ตอนที่ 90 ช่องทางการจัดจำหน่ายเกม

"คุณหลิน ครั้งนี้ไม่ใช่การถ่วงเวลาใช่ไหมครับ?" ถงหมิงเว่ยถามอย่างระมัดระวัง

"ไม่ใช่แน่นอนค่ะ ฉันมีรูปถ่ายตอนเซ็นสัญญาของทั้งสองฝ่ายด้วย ไม่เชื่อคุณลองดูสิคะ" พูดพลางลั่วหมิงก็เปิดโทรศัพท์ของหลินซูเหวินแล้วคลิกดูรูปถ่ายรูปหนึ่ง

ถงหมิงเว่ยดูรูปแล้วจึงเชื่อคำพูดของหลินซูเหวิน

ถงหมิงเว่ยลังเลเล็กน้อยที่จะไม่เสนอขอพบลั่วหมิงในตอนนี้ เขาก็รู้ว่าการรบกวนงานของคนอื่นไม่ใช่เรื่องดี

"คุณหลินครับ ถ้าคุณลั่วกลับมา คุณต้องบอกผมทันทีนะครับ"

"ไม่ต้องห่วงค่ะ ในเมื่อฉันรับปากคุณแล้ว ก็ย่อมไม่ผิดคำพูดแน่นอน"

ถงหมิงเว่ยพยักหน้าแล้วหันไปมองเฉินซือฉู่

หวังหงอวี้ไม่มีทางหักหลังลูกศิษย์สุดที่รักของเขาได้ ดังนั้นที่นี่จึงมีคนหนึ่งที่ไว้ใจไม่ได้

เฉินซือฉู่รีบลุกขึ้นชูสามนิ้ว: "หนูสาบานค่ะว่าจะไม่พูดเรื่องที่ได้ยินวันนี้ออกไปเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นขอให้บะหมี่สำเร็จรูปของหนูไม่มีเครื่องปรุงรสไปตลอดชีวิต!"

"ไม่ได้ เบาไป เปลี่ยนใหม่ ถ้าเธอพูดออกไป ขอให้หน้าอกเธอแบนไปตลอดกาล" ถงหมิงเว่ยกวาดตามองหน้าอกของเฉินซือฉู่แล้วพูด

"ใจร้ายเกินไปแล้ว!"

ถงหมิงเว่ยกอดอกมองเฉินซือฉู่ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

เฉินซือฉู่ในที่สุดก็ยอมแพ้

"เอาล่ะ แบบนี้ก็น่าจะไม่มีปัญหาแล้วนะ งั้นพี่หวังครับ คุณหลินครับ ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ"

หลังจากถงหมิงเว่ยกลับไปแล้ว ลั่วหมิงก็ขอตัวกลับเช่นกัน

หลังจากออกมาจากแผนกเทคนิค ลั่วหมิงถอนหายใจยาว

"พี่เหวินคะ พี่จะไม่โดนแบนใช่ไหมคะ?"

"ถ้าเธอหุบปากได้ ก็ไม่น่าเป็นไร"

"พี่เหวินคะ พี่วางใจได้เลยค่ะ เรื่องนี้หนูตายก็ไม่บอกออกไปแน่นอนค่ะ"

จากนั้น ลั่วหมิงก็กลับไปที่ห้องทำงานของเขาด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง

เฉินจวิ้นเมี่ยวรอพวกเขาอยู่ในห้องทำงานแล้ว

"พี่เหวินคะ หนูจัดการเรื่องคนเรียบร้อยแล้วค่ะ"

"อืม ดีมาก งั้นพอได้บทถ่ายทำ MV มาแล้วก็เอามาให้ฉันดูเป็นคนแรกเลยนะ"

"ได้ค่ะพี่เหวิน"

อัลบั้มนี้บอกว่าจะถ่ายทำ MV สามเพลง แต่จริงๆ แล้วที่หัวเยว่จะต้องถ่ายทำเองมีเพียงสองเพลงเท่านั้น คือ "ความฝันแรกเริ่ม" และ "หอยทาก"

ส่วน MV ของ "เหนือปีแสง" ผู้กำกับหลิวจะตัดต่อบางส่วนจากภาพยนตร์โดยเฉพาะ แล้วส่งคนมาถ่ายเพิ่มบางฉากของหลินซูเหวิน

"พี่เหวินคะ อัลบั้มของพี่ยังเหลือเพลงสุดท้าย เราต้องไปหาอาจารย์หวงไหมคะ?"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันมีความคิดบางอย่างแล้ว อัลบั้มนี้ของฉันไม่ได้มีเพลงที่เล่าเรื่องราวทั้งหมด แค่เน้นโปรโมทภายใต้ธีม 'ความฝันแรกเริ่ม' เท่านั้น

แต่ความฝันไม่ใช่ทุกคนที่จะทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริงได้ ย่อมมีคนรู้สึกเหนื่อยล้าในเส้นทางแห่งความฝันเสมอ ฉันอยากจะแต่งเพลงให้คนเหล่านี้"

"พี่เหวินคะ ครั้งนี้จะใช้ชื่อหลงเย่ไหมคะ?" เฉินจวิ้นเมี่ยวถามเบาๆ

"ใช่ค่ะ เพลงนี้ค่อนข้างพิเศษ ฉันไม่อยากให้รายได้ของมันตกอยู่ในมือบริษัท"

เฉินจวิ้นเมี่ยวพยักหน้าแล้วไม่ถามอะไรอีก

"ฉู่ฉู่ ตอนนี้คุณลั่วกับพี่ช่านน่าจะขึ้นเครื่องบินแล้วใช่ไหม?"

เฉินซือฉู่ได้ยินดังนั้นก็มองโทรศัพท์: "เครื่องบินของพี่ช่านออก 11 โมง ตอนนี้ก็ 10 โมง 40 แล้ว พวกเขาน่าจะอยู่บนเครื่องแล้วค่ะ"

หลินซูเหวินกับพี่ช่านอยู่บนเครื่องบินแล้วจริงๆ

หลินซูเหวินกับพี่ช่านเคยขึ้นเครื่องบินด้วยกันมาหลายครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนช่างละเอียดอ่อนเป็นพิเศษ

พี่ช่านยังคงรักษาท่าทีเฉยเมยห่างเหิน หลินซูเหวินก็ไม่กล้าเข้าไปคุยกับพี่ช่าน แม้จะนั่งอยู่ด้วยกัน แต่ก็ไม่ต่างจากคนแปลกหน้าเลย

เครื่องบินออกตรงเวลา 11:00 น. ระหว่างทางมีการเสิร์ฟอาหารกลางวัน พี่ช่านไม่รู้ทำไมถึงไม่แตะต้องเลยสักคำ

หลังจากลงจากเครื่องบิน หลินซูเหวินตั้งใจจะพาพี่ช่านไปทานอาหาร แต่พี่ช่านกลับปฏิเสธทันที: "ฉันไม่มีอารมณ์ทานอะไรเลย เราตรงไปที่บริษัทของคุณเลยดีกว่า!"

หลินซูเหวินได้ยินดังนั้นก็รีบเรียกแท็กซี่ไปยังบริษัท

ระหว่างทาง พี่ช่านที่เงียบมาตลอดก็เปิดปากถามสถานการณ์ของบริษัท

หลินซูเหวินเคยปรึกษาเรื่องนี้กับลั่วหมิงมาก่อนแล้วว่าจ้างคนแล้วไม่สงสัย สงสัยแล้วไม่จ้าง ดังนั้นหลินซูเหวินจึงไม่ปิดบังอะไรพี่ช่าน เธอเล่าทุกอย่างที่พูดได้

พี่ช่านเข้าใจสถานการณ์ของจั่วกวงโดยรวมแล้ว เธอก็เข้าใจแล้วว่าทำไมหลินซูเหวินถึงมาขอร้องให้เธอช่วย

บริษัทนี้พูดตรงๆ ก็คือทีมงานแบบสมัครเล่น ทำเกมได้ แต่เรื่องการจัดจำหน่ายนั้นไม่มีบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญเลย

หากไม่มีบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญคอยดูแล แม้คุณภาพเกมจะดีเยี่ยม แต่ยอดขายในช่วงแรกก็จะไม่เป็นที่น่าพอใจ

หลังจากนั้นก็ทำได้แค่ค่อยๆ สร้างชื่อเสียงจากการบอกต่อ

คิดได้ดังนั้น พี่ช่านก็ถอนหายใจแล้วคิดในใจ: "เป็นเรื่องยุ่งยากอีกแล้วสินะ ฉันคงติดหนี้ยัยเด็กคนนี้มาจากชาติที่แล้วแน่ๆ"

"พี่ช่านครับ เราถึงแล้วครับ" ทันทีที่หลินซูเหวินพูดจบ แท็กซี่ก็จอดลง

หลินซูเหวินจ่ายเงินแล้วลงจากรถพร้อมกับพี่ช่าน

เมื่อทั้งสองคนมาถึงบริษัท ก็เป็นเวลาบ่ายสองครึ่งแล้ว ช่วงพักกลางวันของจั่วกวงสิ้นสุดลง ทุกคนเริ่มทำงานกันแล้ว

พี่ช่านกวาดตามองพนักงานของจั่วกวง แล้วพยักหน้าในใจ

พูดได้เลยว่า บรรยากาศการทำงานของบริษัทนี้ดีมาก พี่ช่านคาดว่าความสำเร็จของ 2048 คงทำให้พนักงานของบริษัทมีความมั่นใจเป็นอย่างมาก

"เอ้อหมิง ในที่สุดนายก็กลับมาแล้ว... นาย... เอ่อ... นี่ใครครับ?"

หลินซูเหวินถลึงตาใส่หรงมู่ที่กำลังจะพูดแต่ก็หยุดไป แล้วพูดว่า: "มู่โถว ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือพี่ช่าน ผู้จัดการส่วนตัวของหลินซูเหวิน เธอจะมาช่วยดูแลเรื่องการเปิดตัว Plants vs. Zombies พี่ช่านครับ นี่คือหรงมู่ หุ้นส่วนของบริษัทผมครับ"

หรงมู่ได้ยินดังนั้นก็ตาเป็นประกาย

ในช่วงนี้งานที่เกี่ยวข้องกับการจัดจำหน่ายล้วนเป็นหน้าที่ของเขา เขายังไม่มีประสบการณ์มากนัก จึงรู้สึกวุ่นวายไปหมด ตอนนี้มีผู้เชี่ยวชาญมาช่วย ก็นับเป็นข่าวดี

ส่วนเรื่องที่ว่าพี่ช่านจะไว้ใจได้หรือไม่นั้น

ล้อเล่นน่า! เงิน 5 ล้านของหลินซูเหวินยังอยู่ในบัญชีบริษัทเลย! ด้วยเงิน 5 ล้านนี้ เธอก็ต้องทุ่มเทเต็มที่แน่นอน

คิดได้ดังนั้น หรงมู่ก็ยิ้มอย่างสดใส: "พี่ช่านครับ คุณมาได้นี่ดีจริงๆ เลยครับ คุณคือผู้ช่วยชีวิตของผมเลย!"

พี่ช่านรู้สึกมึนงงเล็กน้อยกับรอยยิ้มของหรงมู่ เธอไอแล้วถามว่า: "แฮ่มๆ คุณหรงสนใจจะเข้าสู่วงการบันเทิงไหมคะ?"

"เข้าวงการบันเทิงเหรอครับ? ไม่ล่ะครับ! ผมแค่ชอบทำธุรกิจหาเงินกับสาวสวยๆ เท่านั้นครับ ไม่สนใจอย่างอื่น"

"น่าเสียดายจริงๆ ค่ะ คุณหรงมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นมาก"

"ขอบคุณสำหรับคำชมครับพี่ช่าน แต่เรามาคุยเรื่องงานกันก่อนดีกว่านะครับ!"

"ดีค่ะ คุณหรงช่วยบอกช่องทางการขายที่พวกคุณเตรียมไว้ให้ฉันหน่อยค่ะ!"

หรงมู่พยักหน้าแล้วพูดว่า: "พี่ช่านครับ ตอนนี้เราเตรียมช่องทางการขายไว้ทั้งหมด 4 ช่องทางครับ:

หนึ่งคือดาวน์โหลดโดยตรงจากเว็บไซต์ทางการ พร้อมซื้อรหัสเปิดใช้งาน ราคา 49 หยวนต่อหนึ่งรหัส

สองคือซื้อผ่านแพลตฟอร์ม Steam แพลตฟอร์มนี้เป็นของทั่วโลก ราคาอยู่ที่ 19.9 ดอลลาร์สหรัฐ

สามคือบันทึกเป็นแผ่นเกมซีดี สามารถอ่านได้โดยตรงบนคอมพิวเตอร์ที่มีไดรฟ์ซีดี ราคาก็ 49 หยวนเช่นกัน ช่องทางการขายคือร้านค้าออนไลน์

สุดท้ายคือแพลตฟอร์ม Sony PS4 ในญี่ปุ่น แพลตฟอร์มนี้ควรจะเป็นในภายหลัง เพราะ Sony จะวางจำหน่าย PS4 ในญี่ปุ่นในเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้า ราคาเดียวกับ Steam คือ 19.9 ดอลลาร์สหรัฐ"