บทที่ 47 - ค่าสถานะแปดสิบแต้ม สุ่มกายาพิเศษ!

บทที่ 47 - ค่าสถานะแปดสิบแต้ม สุ่มกายาพิเศษ!

แก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวงก้อนนี้ จริงๆ แล้วมีปริมาณแค่หนึ่งในสิบของที่เย่ฟ่านได้มา

แต่ถึงอย่างนั้น เย่ฟ่านก็รู้ดีว่า การเอาของล้ำค่าขนาดนี้ออกมาโชว์ อาจไปกระตุ้นความโลภในใจของจ้าวฮังได้

เขาแค่อยากจะดูว่า ธาตุแท้ของจ้าวฮังเป็นคนยังไงกันแน่!

แก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวงขนาดเท่ากำปั้น ต่อให้เป็นนักบุญมาเห็นก็คงยอมทิ้งมาดมาแย่งชิง

ตอนนี้จ้าวฮังอยู่ขอบเขตตำหนักเต๋าขั้นหนึ่ง ส่วนเย่ฟ่านเพิ่งจะอยู่ขอบเขตสะพานเทพ

ช่องว่างระหว่างระดับพลังของทั้งคู่ถือว่าห่างชั้นกันมาก

แต่เพราะเย่ฟ่านมีกายศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล เขาเลยมั่นใจว่าถ้าจ้าวฮังคิดไม่ซื่อจะลงมือฆ่าเขา เขาก็พอจะต้านทานไหว

อีกอย่าง แถวนี้ยังมีหลี่รั่วอวี๋อยู่ ถ้าเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมา หลี่รั่วอวี๋ต้องออกมาจัดการแน่

'เอาล่ะ พี่จ้าว ข้าอยากรู้นักว่าท่านเป็นคนยังไง!' เย่ฟ่านจ้องมองจ้าวฮังที่นั่งอยู่ตรงข้ามตาเขม็ง

ทางด้านจ้าวฮัง พอเห็นแก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวงที่เย่ฟ่านเอาออกมา แววตาก็ฉายประกายยินดี

"แก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวง เอามาจ่ายเป็นดอกเบี้ยของคราวนั้น มันออกจะมากเกินไปหน่อย ข้าไม่อยากเอาเปรียบเจ้า เอาเป็นว่าในภายภาคหน้า ถ้ามีใครมาเป็นศัตรูกับเจ้า ข้าจะลงมือช่วยเจ้าสามครั้ง" จ้าวฮังตรึกตรองครู่หนึ่งแล้วยื่นข้อเสนอ

เย่ฟ่านน่ะนะ เป็นพวกดึงดูดบาทาโดยธรรมชาติ

พอเข้าสำนักไท่เสวียนมา ต้องมีเรื่องมีราวกับคนอื่นแน่ๆ

ช่วยลงมือให้สามครั้ง ถือเป็นการกระชับมิตร สร้างบุญคุณความแค้นผูกพันกันไว้ ในมุมมองของจ้าวฮัง การแลกเปลี่ยนนี้คุ้มค่ามาก

พอเห็นว่าจ้าวฮังไม่คิดจะแย่งชิง แถมยังเสนอตัวช่วยอีกสามครั้งเพื่อชดเชยส่วนต่าง เย่ฟ่านก็ฉายแววพึงพอใจ แต่ก็รีบเก็บอาการ

"สามครั้งไม่พอหรอก มันน้อยไป ข้าต้องการตำราวิชา ท่านพาข้าไปดูตำราที่หอคัมภีร์ของยอดเขาฉิงเฟิงได้ไหม?" เย่ฟ่านยื่นข้อเสนอทันที

กายศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลมีพละกำลังมหาศาลมาแต่กำเนิด ตำราวิชาสายกายภาพของยอดเขาฉิงเฟิงน่าจะช่วยเย่ฟ่านได้ไม่น้อย

ด้วยสถานะของจ้าวฮังในตอนนี้ การจะพาเย่ฟ่านเข้าหอคัมภีร์ยอดเขาฉิงเฟิงย่อมไม่ใช่เรื่องยาก

ช่วยไม่ได้ ก็ตอนนี้ยอดเขาจัวเฟิงกลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว อย่าว่าแต่ตำราเลย แค่ห้องนอนดีๆ ยังไม่มีด้วยซ้ำ

การแลกเปลี่ยนของทั้งคู่จบลงด้วยดี

จากนั้น จ้าวฮังกับเย่ฟ่านก็แลกเปลี่ยนเคล็ดลับการฝึกตนกันต่อ

สำหรับเย่ฟ่าน ในเมื่อจ้าวฮังผ่านบททดสอบของเขาแล้ว เขาก็ยอมรับในตัวจ้าวฮัง การพูดคุยจึงเปิดอกมากขึ้น

เย่ฟ่านไม่ปิดบังเรื่องราวในอดีต เล่าเรื่องสิ่งที่พบเจอในโลกมนุษย์ให้จ้าวฮังฟังเป็นพักๆ จ้าวฮังก็แกล้งทำเป็นตื่นเต้น สนอกสนใจโลกมนุษย์เป็นอย่างมาก

ส่วนเรื่องวิชาฝึกตน จ้าวฮังกับเย่ฟ่านก็ได้แลกเปลี่ยนความเห็นกัน

ทั้งคู่รู้ดีว่า ในบรรดาวิชาฝึกตนขอบเขตตำหนักเต๋าทั้งหมด "คัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตก" ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือ คือที่สุด

แต่ไม่ว่าจะเย่ฟ่านหรือจ้าวฮัง ตอนนี้ไม่มีปัญญาไปหาคัมภีร์เล่มนั้นมาได้หรอก

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือมีแต่ผู้หญิง

จ้าวฮังต่อให้อยากเข้า ก็หมดสิทธิ์

ดูท่าคงทำได้แค่ฝึกวิชาของสำนักใหญ่ๆ ไปพลางๆ ก่อน

โชคดีที่หลังจากเข้ายอดเขาฉิงเฟิง จ้าวฮังก็ฝึกหนักทำภารกิจจนได้วิชาประจำยอดเขามา แม้จะเป็นแค่ระดับกลางๆ แต่ก็ไม่ธรรมดา

เพียงพอสำหรับการฝึกในขั้นตำหนักเต๋าแล้ว

ไว้มีโอกาสได้ "คัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตก" ค่อยเปลี่ยนวิชาทีหลังก็ยังไม่สาย

คุยกันเพลินจนดึกดื่น เสี่ยวหนานหลับปุ๋ยไปแล้วในห้องข้างๆ จ้าวฮังถึงขอตัวลากลับ

ส่วนเสี่ยวหนาน จ้าวฮังฝากให้เย่ฟ่านช่วยดูแลไปก่อนชั่วคราว

พอกลับถึงเรือนพัก จ้าวฮังไม่ได้ฝึกวิชา แต่หลับเป็นตายทันที

แก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวงก้อนนั้น กำลังห่อหุ้มตราประทับหมื่นมังกร ค่อยๆ เพิ่มอานุภาพให้อาวุธของเขาอย่างช้าๆ

แต่สิ่งที่ทำให้จ้าวฮังตื่นเต้นที่สุดคือ ตอนที่สัมผัสแก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวง หน้าต่างสถานะเด้งแจ้งเตือนขึ้นมา

มันสามารถเปลี่ยนแก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวงให้เป็นแต้มพลังงานได้!

จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไงไหว?

คืนหนึ่งผ่านไปไวเหมือนโกหก จ้าวฮังออกจากเรือนพัก หาข้ออ้างออกจากสำนักไท่เสวียน

บินไปจนถึงชายแดนแคว้นเว่ย จ้าวฮังหาถ้ำโทรมๆ แห่งหนึ่ง แล้วมุดเข้าไปซ่อนตัว

ใช้หินก้อนใหญ่ปิดปากถ้ำ ร่ายอาคมกำกับไว้อีกหลายสิบชั้น จากนั้นค่อยๆ หยิบแก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวงออกมาจากกงล้อทะเล

แก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวงขนาดเท่ากำปั้น!

รวมทั้งหมดสิบเส้น!

[แก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวงสิบเส้น สามารถเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงานได้ 500 แต้ม ยืนยันการเปลี่ยนหรือไม่]

ทันทีที่จ้าวฮังหยิบแก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวงขึ้นมาเส้นหนึ่ง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัว

"นี่มันขุมทรัพย์แต้มพลังงานชัดๆ!" จ้าวฮังหรี่ตาลง คำนวณในใจอย่างรวดเร็ว

500 แต้ม พอให้เขาอัปเกรดค่าสถานะทั้งสามอย่างให้ถึง 80 แต้มได้สบายๆ!

ถ้าทำแบบนั้น ก็จะได้สิทธิ์สุ่มกายาพิเศษถึงสามครั้ง

เมื่อมีพลังที่แข็งแกร่ง การเติบโตในวันข้างหน้าย่อมสดใสกว่า

เปลี่ยนเลย!

จ้าวฮังตัดสินใจเด็ดขาด ไม่ลังเลอีกต่อไป

ลำพังความสามารถตอนนี้ การจะไปชิงคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกเป็นเรื่องฝันกลางวัน

ต้องเพิ่มพลังการต่อสู้ให้สูงขึ้น!

สิ้นความคิด แก่นแท้แม่ธาตุเสวียนหวงในมือจ้าวฮังก็หายวับไป

พร้อมกันนั้น บนหน้าต่างสถานะก็ปรากฏแต้มพลังงานเพิ่มขึ้นมา 500 แต้ม

[โฮสต์: จ้าวฮัง]

[อายุ: 34 ปี]

[ระดับพลัง: ขอบเขตตำหนักเต๋า ขุมทรัพย์เทพปอด]

[วิชา: เคล็ดวิชาฉิงเฟิง]

[วิชาโจมตี: ตราประทับบัวเขียว เพลงกระบี่บัวเขียว กายาบัวเขียว (สมบูรณ์); ตราประทับห้าธาตุ (สำเร็จขั้นสูง: 140/5000)]

[อาวุธ: ตราประทับหมื่นมังกร (อาวุธตำหนักเต๋า: 0/10000)]

[พรสวรรค์: 70]

[ความเข้าใจ: 60]

[พื้นฐานร่างกาย: 63]

[แต้มพลังงาน: 503]

[คำแนะนำสีน้ำเงิน: ฝึกฝนวิชาโจมตี ทุกวิชาที่ฝึกถึงขั้น เบื้องต้น เชี่ยวชาญ สำเร็จขั้นสูง สมบูรณ์ จะได้รับแต้มพลังงาน 1 แต้ม]

[คำแนะนำสีทอง: สร้างตราประทับจักรพรรดิ ระยะที่ 2: หลอมรวมชีพจรมังกรของเมืองหนึ่งเมืองเข้าสู่ตราประทับหมื่นมังกร ได้รับแต้มพลังงานตามความคืบหน้า ทุกๆ 1% จะได้รับ 10 แต้ม]

ใช้แต้ม!

ด้วยความคิดเพียงแวบเดียว จ้าวฮังเท 100 แต้มลงไปที่ค่าพรสวรรค์ จนแตะ 80 แต้ม

ความเข้าใจ เทลงไป 200 แต้ม จนแตะ 80 แต้ม!

พื้นฐานร่างกาย เทลงไป 170 แต้ม จนแตะ 80 แต้ม!

ตอนนี้เหลือแต้มพลังงานอยู่ 33 แต้ม!

ในที่สุดก็จะได้ครอบครองร่างกายพิเศษสักที!

ดวงตาของจ้าวฮังฉายแววปิติยินดี

ตั้งแต่มาถึงดาวเป่ยโต่ว เขาอาศัยร่างกายปุถุชนฟันฝ่ามาด้วยความระมัดระวัง แต่พลังการต่อสู้ก็ยังขาดๆ เกินๆ

เปิดหน้าต่างสถานะ จ้าวฮังไล่ดูรายชื่อร่างกายพิเศษอย่างละเอียด

ระดับมนุษย์ เช่น กายเทพตงฮวง กายเทพอสูรฟ้า กายจันทร์โบราณ กายเหมันต์เป่ยหมิง กายสายฟ้าอัคคี กายกระบี่หลังกำเนิด เป็นต้น

ระดับปฐพี เช่น กายเบญจธาตุ กายเทพราชันย์ยุทธ์ กายศักดิ์สิทธิ์ราชันย์มนุษย์ กายสุริยันจันทรา เป็นต้น

ระดับนภา เช่น กายธรรมครรภ์กำเนิด กายศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล กายเทพสยบนรก กายมารกลืนกิน เป็นต้น

"ถ้าในอนาคตค่าสถานะทั้งสามอย่างของข้าเต็ม 100 แต้ม ก็คงได้กายาโกลาหลมาครอง"

"แต่ตอนนี้ กายาโกลาหลยังดูไกลเกินเอื้อมสำหรับข้า"

จ้าวฮังขมวดคิ้ว บ่นพึมพำในใจ

[จบแล้ว]