บทที่ 10 ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่จะโต้เถียงแทนฉัน!

บทที่ 10 ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่จะโต้เถียงแทนฉัน!

เชื้อเพลิง 100 ชิ้น สามารถแลกเปลี่ยนเป็นวัสดุได้เท่าไร?

คำตอบคือ ไม้ 440 หน่วย, โคลน 160 หน่วย, หิน 60 หน่วย และหีบสมบัติเหล็กดำที่ถูกทิ้งแล้ว 15 ใบ

ในบรรดาวัสดุเหล่านี้ ไม้ 275 หน่วย, โคลน 100 หน่วย และหิน 40 หน่วย เป็นรายได้ที่ซูไป่ได้รับแน่นอน

ส่วนที่เหลืออีก ไม้ 165 หน่วย, โคลน 60 หน่วย และหิน 20 หน่วย จะถูกแบ่งครึ่งระหว่างซูไป่และอวี้เจี้ยน

กล่าวอีกนัยหนึ่ง...

เพียงแค่จากเชื้อเพลิง 100 ชิ้นสุดท้ายนี้ ซูไป่ได้รับไม้ 357.5 หน่วย, โคลน 130 หน่วย และหิน 50 หน่วย

เมื่อรวมกับไม้ 220 หน่วย, โคลน 54 หน่วย และหิน 33 หน่วยที่มีอยู่เดิม... ตอนนี้ซูไป่มีไม้ทั้งหมด 577.5 หน่วย, โคลน 184 หน่วย และหิน 83 หน่วย

เขายังมีไม้เกรด E 30 หน่วย และหินเกรด E 30 หน่วย

รวมถึงโคลนเกรด D 120 หน่วย!

ตั้งแต่ต้นจนจบ ทรัพยากรของซูไป่แทบไม่ได้ถูกแตะต้องเลย... ทรัพยากรสำหรับการอัปเกรดที่พักพิงได้มาจากจ้าวเหิงและอวี้เจี้ยน!

ตอนนี้เขารวยจนน่ากลัว!

"เรารวยแล้ว!"

ข้อความของอวี้เจี้ยนเด้งขึ้นมาในช่องเพื่อน

เมื่อเทียบกับซูไป่ รายได้ของอวี้เจี้ยนก็ไม่น้อยเลย!

แม้ว่าซูไป่จะเอาทรัพยากรทั้งหมดไปในช่วงแรก แต่ตอนนี้เขาได้รับไม้ 82.5 หน่วย, โคลน 30 หน่วย และหิน 10 หน่วย... และรายได้จากหีบสมบัติเหล็กดำที่ถูกทิ้งแล้วอีกหลายใบยังไม่ได้ถูกคำนวณ

"ลูกพี่! หีบสมบัติเหล็กดำพวกนั้น..."

"ไม่ต้องห่วง!"

ซูไป่ที่กินบาร์บีคิวเสร็จแล้วปรบมือ: "นายอยากได้วัสดุอะไร? ฉันจะชดเชยส่วนต่างให้..."

"ผมอยากได้ไม้!"

อวี้เจี้ยนตอบกลับอย่างรวดเร็ว: "คิดเป็นไม้สัก 15 ท่อนก็พอครับ!"

"ฉันให้ 20!"

ซูไป่เริ่มการแลกเปลี่ยนทันทีและพูดด้วยรอยยิ้ม: "ฉันกินเสร็จแล้ว นายพักผ่อนสักหน่อยเถอะ... เดี๋ยวฉันจะทำเชื้อเพลิงอีกชุด แล้วนายค่อยช่วยฉันขายต่อนะ!"

"ได้เลยครับ!"

อวี้เจี้ยนดีใจมาก: "ขอบคุณครับลูกพี่ ลูกพี่ใจดีจริงๆ..."

"..."

ซูไป่เดินไปที่โต๊ะทำงานด้วยรอยยิ้ม

เมื่อเทียบกับจ้าวเหิงและฉินเสวี่ยเอ๋อร์ พรสวรรค์ของอวี้เจี้ยนมีประโยชน์ต่อเขามากกว่าอย่างเห็นได้ชัด

ท้ายที่สุด... ถ้าเขาขึ้นราคาสินค้าโดยตรง มันย่อมทำให้คนอื่นมองว่าเขาโลภมาก!

พรสวรรค์ของเขาต้องอาศัยการแลกเปลี่ยนกับผู้คน และการมีชื่อเสียงที่ไม่ดีก็เท่ากับการขุดหลุมฝังศพตัวเอง

เพราะเหตุนี้...

ซูไป่จึงให้ความสำคัญกับอวี้เจี้ยนมาก

พรสวรรค์สัญญาของอีกฝ่ายคือกรรมกรที่สวรรค์เลือกชัดๆ!

"จริงสิ ลูกพี่!"

อวี้เจี้ยนสงสัยเล็กน้อย: "ทำไมลูกพี่ถึงเก็บกล่องเหล็กดำเยอะขนาดนั้นครับ? มันมีฟังก์ชันพิเศษอะไรหรือเปล่า?"

"เปล่า!"

ซูไป่ส่ายหัวและยิ้ม: "การทำ 【เชื้อเพลิง】 ต้องใช้วัสดุปิดผนึก และความสูญเสียมันค่อนข้างเยอะ ฉันเลยคิดว่าจะเก็บสะสมไว้เยอะๆ น่ะ!"

เขาพูดแบบนั้น

แต่จริงๆ แล้วซูไป่มีแผนอื่น

กล่องเหล็กดำที่ถูกทิ้งแล้วอาจไม่มีประโยชน์มากนักสำหรับผู้รอดชีวิตในระยะนี้ แต่แผ่นเหล็กและโครงเหล็กข้างในจะมีประโยชน์ไม่ช้าก็เร็ว

ตัวอย่างเช่น หลังจากอัปเกรดที่พักพิง ตอนนี้เขาสามารถสร้าง 【เตาหลอม】 ซึ่งต้องใช้ก้อนเหล็ก

สิ่งอำนวยความสะดวกนี้ต้องวางไว้นอกที่พักพิง และซูไป่ตั้งใจจะทำในวันพรุ่งนี้

นอกจากเตาหลอมแล้ว ยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานอื่นๆ อีกหลายอย่างที่ถูกเพิ่มเข้ามา

เช่น 【พื้นที่เพาะปลูก】 ที่วางไว้กลางแจ้ง 【กำแพง】 ที่ต้องใช้หินจำนวนมาก 【บ่อเก็บน้ำ】 และ 【ห้องเก็บของใต้ดิน】 สำหรับเก็บน้ำจืดและอาหาร เป็นต้น

"ตอนนี้ทรัพยากรเพียงพอแล้ว..."

"ถึงเวลาสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกในที่พักพิงบ้างแล้ว!"

ขณะที่ทำเชื้อเพลิง ซูไป่ก็ตรวจสอบหน้าต่างที่พักพิงไปด้วย

สิ่งอำนวยความสะดวกเกรด F ที่สามารถสร้างได้: 【เตียงไม้ขนาดใหญ่】, 【เตาผิง】, 【รั้วไม้】, 【พื้นที่เพาะปลูก】, 【เตาหลอม】, 【กำแพง】, 【บ่อเก็บน้ำ】, 【ห้องเก็บของใต้ดิน】

สิ่งอำนวยความสะดวกเกรด E ที่สามารถสร้างได้: 【เตียงไม้ขนาดใหญ่ธรรมดา】, 【เตาผิงธรรมดา】, 【โต๊ะทำงานขนาดใหญ่ธรรมดา】, 【รั้วไม้หนามธรรมดา】, 【พื้นที่เพาะปลูกขนาดใหญ่ธรรมดา】...

คุณภาพของสิ่งอำนวยความสะดวกทั้งสองเกรดสอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์

เห็นได้ชัดว่าเกรด F มักมีคำนำหน้าบรรยายลักษณะเช่น หยาบ, ด้อยคุณภาพ ในขณะที่เกรด E เป็นประเภทธรรมดา

จากการอัปเกรดขวาน เกรด D จะมีคำขยายเช่น คม, เกรด C จะมีคำเช่น คุณภาพสูง... ซูไป่ยังไม่เคยเจอเกรดที่สูงกว่านี้

แต่ไม่ว่าจะเปลี่ยนไปอย่างไร แค่ดูเกรด ABCD ก็เพียงพอแล้ว!

"สิ่งอำนวยความสะดวกเกรด E ต้องใช้วัสดุเกรด E!"

"อย่างไรก็ตาม นอกเหนือจากโต๊ะทำงานและเตาหลอม สิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ ก็ไม่ได้สำคัญขนาดนั้น! เกรด F ก็เพียงพอแล้ว!"

"สร้างเตียงไม้และเตาผิงก่อน แล้วพรุ่งนี้ค่อยสร้างเตาหลอมและพื้นที่เพาะปลูก!"

"บ่อเก็บน้ำและห้องเก็บของใต้ดินไม่ต้องรีบ!"

ขณะที่กำลังครุ่นคิด

ซูไป่หยุดทำเชื้อเพลิง นำวัสดุออกมา และอัปเกรด 【เตียงไม้】 และ 【เตาผิง】

แสงสีขาวที่คุ้นเคยวาบขึ้น และเตียงไม้แคบๆ ขนาด 60 * 180 ในตอนแรกก็กลายเป็นเตียงไม้ขนาดใหญ่ 120 * 200; กองไฟที่เดิมอยู่กลางบ้านไม้ก็เปลี่ยนเป็นเตาผิงฝังอยู่ในผนัง

ทันใดนั้น ควันไฟที่สำลักในห้องก็ลดลงอย่างมาก

"สบาย!"

ดวงตาของซูไป่เป็นประกาย: "ฉันน่าจะอัปเกรดเตาผิงเร็วกว่านี้ ไม่งั้นคงไม่โดนรมควันจนลืมตาไม่ขึ้นเป็นพักๆ หรอก! แถมยังให้ความอบอุ่นดีกว่าด้วย!"

หลังจากตรวจสอบข้อมูลที่เกี่ยวข้อง ซูไป่ก็รีบทำ 【เชื้อเพลิง】 ชุดใหม่

100 ชิ้น ส่งต่อให้อวี้เจี้ยนขาย

นอกจากนี้

ซูไป่ยังส่งข้อความในช่องภูมิภาคและช่องแลกเปลี่ยน

"รับซื้อวัสดุสำหรับการดำรงชีวิต อาวุธและอุปกรณ์ พิมพ์เขียว การ์ดทักษะ เช่น เสื้อผ้าและเครื่องนอน ค้อนและพลั่ว มีดสั้นและหน้าไม้ ฯลฯ ในราคาสูง ผู้ที่สนใจสามารถติดต่อฉันได้!"

ทันทีที่เขาปรากฏตัว

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างโอดครวญทันที

"ว้าว ลูกพี่ซู ในที่สุดคุณก็ยอมโผล่หัวออกมา! ช่วยจัดการพ่อค้าหน้าเลือดพวกนั้นที! พวกเขาขูดรีดพวกเราจนแห้งแล้ว!"

"ลูกพี่ซู ช่วยทำเชื้อเพลิงเพิ่มหน่อยเถอะ! ฉันมีไม้แค่ไม่กี่ท่อน ซื้อของพวกนั้นไม่ไหวหรอก!"

"พวกข้างบนโง่หรือเปล่า? สูตร 3 นาทีเหมือนกัน รสชาติเหมือนกัน เดาไม่ออกเหรอว่าใครทำของพวกนี้?"

"แล้วไง? ตอนบ่ายพวกแกด่าซูไป่ว่าเป็นพ่อค้าหน้าเลือด แต่พอเจอราคาแพงเข้าจริงๆ ก็มาร้องห่มร้องไห้อีก นี่มันพวกมือถือสากปากถือศีลชัดๆ"

หลี่ต้าหลง: "พวกแกหุบปากให้หมด! ทนเห็นคนอื่นได้ดีไม่ได้หรือไง? พี่ชายซูไป่ดีแค่ไหน พวกแกว่าอะไรเขาไว้บ้าง? ถ้าไม่มีเขา ฉันคงเลือดหมดตัวตายไปนานแล้ว!"

จ้าวเหิง: "สินค้าของฉันซื้อมาจากลูกพี่ซูเมื่อตอนบ่าย ลูกพี่ซู คุณยังมีของเหลือไหม? ฉันรู้สึกว่าราคายังขึ้นได้อีก เรามาร่วมมือกันไหม?"

อวี้เจี้ยน: "ขอชี้แจงหน่อย สินค้าของฉันมาจากช่องทางอื่น... จริงๆ แล้วฉันอยากร่วมมือกับลูกพี่ซูมาก แต่เขาไม่ยอม!"

"..."

ซูไป่มองดูบันทึกการสนทนาด้วยสีหน้าแปลกๆ หรือว่าจะมีปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่มาโต้เถียงแทนเขาจริงๆ?

อวี้เจี้ยนไม่นับ แต่หลี่ต้าหลงและจ้าวเหิง...

เอาเถอะ!

พี่ต้าหลงยังจำขวานเกรด D ของเขาได้!

ส่วนจ้าวเหิง ก็เข้าใจได้ไม่ยาก อีกฝ่ายน่าจะมองออกถึงเจตนาของซูไป่ และเพียงแค่ไหลตามน้ำเพื่อสร้างบุญคุณให้เขา!

เขายิ้ม

ซูไป่ส่งข้อความ

"ขอบคุณทุกคนที่ไว้ใจและเป็นห่วง! แต่ว่ามือของฉันได้รับบาดเจ็บเมื่อบ่ายนี้ และยังทำงานไม่สะดวกนัก ดังนั้น... ไว้มีโอกาสหน้าค่อยร่วมมือกันนะ!"

ด้วยประโยคสั้นๆ ซูไป่พาตัวเองออกจากข้อครหาเรื่องการขึ้นราคา

ส่วนคนอื่นจะเชื่อเขาไหม...

ช่างหัวมัน!

คุณไม่มีทางทำให้ทุกคนพอใจได้ แต่อย่างน้อยคุณก็สามารถสร้างความประทับใจที่ดีให้กับบางคนได้

อย่าดูถูกความประทับใจเล็กๆ น้อยๆ นี้! หลายครั้ง การที่คุณจะได้ของดีราคาถูกและรวยขึ้นหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับความคิดเพียงชั่ววูบของอีกฝ่าย

เหมือนตอนนี้...

เมื่อซูไป่โพสต์ข้อความครั้งที่สองว่าต้องการรับซื้อสิ่งของต่างๆ ก็มีคนส่งข้อความมาอย่างรวดเร็ว

"ลูกพี่ซู ฉันอยากแลกอาหารหน่อย! 【เสื้อนวมลายดอกไม้สีแดงตัวใหญ่】"

"ลูกพี่ซู ฉันมีของดี! 【รองเท้ากีฬาแบรนด์ A】!"

"พี่ชายซูไป่ ต้องการอันนี้ไหม?"

"【กางเกงบ็อกเซอร์ผ้าฝ้ายแท้】!"