ตอนที่ 1324 ร้อยเปลี่ยนแปลง

ราชันย์ไร้พ่ายโกรธจัด

เขาต้องการทุบเจ้าเด็กที่อยู่ต่อหน้าเขาตัดให้เป็นสิบแปดชิ้น จัดเป็นท่าทางที่แตกต่างสามสิบหกท่าปล่อยให้แห้งตาย

ในขณะนั้นเองมีดวงจันทร์สาดแสงสว่างค่อยๆโผล่ออกมาจากเมฆฉายรัศมีไม่สิ้นสุดบนร่างเย่ว์หยาง ราชันย์ไร้ใจมองดู  เกิดภาพลวงตาที่อธิบายไม่ถูกเด็กหนุ่มที่อยู่ข้างหน้ากลายเป็นคนแปลกประหลาดไปในทันที ราวกับว่าเขาไม่ใช่คุณชายสามตระกูลเย่ว์แห่งทวีปมังกรทะยาน หอทงเทียนอีกต่อไป แต่กลายไปเป็นอีกคนหนึ่ง

เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจึงเป็นแบบนี้?

นี่คือพลังเทพที่ซ่อนอยู่ในตัวเย่ว์ไตตันหรือ?

มีพลังเทพคอยช่วยเหลือหรือ?

ราชันย์ไร้พ่ายไม่มีเวลาตรวจสอบก็พบว่าเย่ว์ไตตันพุ่งเข้าหาเขาด้วยความเร็วเหลือเชื่อราวกับดาวตก

“กระแสน้ำขึ้น”  ราชันย์ไร้พ่ายเหยียดมืออย่างสง่างามเป็นเวลาหลายพันปีแล้วที่เขาเก็บกักพลังเทพที่ยึดครองมาจากเทพอื่นและการฝึกฝนอิสระของเขาซึ่งมีมากมายราวกับมหาสมุทรเมื่อพลังเหล่านั้นถูกกระตุ้นก็จะกลายเป็นคลื่นพลังเทพปริมาณมหาศาลและมันกวาดไปทางเย่ว์หยางราวกับคลื่นสึนามิที่มีพลังเกรี้ยวกราดยากจะต้านทานได้

แม้แต่อุกกาบาตก็ไม่มีผลเมื่อต้องเผชิญกับทะเล อย่างมากสุดก็แค่กระตุ้นให้เกิดคลื่นลมพลุกพล่านสูงพันฟุต

คลื่นพลังเทพเปลี่ยนเป็นวังวนที่น่ากลัว

ดูดกลืนพลังโจมตีจากเย่ว์หยางได้อย่างสิ้นเชิง

รอบๆพื้นที่ประลองเกิดระลอกคลื่นแผ่กระจายออกไปยิ่งขยายออกไปก็ยิ่งลดทอนกำลังลงกลายเป็นระลอกคลื่นเล็กๆ

“กระแสน้ำลง”  ราชันย์ไร้พ่ายค่อยๆ รั้งมือเขากลับเย่ว์หยางกำลังหงุดหงิดจากการโจมตีรีบหลบหนีอย่างรวดเร็ว  ไม่มีใครอยากถูกพลังเทพมหาศาลที่เหลือเชื่อดูดเข้าไปเขาดึงตัวกลับไปอยู่ข้างหน้าราชันย์ไร้พ่าย ไม่รอให้เย่ว์หยางปล่อยหมัดราชันย์ไร้พ่ายควงมือซ้ายหมุนพลังวังวนที่น่ากลัวที่เย่ว์หยางเร่งหนีออกมา

ในขณะที่ยังรู้สึกเวียนหัว เย่ว์หยางหนีออกมาจากเงามืด

รูปร่างเขายังคงเดิม

แต่ความเร็วราวกับประกายไฟฟ้า

หมัดพิโรธพุ่งใส่ใบหน้าของราชันย์ไร้พ่ายเป็นชุด

น่าเสียดายที่ราชันย์ไร้พ่ายหายตัวไปอย่างสมบูรณ์เขาหายตัวไปในทะเลพลังเทพอันกว้างใหญ่ การตามหาเขาไม่ต่างอะไรกับงมเข็มในมหาสมุทรการโจมตีของเย่ว์หยางล้มเหลวอีกครั้ง

พื้นผิวน้ำที่เงียบสงบแตกสลายก่อเกิดคลื่นนับพันและเกลียวคลื่นม้วนตัวสลายไปออกไปราชันย์ไร้พ่ายเหยียดมืออย่างสง่างาม พลังเขาเหวี่ยงเย่ว์หยางขึ้นไปบนท้องฟ้ารอให้เขาร่วงลงมาจากนั้นค่อยขยายพลังกดดันของพลังเทพพันเมตร...   ไม่มีอุบัติเหตุใด การต่อสู้ครั้งนี้ชนะแน่!  ทักษะแฝงเร้นไร้พ่ายไม่มีข้อผิดพลาดชัยชนะที่ได้ตั้งค่าไว้ก่อนตอนแรกจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนสิ่งเดียวที่ไม่แน่นอนคือเวลาจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนในการเอาชนะและสังหารเย่ว์ไตตันผู้นี้ได้?  นี่คือตัวแปรเดียว!

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ปัญหา

อย่างไรก็ตามผลของการต่อสู้ถูกตัดสินชัยชนะ ถ้าศัตรูถูกลอบโจมตีเป็นเวลาก็ย่อมดีกว่าไม่ใช่หรือ?

ตอนนี้เขาหวังว่าคุณชายสามตระกูลเย่ว์หรืออัจฉริยะอันดับหนึ่งของหอทงเทียนคงจะไม่ร้องไห้เสียใจมากเกินไปเพื่อที่เขาจะเล่นได้นานขึ้นบ้าง

“เย่ว์ไตตัน!  เจ้าอาจจะเป็นอัจฉริยะ  เจ้าสามารถเอาชนะผู้คนมาได้มากมาย แต่เจ้าไม่มีทางเอาชนะผู้ไร้พ่ายอย่างข้าได้แน่นอนเพราะพลังเทพที่ข้ามีก็เหมือนกับทะเล ไม่มีคนที่เอาชนะทะเลได้!”

“กำลังมนุษย์หรือต่อต้านพลังของทะเลนั่นช่างน่าขัน!”

“ทะเลสามารถฝังทุกอย่างได้”

“รวมถึงชีวิต อาณาจักรอารยธรรมประวัติศาสตร์ แม้กระทั่งโลก... เจ้าไม่สามารถมองเห็นความลึกของทะเลได้ไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งและพลังที่แท้จริงของมันแม้ว่าจะเป็นหนึ่งในพันล้านก็พอเพียงจะกลืนกินเจ้าได้อย่างสิ้นเชิง  พ่อหนุ่ม ไม่ว่าเจ้าจะใช้วิธีอะไรไม่ว่าเจ้าจะทำอะไรก็ไม่สามารถหลีกหนีพ้นไปจากขอบเขตของมันเพราะมันคือทะเลไร้ที่สิ้นสุด! มาเถอะ, อย่าดิ้นรนต่อสู้เหมือนคนที่พ่ายแพ้และถูกข้ากินก่อนหน้านี้เลยทั้งหมดถูกฝังไว้ภายใต้พลังกฎสวรรค์ของข้าและกลายเป็นส่วนหนึ่งของข้า! รู้ไหมทำไมข้าถึงกลายเป็นทะเลที่รองรับแม่น้ำได้หลายร้อยสายและทุกสรรพสิ่งได้ เป็นเพราะมีพวกพ่ายแพ้อย่างพวกเจ้านับไม่ถ้วนที่ทุ่มเทกำลังอย่างไม่เห็นแก่ตัว...”

เมื่อราชันย์ไร้พ่ายจับไหล่เย่ว์หยางที่มึนงงเพื่อจะดึงพลังเทพจากหัวใจของเขา

เย่ว์หยางลืมตาทันที

หมัดของเขา

ต่อยถูกหน้าราชันย์ไร้พ่าย

หน้าของราชันย์ไร้พ่ายบิดเบี้ยวเปลี่ยนรูปทันที

เย่ว์หยางจับไหล่ของราชันย์ไร้พ่ายยกขึ้นและทุบลงกับพื้นหินเวทีประลองจนราชันย์ไร้พ่ายเหมือนกับหัวหอมที่หัวปักอยู่กับพื้นดินและกล่าวด้วยความจริงใจ “ขอบคุณมากที่ทำให้ข้าได้เรียนรู้เคล็ดลับในร่างของเจ้า  ขอบคุณที่บอกข้าว่าทะเลคืออะไรแต่ข้าก็อยากจะเตือนเจ้าว่า ถ้าเจ้าเป็นทะเล ข้าก็คือดวงจันทร์!”

เขาคว้าเท้าของราชันย์ไร้พ่ายกระชากขึ้นอย่างแรงจากเวทีประลองราวกับถอนหัวไชเท้า

ในขณะนั้นราชันย์ไร้พ่ายพยายามตอบโต้

เท้าของเย่ว์หยาง

เหยียบใส่ใบหน้าที่งดงามราวกับสตรีแต่เขาเกลียด

จากนั้นเขายิ้มให้กับนักสู้ระดับเทพผู้นี้อย่างอารมณ์ดี “เจ้าไปได้ยินมาจากไหนว่าทะเลสามารถเอาชนะดวงจันทร์?  สิ่งที่เจ้าเอาชนะได้มีแต่ดวงจันทร์ที่สะท้อนอยู่ในผิวน้ำเจ้านึกว่าทะเลสามารถกลืนจันทราได้หรือ?  ไร้สาระสิ้นดี! ในทางตรงกันข้ามดวงจันทร์สามารถทำให้เจ้าหมุนไปรอบๆ ได้หากเจ้าต้องการให้น้ำขึ้นน้ำจะขึ้นสูง หากเจ้าต้องการให้น้ำลง น้ำจะต่ำลง!”

ราชันย์ไร้พ่ายต้องการทักท้วงว่าเขาไม่มีพรสวรรค์เรื่องดวงจันทร์เลยและไม่มีทางที่จะมีความสัมพันธ์กับดวงจันทร์ได้แม้แต่น้อย และจะเอาเขาไปเปรียบเป็นเทพจันทราได้อย่างไร?

แต่เย่ว์หยางไม่ให้โอกาสเขาพูด

เมื่อเท้าที่ร้อยแปดย่ำไปที่กลางจุดยุทธศาสตร์ชายของราชันย์ไร้พ่ายดูเหมือนว่ามีเสียงเหมือนไข่ในรังนกแตก

เย่ว์หยางที่ได้ยินไม่ชัดเจนเขาขยี้เท้าอีกครั้ง ในที่สุดเขารู้สึกยากจะแน่ใจ “ถ้าเจ้าเป็นทะเลตอนนี้เจ้าควรจะขึ้นไปถึงจุดสุดยอดของคลื่น!”

“อูววว!”ทันใดนั้นราชันย์ไร้พ่ายยกมือปิดหน้าหลั่งน้ำตาร้องไห้เหมือนสตรี

“.....”เย่ว์หยางไม่เคยคิดว่าเขาจะใช้วิธีนี้

“เจ้าทุบตีผู้คนอย่างหนักหน่วงมันเจ็บนะ เจ้าไม่เพียงแต่เหยียบหน้าข้าเท่านั้นแต่ยังเหยียบจุดยุทธศาสตร์สำคัญอีกด้วย เจ้ามันผิดมนุษย์!” ราชันย์ไร้พ่ายร้องไห้ฟูมฟายน้ำตาไหลพราก เย่ว์หยางตกตะลึง  โอวแม่เจ้าเจ้าคงไม่ร้องไห้ระบายความในใจแล้วแขวนคอตายหรอกนะ?  นี่เป็นความจริงหรือที่คนผู้นี้ชนะมาแล้ว99,999 ศึก?

ทันใดนั้นน้ำตาของราชันย์ไร้พ่ายเหือดหาย

อาการบาดเจ็บในร่างกายฟื้นฟูดีขึ้น

แสงสลัวกลับคืนกลายเป็นแสงรัศมีเจิดจ้ามากขึ้น

เย่ว์หยางพบว่านี่ไม่ใช่การแทนที่พลังเทพของตงฟาง  แต่เป็นลักษณะเฉพาะของพลังเทพของราชันย์ไร้พ่าย

ราชันย์ไร้พ่ายใช้มือยันร่างลุกขึ้นจากพื้นค่อยๆยืดตัวตรงอยู่ต่อหน้าเย่ว์หยางไม่มีอาการเจ็บปวดหรือสีหน้าบิดเบี้ยวบนใบหน้าหล่อเหลาอีกต่อไปเขายิ้มเป็นกันเองเหมือนกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิทำให้ผู้คนมีความสุข  “หลังจากร้องไห้แล้ว ข้าจะรู้สึกดีขึ้นมากและความกดดันก็หมดลง! เป็นไปตามที่คาด เย่ว์ไตตันข้าผู้เป็นเทพมีความสุขมากที่มีศัตรูที่แข็งแกร่งเช่นเจ้าและจะกลายเป็นเหยื่อแห่งเกียรติยศของข้าฉลองชัยชนะที่หนึ่งแสน  ก็ได้ขอให้ข้าผู้เป็นเทพนี้ได้แนะนำตัวเองอีกครั้งอย่างจริงจัง  ข้าถูกเรียกว่าราชันย์ไร้พ่ายในฐานะหนึ่งในสามผู้อาวุโสใหญ่ของตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์ข้าเคยมีชื่อเสียงในแดนสวรรค์บนมาก่อน นั่นคือนามว่า ไป่เปี้ยน (ร้อยเปลี่ยนแปลง)”

“ไป่เปี้ยน?” เย่ว์หยางขมวดคิ้ว

“ข้าพลาดท่าในทะเลพลังเทพข้าผู้นี้ยอมรับว่าเย่ว์ไตตันซึ่งมีพลังจันทราเป็นดาวข่มพลังทะเลเทพแน่นอน  อย่างไรก็ตามเจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมเราผู้เป็นเทพถึงได้เรียกว่าผู้ไร้พ่าย  ไม่เพียงแต่มีทักษะแฝงเร้นไร้พ่ายเท่านั้น  แต่ยังมีพลังเหนือธรรมชาติอื่นๆ อีกมากมาย! เมื่อพลังคลื่นถูกยับยั้งไว้ได้ก็ไม่เป็นไร ตอนนี้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเจ้าข้าไม่ได้อยู่ในทะเลอีกต่อไป แต่เป็นเมฆ!” ราชันย์ไร้พ่ายเหยียดมือในท้องฟ้า

เขาเงยหน้าขึ้น

เขาพบว่าดวงจันทร์ที่สว่างไสวบนท้องฟ้าค่อยถูกเมฆบดหมอกที่ไม่รู้ว่าถูกสร้างขึ้นเมื่อไหร่บดบังไว้

ราชันย์ไร้พ่ายเชิดหน้ามองดูเย่ว์หยางและยิ้มอย่างอารมณ์ดี  “มาเลย, เจ้าอยากตบหน้าข้ามากไม่ใช่หรือ?ข้าจะให้เจ้าตบอีกครั้ง!”

หาเรื่องถูกตบหรือ?

นี่ไม่ใช่ง่ายๆ เลย!

เย่ว์หยางเหวี่ยงมือโดยไม่ต้องคิดและตบไปที่หน้าของราชันย์ไร้พ่าย

แต่ฝ่ามือของเย่ว์หยางไถลเลื่อนผ่านหน้าหล่อเหลาของราชันย์ไร้พ่ายไปโดยไม่กระทบอะไรเหมือนอยู่ในมิติเวลาที่แตกต่างกัน

“ตอนนั้นองค์หญิงประกายดาวก็เหมือนกับเจ้าด้วยความสามารถและคุณลักษณะที่ยับยั้งทะเลของข้าได้อย่างเต็มที่นางเอาชนะข้าได้ไม่ดีเหมือนที่เจ้าทำ แต่ตอนนี้นางก็เหมือนกับเจ้า ในทางกลับกันนางกลับถูกเมฆและหมอกของข้ายับยั้งได้  ภายใต้เมฆและหมอกของข้ารัศมีดวงดาวของนางถูกบดบังและนางไม่สามารถใช้พลังของนางได้อีกต่อไปแม้แต่นิดเดียวฮ่าฮ่าฮ่า... เดาว่าตอนจบของเจ้าจะทรมานเหมือนกับนางหรือไม่?”  ราชันย์ไร้พ่ายยิ้มขณะมองดูเย่ว์หยาง

“ปรากฏว่าความจริงเป็นเช่นนี้เอง”ในที่สุดเย่ว์หยางก็เข้าใจ

“เย่ว์ไตตัน! เจ้าคิดว่าข้าราชันย์ไร้พ่ายผู้นี้เป็นคนงี่เง่านักหรือ?  เจ้าเป็นคนไร้ความสามารถหรือเปล่า?  เจ้าเป็นนักตกปลาที่มีชื่อเสียงอาศัยการใช้ประโยชน์จากช่องโหว่เพื่อรับชื่อเสียงที่ไร้เทียมทาน จริงหรือไม่? ถ้าเป็นเช่นนั้นทำไมข้าถึงยังนั่งอยู่บนบัลลังก์ตำแหน่งที่สองของสามผู้อาวุโสในตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์ได้เล่า?  ในตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์ นอกจากเจ้าตำหนักสูงสุดเทียนอี้ที่บ้ารบนอกจากราชันย์ไร้ใจผู้ชราแล้ว ไปถามดูได้ใครเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้?จางเว่ยหรือ?  ตงฟาง?  ข้าจะบอกความจริงให้ ถ้าการคำนวณไม่ใช่เป็นเรื่องพลังเหนือธรรมชาติ  พลังนั่นยังด้อยกว่าข้าครึ่งหนึ่งมิฉะนั้นทักษะไร้พ่ายของข้าจะทำงานได้อย่างไร? ราชันย์ไร้พ่ายมองดูหน้าเย่ว์หยาง

น่าเสียดายเย่ว์หยางไม่แสดงสีหน้าความรู้สึก

ไม่เลยแม้แต่น้อย

ราชันย์ไร้พ่ายเพื่อจะทำลายความเชื่อมั่นของคุณชายสามตระกูลเย่ว์ในที่สุดเขาก็หัวเราะเยาะอีกครั้งแล้วกล่าว “ให้ข้าเดา เจ้าคงกำลังคิดหาวิธีแทนที่จะใช้พลังจันทรา แต่เปลี่ยนเป็นธาตุคุณสมบัติอื่นเช่นการใช้ไฟที่เจ้าถนัดที่สุด  ในข้อมูลที่ตงฟางให้ข้าสิ่งที่จ้าทำได้ดีที่สุดก็คือใช้ไฟและมีความเข้าใจพลังไฟขั้นสูงสุดก็น่าจะเป็นพลังแห่งเปลวไฟ!  อย่างไรก็ตามไม่ว่าเจ้าจะเปลี่ยนแปลงอะไรก็ตาม ทุกอย่างไม่สามารถย้อนกลับได้”

“เพราะเจ้าเป็นไฟ  ข้าเป็นทะเล!  เจ้าเป็นไฟ ข้าเป็นพายุ เจ้าเป็นลม ข้าเป็นภูเขา เจ้าเป็นฝุ่นทราย เป็นดาวตกทำลายโลก... ไม่ว่าเจ้าจะใช้พลังเทพอะไรเจ้าจะเป็นอะไร ข้าสามารถใช้ธาตุคุณสมบัติเพื่อยับยั้งเจ้าได้!”

“เย่ว์ไตตัน เจ้ายังคิดว่าการรับรู้ทักษะแฝงเร้นไร้พ่ายของข้าเป็นเรื่องผิดหรือ?”  ราชันย์ไร้พ่ายยิ้ม ยิ้มอย่างสบายใจและภูมิใจ

เขาชอบที่จะเห็นท่าทางสงบของศัตรูในสถานการณ์ที่สิ้นหวังนี้ไม่ใช่แค่เย่ว์ไตตันผู้ที่อยู่ตรงหน้าเขา ผู้แพ้เกือบทั้งหมด แม้ว่าจะมีไม่ถึงเก้าหมื่นคนแต่ก็มีเจ็ดหมื่นถึงแปดหมื่น พวกเขาจะแสร้งทำเป็นสงบ  แต่ในที่สุดทุกคนก็เป็นตัวตลก  ภายใต้พลังเทพของตัวเองที่ล้มเหลว!

การต่อสู้ดิ้นรนที่ไม่มีประโยชน์การใช้แรงพยายามมีแต่จะเปลืองแรงเปล่า!

“มาเลย เย่ว์ไตตันพูดอะไรหน่อยบ้างเถอะ ถือเสียว่าเป็นคำสั่งเสีย!”  ราชันย์ไร้พ่ายตัดสินใจให้โอกาสเย่ว์หยาง

“ขอบคุณมาก  ข้าแค่อยากจะถาม ถ้าพลังเทพของข้าคือชะตาเจ้าสามารถใช้พลังเทพคุณสมบัติใดจัดการมัน?” เย่ว์หยางถามคำถามนี้เหมือนกับนักเรียนที่ดี