Chapter 54 – การพิพากษาความผิด  (10)

ใบหน้ารัฐมนตรีซ้ายแข็งขณะที่เขาได้ยินประโยคสุดท้าย ความผิดอื่นๆสามารถใช้การอภิปายเพื่อตัดสินได้ อย่างไรก็ตามอาญาสุดท้าย นั้นคืออาญาที่จะใช้ตัดสินผลลัพธ์ต่อทั้งตระกูลของเขา

“เจ้าอ้างว่าข้าใส่ร้ายเจ้า, รัฐมนตรีซ้าย เจ้าต้องการให้ข้า องค์หญิง นำคนที่นี่เพื่อเป็นพยานให้? คำกล่าวนี้ไม่สามารถได้ยินเพียงคนเดียว รวมทั้งหลานสาวคนที่สามของเจ้า หลิวซินชิงเบื้องหลังเจ้า”

หยิบแส้ดำในมือ ใบหน้าของ'หลิวเย่'เย็นชา การแสดงออกแข็งทื่อรัฐมนตรีซ้ายหันศีรษะทันทีและออกเสียงสั่ง'หลิวซินชิง' 'หลิวซินชิง'ขมวดคิ้วของนางและไม่มีการตอบสนอง

“ดูสิ! นี่คือพลังอำนาจของรัฐมนตรีซ้าย ผู้คนที่เกี่ยวข้องไม่มีความกล้าที่จะพูด เป็นไปได้ว่าหลังจากคืนนี้ องค์ชายรัชทายาท องค์ชายสามและองครักษ์มังกร ในเวลานั้นพวกเขาจะปฏิเสธและกล่าวอ้างว่าพวกเขาไม่ได้ยินสิ่งใด? หรือบางทีพวกเขาอาจหันมาต่อต้านข้าองค์หญิง และกล่าวหาว่าข้าใส่ร้ายท่าน? มันดูเหมือนว่าในราชสำนักแห่งเทียนเจิ้น รัฐมนตรีซ้าย ขอบเขตอำนาจของท่านจะมากเกินกว่า….”

“คุณหนูมู่หรง”

ก่อนที่'หลิวเย่'จะจบประโยคของนาง รัฐมนตรีซ้ายกล่าวแทรกทันทีดวงตาของ'หลิวเย่'ส่องประกายเย็นชาและคำราม

“หลิวเฉิงชิง ข้าองค์หญิง คำนึงว่าท่านเป็นผู้อาวุโสและยังเป็นลุงของมารดาองค์ชายในราชวงศ์ ดังนั้นข้าจะยอมท่านเล็กน้อย แต่ท่านอย่าได้กล้าคิดเกี่ยวกับข้า มู่หรงหลิวเย่ สามารถจัดการได้ง่ายดาย ในราชสำนักเทียนเจิ้น เจ้าไม่สามารถซ่อนความจริงต่อผู้คน”

แต่ละคำพูด แต่ละประโยคที่กล่าวโยงไปยังราชบัลลังค์ นั่นเป็นข้อกล่าวหาที่ใหญ่ รัฐมนตรีซ้ายจะปกป้องจุดยืนของเขาได้อย่างไร?บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดถ้ารัฐมนตรีซ้ายไม่สามารถฟื้นคืนความสงบของเขา

นั่นจะกลายเป็นเขาจะจบลงที่การต่อต้านรัฐมนตรีขวา องค์ชายสาม และนายพลมู่หรง, อำนาจอิทธิพลเหล่านี้ทั้งหมดในเวลาเดียวกันสูดหายใจลึก รัฐมนตรีซ้ายยับยั้งความโกรธภายในอกของเขาและยังคงแสดงความใจเย็นได้

“ข้า, ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น”

เมื่อเขากล่าว 'หลิวซินอ้าย'กล่าวตะกุกตะกักโดยไม่คาดคิด

“ข้าไม่ชอบนาง ข้าไม่ได้ตั้งใจไม่เชื่อฟังคำพระจักรพรรดิ ข้า...ข้าไม่ได้….ข้าไม่ได้...”

ดวงตาที่มีเสน่ห์ของนางมองอย่างเย็นชาไปยัง'หลิวเย่' นางตะกุกตะกักโดยไม่ได้ตั้งใจ

“ไม่ได้”

สำหรับบางเวลาและไม่สามารถกล่าวต่อไปได้รัฐมนตรีซ้ายยกคิ้วของเขาขึ้นเล็กน้อยขณะที่เขาได้ยิน'หลิวซินอ้าย'และความโกรธของเขาก็หายไปทันทีเขาประกายรอยยิ้มส่งให้'หลิวเย่'และกล่าว

“ข้าเห็นแล้วว่าหลายสาวข้ากล่าวผิดไป คุณหนูมู่หรง ไม่ควรใส่ใจต่ออารมณ์ฉุนเฉียวของเด็กๆ หลานสาวข้าไม่ได้ตั้งใจที่จะต่อต้านพระจักรพรรดิ ข้าเชื่อว่าถ้าพระจักรพรรดิได้ยินเรื่องนี้ เขาจะไม่ตำหนิพวกเรา รัฐมนตรีฝ่ายซ้ายไม่กล้าที่จะแบกรับอาญานี้”

เขาหยุดไปและกล่าวต่อ

“สำหรับค่าใช้จ่ายต่อการดูหมิ่นเชื้อพระวงศ์ ข้าเกรงว่าซินอ้ายจะได้กล่าวไร้สาระ ข้าจะไปเยี่ยมนายพลมู่หรงและขออภัยด้วยตัวเอง นั่นจะไม่ส่งผลกระทบต่อความปรองดองระหว่างเจ้ากับตระกูลของข้า”

ที่มา:https://my.dek-d.com/emperor123/writer/viewlongc.php?id=1489554&chapter=54