บทที่ 48 - กงล้อทะเลที่สอง! กายยุทธ์เทวะพละกำลัง! เนตรเทพทำลายมายา!

บทที่ 48 - กงล้อทะเลที่สอง! กายยุทธ์เทวะพละกำลัง! เนตรเทพทำลายมายา!

เดิมทีเขาคิดว่าพอค่าสถานะทั้งสามอย่างแตะ 80 แต้มแล้ว การจะเพิ่มอีก 1 แต้มคงใช้สัก 100 แต้มพลังงาน

แต่ความเป็นจริงคือ จาก 80 ไป 81 ต้องใช้ 100 แต้ม

จาก 81 ไป 82 ต้องใช้ 300 แต้ม

82 ไป 83 ต้องใช้ 500 แต้ม

และจาก 84 ไป 85 ต้องใช้ถึง 700 แต้ม

"ดูท่าทางหลังจากนี้ ถ้าอยากจะเก่งเร็วๆ คงเป็นไปไม่ได้แล้วแฮะ"

จ้าวฮังนวดขมับ แต่ความกลัดกลุ้มก็อยู่ได้ไม่นาน

เพราะตอนนี้เขามีสิทธิ์สุ่มรางวัลถึงสามครั้ง!

สุ่มเลย!

สิ้นความคิด วงล้อเสี่ยงโชคสามวงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าจ้าวฮัง

แต่ละวงล้อหมุนติ้ว และหยุดลงที่ร่างกายพิเศษระดับมนุษย์สามอย่าง ให้จ้าวฮังต้องตัดสินใจเลือก

ชุดแรก: กายจันทร์โบราณ, กายยุทธ์เทวะพละกำลัง, กายเหมันต์เป่ยหมิง

ชุดสอง: เนตรทองคำ, เนตรเทพทำลายมายา, เนตรอัคคีทองคำ

ชุดสาม: กงล้อทะเลที่สอง, กายกระบี่หลังกำเนิด, กายเทพตงฮวง

มองดูเก้าร่างกายพิเศษที่สุ่มได้ ซึ่งต้องเลือกมาแค่ชุดละหนึ่งอย่าง จ้าวฮังก็เริ่มมีอาการรักพี่เสียดายน้อง

"อยากจะตะโกนดังๆ ว่าเด็กน้อยถึงจะเลือก ผู้ใหญ่อย่างข้าขอเหมาหมด"

"แต่อนิจจา มันเอาหมดไม่ได้นี่สิ"

จ้าวฮังถอนหายใจ เพื่อให้พลังการต่อสู้พุ่งถึงขีดสุด เขาต้องจับคู่สามอย่างที่ลงตัวที่สุด

แต่พวกกายพิเศษประเภทเสริมพลังอย่างเนตรวิเศษ ไม่อยู่ในกฎข้อห้าม สามารถมีร่วมกับกายพิเศษอื่นได้

อีกอย่าง เจ้ากงล้อทะเลที่สองนั่น ก็ทำให้จ้าวฮังตาลุกวาว

อันนี้ก็น่าจะอยู่ร่วมกับกายพิเศษอื่นได้เหมือนกัน

"ตามคำอธิบาย ถ้ามีกงล้อทะเลที่สอง พลังเทพที่ข้ากักเก็บไว้ได้ก็จะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเท่าตัว! เวลาสู้กับศัตรู รับรองว่ามีพลังเทพให้ผลาญแบบเหลือเฟือ!"

"แถมกงล้อทะเลที่สอง ยังทำให้ข้ามีโอกาสสร้าง 'อาวุธ' ชิ้นที่สองได้ด้วย"

"ดังนั้น กงล้อทะเลที่สอง คือสิ่งที่ต้องเลือกอย่างไม่ต้องสงสัย!"

จ้าวฮังสูดหายใจลึก จิ้มเลือก 'กงล้อทะเลที่สอง' เป็นอย่างแรก

ทันทีที่เลือกเสร็จ เขาก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างงอกออกมาใต้กงล้อทะเลเดิม พลังเทพในกายเริ่มไหลลงสู่เบื้องล่างอย่างช้าๆ

จ้าวฮังยังไม่เลือกต่อ แต่รีบนั่งขัดสมาธิเดินลมปราณ หยิบสมุนไพรวิเศษขึ้นมากินเพื่อเติมพลังเทพอย่างบ้าคลั่ง

พร้อมกันนั้น เขาก็สัมผัสได้ว่ากงล้อทะเลที่สอง อยู่ติดกับกงล้อทะเลแรกเหมือนเงาสะท้อนในกระจก!

ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วยาม จ้าวฮังก็เติมพลังเทพจนเต็มทั้งสองกงล้อทะเล

หลังจากขบคิดอยู่อีกกว่าชั่วยาม ในที่สุดจ้าวฮังก็ตัดสินใจเลือกกายาพิเศษหนึ่งอย่าง และเนตรวิเศษอีกหนึ่งอย่าง

แบบนี้จะรับประกันว่าเขามีพลังพิเศษสามอย่างพร้อมกันได้

ขืนไปเลือกกายาพิเศษซ้อนกัน แล้วต้องสลับใช้ทีละวัน คงปวดหัวตาย

ในบรรดาตัวเลือกทั้งหมด ที่จ้าวฮังถูกใจที่สุดก็คือ กายยุทธ์เทวะพละกำลัง

กายยุทธ์เทวะพละกำลัง มีพละกำลังดุจเทพเจ้า ด้อยกว่ากายศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลแค่ส่วนเดียว นอกจากนี้ยังมีเรี่ยวแรงมหาศาลไม่มีวันหมด และความสามารถในการฟื้นฟูที่น่าทึ่ง!

ในบรรดาร่างกายพิเศษระดับมนุษย์ นี่ถือว่าเป็นตัวท็อปแล้ว

ส่วนอีกอย่าง ก็ต้องเป็นเนตรวิเศษ... เนตรเทพทำลายมายา

เนตรทองคำ เพิ่มพลังต่อสู้ไม่ได้ ทำได้แค่ส่องดูมูลค่าสิ่งของ

เหมาะเอาไว้เดินตลาดมืด หรือไปพนันหิน

แต่เนตรเทพทำลายมายาก็พอจะมีความสามารถทำนองนั้นอยู่บ้าง แถมยังมีทีเด็ดคือการมองทะลุภาพลวงตา

ส่วนเนตรอัคคีทองคำ อันนี้ไม่ใช่ตาของซุนหงอคงในตำนานนะ แต่เป็นเนตรที่ปล่อยไฟได้ สำหรับจ้าวฮัง มันดูงั้นๆ

กินก็ไม่อร่อย ทิ้งก็เสียดาย!

พอจ้าวฮังเลือกครบ ร่างกายของเขาก็เริ่มเจ็บปวดรวดร้าว

หน้าต่างสถานะกำลังปรับเปลี่ยนโครงสร้างร่างกายของเขาทีละน้อย

ความเจ็บปวดระดับนี้ เป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้

กัดฟันทน! จ้าวฮังไม่ร้องออกมาสักแอะ รอไปเกือบชั่วยาม จู่ๆ ความเจ็บปวดก็หายวับไปเหมือนน้ำลด

แทนที่ด้วยขุมพลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิม

จ้าวฮังค่อยๆ ลืมตาขึ้น นัยน์ตาสีน้ำตาลเดิม บัดนี้เปลี่ยนเป็นสีฟ้าอ่อน

พอกระตุ้นพลังเทพ ดวงตาของจ้าวฮังก็สาดแสงเทพสีฟ้าเจิดจ้า พุ่งเข้าใส่ก้อนหินยักษ์ที่อยู่ไม่ไกล!

เพียงแค่กวาดตามอง หินยักษ์ก็แหลกเป็นผุยผง!

ถ้าพวกภูตผีปีศาจโดนแสงเทพจากตาคู่นี้เข้าไป รับรองว่าแพ้ทางอย่างหนัก!

แถมพวกค่ายกลลวงตาต่างๆ ในสายตาจ้าวฮังตอนนี้ ก็เหมือนไม่มีอยู่จริง!

"เนตรเทพทำลายมายา ไม่เลวเลยแฮะ" จ้าวฮังเก็บพลังเทพ คราวนี้เขาไม่ใช้พลัง แต่กำหมัดแน่น ชกใส่หินก้อนใหญ่ที่ใช้ปิดปากถ้ำ

ตูม!

แค่หมัดเดียว หินสูงหลายสิบเมตรก็แตกละเอียดเป็นฝุ่นแป้ง ไม่ใช่แค่นั้น แรงลมจากหมัดยังกวาดเอาต้นไม้ใบหญ้ารอบๆ หักสะบั้นไปเป็นแถบ!

จ้าวฮังยังไม่หยุด เขารัวหมัดออกไปอย่างต่อเนื่อง

ต่อยไปสิบกว่าหมัด ถึงค่อยหยุดมือ

ทุกสรรพสิ่งรอบกาย ถูกแรงลมจากหมัดเป่าจนหายวับไปกับตา ยิ่งไปกว่านั้น ยอดเขาฝั่งตรงข้ามยังโดนหมัดพายุของเขาถล่มจนแหว่งไปแถบเบ้อเริ่ม

"สมกับเป็นกายยุทธ์เทวะพละกำลังในตำนาน แม้จะเป็นแค่ระดับมนุษย์ แต่เรี่ยวแรงที่ไม่มีวันหมด บวกกับพลังฟื้นฟูสุดโหด ถือว่ายอดเยี่ยมมาก"

จ้าวฮังสูดหายใจลึก ขี่รุ้งกลายเป็นลำแสงพุ่งกลับสำนักไท่เสวียน

ออกมาอัปเกรดร่างกายนอกสำนักตั้งหลายวัน คำนวณดูแล้ว วันนี้น่าจะเป็นวันที่มรดกวิชายอดเขาจัวเฟิงปรากฏ!

งานใหญ่ขนาดนี้ จ้าวฮังจะพลาดได้ไง!

พอกลับถึงสำนักไท่เสวียน ก็ตรงดิ่งไปที่ยอดเขาจัวเฟิง

ช่วงที่จ้าวฮังไม่อยู่ เย่ฟ่านมีเรื่องกระทบกระทั่งกับศิษย์ยอดเขาซิงเฟิง

จีจื่อเยว่ได้ขึ้นบันไดสวรรค์เก้าขั้น กลายเป็นนางฟ้าในดวงใจของศิษย์ยอดเขาซิงเฟิงบางกลุ่ม ส่วนไอ้หนุ่มที่มากับนาง ดูธรรมด๊าธรรมดา ก็เลยโดนเขม่น กะจะกดหัวสั่งสอน

แต่เย่ฟ่านเป็นถึงกายศักดิ์สิทธิ์ จะมายอมให้รังแกง่ายๆ ได้ไง ก็เลยสวนกลับไป

ไปๆ มาๆ ก็กลายเป็นความแค้นฝังหุ่น

ตัวลูกแพ้ ตัวพ่อก็โผล่มา ศิษย์ฝีมือดีของยอดเขาซิงเฟิงอาศัยความมืดบุกยอดเขาจัวเฟิง แต่หลี่รั่วอวี๋มอบคันธนูโบราณกับลูกธนูเก้าดอกให้เย่ฟ่าน

เย่ฟ่านใช้ธนูโบราณยิงไล่ตะเพิดพวกนั้นกลับไป

ธนูจัวปรากฏ! มรดกวิชากำลังจะเปิดเผย!

จ้าวฮังมาถึงยอดเขาจัวเฟิงทันเวลาพอดี เมื่อก้านธูปก่อน เย่ฟ่านเพิ่งใช้ธนูจัวยิงใส่ศิษย์ยอดเขาซิงเฟิง เพื่อรักษาชีวิตลูกศิษย์ ผู้อาวุโสหลายท่านเลยรีบบึ่งมาที่ยอดเขาจัวเฟิง

[จบแล้ว]