บทที่ 45 - อันซาน่าถาม: คทาใช้ดีไหม?

บทที่ 45 - อันซาน่าถาม: คทาใช้ดีไหม?

มันคือแหวนวงหนึ่ง

สีทองแดงเก่าคร่ำครึ เต็มไปด้วยร่องรอยของกาลเวลา

นี่เหรอโบนัสพิเศษที่พี่ลาให้มา?

จิ้งจอกน้อยขยับเข้ามาใกล้ ดูจะสนใจแหวนวงนี้เป็นพิเศษ

มินายังไม่รีบหยิบแหวนขึ้นมา แต่หันไปสนใจกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่วางอยู่ในกล่องก่อน

ดูปุ๊บก็รู้ว่าเพิ่งใส่เข้ามาใหม่ๆ

"สมัยก่อนเขาเรียกไอ้นี่ว่า แหวนนิ้วก้อย เป็นของเล่นชิ้นหนึ่ง"

ข้อความนี้อิซาราเป็นคนทิ้งไว้

"แหวนนิ้วก้อยเหรอ?"

มินาหยิบแหวนวงเล็กจิ๋วนั้นขึ้นมา ปัดฝุ่นออกเบาๆ

ก็เห็นลวดลายแกะสลักเล็กๆ อยู่บนตัวแหวนทันที

น่าจะเป็นอักขระเวทมนตร์ของสำนักไหนสักแห่ง หรือไม่ก็เป็นภาษาอันซูโบราณ

น่าเสียดายที่มินาอ่านไม่ออก

ในเมื่อเรียกว่าแหวนนิ้วก้อย ก็คงต้องใส่ที่นิ้วก้อยสินะ

พอมินาสวมเข้าไป ลองเดินพลังเวทดู ก็ได้รับข้อมูลไหลเข้ามาในหัวทันที

"แหวนนิ้วก้อย" ตำนานเล่าว่าเป็นของเล่นที่จอมเวทระดับตำนานยุคอันซูโบราณสร้างขึ้นมาแก้เบื่อ

ข้างในบรรจุเวทมนตร์ไว้สี่ชนิด

มินาลองเปิดใช้งาน

แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เงียบกริบ

มินาเกาหัวแกรกๆ

ก็สัมผัสข้อมูลด้วยพลังเวทได้แล้วนี่นา ถือว่าสร้างวงจรเวทเชื่อมต่อกันแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงใช้แหวนไม่ได้ล่ะ

นั่งงมอยู่นานก็ยังไม่เข้าใจ

ทันใดนั้นมินาก็นึกถึงข้อมูลที่ไหลเข้ามาเมื่อกี้

อันซูโบราณ...

หรือว่าไอ้นี่จะเป็นของเก่าจากยุคอันซูโบราณจริงๆ?

มินากระพริบตาปริบๆ มองเจ้าแหวนวงนี้ด้วยสายตาแปลกๆ

ถ้าเขาจำไม่ผิด ของเล่นชิ้นเล็กๆ แบบนี้ ต้องทำพันธสัญญาทางจิตวิญญาณก่อนถึงจะใช้ได้หรือเปล่านะ?

มินาเกาหัวอีกรอบ

ไม่นึกเลยว่าของเล่นชิ้นกะเปี๊ยกจะเรื่องมากขนาดนี้

จอมเวทสมัยใหม่เน้นใช้มานา เน้นการควบคุมเวทมนตร์

เน้นความรวดเร็ว มาตรฐานเป๊ะๆ

พูดภาษาชาวบ้านก็คือ โรงเรียนสถาบันตะวันฉายของพี่ชายไม่ได้สอนเทคนิคการใช้พลังจิตวิญญาณมาให้น่ะสิ

เขาใช้ไม่เป็น

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับมินา

เปิดสมุดรางวัลเล่มที่สอง

มินากดสั่งซื้อ "หินพันธสัญญาจิตวิญญาณ" ทันที

ราคา 5 คะแนน

อื้ม ก็แค่ค่าหูก็อบลินสามข้างเอง จิ๊บๆ

คูเลยาทำงานไวมาก เหมือนแค่เดินลงไปซื้อข้าวแกงหน้าปากซอย แป๊บเดียวก็กลับมา

ผลึกแก้วขนาดเท่าฝ่ามือ ข้างในมีโครงสร้างพลังงานที่มินาดูไม่รู้เรื่อง มินาวางแหวนวงเล็กไว้บนผลึก

แล้วตัวเองก็ส่งพลังเวทเข้าไปอีกด้านของผลึก

มินารู้สึกได้ทันทีว่าตอนนี้เขาได้เชื่อมต่อกับแหวนวงน้อยนี้แล้ว

ลองเล่นดูสักพัก

มินาก็เข้าใจแจ่มแจ้งแดงแจ๋ ว่าทำไมเขาถึงเรียกไอ้นี่ว่า "ของเล่น"

เพราะว่า...

มันเป็นของเล่นจริงๆ น่ะสิ

พออัดพลังเวทเข้าไป

โล่ลมขนาดจิ๋วก็โผล่ขึ้นมาที่ปลายนิ้วของมินา

ใช่ ฟังไม่ผิดหรอก ที่ปลายนิ้วจริงๆ

โล่ลมขนาดครึ่งฝ่ามือ

ส่วนประสิทธิภาพน่ะเหรอ ก็พอกันคมมีดน้ำแข็งของมิจังได้แบบถูๆ ไถๆ

พลังป้องกันแบบนี้จะบอกว่าไม่มีก็ไม่ได้ แต่ก็มีค่าเท่ากับไม่มีนั่นแหละ

จิ้งจอกน้อยสะบัดหางเบาๆ

คมมีดน้ำแข็งที่ยิงออกมาก็เลี้ยวโค้งได้

บินเฉียดหูมินาไปแบบชิวๆ

ของกากชัดๆ

ถึงตอนนี้ อาจจะมีคนสงสัย

เดี๋ยวนะมินา แหวนวงนี้มันมีเวทมนตร์สี่อย่างไม่ใช่เหรอ

อันหนึ่งกาก แล้วอีกสามอันล่ะ?

มินา: "..."

พูดไปคุณอาจจะไม่เชื่อ อีกสามอันก็กากเหมือนกัน

โล่ไฟ โล่น้ำ โล่ดิน

ครบองค์ประชุมสี่ธาตุเลยทีเดียวเชียว

มินากับมิจังได้แต่มองโล่จิ๋วสี่อันที่ปลายนิ้วด้วยความพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

แต่ก็ยังดี เอาโล่สี่อันมาเรียงต่อกัน ก็พอบังหน้าได้มิดพอดี ถ้าใครหน้าบานหน่อยก็อาจจะมีคางโผล่ออกมาบ้าง

พื้นที่ป้องกันถือว่าพอถูไถสำหรับมินา ติดแค่ความแข็งแกร่งนี่แหละที่อ่อนด๋อยไปหน่อย

ถ้าสามารถอัปเกรดเวทมนตร์ทั้งสี่อย่างนี้ได้ก็คงดี

แต่น่าเสียดาย

มินาส่ายหน้า

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดเรื่องตีบวกอุปกรณ์

แต่ลองมาหมดแล้ว อย่างน้อยของที่อยู่ในมือมินาตอนนี้ รวมถึงคทาที่อันซาน่าพกติดตัวมา ก็ไม่มีวาสนากับ "นิ้วเงิน" ของเขา

ครั้งแรกอาจจะบังเอิญ ครั้งที่สองอาจจะฟลุ๊ค แต่ลองมาเป็นสิบชิ้นแล้วก็ยังเงียบกริบ แสดงว่านิ้วเงินของมินาในตอนนี้ยังอัปเกรดอุปกรณ์ไม่ได้

คิดดูอีกทีก็สมเหตุสมผล จะให้จิ้มปุ๊บของอัปเกรด +1 ปั๊บ มันก็เกินไป

เขามีแค่นิ้วเงินนะ ไม่ใช่นิ้วทองคำสักหน่อย

พอมินาถอดแหวนออก มิจังก็คาบไปเล่นทันที กลายเป็นของเล่นของมิจังไปจริงๆ ซะงั้น

กล่องโบราณใบเล็ก จริงๆ แล้วก็เป็นอุปกรณ์เวทมนตร์เหมือนกัน

อุปกรณ์ยุคอันซูโบราณเหมือนกันเปี๊ยบ ต้องใช้หินพันธสัญญาจิตวิญญาณอีกก้อน

มินาขอบคุณพี่อิซาราจากใจจริง

แป๊บเดียว คะแนนหายไป 10 แต้มแล้ว

ถ้าไอ้กล่องบ้านี่เป็นแค่ "ของเล่น" อีกชิ้นล่ะก็ เขาจะไปแจ้งความจับคนให้จริงๆ ด้วย

อืม เป็นไปตามคาด มีประโยชน์ แต่ก็ไม่ได้มีประโยชน์ขนาดนั้น

"กล่องสี่เหลี่ยมโบราณ" สามารถเก็บของชิ้นเล็กๆ ได้

มินา: "..."

ท่านจอมเวทคนไหนเป็นคนเขียนคำอธิบายไอเทมวะเนี่ย!

แหม่ ฟังคำท่านแล้วเหมือนได้ฟังคำท่านจริงๆ

มินาตัดสินใจแล้วว่า ถ้าวันหน้าเขาขึ้นระดับหก สามารถใช้เวทมนตร์เขียนคำอธิบายไอเทมได้ เขาจะเขียนให้ละเอียดยิบชนิดอ่านแล้วบรรลุเลยคอยดู

หลังจากวิจัยดู ก็พบว่ากล่องนี้ยังมีประโยชน์อยู่บ้าง

มันเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์ชั้นสูงบางอย่าง

สามารถย่อขยายขนาดได้ในระดับหนึ่ง

ใหญ่สุดประมาณสองฝ่ามือ

เล็กสุดก็ประมาณกล่องใส่แหวน

แน่นอนว่าพอย่อเล็กลง ของที่ใส่ข้างในก็น้อยลงตามไปด้วย

เอาเถอะ อย่างน้อยก็ได้อุปกรณ์เวทมนตร์มาเพิ่มสองชิ้น

แถมยังเป็นของยุคอันซูโบราณอีกต่างหาก

แค่ชื่อชั้นก็คุ้มค่า 10 คะแนนแล้วมั้ง

อื้ม ไม่ขาดทุนหรอก

คูเลยากลับไปรายงานผลแล้ว

พร้อมกับหิ้วขนมปังกับน้ำเสกของมินาไปอย่างละสิบชุด

อิซาราบอกว่าจะเอาไปตุนเป็นเสบียงสำรอง

มินาลูบคาง หรือว่าพี่ลาจะได้คัมภีร์สกิลเทพอะไรมา เลยกะจะปิดด่านฝึกวิชา?

หลังจากคูเลยากลับไปได้ไม่นาน กระท่อมมินาก็มีแขกคนใหม่มาเยือน

อันซาน่า

เห็นคนที่มา มินาก็แปลกใจนิดหน่อย

ชะโงกหน้ามองไปข้างหลังเธอ

แปลกแฮะ

"มาคนเดียวเหรอ?"

อันซาน่ารู้ทันทีว่ามินาหมายถึงลูเซีย

"ญาติผู้ใหญ่ที่บ้านมาหาที่เมืองหลวงน่ะ ยัยนั่นเลยต้องไปอยู่เป็นเพื่อน"

"อ๋อ"

อันซาน่าเดินเข้าบ้าน ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างคุ้นเคย

คว้าตัวมิจังที่กำลังคาบแหวนเคลิ้มๆ จะหลับมากอดฟัดเหวี่ยง

จนมิจังเกือบจะขู่ฟ่อใส่ ถึงได้ยอมปล่อยวางลงพร้อมกับหัวเราะแหะๆ

"เห็นนายเลี้ยงจิ้งจอกแล้ว ฉันก็ชักอยากเลี้ยงบ้างแล้วสิ"

มินาเหล่ตามอง "ไม่ฝึกย่างก้าวเงาแล้วเหรอ?"

อันซาน่าทำหน้ามุ่ยทันที "โอ๊ย น่าเบื่อชะมัด ทำไมอัปเลเวลทีนึงไม่ให้ช่องเวทมนตร์มาสักสิบช่องเลยนะ! หงุดหงิดจังโว้ย!"

อันซาน่าดิ้นไปดิ้นมาบนโซฟาสักพัก จู่ๆ ก็ลุกขึ้นนั่ง จ้องหน้ามินา

"เป็นไง คทาที่ฉันเลือกให้ ใช้ดีไหม?"

มินา: "..."

คุณหนูอันซาน่าครับ ถ้าผมบอกว่าคทาสุดที่รักของคุณหักครึ่งท่อนไปแล้ว คุณจะเชื่อผมไหมครับ?

[จบแล้ว]