บทที่ 34 - บัญชีแค้นของมินา

บทที่ 34 - บัญชีแค้นของมินา

นักฆ่าเจอกับจอมเวทฝึกสัตว์อสูรเหรอ งานหมูๆ ชัดๆ

โดยเฉพาะจอมเวทฝึกสัตว์อสูรในช่วงแรกที่มีช่องสกิลแค่ไม่กี่ช่องแบบนี้ แทบจะไม่มีความสามารถในการป้องกันตัวเลยสักนิด

บีฟรีก็เป็นแบบนั้น แฮร์รี่ที่เป็นจอมเวทไฟก็เหมือนกัน

และแก มินา จอมเวทสายดำรงชีพ ยิ่งจัดการง่ายเข้าไปใหญ่

แค่ "ก้าวพริบตา" เข้าไปปาดคอก็เกินพอแล้ว แถมด้วย "คมมีดปลิดชีพ" อีกสักที ดูซิว่านักบวชของหัตถ์สีเงินจะยื้อชีวิตแกทันหรือเปล่า

ฟึ่บ!

ภาพของมินาขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ในดวงตาของราท

เขาอยากจะเห็นความหวั่นไหว ความเสียใจ หรือความหวาดกลัวบนใบหน้าของมินาสักนิด

แต่สิ่งที่ราทเห็นกลับมีแต่ความว่างเปล่า

ต่อให้เผชิญหน้ากับการพุ่งเข้าใส่ของเขา มินาก็ยังคงยืนนิ่งด้วยท่าทีสบายๆ

ทำไมกัน

เอาอะไรมามั่นใจ

ก็แค่จอมเวทสายดำรงชีพคนหนึ่ง...

ราทกัดฟันกรอด

เขาจะ... หือ?

ทันใดนั้นกริชของเขาก็ถูกกระแทกจากด้านข้าง

เสียงปะทะดังสนั่น

กันไม่ได้เลย

ราทเห็นแค่เงาจิ้งจอกวูบหนึ่งพุ่งเข้าชนด้วยความเร็วที่เหนือกว่า

พลังมหาศาลที่ราทไม่อาจต้านทานได้ซัดเขากระเด็นลอยละลิ่วออกไป

กลิ้งหลุนๆ ไปกับพื้นหลายตลบกว่าจะตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาได้

แขนชาหนึบจนแทบจะกำกริชไม่อยู่

ฝีมือเจ้าจิ้งจอกอัญมณีนั่น...

พอลุกขึ้นมาได้ ราทมองไปที่เจ้าจิ้งจอกอัญมณีด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง...

นี่มันไม่ใช่จิ้งจอกอัญมณีระดับสองแล้ว!

เวลานี้มินายืนกอดอก มุมปากยกยิ้มนิดๆ

ส่วนเจ้าจิ้งจอกของเขายืนจังกาอยู่ข้างหน้า ราวกับเป็นภูผาหินยักษ์ที่ไม่มีวันข้ามผ่านไปได้

ความเร็ว พละกำลัง ล้วนเป็นระดับท็อปของขั้นสาม

ถ้าจัดการเจ้าจิ้งจอกนั่นไม่ได้ เขาก็อย่าหวังจะได้แตะต้องตัวมินาเลย

แต่จะจัดการยังไงล่ะ

มือของราทสั่นระริก อาจจะเพราะความเจ็บ หรืออาจจะเพราะความกลัว

เขาขยับตัวไปด้านข้างสองก้าว

เจ้าจิ้งจอกน้อยสะบัดหาง มองตามเขาด้วยสายตานิ่งๆ

แค่นั้น ราทกลับรู้สึกเหมือนถูกปิดตายเส้นทางการโจมตีทุกทิศทาง

เกิดอะไรขึ้น...

ราทขบกรามแน่น ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่ เขาต้องหาวิธีอ้อมผ่านเจ้าจิ้งจอกตัวนี้ไปเล่นงานมินาโดยตรงให้ได้ ถึงจะ...

เอ๊ะ?

เดี๋ยวสิ

ราทสังเกตเห็นความผิดปกติของมินา

ไอ้จอมเวทบ้านั่นทำไมจู่ๆ ถึงเริ่มร่ายเวททำท่าปั้นๆ ถูๆ มือ

มัน

มินา

คงไม่ใช่ว่าเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้... แม่งเอ้ย มันเสกขนมปังออกมาจริงๆ ด้วย!

บ้าเอ๊ย!

กำลังประลองกันอยู่ เอ็งมายืนปั้นขนมปังเนี่ยนะ?

ดูถูกกันเกินไปแล้ว!

เลือดขึ้นหน้าทันที

ช่างหัวจิ้งจอกมันสิ พุ่งชนแม่งเลย

"ก้าวพริบตา"

"จัดการเลย"

มินาสั่ง

"จิ๊ด จิ๊ด จิ๊ด~"

รอคำนี้อยู่พอดีเลย

จิ้งจอกน้อยสะบัดหาง พลังงานสายหนึ่งปะทุขึ้นจากหางแล่นพล่านไปทั่วร่างทันที

"พลังอัญมณี"

วินาทีนั้น จิ้งจอกน้อยรู้สึกว่าทั่วร่างเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง ท่าก้าวพริบตาของมนุษย์ตรงหน้าดูเชื่องช้าลงราวกับภาพสโลว์โมชัน

นี่เหรอ "ก้าวพริบตา" ของนักฆ่าระดับสาม?

แค่นี้คิดจะอ้อมผ่านหนูไปตบมินาเหรอ?

เหอะ

ระดับเงิน "ก้าวพริบตา"

ฟึ่บ!

จิ้งจอกน้อยเดินนวยนาดกลับมายืนข้างกายมินาอย่างสบายอารมณ์

พอดีกับที่มินายื่นขนมปังที่เพิ่งปั้นเสร็จร้อนๆ มาให้ แบ่งกันคนละครึ่ง

ราทนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น สลบเหมือดไปแล้ว

แขนหักพับผิดรูป หัวไหล่ยุบลงไปเหมือนโดนของแข็งกระแทกอย่างแรง

เหล่านักบวชรีบวิ่งกรูเข้าไปรักษา หมอนี่จะตายหรือไม่ตายก็ช่าง แต่อย่ามาตายในเขตหัตถ์สีเงินเป็นพอ

เซลีน่าอ้าปากค้าง กำลังจะตะโกนเรียกมินา แต่จิ้งจอกน้อยก็เสกคมมีดน้ำแข็งสามเล่มขึ้นมาขู่ฟ่อ

มินาโบกมือ ภารกิจเสร็จสิ้น เขาจะกลับล่ะ

อิซารามองดูแล้วก็พยักหน้ายิ้มๆ

คะแนนกำลังจะโอนเข้าบัญชี

ในเมื่อถือเป็นภารกิจ ก็ต้องมีคะแนนตอบแทน ค่าตัวสิบกว่าคะแนน หวานหมูจริงๆ

มาให้ตบอีกสักหลายๆ รอบ จะได้เก็บตังค์ซื้อหางอัญมณีไวๆ

"ว่าแต่ มื้อเที่ยงอยากกินอะไรล่ะ?"

มินาถาม

จิ้งจอกน้อยเอียงคอทำท่าคิด "จิ๊ด จิ๊ด จิ๊ด~"

อันเมื่อวานเย็นก็อร่อยดีนะ

"อ้อ อันนั้นรสใหม่สินะ เดี๋ยวเอาไปแบ่งให้ลูเซียชิมด้วยดีกว่า"

จิ้งจอกน้อย: "???" ตกลงถามหนูหรือถามเผื่อสาว?

มินาชนะแล้ว

ใครจะไปคิดว่ามินา จอมเวทระดับสี่ที่มีแต่สกิลสายดำรงชีพ จะเก่งกาจขนาดนี้

ตบจอมเวทร่วง แล้วมากระทืบนักฆ่าซ้ำ

เด็กฝึกจากโรงเรียนหลวงฮือฮากันยกใหญ่ โดยเฉพาะพวกสาวๆ ที่มองมินาด้วยสายตาเป็นประกายวิบวับ

มินาเท่ระเบิด... ไม่ใช่สิ สัตว์เลี้ยงของมินาต่างหากที่ทั้งสวยทั้งโหด

อยากเลี้ยงจิ้งจอกอัญมณีบ้างจังเลย!

แต่จะว่าไป สี่คนนั้นก็น่าขำนะ ฝีมือแค่นี้ยังกล้าหวังจะเข้าหัตถ์สีเงินอีกเหรอ?

ตลกคาเฟ่หรือไง?

โคลขยับแว่นที่สะท้อนแสงวูบวาบ สมกับเป็นเจ๊ใหญ่จริงๆ พอจบขั้นตอนก็ใช้ความโหดของสายดำรงชีพมาไล่แขก

เชือดไก่ให้ลิงดูชัดๆ

ก็นะ หัตถ์สีเงินไม่ใช่ที่ที่ใครนึกจะเข้าก็เข้าได้นี่นา

มินาเดินออกจากฐานทัพหัตถ์สีเงินด้วยรอยยิ้มมุมปาก

อากาศวันนี้ดีจริงๆ แฮะ

ตัดสินใจแล้ว เดี๋ยวทำรสใหม่ให้จิ้งจอกน้อยกินดีกว่า ช่วงนี้ยัยหนูชอบกินหวานๆ ถือเป็นรางวัลปลอบใจ

ตอนมื้อเที่ยง อันซาน่าสังเกตเห็นว่ามินานั่งยิ้มคนเดียวตลอดเวลา

ลูเซียจ้องมินาอยู่นาน จู่ๆ ก็ถามขึ้นว่า "มีเรื่องดีๆ เหรอ?"

มีเหรอ?

มินาลูบมุมปากตัวเอง ออกนอกหน้าขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย

แต่ก็นับว่ามีความคืบหน้าเล็กน้อยล่ะนะ

สามในห้าแล้ว เหลืออีกสอง จะเอายังไงดีหว่า?

แต่จะว่าไป รอบนี้ต้องขอบคุณเจ๊อิซาราจริงๆ

"มาลูเซีย ลองชิมรสใหม่นี่ดู อันซาน่าหยิบขนมปังอันนั้นกินเองนะ"

อันซาน่า: "???"

ทำไมรู้สึกถึงความลำเอียงแปลกๆ

ค่าตัวมินาถูกโอนเข้ามาแล้ว

ทั้งหมดสามสิบคะแนน

ได้เบิ้ลสองเพราะชกไปสองรอบ

มินา: "..."

จู่ๆ ก็รู้สึกเสียดาย รู้งี้ลากอีกสองคนขึ้นมาตบเรียงตัวรวดเดียวเลยดีกว่า

มินาสังเกตว่าวันนี้อันซาน่ากินน้อยผิดปกติ

ส่วนลูเซียยิ่งชัดเจน กินไปไม่ถึงครึ่งของปกติด้วยซ้ำ

มินาก็เลยสงสัยนิดหน่อย

อันซาน่ายิ้ม แล้วล้วงตั๋วสามใบออกมาจากอกเสื้อ

มินามองตั๋วพวกนั้นแล้วรู้สึกคุ้นตาชอบกล

"นี่รางวัลประเมินระดับ A ของฉันเอง~"

อันซาน่าเหมือนจะดูออกว่ามินาสงสัย เลยเฉลยให้ฟัง

ว่าแล้วทำไมคุ้นๆ ที่แท้ก็รางวัลจากการฝึกนี่เอง

มินาเข้าใจทันที แต่ก็ยังไม่เข้าใจทั้งหมด

ไม่สิ ไม่เข้าใจเลยสักนิดต่างหาก!

ลองคิดดูสิ ทุกคนเป็นผู้มีพลังพิเศษ สิ่งแรกที่ต้องทำเมื่อได้รางวัลคือเอาไปแลกทรัพยากรหายากมาอัปเกรดตัวเองไม่ใช่เหรอ

รางวัลระดับ A ของอันซาน่า อย่างน้อยก็น่าจะแลกคะแนนหัตถ์สีเงินได้สัก 500 แต้ม

แต่ดันเอามาแลกตั๋วสามใบเนี่ยนะ

มินาไม่เข้าใจตรรกะนี้เลยจริงๆ

หรือว่า...

ตั๋วสามใบนี้ จริงๆ แล้วคือบัตรผ่านเข้าดันเจี้ยนลับ?

"ไม่ใช่ย่ะ นายคิดอะไรอยู่ นี่ไม่ใช่ตั๋วเข้าดันเจี้ยนระดับ S หรอกนะ"

อันซาน่าส่ายหน้า

มินายิ่งสงสัยหนักเข้าไปอีก

ในเมื่อไม่ได้เอามาอัปเกรดพลังต่อสู้ คงไม่ได้เอา 500 แต้มมาอัปเกรดกระเพาะหรอกมั้ง?

อันซาน่าหัวเราะคิกคัก ตบไหล่มินาเบาๆ "คืนนี้พวกเราสามคนจะไป สวรรค์บนดิน กัน"

[จบแล้ว]