ตอนที่ 38 พบกันครั้งแรก

สุดท้ายหลินซูเหวินก็ไม่ได้อาบน้ำกับเฉินซือฉู่

ไม่ใช่เพราะหลินซูเหวินปฏิเสธ แต่เป็นเพราะเฉินซือฉู่ใจฝ่อไปเอง

เมื่อหลินซูเหวินถอดเสื้อผ้าออก เฉินซือฉู่ก็ก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกด้อยค่า แล้วเธอก็เห็นเท้าของตัวเอง

เฉินซือฉู่รู้สึกสะเทือนใจอย่างมาก เธอไม่ยอมเข้าไปอีกไม่ว่าจะพูดอะไร

เช้าวันรุ่งขึ้น เวลา 10 โมง หลินซูเหวินและเฉินซือฉู่ก็มายืนอยู่หน้าสตูดิโอจั่วกวงด้วยกัน

“พี่เหวินคะ นี่คือบริษัทที่คุณลงทุนเหรอคะ? ดูใหญ่ทีเดียวนะคะ!” เฉินซือฉู่พูดพลางมองเข้าไปในบริษัทด้วยรอยยิ้ม

“ก็งั้นๆ แหละค่ะ!” หลินซูเหวินทำท่าทางรังเกียจ แต่จริงๆ แล้วก็พอใจกับคำชมของเฉินซือฉู่มาก

เพราะที่นี่ก็คืออาณาจักรของเธอเหมือนกัน!

“ขอโทษนะคะ ท่านทั้งสองมีอะไรหรือเปล่าคะ?” หลี่อวิ๋นถิงเดินเข้ามาถาม

เมื่อครู่เธอสังเกตเห็นสองคนนี้แล้ว คนหนึ่งใส่แว่นกันแดดอันใหญ่ อีกคนก็เอาแต่ส่องมองเข้าไปในบริษัท ดูยังไงก็รู้สึกไม่ชอบมาพากล

“อวิ๋นถิง ไปบอกคุณลั่วกับคุณหรงหน่อยสิว่า นักลงทุนมาตรวจเยี่ยมบริษัทแล้ว”

หลี่อวิ๋นถิงได้ยินดังนั้นก็ตกใจ คนๆ นี้รู้ชื่อเธอได้อย่างไร?

เดี๋ยวสิ! นักลงทุน?

“คุณผู้หญิง คุณเป็นนักลงทุนของบริษัทเราใช่ไหมคะ?”

“ใช่ค่ะ”

“พอจะบอกชื่อได้ไหมคะ?”

“หลินซูเหวินค่ะ”

“ทำไมฟังดูเหมือนนักร้องที่กำลังดังมากๆ คนนั้นเลยนะ!” หลี่อวิ๋นถิงคิดในใจ

แน่นอนว่าแค่คิดเท่านั้น การกระทำของเธอก็ไม่ช้าเลย เธอรีบไปที่สำนักงานของหรงมู่ บอกข่าวเรื่องนักลงทุนมาตรวจเยี่ยมบริษัท แล้วก็วิ่งไปที่สำนักงานของลั่วหมิง พูดซ้ำคำเดิมอีกครั้ง

“นักลงทุนเหรอ? ไม่ผิดพลาดใช่ไหม? เธอจะมาได้อย่างไรกัน!” ลั่วหมิงพึมพำกับตัวเอง

“คุณลั่วคะ คุณหรงไปแล้วนะคะ คุณดูสิ...”

“ผมรู้แล้ว ผมจะไปเดี๋ยวนี้”

และในขณะนี้ หรงมู่ก็ได้ติดต่อกับหลินซูเหวินแล้ว

“คุณหลินซูเหวินใช่ไหมครับ?” หรงมู่ถามอย่างระมัดระวัง

หลินซูเหวินเมื่อเห็นคนรู้จักก็ไม่รีรอ ถอดแว่นกันแดดออกทันที

“ให้ตายเถอะ! จริงด้วย!”

หลินซูเหวินยิ้มและไม่ใส่ใจ ตอนที่เธออยู่ในร่างของลั่วหมิงและอยู่กับหรงมู่ ไม่ต้องพูดถึงคำว่า “ให้ตายเถอะ!” เลย หรงมู่น่ะพูดได้ทุกเรื่อง แถมยังชอบเล่าเรื่องตลกทะลึ่ง และแบ่งปันหนังอีโรติกเป็นบางครั้ง

ตอนแรกหลินซูเหวินยังรู้สึกอาย แต่ตอนนี้เธอด้านชาไปแล้ว

“สวัสดีค่ะคุณหรง ไม่ได้พบกันนานเลยนะคะ!” หลินซูเหวินยื่นมือออกไปทักทายก่อน

หรงมู่ยื่นมือออกไปจับมือกับหลินซูเหวินแล้วรีบปล่อยทันที พร้อมกับพูดอย่างจริงจังว่า: “คุณหลิน ยินดีต้อนรับสู่บริษัทเพื่อตรวจเยี่ยมครับ”

“คุณหรง คุณสามารถทำตัวร่าเริงกว่านี้ได้นะคะ ฉันเคยได้ยินลั่วหมิงพูดถึงคุณมานานแล้ว”

“ครับ...ครับเหรอครับ?”

“ฉันค่อนข้างรู้จักคุณดีเลยล่ะค่ะ อย่างเช่น ฉายาของคุณคือ ‘มู่โถว’ และอาจารย์ที่คุณชื่นชอบคือทาคิซาวะ”

“ให้ตายเถอะ! ไอ้เอ้อหมิงนี่มันเอาเรื่องอะไรไปพูดบ้างเนี่ย!”

หลินซูเหวินมองท่าทางหงุดหงิดของหรงมู่ มุมปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อย หรงมู่ในสภาพนี้ดูมีชีวิตชีวาดี

“เหวินเหวิน? เป็นคุณจริงๆ ด้วย!” ทันใดนั้นเสียงของลั่วหมิงก็ดังมาจากข้างใน

หลินซูเหวินหันไปมอง

สายตาของทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ

ลั่วหมิงคุ้นเคยกับหลินซูเหวินเป็นอย่างดี และหลินซูเหวินก็เช่นกัน

แต่กลับเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองได้พบกัน

หลินซูเหวินยิ้ม ลั่วหมิงก็ยิ้ม

ทั้งสองก้าวเท้าพร้อมกัน จนกระทั่งเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าอีกฝ่าย

“รสนิยมการแต่งตัวของฉันก็ยังไม่เลวใช่ไหมล่ะคะ? ดูหล่อขึ้นเยอะเลย” หลินซูเหวินพูดด้วยเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน

“ดีจริงครับ พอมาถึงบริษัทวันนี้ก็โดนมู่โถวชมเลย”

“ฮึ่ย! ฉันอุตส่าห์หวังดีซื้อเสื้อผ้ากับเครื่องสำอางให้คุณ แต่คุณกลับกินแบบไม่บันยะบันยัง ทำให้น้ำหนักฉันเพิ่มขึ้น 5 จิน!”

“คุณก็ทำให้ผมอ้วนเหมือนกันนะ! กางเกงของผมก็รู้สึกแน่นแล้ว แถมคุณยังให้ผมกินหญ้าไปหนึ่งอาทิตย์ ปวดท้องไปสองวันเต็มๆ!”

“หยุดๆๆ! ไม่ต้องพูดแล้ว งั้นเราถือว่าเจ๊ากันไปดีไหมคะ?”

“เจ๊ากันครับ!”

รอยยิ้มบนใบหน้าของหลินซูเหวินสดใสขึ้นเรื่อยๆ เธอกางแขนออกแล้วพูดว่า: “ในฐานะที่เราพบกันครั้งแรก กอดกันหน่อยดีไหมคะ?”

“ได้เลย!” พูดพลางลั่วหมิงก็ดึงหลินซูเหวินเข้ามากอดในอ้อมแขนทันที

ลั่วหมิงได้กลิ่นหอมจากเส้นผมของหลินซูเหวิน ก็ถอนหายใจในใจว่า: “กลิ่นหอมที่คุ้นเคยจริงๆ”

หลินซูเหวินสัมผัสถึงลมหายใจและจังหวะหัวใจของลั่วหมิง ใบหน้าของเธอก็แดงก่ำโดยไม่รู้ตัว

การกอดกันของทั้งสองทำให้เฉินซือฉู่และหรงมู่ถึงกับตะลึง

“พวกเขาไม่ใช่เพื่อนสมัยมัธยมปลายกันเหรอ? ทำไมถึงรู้สึกเหมือนมีชู้รักเลย” หรงมู่พึมพำกับตัวเอง

“คุณพูดเป็นไหม!” เฉินซือฉู่จ้องหรงมู่ด้วยความไม่พอใจ

“แฮ่มๆ ผมก็แค่พูดไปอย่างนั้นเองครับ อย่าถือสาเลย!”

ทั้งสองกอดกันประมาณ 5 วินาที แล้วก็ปล่อยออกจากกันโดยมิได้นัดหมาย

“พวกเราก็มีความเข้าใจตรงกันดีนะ”

“เราสลับร่างกันมาสองอาทิตย์แล้ว จะไม่มีความเข้าใจตรงกันได้ยังไงล่ะ!”

“ก็จริง!”

“พาฉันไปดูบริษัทหน่อยสิคะ! ฉันยังไม่เคยมาบริษัทในฐานะหลินซูเหวินเลย!” หลินซูเหวินเสนอ

“ไม่มีปัญหาครับ บริษัทนี้ก็มีส่วนของคุณด้วยอยู่แล้ว ผมจะเรียกมู่โถวมาด้วย” พูดพลางลั่วหมิงก็เรียกหรงมู่

หลินซูเหวินก็โบกมือให้เฉินซือฉู่ด้วย

ทั้งสองคนเดินเข้ามาพร้อมกัน

“มู่โถว เหวินเหวินอยากจะมาดูบริษัทสักหน่อย เดี๋ยวรบกวนนายช่วยแนะนำเหวินเหวินให้ทุกคนรู้จักด้วยนะ”

“ได้” หรงมู่ตอบตกลงทันที

จากนั้นทั้งสี่คนก็เดินเข้าไปในบริษัทพร้อมกัน

เมื่อครู่หรงมู่และลั่วหมิงออกไปก่อนหน้านั้น มีหลายคนสังเกตเห็น รวมถึงจ้าวหนิงหยวนด้วย ในเวลาไม่นานจ้าวหนิงหยวนก็ได้หันไปมองประตูหลายครั้งแล้ว

ครั้งนี้เมื่อเขาหันกลับมา ก็เห็นทั้งสี่คนเดินเข้ามาพอดี

หรงมู่ตบมือ เพื่อให้ทุกคนมองมาที่เขา

“แฮ่มๆ ทุกคนครับ ขอแนะนำให้รู้จักกับคุณหลินซูเหวิน ผู้ถือหุ้นของบริษัทเรา วันนี้คุณหลินมาตรวจเยี่ยมบริษัท ขอเชิญทุกท่านปรบมือต้อนรับครับ!”

เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วทั้งบริษัททันที

ทีมศิลปะซึ่งอยู่ใกล้ประตูที่สุด หัวหน้าทีมศิลปะ ซูอวี้ฉิง อึ้งไปทันทีที่เห็นหลินซูเหวิน

“หัวหน้าครับ คุณหลินคนนี้ชื่อเดียวกับนักร้องสาวดาวรุ่งที่กำลังโด่งดังอยู่ในวงการเพลงเลยนะครับ!” สมาชิกคนหนึ่งของทีมศิลปะพูดกระซิบ

“มีโอกาสไหมว่าเธอคนนั้นก็คือหลินซูเหวิน?”

“อะไรนะ?”

ตอนนี้คนอื่นๆ ในบริษัทก็พบว่าคุณหลินคนนี้ดูเหมือนจะเป็นหลินซูเหวินคนนั้นจริงๆ

หลินซูเหวินยิ้มแล้วก้าวไปข้างหน้า โบกมือทักทายทุกคน: “ทุกคนทายถูกแล้วค่ะ ฉันคือหลินซูเหวิน คนที่เพิ่งได้รับรางวัลเพลงยอดเยี่ยมจากเวที Golden Melody Award ค่ะ”

ทันใดนั้นทั้งออฟฟิศก็เต็มไปด้วยความโกลาหล

“ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ ทุกคนทำงานหนักมาตลอดช่วงนี้ ฉู่ฉู่”

“พี่เหวินคะ มีอะไรให้สั่งไหมคะ?”

“เดี๋ยวไปซื้อเครื่องดื่มให้ทุกคนนะ ใครอยากดื่มอะไรก็บอกผู้ช่วยของฉันได้เลยค่ะ”

“ขอบคุณครับคุณหลิน”

“คุณหลินช่วยเซ็นชื่อให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?”

“คุณหลินสวยกว่าในทีวีอีกครับ!”

“เหวินเหวิน ผมเป็นแฟนคลับคุณนะ!”

“ขอบคุณทุกคนนะคะ การเซ็นชื่อ ถ่ายรูป สามารถทำได้ในช่วงพักเที่ยงค่ะ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เช้าวันนี้ฉันจะไม่ไปไหนจากบริษัทค่ะ ตอนนี้ขอเน้นเรื่องงานก่อนนะคะ” พูดจบหลินซูเหวินก็โบกมือให้ทุกคน แล้วเดินเข้าไปในสำนักงานของลั่วหมิงพร้อมกับเขา