ตอนที่ 1 ข้ามมิติมาสู่โลกแห่งการกลับชาติมาเกิด ซิด เกรย์แรท

ตอนที่ 1 ข้ามมิติมาสู่โลกแห่งการกลับชาติมาเกิด ซิด เกรย์แรท

ราชอาณาจักรอัสรา แคว้นฟิตตอร์ หมู่บ้านบัวนา

ภายในบ้านไม้สองชั้นที่ดูธรรมดามาก มีเด็กชายผมบลอนด์อายุประมาณสองขวบ ใบหน้าจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบกำลังกระซิบเบาๆ แก้มของเขาแดงระเรื่อ

หากมีใครแอบฟังอยู่นอกประตู พวกเขาจะได้ยินเสียงพึมพำที่ไม่เบานักของเขาได้อย่างง่ายดาย

ทำไมถึงเรียกว่าแปลกล่ะ

เพราะคำพูดที่เด็กสองขวบคนนี้พูดล้วนเป็นคำที่อาจทำให้เข้าใจผิดได้ง่าย

ตัวอย่างเช่น น้ำเยอะจังเลย ฉันต้องพยายามให้มากกว่านี้ จนกว่าจะรีดมันออกมาให้แห้ง

แน่นอน

หากมองข้ามคำพูดแปลกๆ เหล่านี้ไป จริงๆ แล้วเด็กสองขวบคนนี้กำลังทำเรื่องปกติอยู่

เด็กคนนี้ชื่อ ซิด เกรย์แรท ผู้กลับชาติมาเกิดใหม่จากดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

ส่วนสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ในขณะนี้ ก็คือการใช้เวทบอลน้ำเพื่อค่อยๆ ผลาญมานาให้หมดไป ซึ่งเป็นการฝึกฝนอย่างหนึ่ง

วิธีนี้สามารถเพิ่มปริมาณมานาโดยรวมของคนได้ แต่จะได้ผลก็ต่อเมื่อทำในช่วงวัยเด็กเท่านั้น

ฮึบ

ไม่นานหลังจากนั้น ซิดก็ถอนหายใจออกมา และร่องรอยความเหนื่อยล้าก็ปรากฏบนใบหน้าขาวเนียนเล็กๆ ของเขา

เฮ้อ ถึงแม้การมีมานาจำนวนมากจะเป็นเรื่องดี แต่ก็ต้องใช้เวลามากในการใช้ให้หมดเกลี้ยงในแต่ละครั้ง

หากใครได้ยินคำพูดอวดดีแบบถ่อมตัวของเขา คงจะเดินเข้ามาตบเขาแรงๆ ด้วยความอิจฉาและก่นด่าเขาแน่ๆ

คุณต้องรู้ว่าผู้คนในโลกนี้เชื่อว่าปริมาณมานาทั้งหมดถูกกำหนดไว้ตั้งแต่เกิด

มีนักเวทมากมายที่แม้จะมีพรสวรรค์ที่ทรงพลัง แต่กลับถูกฉุดรั้งด้วยปริมาณมานาที่น้อยนิด

ซิดส่ายหัวเล็กน้อย เลิกคิดเรื่องพวกนี้ แล้วเริ่มการเช็คอินประจำวันของเขา

ระบบ เช็คอิน

ติ๊ง เช็คอินประจำวันสำเร็จ ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับถั่วเซียนหนึ่งเม็ด

เป็นถั่วเซียนอีกแล้วเหรอ ตามคาดเลยสินะ

ในฐานะผู้ข้ามมิติมาจากดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ซิดย่อมมีระบบติดตัวมาด้วย

ชื่อของระบบคือระบบเช็คอินรายวัน ซึ่งก็ตามชื่อเลย มันช่วยให้เขาเช็คอินได้วันละครั้งเพื่อรับไอเทม

ถึงแม้เขาจะเช็คอินได้ทุกวัน แต่อัตราการดรอปของระบบก็ต่ำไปหน่อย

ในช่วงสองปีนี้ มีเพียงวันที่เขาเกิดเท่านั้นที่เขาได้รับไอเทมดีๆ ส่วนวันที่เหลือ นอกจากถั่วเซียนแล้ว ก็เป็นของใช้ประจำวันทั่วไปทั้งนั้น

มันก็น่าแปลกที่ในขณะที่อัตราการดรอปจากการเช็คอินต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่ถั่วเซียนกลับได้รับมาเป็นระยะๆ

ตลอดสองปีมานี้ จำนวนถั่วเซียนที่เขามีสะสมไว้ก็ปาเข้าไปประมาณสองร้อยเม็ดแล้ว

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ในตอนนั้นเอง มีเสียงเคาะประตูเบาๆ ดังมาจากด้านนอก

นายน้อยซิด นายท่านและนายหญิงเรียกให้ไปหาค่ะ

เข้าใจแล้ว

ซิดที่อยู่ในห้องทำงานเปิดประตูตอบรับทันที

ที่ยืนอยู่นอกประตูคือสาวผมแดงในชุดเมดสีขาวดำ

เธอสวมแว่นตา มีใบหน้าจิ้มลิ้ม และผิวขาวเนียนละเอียด ทำให้เธอเป็นคนสวยที่หาได้ยาก

เธอคือลิเลีย ผู้ซึ่งเพิ่งเข้ามาทำงานเป็นเมดให้กับตระกูลเกรย์แรท และยังเป็นรุ่นน้องสำนักดาบเดียวกับเปาโลด้วย

ตลอดสองปีนี้ ซิดรู้แล้วว่าที่นี่คือโลกอะไร

ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่ใช้วิธีที่แสดงให้เห็นก่อนหน้านี้เพื่อฝึกฝนปริมาณมานาของเขาหรอก

นี่คือโลกที่มีดาบและเวทมนตร์ และยังเป็นนิยายแนวต่างโลกชื่อดังที่เขาเคยอ่านในชาติก่อน

ชื่อของนิยายเรื่องนั้นคือ เกิดชาตินี้พี่ต้องเทพ

แตกต่างจากนิยายต้นฉบับ เพราะการมีอยู่ของเขา ดูเหมือนลิเลียจะมาถึงเร็วกว่าในนิยาย

ดังนั้น ลิเลียจึงพาซิดไปที่ห้องนั่งเล่นที่ชั้นหนึ่ง

...

ในห้องนั่งเล่น มีชายหญิงคู่หนึ่งนั่งอยู่ เห็นได้ชัดว่าเป็นคู่รักหนุ่มสาว

ฝ่ายชายคือ เปาโล เกรย์แรท ใบหน้าดูเด็ดเดี่ยวแต่ก็แฝงความเจ้าเล่ห์เล็กน้อย และมีรูปร่างกำยำที่ผ่านการฝึกฝนมาหลายปี

เขามีผมสีน้ำตาล เข้มกว่าสีทองเล็กน้อย และเป็นพ่อบุญธรรมของซิดในชาตินี้

ฝ่ายหญิงคือ เซนิท เกรย์แรท หญิงสาวผมบลอนด์ที่ยังดูเด็กและสวยงาม มีรูปร่างสูงโปร่งและกิริยาท่าทางสง่างาม

เธอเป็นแม่บุญธรรมของซิดในชาตินี้

ใช่แล้ว

ซิดไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของเปาโลและเซนิท

ท่านแม่

ทันทีที่ซิดและลิเลียเข้ามาในห้องนั่งเล่น เขาก็ยิ้มและอยากจะพุ่งเข้าไปในอ้อมกอดที่อบอุ่นและคุ้นเคยของเซนิท

แต่ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ ครั้งนี้การกระทำของซิดถูกใครบางคนหยุดไว้

คนคนนั้นคือเปาโล เขาใช้มือเดียวคว้าคอเสื้อด้านหลังของซิดแล้วหิ้วขึ้นมาง่ายๆ

ซิด ตอนนี้เซนิทท้องอยู่ ลูกจะไปเกาะแกะเธอแบบนี้ไม่ได้แล้วนะ

ท้องเหรอ

ซิดตะลึงงันอย่างเห็นได้ชัด ไม่คาดคิดว่าเวลาจะผ่านไปเร็วขนาดนี้

การตั้งครรภ์ของเซนิทก็หมายความว่า รูเดียส ตัวเอกของนิยายเกิดชาตินี้พี่ต้องเทพ กำลังจะถือกำเนิดขึ้นมาบนโลกแล้ว

ใช่แล้ว ซิดตัวน้อยของเรากำลังจะเป็นพี่ชายแล้วนะจ๊ะ

ใบหน้าของเซนิทเผยรอยยิ้มอ่อนโยน มือข้างหนึ่งลูบผมสั้นสีทองสดใสของเขาเบาๆ ส่วนอีกมือลูบท้องของเธอ

ถึงแม้ซิดจะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของเปาโลและเซนิท แต่เพราะเขาเป็นลูกของเพื่อนที่เสียชีวิตไป บวกกับการใช้ชีวิตร่วมกันมาสองปี

ความผูกพันระหว่างพวกเขาทั้งสามคนจึงไม่ต่างจากครอบครัวจริงๆ แล้ว

...

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

วันนี้เป็นวันคลอดของเซนิท

เปาโลและซิดยืนรออย่างกระวนกระวายใจ เพราะทั้งคู่ไม่เข้าใจเรื่องการคลอดลูก จึงได้แต่เฝ้าดูอยู่ข้างๆ

พร้อมกับเสียงถอนหายใจอย่างสบายตัวของเซนิท

เด็กในท้องของเธอก็คลอดออกมาได้อย่างราบรื่น

หลังจากทำคลอดเสร็จ ลิเลียก็รีบเช็ดเหงื่อและคราบต่างๆ จากตัวเซนิทที่นอนอยู่บนเตียงอย่างระมัดระวังทันที

ในขณะเดียวกัน เธอก็ห่อตัวทารกแรกเกิดด้วยผ้าแล้วส่งให้เธอ

นายหญิง เป็นเด็กผู้ชายที่แข็งแรงค่ะ

เซนิทจ้องมองทารกจ้ำม่ำในอ้อมแขน แผ่รัศมีแห่งความเป็นแม่ออกมา

ทำไมลูกคนนี้ไม่ร้องเลยล่ะ

ตอนซิดเกิดก็ไม่ร้องเหมือนกันไม่ใช่เหรอ นี่คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรหรอกมั้ง

เปาโลยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ หน้าของรูเดียสอย่างมีความสุข

คุณพูดถูก

คู่สามีภรรยาที่มักจะทำตัวสบายๆ อยู่เสมอจึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้นัก

ในขณะเดียวกัน รูเดียสที่เพิ่งเกิดใหม่ก็ดูงุนงง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยแสงแห่งความอยากรู้อยากเห็นขณะมองไปรอบๆ

มีคนสี่คนอยู่ในห้อง เมดสาวแสนสวย สาวงามผมบลอนด์ ชายหนุ่มร่างกำยำ และเด็กหัวทอง

เมื่อเห็นดังนี้ รูเดียสก็พอจะเดาได้ลางๆ ว่าเขาดูเหมือนจะข้ามมิติมาแล้ว

เขาพยายามจะพูด แต่เสียงที่ออกมาจากปากกลับคล้ายกับเสียงร้องไห้

ก่อนที่เขาจะทันได้คิดต่อ ใบหน้าของเขาก็ถูกปกคลุมด้วยบางสิ่งที่นุ่มนิ่ม

เพียงชั่วพริบตา รูเดียสก็จมดิ่งลงสู่ความสุขสุดมหัศจรรย์นี้อย่างสมบูรณ์

ในจังหวะที่เขากำลังจะทำตัวตามใจชอบให้มากขึ้นอีกนิด จู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงสายตาเย็นชาที่ดูเหมือนกำลังจับจ้องการกระทำของเขามาจากด้านข้าง

อะไรกัน สายตาขาวโพลนของไอ้เด็กหัวทองข้างๆ นี่มันอะไรกัน เป็นต้อกระจกงั้นเรอะ

จบตอนที่ 1