WS บทที่ 131 เดินทางกลับ PART 2

ในห้องโถงภารกิจ เมอร์ลินกับเลอแรนก้ายืนอยู่ตรงหน้าพ่อมดชุดเทาและยื่นแหวนมนต์ดำไปในพวกเขา

“กรุณารอสักครู่ พวกเราของเวลาตรวจสอบสักเล็กน้อย”

พ่อมดชุดเทาได้เปิดการทำงานบนตัวอักษรรูนบนแหวน พวกมันได้ทำหน้าที่บันทึกทุกอย่างไว้ในนั้น

นี่จึงเป็นวิธีตรวจสอบว่าพวกเขาทำตามภารกิจที่ได้รับมอบหมายไว้รึเปล่า

ในขณะที่เมอร์ลินกำลังรออยู่เงียบ ๆ เขาสังเกตเป็นภารกิจค้างคาวแวมไพร์ที่เมืองดอนกลินได้รับการทำเครื่องหมายว่า ‘สำเร็จ’ แล้ว

เลอแรนก้าได้มองตามไปทางเดียวกับเมอร์ลิน แทนที่จะประหลาดใจเธอกลับพูดอย่างเรียบ ๆ ว่า

“บางทีพ่อมดโฮล์มส์กับแม่มดรีลลิสคงจะมาถึงที่นี่ก่อนพวกเราจะส่งภารกิจไปเรียบร้อนแล้ว”

เมอร์ลินพยักหน้า พวกเขาได้ทำภารกิจอย่างอิสระ ตราบใดที่พวกเขาทำสำเร็จและมาส่งภารกิจได้ ใครจะมาส่งก่อนหรือส่งทีหลังก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ

ส่วนสาเหตุที่พวกเขามาช้ากว่าพวกโฮล์มส์ก็เพราะว่าอาการบาดเจ็บของเลอแรนก้าทำให้ต้องแวะพักอยู่บ่อย ๆ

หลังจากนั้นไม่นานพ่อมดชุดเทาจำนวนหนึ่งได้กลับมาพร้อมกับแหวนของเมอร์ลินและเลอแรนก้า บางคนได้มองเมอร์ลินอย่างจริงจังและพูดพร้อมกับรอยยิ้มว่า

“พวกเราได้ตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว พวกเขาทำภารกิจสำเร็จ พวกคุณทำให้ยอดเยี่ยมจริง ๆ ก่อนหน้านี้พ่อมดโฮล์มส์กับแม่มดรีลลิสได้รับของรางวัลไปแล้ว พวกคุณจะรับของรางวัลตอนนี้หรือไม่”

“เอาตอนนี้เลย” เมอร์ลินตอบโดยไม่ลังเล เขาต้องการแต้มสันบสนุนจำนวนมากและความเพลิงพิโรธ คาถาธาตไฟระดับหนึ่ง

พ่อมดชุดเทาพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะจารึกอันษรรูนบนแหวนของพวกเขา จากนั้นก็มีคำว่า ‘ห้าสิบ’ ปรากฏบนแหวนของเมอร์ลิน

หลังจากที่ทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว พ่อมดชุดเทาได้มองเมอร์ลินอย่างแปลก ๆ ดูเหมือนพวกเขาจะรู้ว่าเขาเป็นนักเวทย์หกธาตุเรียบร้อยแล้ว

นักเวทย์หกธาตุนั้นหายากมาก แม้แต่องค์ขนาดใหญ่เองก็มีน้อยมาแทบจะนับคนได้เลย

เมื่อไม่อะไรแล้วเมอร์ลินได้โค้งคำนับเล็กน้อยเพื่อแสดงความขอบคุณ จากนั้นเขาก็ออกจากห้องโถงภารกิจไปพร้อมกับเลอแรนก้า

เมื่อพวกเขากลับมาถึงหอคอยของพ่อมดลีโอ เลอแรนก้าเหลือบมองเมอร์ลินด้วยสายตาที่ซับซ้อน เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจพูดออกมาว่า

“ฉันกำลังจะถูกส่งออกจากดินแดนมนต์ดำเร็ว ๆ นี้ ดังนั้นฉันจะอยู่แต่ในหอคอยเพื่อสร้างคาถาระดับหนึ่ง”

“ฉันขอให้คุณประสบความสำเร็จและเลื่อนขึ้นเป็นนักเวทย์ระดับหนึ่ง” เมอร์ลินให้กำลังใจเธอ

“ฉันก็หวังให้เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน...”

เธอเองก็รู้ว่ามันมีโอกาสเล็กน้อยที่จะบรรลุเป้าหมายแต่อย่างน้อยเธอก็ขอลองพยายามดู

จากนั้นพวกเขาก็พูดคุยกันต่อเล็กน้อย ก่อนจะแยกย้ายกลับไปที่ห้องของตัวเอง

...

เมื่อเมอร์ลินมาถึงห้องของเขา เขาก็รีบตรวจสอบพลังจิตของเขาทันที เขาพบว่าพลังจิตของเขาได้รับการปรุงแต่งให้แข็งแกร่งมากขึ้น เรื่องนี้มันอยู่เหนือความรู้ที่เขามี เขาจึงตรวจสอบอย่างละเอียดว่ามันมีผลข้างเคียงหรือไม่

อย่างไม่ก็ตาม เขาไม่พบผลข้างเคียงใด ๆ เลยแถมพลังจิตของเขามีความเสถียรมากขึ้นไปอีก ราวกับว่าเขาได้รับการปรับสมดุลโดยเจ้าแมวดำ

“ด้วยความสามารถขนาดนี้จึงไม่แปลกเลยที่จอมเวทย์ฟิเดลจะสามารถสร้างดินแดนมนต์ดำขึ้นมา เขาเป็นคนที่สุดยอกจริง ๆ...”

เมอร์ลินอดไม่ได้ที่จะชื่นชมเขา นับตั้งแต่ที่เขาอาศัยอยู่ในดินแดนมนต์ดำมาเป็นเวลาครึ่งปี เขาได้ศึกษาเรื่องราวของเขาและพบว่าจอมเวทย์ฟิเดลเป็นนักเวทย์เก้าธาตุผู้ยิ่งใหญ่ เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอักษรรูน เขาได้สร้างวงแหวนเวทย์มากมายที่ทำให้คนรุ่นหลังใช้ทางเดินอย่างสะดวก

องค์กรอื่น ๆ เองก็ไม่สามารถทำได้เท่าเขา

ส่วนภูติที่สิงอยู่ในผ่นศิลา นั่นเป็นผลมากจากการศึกษาด้านอักษรรูนขั้นสูงสุดจึงจะสามารถสร้างออกมาได้

เมื่อรู้ว่าไม่มีอะไรผิดปกติเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นเขาก็หันมาใสใจแหวนที่เขาได้มาจากชายชราผมเงิน

ตอนนี้ไม่มีอะไรมารบกวนเขาแล้ว เขาจึงกลับไปตรวจสอบภายในแหวนอีกครั้ง

ภายในทีหินธาตุจำนวนมากมีธาตุต่าง ๆ คละกันไป หนึ่งในหินธาตุของชายชราผมเงินมีขนาดเท่ากำปั้นเด็กทารก หินธาตุขนาดนนี้มีมูลค่าอย่างน้อย 10แต้มสนับสนุน

ด้วยจำนวนขนาดนี้ ทำให้เขาไม่จำเป็นต้องแลกหินธาตุไปพักใหญ่เลย

นอกจากหินธาตุแล้ว เขายังพบบันทึกบางส่วนของนักเวทย์ เขาได้เปิดผ่าน ๆ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเขาเลย สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงมรดกของหมอกผีที่ชายชราผมเงินได้รับมา

หลังจากทำการค้นหาร่วมชั่วโมง ในที่สุดเขาก็พบของที่ต้องการ

“เจอแล้ว!!” เมอร์ลินกล่าวอย่างตื่นเต้น เขาหยิบม้วนหน้งสัตว์ขึ้นมาและเปิดออกทันที

“วิธีการสื่อสารกับอสูรธาตุ”

“กลวิธีเปลี่ยนอสูรธาตุให้กลายเป็นภูติธาตุ”

“วิธีสร้างบ่อเลือด”

นี่เป็นบันทึกโบราณของหมอผี มันประกอบไปด้วยวิธีการควบคุมรวมไปถึงการพัฒนาอสูรธาตุ

ส่วนวิธีสร้างบ่อเบือดนั้น เขาได้อ่านคร่าวและพบว่า มันจะช่วยให้ค้างคาวแวมไพร์พัฒนาร่างได้อย่างรวดเร็วด้วยการสังเวยเลือดของคนบริสุทธิ์นับหมื่นซึ่งเป็นวิธีที่โหดร้ายมาก

เมอร์ลินมองไปที่การควบคุมอสูรธาตุด้วยความสนใจแต่ไม่นานเขาก็เลิกสนใจเนื่องจากมันซับซ้อนเกินไปและต้องใช้เวลาอีกมากที่จะควบคุมอย่างสมบูรณ์

ถึงเมอร์ลินจะไม่ปฏิเสธความรู้แขนงอื่นแต่พลังของควบคุมอสูรธาตุมันไปได้ไม่ไกลนัก ดังนั้นมันจึงไม่มากพอที่จะทำให้เขาสนใจศาสตร์ของมัน

เขากำลังมองหาสิ่งที่ทำให้ชายชราผมเงินมีพลังจิตที่เพิ่มสูงขนาดนั้น แม้เขาจะเป็นแค่พ่อมดพเนจรก็ตาม

“เจอแล้ว!!”

ในส่วนท้ายของม้วนหนังสัตว์ เขาพบวิธีการเพิ่มพลังจิตอย่างรวดเร็วด้วยน้ำยาสูตรพิเศษ

“น้ำยาอสูรมนตรา”

ชื่อของมันฟังดูแปลก ๆ ทำให้เมอร์ลินรู้สึกชอบกล นอกจากนี้มันได้บอกส่วนผสมและวิธีการปรุงไว้อีกด้วย

ในดินแดนมนต์ดำมีศาสตร์ความรู้มากมาย ถึงแม้เขาจะล้มเลิกความตั้งใจในการเรียนรู้วิชาอักษรรูนเพื่อที่จะเอาเวลามาทำสมาธิ

ส่วนศาตร์อื่น ๆ อย่างวิชาเล่นแร่แปรธาตุและวิชาปรุงยา เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก ทำให้เขาไม่รู้ว่าส่วนผสมพวกนี้มันมีไว้ทำอะไร

“ดูเหมือว่าฉันจะต้องหาเวลาเรียนรู้เรื่องปรุงยาจากพ่อมดฮาวด์”

เมอร์ลินพอจะรู้จักสมาชิกอย่างเป็นทางการที่อยู่ในหอคอยของลีโออย่างพ่อมดฮาวด์ ตัวเขานั้นได้ทุ่มเวลาทั้งหมดไปกลับการปรุงยา แม้ว่าเขาจะไม่รู้อะไรเกี่ยวส่วนผสมในสูตรน้ำยาอสูรมนตราแต่พ่อมดฮาวด์ต้องรู้แน่นอน

จากนั้นเขาก็เก็บแหวนวงนี้ไว้อย่างดีและหันมาสนใจคาถาระดับหนึ่งเพลิงพิโรธ

ด้วยพลังจิตของเขาในตอนนี้ มันไม่มีทางเป็นไปได้ที่เขาจะทำสำเร็จแต่อย่างน้อยเขาก็ของศึกษามันสักเล็กน้อย

*ครืน ครืน ครืน*

ทันใดนั้นเอง เมอร์ลินรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนในอากาศ จากนั้นอักษรรูนลึกลับได้ปรากฏขึ้น มันได้ก่อตัวเป็นวงแหวนเวทย์รูปทรงประหลาด

จากนั้นใจกลางของวงแหวนเวทย์ได้ปรากฏใบหน้าของพ่อมดลีโอ

“เมอร์ลิน มาที่ห้องของข้า”

จากนั้นเสียงได้หายใป อักษรรูนค่อยจางลงและห้องของเมอร์ลินได้กลับสู่ภาวะปกติ

“พ่อมดลีโอต้องการอะไร” เมอร์ลินขมวดคิ้ว ปกติพ่อมดลีโอไม่มีทางเรียกใครไปหาเขาหากไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนจริง ๆ

เขารีบออกจากห้องด้วยความสงสัย ด้วยความช่วยเหลือของวงแหวนเวทย์ ไม่ช้าเขาก็มาถึงหน้าห้องของพ่อมดลีโอ