ตอนที่ 3 รูเดียส: ผมไม่อยากออกไปข้างนอก!

ตอนที่ 3 รูเดียส: ผมไม่อยากออกไปข้างนอก!

บ่ายวันหนึ่ง ซิดอยู่ในลานบ้าน มือถือดาบไม้และกำลังรับการฝึกวิชาดาบจากเปาโล

แม้ว่าพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ของเขาจะสูงส่ง แต่เปาโลและคนอื่นๆ ยังไม่รู้เรื่องนี้ พวกเขาจึงหวังว่าเขาจะเรียนรู้วิชาดาบได้

เหมือนที่เปาโลเคยพูดไว้ว่า ลูกผู้ชายทุกคนต้องมีดาบในใจเพื่อปกป้องคนที่ตนรัก!

ตัวซิดเองก็ค่อนข้างสนใจในวิชาดาบ ดังนั้นเขาจึงตอบตกลงอย่างง่ายดาย

เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!

เปาโลเป็นนักดาบขั้นสูงที่เชี่ยวชาญวิชาดาบถึงสามสำนักในเวลาเดียวกัน

เป็นไปไม่ได้เลยที่ซิดจะเอาชนะเขาได้ในตอนนี้

อย่างไรก็ตาม ด้วยการใช้เทคนิคที่ไม่ด้อยไปกว่า จิตต่อสู้ ของโลกนี้ ผนวกกับเนตรสีขาวของเขา ทำให้เขาดูไม่เสียท่ามากนักภายใต้การโจมตีของเปาโล

หลังจากการซ้อมประลอง เปาโลที่มีเหงื่อออกเพียงเล็กน้อยก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

จริงด้วย! ไม่ว่าจะเห็นกี่ครั้ง สิ่งที่เรียกว่า ฮาคิ นี่ก็น่าทึ่งจริงๆ! ผลลัพธ์ของมันไม่ด้อยไปกว่า จิตต่อสู้ เลย!

ซิดที่นอนแผ่อยู่บนพื้นหญ้าลูบหัวตัวเอง รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้า

ฮาคิ ที่เปาโลพูดถึงนั้น แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่เขาได้รับจาก แพ็คเกจมือใหม่ หลังจากผูกมัดกับระบบ

เขาเปิดไอเทมได้ทั้งหมดสามชิ้นจากแพ็คเกจมือใหม่!

ไอเทมชิ้นแรกคือ เนตรสีขาว ซึ่งรูเดียสเคยใช้ตอนแรกเกิด มาจากโลก นารูโตะ ความสามารถของมันรวมถึงการมองทะลุ การมองระยะไกล และมุมมอง 360 องศา

ไอเทมชิ้นที่สองคือ เทพจักรกลร้อยหลอม จากโลก คนเดือดเลือดทระนง หลังจากถูกดัดแปลงโดยระบบ มันก็สามารถใช้งานร่วมกับพลังเวทได้

อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาจึงยังไม่ได้ใช้เทพจักรกลร้อยหลอมมากนักจนถึงตอนนี้

ไอเทมชิ้นที่สามคือ คัมภีร์ฝึกฝนฮาคิสามรูปแบบ จากโลก วันพีซ ซึ่งบันทึกวิธีฝึกฝนฮาคิราชันย์ ฮาคิเกราะ และฮาคิสังเกต

ซิดเริ่มฝึกฝนฮาคิเกราะและฮาคิสังเกตควบคู่กันไปตั้งแต่ตอนที่เขาอายุประมาณสองขวบ

แม้ว่าเขาจะยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการเรียนรู้ฮาคิ แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

เขายังไม่ได้ฝึกฝนฮาคิราชันย์

บางทีเขาอาจจะยังไม่ผ่านเงื่อนไขบางอย่าง หรือความทะเยอทะยานของเขาอาจจะยังไม่ยิ่งใหญ่พอ เขาแค่ต้องการมีชีวิตที่ดีในโลกนี้เท่านั้น

ขอเสริมอีกนิด ไอเทมที่ซิดได้รับจากการเช็คอินวันแรกคือ เครื่องรางหนู จากโลก เฉินหลง แอดเวนเจอร์ ซึ่งสามารถทำให้สิ่งไม่มีชีวิตกลับมามีชีวิตได้

นอกเหนือจากถั่วเซียนจำนวนมากแล้ว สิ่งเหล่านี้คือไอเทมที่มีประโยชน์ที่เขาได้รับจากการเช็คอิน

...

ในตอนเย็น เปาโล เซนิท รูเดียส และซิด นั่งทานอาหารเย็นร่วมกันที่โต๊ะอาหาร โดยมีลิเลีย เมดสาว ยืนรอรับใช้อยู่ข้างๆ

ในขณะนั้น ซิดก็เงยหน้าขึ้นและเอ่ยคำขอกับเซนิทที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา

ท่านแม่ ผมกับรูเดียสอยากเรียนเวทมนตร์!

หะ?!

ทันทีที่เสียงนั้นหลุดออกมา บริเวณโต๊ะอาหารก็ตกอยู่ในความเงียบทันที

ไม่เพียงแต่เซนิทเท่านั้น แต่เปาโล ลิเลีย และรูเดียสต่างก็ดูประหลาดใจ

รูเดียสที่กำลังนั่งกินเงียบๆ แสดงสีหน้าผสมปนเประหว่างความประหลาดใจและความหวาดกลัวทันที

เพราะในความเข้าใจของเขา เด็กในโลกนี้ไม่สามารถเรียนเวทมนตร์ได้

สมองของเขาว่างเปล่าไปหมด

ซิด ทำไมจู่ๆ ลูกถึงขอเรียนเวทมนตร์ล่ะ

เซนิทตั้งสติได้และถามด้วยความงุนงง

ท่านแม่ ดูนี่สิ!

ว่าแล้วซิดก็ลุกขึ้นและยื่นมือขวาออกมา จากนั้นก็หงายมือขึ้น

เหนือฝ่ามือขาวนวลของเขา มีเวทบอลน้ำใสสะอาดขนาดประมาณกำปั้นลอยอยู่

นี่มัน... เวทบอลน้ำ?!

ดวงตาของเซนิทและเปาโลเบิกกว้าง สีหน้าดูเหลือเชื่อเล็กน้อย

ในสายตาของพวกเขา ซิดอายุแค่สี่ขวบ เขาจะเรียนรู้เวทมนตร์ได้อย่างไร

เมื่อเซนิทตั้งสติได้ สายตาของเธอก็เปลี่ยนไปมองรูเดียสที่นั่งตัวแข็งอยู่บนเก้าอี้

แล้วรูเดียสล่ะ

รูเดียสก็มีพรสวรรค์ในการเรียนเวทมนตร์เหมือนกัน ตอนนี้เขาเกือบจะรู้วิธีใช้เวทบอลน้ำแล้ว

ซิดยิ้มเล็กน้อย ไม่กังวลเลยว่าเซนิทจะปฏิเสธหรือไม่

ตามคาด!

เมื่อได้ยินดังนั้น เซนิทก็กุมมือเข้าด้วยกันและมองไปที่เปาโลอย่างตื่นเต้น

ว้าว! ที่รัก! คุณได้ยินไหม! ลูกๆ ของเราเป็นอัจฉริยะจริงๆ!

พรุ่งนี้เราไปที่เมืองโรอา แล้วติดประกาศรับสมัครผู้มีความสามารถเพื่อจ้างครูสอนเวทมนตร์ส่วนตัวกันเถอะ!

เปาโลที่อยู่ข้างๆ มีสีหน้างุนงงเล็กน้อย รูเดียสน่าจะยังอ่านหนังสือไม่ออกไม่ใช่เหรอ? หรือว่าซิดเป็นคนสอน?

อืม คงจะเป็นแบบนั้นแหละ

อีกด้านหนึ่ง รูเดียสที่เหงื่อแตกพลั่กและกลัวแทบตายอยู่บนเก้าอี้ ในที่สุดก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

อะไรกันเนี่ย! กลายเป็นว่าเขากังวลไปเองเปล่าๆ

โลกนี้ไม่มีกฎว่าผู้ใหญ่เท่านั้นถึงจะใช้เวทมนตร์ได้

และด้วยเหตุนี้ เปาโลและเซนิทจึงตัดสินใจจ้างครูสอนเวทมนตร์ส่วนตัว

...

หนึ่งเดือนผ่านไปนับตั้งแต่เซนิทและคนอื่นๆ ตัดสินใจจ้างครูสอนเวทมนตร์ส่วนตัว

จนถึงตอนนี้ ก็ยังไม่มีนักเวทคนไหนมาสมัคร

นี่เป็นเรื่องปกติ เพราะแคว้นฟิตตอร์ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของราชอาณาจักรอัสรา ซึ่งเป็นเขตชายแดน

นอกจากร็อกซี่แล้ว จะมีนักเวทที่มีฝีมือระดับสูงขึ้นไปคนไหนยอมมาเป็นครูสอนส่วนตัวในที่ห่างไกลแบบนี้?

ไปเป็นจอมเวทในราชสำนักไม่ดีกว่าหรือไง

เหมือนกับที่บรรยายไว้ในนิยายต้นฉบับ การพบกันของรูเดียสและร็อกซี่นั้นเป็นโชคชะตาที่กำหนดไว้แล้ว

ดังนั้น ทันทีที่เนื้อเรื่องดำเนินมาถึง ร็อกซี่ก็จะมาสมัครตำแหน่งครูสอนเวทมนตร์ส่วนตัวเอง

ในช่วงบ่าย หลังจากการฝึกดาบ ซิดก็ไปหารูเดียสที่กำลังศึกษาเวทมนตร์อยู่ในห้องทำงาน แล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย

รูเดียส พี่จะพานายไปที่ที่หนึ่ง!

รูเดียสชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด สีหน้าแสดงความประหลาดใจเล็กน้อย

เราจะออกไปข้างนอกเหรอ

ใช่แล้ว! นายไม่เคยออกจากลานบ้านเลยไม่ใช่เหรอ

ไม่! พี่ซิด พี่ไปคนเดียวเถอะ!

รูเดียสส่ายหน้าปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

เนื่องจากเหตุผลบางอย่างในชาติก่อน เขาจึงไม่กล้าก้าวออกจากบ้าน

ถึงแม้ว่าจะได้กลับมาเกิดใหม่ อย่างมากที่สุดเขาก็กล้าแค่ออกไปเดินเล่นในลานบ้านเท่านั้น

นายไม่มีทางเลือกหรอก!

ซิดเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วจับรูเดียสแบกขึ้นบ่าเดินออกไปข้างนอกทันที

เพื่อพิชิตใจร็อกซี่ ก้าวแรกคือต้องจัดการกับรูเดียส ศัตรูหัวใจที่มีศักยภาพคนนี้ และยังต้องช่วยเขารักษาอาการทางจิตด้วย

พี่ทำอะไรน่ะ! ปล่อยผมลงเดี๋ยวนี้นะ! ผมไม่อยากออกไป!

รูเดียสดูหวาดกลัว และร่างกายของเขาก็เริ่มดิ้นรนอย่างรุนแรงและบ้าคลั่ง

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนแค่ไหน ร่างกายเล็กจ้อยของเขาก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากซิดที่ฝึกฝนฮาคิเกราะมาได้

เสียงตะโกนของรูเดียสทำให้ลิเลียรีบเดินเข้ามาดูอย่างรวดเร็ว

นายน้อยซิด เกิดอะไรขึ้นคะ

ไม่มีอะไรครับ! ผมแค่จะพารูเดียสออกไปข้างนอกสักหน่อย คุณลิเลียไปทำงานต่อเถอะ!

ซิดตอบกลับลิเลียและเดินหน้าต่อไปโดยมีรูเดียสอยู่บนบ่า

จบตอนที่ 3