บทที่ 25 - จอมพลังจิตคนแคระสีเทา

บทที่ 25 - จอมพลังจิตคนแคระสีเทา

[คุณถูกโจมตีด้วยกริชพิษจิตใจของจอมพลังจิตคนแคระสีเทา ไม่เข้าเป้า...]

ถ้าไม่ใช่เพราะเกราะเวทย์กับผ้าคลุมแห่งการปกป้อง เขาคงโดนวันช็อตตายคาที่ไปแล้วแน่ๆ

"รนหาที่ตาย!"

บลาทท์ที่เพิ่งตั้งสติได้คำรามลั่น พุ่งเข้าใส่ทันที หน้าตาถมึงทึงราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

ฟินน์กัดฟันกรอด ตาเบิกโพลง หนวดเคราและขนตามตัวลุกชัน ดูเหมือนสัตว์ป่าที่กำลังโกรธจัด

เขายืนอยู่ข้างหลังอันเธอร์แท้ๆ แต่กลับไม่รู้ตัวเลยจนกระทั่งอันเธอร์โดนโจมตี ความรู้สึกผิดและเจ็บใจท่วมท้นอก

เขาชูมือร่ายเวทย์ตราประทับนักล่าแบบฉับพลัน เครื่องหมายรูปตัว X ปรากฏขึ้นบนหัวเจ้าชุดคลุม เพื่อป้องกันไม่ให้มันล่องหนหนีไปอีก

อันเธอร์ไม่รอช้า รีบถอยกรูด ระยะนี้อันตรายเกินไปสำหรับเขา

แต่ก้าวขาได้ไม่ทันไร เขาก็เห็นคนแคระสีเทายกมือขึ้น พร้อมกับคลื่นพลังเวทย์จางๆ

'เวรเอ๊ย!'

เขาสบถในใจแล้วหยุดเท้าทันที

""

เมตาเมจิก - ร่ายฉับพลัน: เมจิกมิสไซล์!

กระสุนแสงสามลูกก่อตัวขึ้นในพริบตา พุ่งแหวกสายฝนและความมืดออกไป

คนแคระสีเทาชะงัก รีบหลบฉาก แต่กระสุนแสงก็เลี้ยวตามติดเหมือนเงาตามตัว มันตัดสินใจเด็ดขาด ยกแขนสองข้างไขว้กัน ใช้ปลอกแขนรับการโจมตี

"ปัง ปัง ปัง"

เสียงกระแทกทึบๆ ดังติดต่อกันสามครั้ง คนแคระสีเทาถอยหลังเพื่อลดแรงปะทะ ปลอกแขนบิดเบี้ยว แขนเละเทะไปด้วยเลือด

[คุณร่ายเวทย์เมจิกมิสไซล์ใส่จอมพลังจิตคนแคระสีเทา... จอมพลังจิตคนแคระสีเทาถูกโจมตี ได้รับความเสียหายแรงกระแทก 8 แต้ม พลังชีวิตคงเหลือ 31/39...]

แต่อันเธอร์ไม่แม้แต่จะมอง ลวดลายสีฟ้าบนแหวนกักเก็บเวทมนตร์สว่างวาบ ปล่อยแสงเวทมนตร์พุ่งออกไปอีกสามลูก

"วูบ วูบ วูบ"

"ฟิ้ว"

คนแคระสีเทาตัดสินใจเฉียบขาด เอียงตัวหลบลูกธนูของฟินน์ แล้วชี้มือมาทางอันเธอร์ คลื่นพลังที่มองไม่เห็นพุ่งตรงเข้าใส่อันเธอร์ ยอมหันหลังรับเมจิกมิสไซล์แบบเต็มๆ

อันเธอร์ขนลุกซู่ เรียกใช้เกราะเวทย์อีกครั้ง แต่คราวนี้โล่พลังงานกลับไร้ผล

สติเขาดับวูบไปชั่วขณะ เกล็ดมังกรตามตัวและผ้าคลุมแห่งการปกป้องเปล่งแสงเวทมนตร์ออกมาพร้อมกัน คลื่นพลังนั้นก็สลายหายไป

[จอมพลังจิตคนแคระสีเทาร่ายเวทย์ควบคุมจิตใจใส่คุณ บังคับทำการทดสอบสติปัญญาระดับง่าย (12)... ทดสอบผ่าน]

"ไอ้เชี่ยเอ๊ย!" เขาตะโกนด่าลั่น

อีกด้านหนึ่ง คนแคระสีเทาที่ผ้าคลุมขาดวิ่น เลือดชุ่มเกราะหนัง ยังไม่ทันจะหายตกใจที่เวทย์ตัวเองไร้ผล ดาบยาวของบลาทท์ก็ฟันเข้ามาถึงหน้าแล้ว

มันเอียงตัวหลบได้แบบเฉียดฉิว แต่ดาบยาวกลับตวัดเฉียงขึ้นมาด้วยความเร็วเหลือเชื่อ

มันหลบไม่พ้น รีบใช้กริชกันพัลวัน แต่แรงปะทะมหาศาลปัดกริชกระเด็น คมดาบกรีดเกราะหนังจากล่างขึ้นบน ผ่าหน้าท้องเป็นแผลยาวเหวอะหวะ เนื้อเยื่อปริแตก

คนแคระสีเทากัดฟันกรอด ม้วนตัวจะล่องหนหนี แต่ลมแรงพัดวูบเหนือหัว เงาดำขนาดใหญ่โฉบลงมา กรงเล็บแหลมคมฉีกกระชากหน้ามันไปครึ่งแถบ ตาขวากับหนังหัวหายไป เลือดสาดกระจาย

"อ๊าก" คนแคระสีเทาร้องโหยหวนเป็นครั้งแรก เสียงแหลมสูงสั่นเครือ

อันเธอร์สะใจ กระตุ้นแหวนกักเก็บเวทมนตร์อีกรอบ

""

เมจิกมิสไซล์สามลูกทิ้งเส้นแสงสีขาวไว้ในความมืด พุ่งกระแทกแผลที่หน้าท้องของคนแคระสีเทาอย่างแม่นยำ

"ปัง ปัง ปัง"

คนแคระสีเทาโดนระเบิดช่องท้อง อวัยวะภายในกระจายเกลื่อน แขนสองข้างตกลงข้างตัวอย่างไร้เรี่ยวแรง แววตาว่างเปล่า

[คุณร่ายเวทย์เมจิกมิสไซล์ใส่จอมพลังจิตคนแคระสีเทา... จอมพลังจิตคนแคระสีเทาถูกโจมตี ได้รับความเสียหายแรงกระแทก 20 แต้ม (คริติคอล) เป้าหมายเสียชีวิต ได้รับค่าประสบการณ์ต่อสู้ 215 แต้ม เลเวลอัพ]

บลาทท์กระโดดเข้าไปฟันฉับเดียว หัวคนแคระสีเทากระเด็นหลุดจากบ่า

ศัตรูตายแล้ว แต่ไม่มีใครวางใจ บลาทท์กับฟินน์รีบเข้ามาล้อมอันเธอร์ไว้ ยังขวัญเสียไม่หาย

"ไม่ต้องเกร็ง น่าจะไม่มีใครแล้ว" อันเธอร์ปลอบ

มิน่าใครๆ ก็บอกว่าจอมเวทย์แพ้ทางแอสซาซิน เมื่อกี้อันตรายจริงๆ แต่เขารู้ว่าต่อให้โดนอีกทีเขาก็ไม่ตาย

เกราะเวทย์เป็นปฏิกิริยาตอบโต้ร่ายได้ทันอยู่แล้ว เวทย์ควบคุมจิตใจฟังดูน่ากลัว แต่คุมได้แค่ไม่กี่วิ ระหว่างนั้นร่ายเวทย์ไม่ได้ อย่างมากคนแคระก็สั่งให้เขาเอาไม้เท้าไล่ตึชาวบ้าน

ด้วยฝีมือการต่อสู้ระยะประชิดระดับหางอึ่งของเขา ทำอะไรบลาทท์กับฟินน์ไม่ได้หรอก

ตอนนี้เห็นชัดเลยว่าทีมเวิร์คสำคัญแค่ไหน ฉายเดี่ยวโอกาสพลาดสูงเกินไป

"นี่คนแคระสีเทาใช่ไหม ทำไมเข้ามาลึกขนาดนี้ กล้าดีนะเนี่ย" บลาทท์ทำท่าจะเตะหัวเละๆ นั่นทิ้ง แต่พอนึกได้ว่าเอาไปแลกเงินได้ก็ชะงักเท้า

"จอมพลังจิตคนแคระสีเทา ปกติทำหน้าที่สายลับ เก่งเรื่องล่องหน คงมาสืบข่าวนั่นแหละ" อันเธอร์อธิบาย

ไอ้ตัวนี้ระดับความท้าทายแค่ 2 เองนะ แต่สู้ยากชะมัด

"นายระวังตัวด้วย พวกเราจะเก็บของ กลิ่นเลือดอาจล่อพวกสัตว์ประหลาดมาอีก" บลาทท์เตือน

"รู้แล้ว" อันเธอร์รับคำ เดินไปมุมกำแพงพิงหลังไว้ มองดูเพื่อนสองคน "เก็บเกี่ยว" ของรางวัล

เขาเลเวลอัพแล้ว อยากหาที่ปลอดภัยอัพเกรดตัวเองใจจะขาด

การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้รู้ว่าเขามีลูกเล่นน้อยเกินไป เวทย์โจมตีมีแค่เมจิกมิสไซล์กับโครมาติกออร์บ

เมจิกมิสไซล์ใช้ง่ายก็จริง แต่ดาเมจเทียบกับโครมาติกออร์บแล้วคนละเรื่อง โครมาติกออร์บลูกเดียวทำดาเมจได้ 3d8 (3-24) นอกจากจะเลือกธาตุได้แล้ว ยังอาจเด้งไปโดนตัวอื่นระเบิดซ้ำได้อีก

แต่โครมาติกออร์บก็มีโอกาสพลาดสูง ระยะยิงสั้นกว่าเมจิกมิสไซล์ครึ่งหนึ่ง ข้อเสียชัดเจน

เขาต้องการเวทมนตร์ที่แรงกว่านี้และหลากหลายกว่านี้เพื่อรับมือสถานการณ์ฉุกเฉิน

ผ่านไปไม่กี่นาที

ทั้งสามคนรีบออกจากจุดเกิดเหตุ บลาทท์กับฟินน์หิ้วห่อผ้าโชกเลือดคนละห่อ

ผ่านตึกหินที่ประตูเปิดอ้าซ่า อันเธอร์โบกมือเรียกทุกคนเข้าไปหลบ แล้วปิดประตูแน่นหนา

"ฉันรู้สึกบรรลุพลังเวทย์โดยกำเนิดนิดหน่อย พวกนายรอเดี๋ยว" อันเธอร์บอกสั้นๆ วางเป้ลง นั่งกับพื้นแกล้งทำท่าเข้าฌาน

บลาทท์กับฟินน์มองหน้ากันงงๆ

อันเธอร์เข้าสู่โลกแห่งจิต ลูกเต๋ายี่สิบหน้าสีเงินลอยหมุนเคว้ง

สัญลักษณ์ที่สามบนลูกเต๋าสว่างขึ้นเกือบเต็มดวงแล้ว อีกนิดเดียวก็จะเต็ม

หน้าต่างตัวละครเด้งขึ้นมาพร้อมตัวเลือกเลเวลอัพ:

เพิ่มเลเวลซอร์เซอเรอร์ หรือเลือกอาชีพใหม่

อันเธอร์เลือกเพิ่มเลเวลซอร์เซอเรอร์ทันที เพราะซอร์เซอเรอร์เลเวล 3 จะเรียนเวทย์ระดับ 2 ได้ ความเก่งกาจจะก้าวกระโดด

ถ้าเขาเลือกไปมัลติคลาสอาชีพอื่นอย่างไฟต์เตอร์เลเวล 1 เลเวลรวมจะเป็น 3 ก็จริง แต่จะใช้วรทย์ระดับ 2 ไม่ได้ นี่คือข้อเสียของการมัลติคลาส

[เลเวลอัพ: ซอร์เซอเรอร์ เลเวล 3!]

[สกิล 'การควบคุมพลังเวทย์' เลเวลอัพ คุณได้รับเวทมนตร์สายเลือดมังกรบทใหม่: 'ลมหายใจมังกร', 'แปลงกาย' คุณสามารถเรียนรู้เวทมนตร์ใหม่ได้ 1 บท]

เลเวล 3 คือจุดเปลี่ยนสำคัญ อาชีพส่วนใหญ่จะเลือกสายย่อยตอนเลเวล 3 เพื่อกำหนดทิศทางในอนาคต

อันเธอร์พิเศษหน่อย เลือกสายเลือดตั้งแต่เลเวล 1 แล้ว แต่เลเวล 3 ก็ยังมีการอัพเกรดใหญ่

ที่เซอร์ไพรส์สุดคือสกิลติดตัว 'การควบคุมพลังเวทย์' อัพเกรดด้วย!

เมื่อก่อนยังคิดอยู่เลยว่าจะอัพเกรดยังไง ที่แท้อัพตามเลเวลคนร่ายนี่เอง สมกับเป็นอาชีพซอร์เซอเรอร์

การควบคุมพลังเวทย์ระดับ 2 จะทำให้เขาใช้เวทย์ระดับ 2 ได้คล่องมือขึ้น ร่ายเวทย์เสถียรขึ้น แถมยังบวกมานาสูงสุดให้อีก 5 แต้ม ทำให้มีพลังเวทย์เหลือเฟือ

[จบแล้ว]