Chapter 55 – การพิพากษาความผิด  (11)

“สำหรับการกระทำที่หยาบคายต่อคุณหนูมู่หรง หลิวซินอ้ายจะได้รับการลงโทษต่อเรื่องนี้ บางทีนางอาจจะทำตัวไร้สาระและขาดมารยาทไป? ซินอ้ายมานี่และขอโทษต่อท่านหญิง”

เขาหันไปและดึง'ซินอ้าย'มา ด้วยสามประโยค รัฐมนตรีซ้ายแก้ปัญหาทั้งหมดของคำตัดสินของ'หลิวเย่' เขาไม่ได้ใช้เวลาเป็นทศวรรษในราชสำนักโดยไม่ได้อะไรเลยสิ่งที่'หลิวเย่'คาดการไว้ตั้งแต่เริ่มแรกก็เป็นจริง

นางไม่สามารถพึ่งพาคำกล่าวของ'ซินอ้าย'ที่จะฉุดรัฐมนตรีซ้ายลงมาได้ มันเป็นบางอย่างที่จะไม่มีทางเกิดขึ้น นางเพียงแต่กล่าวลองเชิง แต่เป้าหมายหลักของนางไม่ใช่สิ่งนี้

“ขอโทษ มันเพียงพอ?”

คำพูดออกมาจากปากของ'หลิวเย่' ขณะที่นางคว้าแส้ยาวขึ้นมาแล้วส่งยิ้มเย็น

“แล้วนั่น ท่านหญิงมู่หรงหมายถึง?”

รัฐมนตรีซ้ายรวบแขนเสื้อและมองไปที่'หลิวเย่'

“ข้าหมายถึงท่าน รัฐมนตรีซ้าย มันเป็นความผิดพลาดของเจ้าที่ไม่อบรมหลานสาวอย่างถูกต้อง อย่าได้กล่าวกับข้าว่าเจ้าคิดว่าการขอโทษแค่เล็กน้อยจะเพียงพอต่อเรื่องทั้งหมด?”

ริมฝีปากเหยียดตรงส่งรอยยิ้มเย็นชา 'หลิวเย่'สะบัดแส้ในมือฟาดไปที่พื้นได้ยินสิ่งนี้ รัฐมนตรีซ้ายขมวดคิ้วทันที ดูเหมือนว่าวิธีการของเขาในการหลีกเลี่ยงค่าตอบแทนที่สำคัญขณะที่ยอมรับต่อผู้เยาว์จะล้มเหลว

เขาเงยหน้าขึ้นและประเมิน'หลิวเย่' เด็กสาวคนนี้อายุเพียงสิบสามปี นางมีความคิดละเอียดอ่อนได้อย่างไร?นอกจากนี้ นางยังคงไร้ความปราณีต่อการคุกคามใดๆ ถ้านางเติบโตขึ้นในอนาคต, นั่น….

“เจ้าสามารถมองว่าใครเป็นเจ้านายเมื่อได้ตีสุนัข ข้า มู่หรงหลิวเย่ แน่นอนว่าไม่ได้ใส่ใจลำดับความผิดนี้ เมื่อมุ่งไปที่ความผิดของใครสักคน”

หรี่ตาอย่างแผ่วเบา ประกายความชั่วร้ายก็ทอดข้ามดวงตาของนาง

“เมื่อเจ้าละเลยต่อการพูดจาที่รุนแรงของเด็กเล็กๆ นั่นก็ดี, ข้าองค์หญิงจะไม่โต้เถียงกับหลิวซินอ้าย แต่มันก็จะยังคงเป็นแบบเดิม ถ้าข้าไม่ได้รับค่าตอบแทนที่น่าพอใจสำหรับความวุ่นวายในวันนี้ จะไม่มีผู้ใดได้รับอนุญาติให้ออกไปจากคฤหาสน์ของขุนนางซ้าย เจ้าสามารถเข้ามาแต่ไม่สามารถออกไปได้”

กล่าวอย่างอหังการ 'หลิวเย่'สะบัดแส้สีดำในมือไปที่ประตูหน้าคฤหาสน์อีกครั้งด้วยรูปลักษณ์ที่เย็นชา ใบหน้าสามัญนั้นสามารถปลดปล่อยกลิ่นอายแห่งการฆ่าอย่างคมชัดได้ยิน'หลิวเย่'กล่าวคำพูดข่มขู่เขา

คิ้วของเขากระตุกแต่ไม่ได้ตอบโต้อะไรในขณะนี้อากาศยังคงสงบนิ่งแม้ว่าฝูงชนรอบๆจะมีไม่ถึงหมื่น แต่ก็สมควรมีอย่างน้อยๆหลักร้อยถึงหลักพัน แต่ไม่มีแม้แต่ผู้เดียวกล้าพูดสิ่งใดออกมา

ในสถานการณ์ตอนนี้ จะได้ยินแม้เสียงเข็มตกลงพื้นดังเสียงของลูกระเบิดที่ระเบิดออกทั้งสองคนได้แต่จ้องมองกันอยู่ในความเงียบและในตอนนี้ ที่พระราชวังก็ยังคงวุ่นวาย

ภายในพระราชวังเทียนเฉิน พระจักรพรรดิแห่งเทียนเจิ้น 'ซวนหยวนยี่'ขมวดคิ้วด้วยความปวดหัวต่อสองมหาอำนาจ 'จักรพรรดินีหลิว' และ 'พระมเหสีเฉิน' เขาทำได้เพียงยิ้มอย่างขมขื่นเขาเพียงมองว่า'หลิวเย่'เป็นเด็ก เขาคิดว่าเป็นเด็ก นางสามารถตีกลับไปเมื่อนางถูกแกล้ง นั่นเขาจึงมอบสิทธิ์ให้นางสามารถทำได้

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

มีเมียเยอะนี่มันลำบากจังเลยนะครับ ซ้ายกระทบขวากระทั่ง รู้สึกเห็นใจคนทั้งสามมากๆ ต่อสู้เพื่อคงอำนาจตนเองให้ลูกหลานตอนอ่านมังงะโคตรหมั่นหน้าพระจักรพรรดินีหลิว แต่พอมาอ่านนิยายแล้วก็ดูเหมือนจะแสบกันทั้งสองฝ่ายเลย งัดกันทั้งต่อหน้าและลับหลัง แค่พระมเหสีเฉินโชคดีกว่าตรงที่นางเอกเราเลือกฝั่งนางแค่นั้นเอง ไม่งั้นถ้านางเอกเราเลือกฝั่งองค์ชายรัชทายาท เนื้อเรื่องผลิกแน่นอนวันนี้แค่นี้ก่อนนะครับ พรุ่งนี้ผมไปทำบุญแต่เช้า ก็อนุโมทนาแทนทุกท่านด้วย เจอกันตอนหน้าก็ดึกๆเลยนะครับ

ที่มา:https://my.dek-d.com/emperor123/writer/viewlongc.php?id=1489554&chapter=55