บทที่ 15 - สี่ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ดินแดนต้องห้ามบรรพกาลเกิดเรื่อง!

บทที่ 15 - สี่ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ดินแดนต้องห้ามบรรพกาลเกิดเรื่อง!

เรื่องที่ศิษย์รับใช้คนหนึ่งโดนทำลายทะเลทุกข์ ไม่ได้เป็นข่าวใหญ่โตอะไรในถ้ำสวรรค์หลิงซู

ก็แค่ศิษย์รับใช้กระจอกๆ คนหนึ่งที่เปิดทะเลทุกข์ไม่ได้ ไม่มีค่าให้ใครมาสนใจ

ส่วนจ้าวฮัง ตอนนี้เป็นผู้ฝึกตนขอบเขตน้ำพุแห่งชีวิตแล้ว ในแคว้นเยี่ยนถือว่ามีหน้ามีตาพอสมควร

ถ้าเขาลาออกจากสำนัก ก็สามารถไปเปิดสำนักยุทธ์ในเมืองหลวง รับลูกศิษย์หากินกับคนธรรมดาที่มีพอมีพรสวรรค์ได้สบายๆ

กอบโกยผลประโยชน์ได้เพียบ!

แต่จ้าวฮังไม่คิดจะออก เขาเลือกอยู่ต่อในถ้ำสวรรค์หลิงซู

พอโชว์พลังให้เห็น สถานะก็อัปเกรดจากศิษย์กลายเป็น "ผู้ดูแล" เงินเดือนดีใช้ได้ ได้สมุนไพรวิเศษปีละสองต้น

แต่เป็นผู้ดูแลก็ต้องทำงาน วันละสองสามชั่วโมง เช่น สอนหนังสือ เฝ้ายาม หรือพาศิษย์ไปทัศนศึกษา

ถ้าเป็นผู้ดูแลครบสิบปี ก็จะมีสิทธิ์เลื่อนขั้นเป็นผู้อาวุโสโดยอัตโนมัติตามความอาวุโส

ในเนื้อเรื่องเดิม ผู้อาวุโสหาน ญาติผู้ใหญ่ของหานเฟยอวี่ ก็อยู่แค่ระดับน้ำพุแห่งชีวิต แต่อาศัยอยู่มานานเลยได้เป็นผู้อาวุโส

แต่สำหรับจ้าวฮัง ต่อให้ไม่ใช้แต้มโกง แค่ฝึกเองสิบปี เขาก็น่าจะทะลวงไปถึงขอบเขตสะพานเทพได้แล้ว

ปีแรกและปีที่สองของการเป็นผู้ดูแล งานของจ้าวฮังเปลี่ยนจากการเฝ้ายามที่เมืองหลวง มาเป็นการทดสอบพรสวรรค์เด็กใหม่

เขาต้องตระเวนไปทั่วแคว้นเยี่ยนและแคว้นรอบข้าง พาเด็กที่มีแววกลับมาสำนัก

แต่การหาเด็กมีพรสวรรค์ก็เหมือนงมเข็มในมหาสมุทร

ปีนึงหาได้ไม่กี่สิบคน

สองปีนี้ จ้าวฮังฝึก "เพลงกระบี่บัวเขียว" จนถึงขั้น "สำเร็จขั้นสูง" ได้แต้มพลังงานมา 1 แต้ม

เขาไม่ลังเล เท 1 แต้มนี้ใส่ค่าพรสวรรค์ทันที

ในสามค่าสถานะ พรสวรรค์สำคัญสุด รองลงมาคือระดับพลัง

หลังจบภารกิจหาเด็กเส้น จ้าวฮังก็ได้รับมอบหมายงานใหม่ ให้ไปสอนเทคนิคการเปิดทะเลทุกข์ให้ศิษย์ใหม่ที่หน้าผาถ่ายทอดวิชา

สอนอยู่สองปี จ้าวฮังปั้นศิษย์ให้เปิดทะเลทุกข์ได้ตั้งสามสิบกว่าคน ผลงานเข้าตาจนสำนักมอบรางวัลเป็น "สมุนไพรกึ่งเซียนระดับตำหนักเต๋า" ให้หนึ่งต้น

และในสองปีนี้ เขาก็ฝึก "กายาบัวเขียว" จนถึงขั้น "สำเร็จขั้นสูง" ได้มาอีก 1 แต้ม ซึ่งก็เอาไปลงค่าพรสวรรค์เหมือนเดิม

ส่วนสมุนไพรกึ่งเซียน จ้าวฮังเปลี่ยนเป็นแต้มได้มา 5 แต้ม

ณ ถ้ำพักแห่งใหม่ตรงไหล่เขาของสำนัก

ถ้ำนี้เขาได้มาเมื่อสี่ปีก่อนตอนได้รับตำแหน่งผู้ดูแล

จ้าวฮังกางม่านพลังปิดกั้นถ้ำ ตัดขาดจากโลกภายนอก แล้วหยิบสมุนไพรกึ่งเซียนออกมาให้หน้าต่างระบบดูดซับ!

เปิดหน้าต่างสถานะ!

[เจ้าของร่าง: จ้าวฮัง] [อายุ: 31 ปี] [ระดับพลัง: ขอบเขตกงล้อทะเล ขั้นน้ำพุแห่งชีวิต] [วิชา: คัมภีร์ปทุมเขียว (ขั้นน้ำพุแห่งชีวิต ฝึกวันละสามชั่วยาม สิบปีสำเร็จ): (105/200)] [ลวดลายเทพ: สิบห้าเส้น] [วิชาต่อสู้: ตราประทับบัวเขียว (สำเร็จขั้นสูง: 100/400) เพลงกระบี่บัวเขียว (สำเร็จขั้นสูง: 160/400) กายาบัวเขียว (สำเร็จขั้นสูง: 140/400)] [อาวุธ: ตราประทับหมื่นมังกร (ระดับกงล้อทะเล: 180/1000)] [พรสวรรค์: 22] [ความเข้าใจ: 20] [พื้นฐานร่างกาย: 20] [แต้มพลังงาน: 5] [คำแนะนำสีน้ำเงิน: ฝึกฝนวิชาต่อสู้ เมื่อฝึกถึงระดับ เบื้องต้น, เชี่ยวชาญ, สำเร็จขั้นสูง, สมบูรณ์ จะได้รับระดับละ 1 แต้มพลังงาน]

ตราประทับหมื่นมังกรผ่านการขัดเกลามาสี่ปี ทรงพลังขึ้นเยอะ

ลวดลายเทพในทะเลทุกข์ก็เพิ่มมาอีกห้าเส้น

วิชาทั้งสามอย่างก็จ่อคิวจะบรรลุขั้นสมบูรณ์แล้ว

"สี่ปีก่อน พรสวรรค์ 20 ฝึกวิชาได้ปีละ 20 หน่วย พอเป็น 22 หน่วย ความเร็วก็เพิ่มขึ้นนิดหน่อย"

"ที่เกินมานั่น เพราะฉันกินสมุนไพรเข้าไปด้วย เลยช่วยเร่งสปีด"

"แต่ปัญหาคือ แต้มไม่พอใช้นี่สิ!"

จ้าวฮังบิดขี้เกียจด้วยความกลุ้มใจ จะทะลวงไปขั้นสะพานเทพ ต้องใช้ 11 แต้ม

แต่ตอนนี้มีตุนไว้แค่ 5 ขาดอีก 6

คำแนะนำสีน้ำเงินอันนี้ เขาเพิ่งรีดไปได้แค่ 9 แต้ม ยังเหลือโควตาให้รีดอีก 41 แต้ม

คิดไปคิดมา จ้าวฮังตัดสินใจฝึกวิชาต่อสู้เพิ่มอีกห้าวิชา!

เอาแค่ขั้นเชี่ยวชาญก็พอ ใช้เวลาไม่เกินปี ก็จะได้มา 10 แต้ม พอดีเป๊ะสำหรับอัปเกรดเป็นขั้นสะพานเทพ

ถ้าถึงขั้นสะพานเทพได้ ตอนสุสานจักรพรรดิปีศาจเปิด เขาคงพอมีลุ้นแย่งชิงของดีกับเขาบ้าง!

จ้าวฮังใช้สิทธิ์ผู้ดูแล เข้าหอคัมภีร์ไปเลือกวิชาต่อสู้มาห้าเล่ม

เล่มแรกเป็นวิชาพื้นๆ ของสำนัก "ตราประทับไม้เขียว"

ตราประทับไม้เขียวฝึกได้สองแบบ แบบสร้างเป็นอาวุธถาวร กับแบบใช้พลังเทพสร้างเป็นตราประทับโจมตีชั่วคราว

แบบหลังพลังเบากว่า แต่จ้าวฮังเน้นปั๊มแต้ม ไม่เน้นแรง เลยเลือกแบบหลัง

อีกสี่เล่มก็เป็นวิชาตราประทับเหมือนกัน

"ตราประทับไฟแดง" "ตราประทับทองขาว" "ตราประทับน้ำดำ" "ตราประทับดินเหลือง"

ห้าวิชา ห้าธาตุ ตามหลักเบญจธาตุเกื้อหนุนและหักล้าง จ้าวฮังวางแผนว่าถ้าฝึกครบห้าธาตุจนสมบูรณ์ แล้วเอาพลังไปอัดใส่ตราประทับหมื่นมังกร อานุภาพคงทวีคูณ!

ได้วิชาครบ จ้าวฮังก็เริ่มเก็บตัวฝึกอีกรอบ

ผ่านไปสองเดือนกว่าๆ สามวิชาเพิ่งจะผ่านขั้นเบื้องต้น จู่ๆ ระฆังสำนักก็ดังรัว

เหง่ง! เหง่ง! เหง่ง!

สามครั้งรวด สัญญาณเรียกผู้ดูแลและผู้อาวุโสทุกคนไปรวมตัวที่ตำหนักเจ้าสำนัก!

เรื่องใหญ่แน่!

จ้าวฮังหยุดฝึกทันที ออกจากถ้ำ เหาะตรงไปยังตำหนักเจ้าสำนัก

ระหว่างบิน เขาเหลือบไปเห็นเงาขนาดมหึมาบนท้องฟ้าไกลๆ กำลังร่วงหล่นลงมาทางทิศหนึ่งของแคว้นเยี่ยน

หรี่ตามองดีๆ มันคือโลงศพ!

มังกรเก้าตัวลากโลงศพ!

แค่ครึ่งก้านธูป ผู้ดูแลและผู้อาวุโสทุกคนก็มาถึงตำหนักเจ้าสำนัก ยกเว้นพวกที่เก็บตัวตายซากอยู่ในถ้ำ

[จบแล้ว]