทีโดยไม่ลังเล

“คาถาระดับหกมันอ่อนแอเกินไป เจ้าลองใช้ดวงตาแห่งความืดซะสิ ข้าอยากรู้ว่ามันจะแข็งแกร่งสักแค่ไหนกันเชียว” ออสซีอุสกล่าวพลางยกมือขึ้น

จากนั้นออากาศเย็นยะเยือกดับเปลวไฟขนาดใหญ่ทันที

*ครืน*

หลังจากนั้นปราสาทได้พังทลายลง พลังทำลายของคาถาระดับหกนั้นน่ากลัวมาก โชคดีที่นี่เป็นปราสาทรกร้างไม่มีผู้คนอาศัยอยู่โดยรอไม่เช่นพวกเขาคงได้รับบาดเจ็บจากการถล่มของปราสาท

แม้ว่าตอนนี้ตัวปราสาทจะพังทลายไปแล้วแต่ลีโอกับออสซีอุสต่างลอยอยู่ในอากาศ

ฮีงเซียสกับกริซโลกำลังจ้องมองพวกเขาทั้งสองที่ลอยอยู่บนอากาศ อยู่ ๆ ฮิวเซียสได้พูดขึ้นมาว่า “พ่อมดกริซโอ แม้ว่าพ่อมดลีโอจะเป็นเพียงนักเวทย์ระดับหก ถึงเขาจะพัฒนาดวงตาแห่งความมืดได้แต่ข้าเกรงว่าแค่นั้นมันไม่อาจต้านทางพลังของออสซีอุสได้”

พ่อมดกริซโลพยักหน้า “อย่ากังวลไปเลยตาเฒ่า ถึงแม้ว่าพวกเรามีเรื่องบาดหมางกันมาบ้างแต่เมื่อถึงเวลาต้องเผชิญหน้ากับออสมู พวกเราก็จะยืนหยัดเคียงข้างกัน ถึงข้าจะได้ยินข่าวลือถึงพลังของออสซีอุสมาบ้าง เขาเคยสังหารนักเวทย์ระดับเจ็ดมาด้วยแต่ถ้าหากเราร่วมมือกัน มันอาจจะมีโอกาสชนะบ้างก็ได้”

“ดี งั้นไปกันเถอะ”

จากนั้นนักเวทย์ระดับเจ็ดทั้งสองไปเข้าไปโดยไร้ซึ่งความหวาดกลัว พวกเขาทั้งสองร่ายเวทย์ออกมาอย่างรวดเร็ว

“นี่คือสุดยอดน้ำแข็งที่ข้าใช้เวลาในการสร้างกว่า 18ปี พรมแดนเยือกแข็ง!!!”

ฮิวเซียสชี้มือไปที่ออสซีอุสที่อยู่ห่างไกล ทันใดนั้นได้มีผลึกวงแหวนเวทย์สีขาวได้ล้อมรอบตัวของออสซีอุสเอาไว้

สิ่งที่อยู่ภายในวงแหวนเริ่มกลายเป็นน้ำแข็ง นี่ไม่ใช่ความหนาวที่ธรรมดา มันสามารถแช่แข็งได้แม้กระทั่งลำธารหรืแม่น้ำได้

*ครึ่ก! ครึ่ก!*

ชั้นของผลึกน้ำแข็ง เขามาใกล้ออสซีอุสอย่างรวดเร็ว

“คาถาธาตุน้ำแข็ง? ฮิวเซียส เจ้านี้ไม่ได้พัฒนาจากตอนนั้นเลย ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นนักเวทย์ระดับเจ็ดแต่ก็ยังธรรมดามาก นี่เจ้ากล้าเรียากสิ่งนี้ว่าสุดยอกน้ำแข็งงั้นเหรอ?” ออสซีอุสกล่าวด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน จากนั้นเปลวไฟสีขาวได้ปรากฏออกมาจากปลายนิ้วของเขา

*ฟึ่บ! ฟึ่บ!*

เพียงแค่พริบตาเปลวพลิงเยือกแข็งก็ละลายผลึกน้ำแข็งของฮิวเซียสได้มันที

ในช่วงเวลาเดียวกันกริซโลได้ร่ายคาถาออกมา

“ความมืดที่บิดซ่อนมลทินอันไร้จุดจบ จงรับไปคาถาบทใหม่ที่ข้าสร้างขึ้น หลังจากที่ใช้เวลามา 9ปี หัตถ์แห่งบาป”

ทันใดนั้นฝ่ามือขนาดยักษ์ที่สร้างจากพลังธาตุมืดได้ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าและพุ่งไปหาออสซีอุส

หัตถ์แห่งบาปเป็นคาถาธาตุมืด นอกจากจะมีจุดเด่นธาตุมืดในส่วนของภาพลวงตาแล้ว มันยังสามารถพลังเชิงลบจากหัวใจของเป้าหมายได้ด้วย

“โอ้ น่าสนใจ ถึงมันจะสามารถดึงพลังเชิงลบในตัวข้าออกมาได้แต่พลังของมันช่างอ่อนแอยิ่งนัก”

ใบหน้าของออสซีอุสยังคงยิ้มออกมา ในขณะที่เขากำลังเชิญหน้ากับฝ่ามือขาดนั้นยักษ์ จากนั้นธาตุดินที่ทรงพลีงได้ปรากฎขึ้นมาปกคลุมร่างกายของเขา

ธาตุดินพวกนี้ไม่แข็งทื่อแต่กลับพลิ้วไหวดังสายน้ำ ด้วยการผสมผสานสองธาตุเข้าด้วยกันจึงทำให้คาถาธาตุดินบทนี้มีความยืดหยุ่นมาก

*ตูม!!*

ด้วยเหตุนี้การโจมตีของหัตถ์แห่งบาปไม่มีผลอะไรกับเขาเลย แล้วอีกอย่างเขามีพลังจิตที่สูงมากดังนั้นเขควบคุมจิตใจของตัวเองได้

จากผลลัพธ์ทั้งหมด ทำให้สีหน้าของกริซโลกับฮิวเซียสไม่ค่อยจะสู้ดี พวกเขาไม่คาดคิดว่าออสซีอุสจะแข็งแกร่งขนาดนี้ พวกเขาจึงเตรียมร่ายคาถาบทอื่น

อย่างไรก็ตามออสซีอุสไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาทำอย่างนั้น

“เจ้าพวกอ่อนแอ”

ออสซีอุสชี้นิ้วไปที่พวกเขา เปลวเพลิงเยือแข็งได้พุ่งหาพวกเขาโดยตรง ทำให้พวกเขาทั้งสองทำได้เพียงตั้งรับเท่านั้น

พวกเขาทั้งสองเป็นนักเวทย์ระดับเจ็ดแต่ไม่สามรถต้านทานนักเวทย์จากออสมูเพียงคนเดียวได้ คาถาระดับเจ็ดที่ออสซีอุสสร้างขึ้นมานั้นเหนือกว่าพวกเขาทั้งสองมาก

“ลีโอ เจ้าเห็นมั้ยนี่คือความแตกต่างระหว่างคนธรรมดากับอัจฉริยะ หากเจ้าเข้าร่วมกับออสมู เจ้าก็จะกลายเป็นนักเวทย์ที่ทรงพลัง อย่าทำอะไรที่โง่เขลาดังเช่นตอนนั้นที่หยุดเรย์ดอร์ จนทำให้เขาถึงแก่ความตาย...”

“ออสซีอุส!!!”

ออร่าของพ่อมดลีโอดูรุนแรงมาก ตัวเขาในตอนนี้ดูแตกต่างจากตอนที่อยู่ในดินแดนมนต์ดำโดยสิ้นเชิง

ลีโอจ้องไปที่ออสซีอุสและตะโกนว่า

“ออสซีอุส ข้าเคยสาบานไว้ว่า ข้าจะฆ่าเจ้าและล้างแค้นให้เรย์ดอร์ เจ้ายื่นความตายให้เรย์ดอร์ พวกเจ้าทุกคนในออสมูต้องตาย!!”

ทันใดนั้น เสาแสงสีเลือกขนาดใหญ่ได้พุ่งออกมาจากดวงตาแห่งความมืด

จากนั้นดวงตาแนวตั้งจ้งอมองไปที่ออสซีอุสและตะโกนว่า

“จงหายไป ดวงตาแห่งความมืด”

*หวุ่ม*

แสงไฟสีแดงไปยิงไปทางออสซีอุสโดยตรง ในตอนแรกเขายังคงไว้ซึ่งรอยยิ้มอยู่แต่เวลาผ่านไปสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปได้บิดเบี้ยวมากเรื่อย ๆ

“...ภาพลวงตา เป็นไปได้ยังไง ข้าตกอยู่ในภาพลวงตาได้ยังไง เป็นไปไม่ได้!!”

ทันใดนั้นออสซีอุสตะโกอย่างบ้าคลั่ง พลังจิตอันทรงพลังได้กระชากแสงสีแดงของดวงตาแห่งความืดออก ในเวลาเดียวกัน เขาได้ร่ายคาถาเปลวเพลิงเยือกแข็งใส่พ่อมดลีโอ

“จงสลาย ดวงตาแห่งความมืด”

ดวงตาบนหน้าหน้าผากของลีโอ ยิงลำแสงสีแดงออกมาอีกครั้ง เมื่อแสงสีแดงได้ปะทะกับเพลิงเปลวสีขาว ดูเหมือนว่าจะมีพลังานบางอย่งาที่ทำให้เปลวเพลิงสลายหายไป

“จงบุกทะลวง ดวงตาแห่งความืด”

จากนั้นแสงสีแดงยิงตรงเข้าไปหาพ่อมดออสซีอุส

“ไม่จริง มันแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร? ป้องกันสัมบูรณ์” สีหน้าของออสซีอุสเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขาได้ร่ายคาถาธาตุดินที่มีรูปร่างคล้านน้ำมาปกป้องเขา

*ตูม!!*

ไม่รู้ว่าแสงสีแดงมันเป็นพลังจากสิ่งใด มันสามารถเจาะทะลวงคาถาป้องกันระดับเจ็ดของออสซีอุสได้ แม้ว่าพลังโจมตีจะถูกลดทอนลงแต่แสงสีแดงก็ไม่สลายหายไป

ทันใดนั้นตัวอักษรรูนได้ปรากฏบนเสื้อคลุมสีขาวของเขาทันที พวกตัวอักษรรูนได้ก่อตัวขึ้นมาเป็นวงแหวนเวทย์ขนาดใหญ่

อย่างไรก็ตาม เสื้อคลุมสีขาวก็ไม่สามารถหยุดยั้งแสงสีแดงได้ ออสซีอุสเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว มีรูขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นไปไหล่ซ้ายของเขา

ทางด้านลีโอ สีหน้าของเขาดูซีดมาก ดูเหมือนการใช้งานดวงตาแห่งความืดจะสร้างภาระให้เขามาก

แต่เมื่อเห็นว่าออสซีอุสยังไม่ตาย ความแค้นได้ครอบงำลีโอทันที

“จงทำลาย ดวงตาแห่งความืด”

เมื่อเห็นลำแสงสีแดงขนาดมหึมายิงมาอีกครั้ง ออสซีอุสไม่กล้ารับมันโดยตรงอีกตัวไป เขาได้ร่ายคาถาธาตุลมทันที

“สายลมโหมกระหน่ำ”

*หวู่ม!!*

ร่างของออสซีอุสดำดิ่งหายไปในเงามืดชั่วพริบตา

“ลีโอ ดวงตตาแห่งความมีของเจ้า ช่างน่าสนใจจริง ๆ มันไม่มีอะไรดีไปกว่าความสามารถของปีศาจแพนโดร่าอีกแล้ว ดูเหมือนว่าตอนนั้นข้าจะคิดผิด เจ้านี่แหละเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่แท้จริง...” เสียงของออสซีอุสดังห้องไปในอากาศแต่ร่างของเขาหายไปแล้ว  นี่เป็นคาถาระดับเจ็ดที่โดดเด่นให้เรื่องการหลบหนี ไม่มีใครสามารถตามเขาได้เลย

พ่อมดลีโอหันมามองพ่อมดกริซโลกับพ่อมดอฺวเซียสและพูดอย่างเย็นชาว่า

“ข้าจะตามออสซิอุสไป”

จากนั้นเขาได้ร่ายคาถาธาตุลมและหายตัวไปในยามราตรี

เหล่านักเวทย์ของดินแดนมนต์ดำกับหอคอยอเวจีต่างจ้องมองด้วยความว่างเปล่า พ่อมดลีโอสามารถต่อสู้กับออสซีอุส จนทำให้อีกฝ่ายถอยหนีไปได้

เขาเป็นเพียงนักเวทย์ระดับหกเท่านั้นแต่เขาสามารถทำได้ถึงขนาดนี้ ด้วยสถานการณ์นี้ทำให้พวกเขาเริ่มที่จะกลัวพลังของลีโอ

“ดวงตาแห่งความมืด นี่คือดวงตาแห่งความมืดจริง ๆ ใช่มั้ย พลังของปีศาจแพนโดร่า...”

พ่อมดกริซโลมองไปทางพ่อมดลีโอ ดูเหมือนเขาจะตื่นเต้นมากและมีร่องรอบความหลงใหลในแววตาของเขา