ตอนที่ 1211 เจ้าทุกคนคือข้ารับใช้ใต้ดาบของข้า!

ป้อมพายุ

ทหารค่ายตะวันออกและค่ายตะวันตกต่อสู้กันจนไม่เหลือเรี่ยวแรง

ซากศพแขนขากระจัดกระจายและกองสุมเป็นภูเขาเลือดนองพื้นเป็นท้องธารไหลลงสู่แอ่งน้ำ และพื้นดิน ไม่ว่าจะเป็นคนที่ภักดีหรือทหารที่รายล้อมต่างส่งเสียงคำรามวิ่งเข้าหาเพื่อห้ำหั่นเข่นฆ่ากัน  นี่คือการต่อสู้ที่ไม่มีที่สิ้นสุดในท้ายที่สุดจะไม่มีผู้แพ้ มีผู้ชนะเหลือไม่กี่คน!

มีแต่ผู้ชนะที่มีชีวิตจนจบ

คนที่ต้องการมีชีวิต

ต้องเดินหน้าต่อและเข่นฆ่าศัตรูที่ปรากฏอยู่ข้างหน้าให้หมด!

สนามรบใต้ฐานป้อมพายุเหมือนโรงบดเนื้อหรือโรงฆ่าสัตว์ขนาดใหญ่สามารถกลืนกินชีวิตนักรบได้ทุกนาทีและทุกวินาที

เมื่อเย่ว์หยางนำกลุ่มโจรดวงดาวและผู้ก่อกบฏเพราะพลังต้องห้ามไปที่ป้อมพายุและไม่สามารถช่วยอะไรได้นอกจากทอดถอนหายใจเพราะการต่อสู้ที่น่าเศร้าที่นี่  การต่อสู้ของทหารทั้งสองฝ่ายมีจำนวนเป็นล้านล้วนถูกความสิ้นคิดครอบงำในสถานการณ์ที่มีคนปะทะกันเหมือนสายน้ำมีอยู่ทั่วภาคพื้นดินตลอดเวลาพวกเขาต่อสู้อย่างบ้าคลั่งและตายไปอย่างเจ็บปวด นอกจากนี้ยังมีแม่ทัพนายกองผู้กล้าหาญแม้ว่าท้องจะถูกแทงไส้จะทะลักออกมาพวกเขาก็ยังวิ่งเข้าหาเข่นฆ่ากันเหมือนพยัคฆ์คลั่งดวงตาพวกเขาแดงก่ำราวกับเลือดเหมือนกับสัตว์ประหลาดที่ถูกอำนาจมืดครอบงำและต้องเลือกจับคนกินจนกว่าจะล้มลงอย่างอ่อนล้าและถูกศัตรูรุมสับสังขารจนเหลือแต่เลือดเนื้อเลอะเลือน

การต่อสู้หมดทั้งโลกล้วนถูกบดบังรัศมีในสนามรบที่น่าเศร้านี้

ทุกวินาทีจะมีคนล้มลงกับพื้นเป็นพัน

ในทันทีที่ชีวิตนับไม่ถ้วนทับถมลงกับพื้นเสียงดังจะมีเลือดฉีดพุ่งออกมาจากบาดแผลและวิญญาณหลุดลอยอย่างไม่เต็มใจ  “เจ้าไม่พักผ่อนให้ดีเสียก่อน  นี่เจ้ามาได้อย่างไร?” เสียงขององค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนดังมาจากด้านหลังเย่ว์หยาง

“นี่.. ผู้นี้คือ...”  เมื่อโจรดวงดาวเห็นองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนพวกเขาตกใจ จากนั้นพวกเขาตระหนักว่านางผู้นี้คือภรรยาของเย่ว์หยางถึงแม้องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนจะได้รับเกราะหนัก แต่พลังจิตวิญญาณของนางไร้เทียมทาน มาดมั่นและกล้าหาญสามารถฆ่าพวกนัยน์ตาสุนัขอย่างกัวกัวและฮัวยาได้ พวกเขารีบคำนับคารวะนางทันที

“โอว ท่านไตตันมีวาสนามากนัก มาดูสิ!” ปากใหญ่ของฮัวยาอ้าค้างพอจะยัดกบลงไปได้ทั้งตัว

“อิจฉาแทบตายจริงๆ!”  กัวกัวทรุดตัวกับพื้น

องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนสงบจิตใจลงได้

ในท้องฟ้าสาวงามโล่วฮัวลอยตัวลงมาสมทบกับนาง

ต่างจากองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนโล่วฮัวสวมชุดไหมสวยงาม นางไม่ชอบให้ชุดเกราะรบมาบดบังชุดที่สวยงามของนางนางบินลงมาเหมือนกับเทพธิดาในสวรรค์ชั้นฟ้าตามตำนาน

เทียบกับเกราะหนักของแม่เสือสาวแล้วสาวโล่วฮัวหลงใหลรักสวยรักงาม พวกโจรดวงดาวไม่เคยเห็นท่านผู้หญิงผู้งดงามอย่างนี้มาก่อน  ทันทีที่พวกเขาเห็นสาวงามลอยตัวลงมาพวกเขาก็เข้าใจได้ทันทีว่าเป็นเจ้านายของตนเองพวกเขาไม่กล้าละเลยรีบคำนับทักทายอย่างรวดเร็ว

ในใจของพวกเขาคิดว่าสตรีผู้งามนี้บางทีอาจเป็นภรรยาอย่างเป็นทางการ

ผู้กล้าหาญหญิงนั้นเย็นชาเหมือนดาบ

เป็นที่คาดกันว่าคงยังไม่สนิทกับท่านเย่ว์ไตตันมากนัก...  “พวกตั่วตั่วเป็นยังไงบ้าง?” เย่ว์หยางพบว่าองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนและสาวโล่วฮัว อาหง อาหมัน อิคคาเว่ยหลาย ตั่วตั่วและเจี้ยงอิงยังไม่มา เขาอดแปลกใจไม่ได้ว่าพวกนางกำลังทำอะไรอยู่

“พวกซื่อเสินยอมสละชีวิตเพื่อผนึกของวิเศษเราแยกย้ายกันเพื่อรวบรวมญาติพี่น้องของพวกเขาเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกทำร้าย ตอนนี้สถานการณ์ในขุนเขาเหนือขุนเขาไม่ชัดเจนและวุ่นวายรอให้สถานการณ์ราบรื่น แล้วค่อยๆ จัดการก็ได้! ช่างเถอะ เจ้าไม่ต้องเป็นกังวล สิ่งที่เจ้าต้องทำตอนนี้ก็คือพักผ่อนให้ดีเข้าใจไหม? ปล่อยเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ให้เราจัดการเอง และกลับไปพักผ่อนเถอะ!”  โล่วฮัวอธิบายเพียงเล็กน้อยและไม่สบายใจ ขอให้เย่ว์หยางกลับไปพักผ่อน ก่อนหน้านี้ต้องรู้ว่าสงครามแห่งทวยเทพที่อันตรายยิ่งกว่านั้นยังคงรอคอยอยู่!

“พวกเจ้าวิ่งพล่านออกมาข้างนอกข้ารู้สึกไม่วางใจ!” เย่ว์หยางไม่สามารถหาร่องรอยจีอู๋ลี่เจอ และเทพปีศาจเว่ยกวงไม่รู้ว่าจะทำลายผนึกเป็นอิสระเมื่อใดเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะพักผ่อนอยู่ในโลกคัมภีร์

“ความจริง เราไม่ใช่เด็กแล้ว”

องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนสนุกกับการแกล้งเย่ว์หยาง  แม้ว่ามองผิวเผินนางจะรู้สึกไม่สบายใจแต่นางกังวลเป็นห่วงเขา

องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนขมวดคิ้วกับการสู้รบภายใต้ป้อมพายุ

แม้ว่าคนเหล่านี้จะไม่ใช่ชาวทวีปมังกรทะยานในหอทงเทียน

บางคนแปลกหน้าไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

แต่การสู้รบเช่นนี้ทำให้นางรู้สึกเกลียดชังไม่ใช่เกลียดใครบางคน แต่เป็นสงครามนี้!

“สงครามเทพไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับทหารปล่อยให้พวกเขาต่อสู้กันที่นี่ เฮยโจวไม่มีอะไรมากไปกว่าต้องการกำจัดผู้ติดตามซื่อเสินของค่ายตะวันออก  ตอนนี้ซื่อเสินตายแล้ว เฮยโจวหายสาบสูญสงครามครั้งนี้ไม่มีความหมาย!” องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนบอกให้เย่ว์หยางไม่ต้องทำอะไรนางตัดสินใจแก้ปัญหาสู้รบติดพันครั้งนี้เอง

“พวกเจ้าถอยกลับมาอีกนิด”  เย่ว์หยางโบกมือบอกโจรดวงดาวและพวกกบฏให้ถอย

เขาอาจใช้สนามพลังสร้างโลกเพื่อช่วยองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนแสดงความสามารถทุกอย่างที่นางต้องการ

อย่างไรก็ตามองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนต้องการแก้ปัญหาด้วยตนเอง แน่นอนว่าเขาเห็นด้วยและตัดสินใจมองดูอยู่เงียบๆ ดูซิว่าแม่เสือสาวจะสร้างผลสะท้อนและแสดงความก้าวหน้าในครั้งนี้ได้อย่างไร

ในโลกคัมภีร์ สาวงามอู๋เหินและเย่ว์หวี่มีความรู้สึกรับรู้ที่ต่างกัน

พวกองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนไม่ใช่เป็นคนไร้เหตุผลและเอาแต่มองดู

นางแตกต่างจากในอดีตมาก

อย่างนั้นความรู้ใหม่ที่องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนได้รับคืออะไร?

เย่ว์หยางตั้งตารอคอยทันที

จากอสูรกลืนสวรรค์ (ฝักดาบเทพพยัคฆราช)ดาบเทพพยัคฆราชถูกชักออกช้าๆ สนามพลังศักดิ์สิทธิ์และบริสุทธิ์กระจายออกทันทีแสงรัศมีมากมายฉายขึ้นท้องฟ้า เกิดประกายสายฟ้านับพัน ในท้องฟ้าสูงมีรูปหัวมังกรประกายแสงคล้ายงูเต้นระบำคงอยู่ชั่วขณะหนึ่งจากนั้นสายฟ้าสีม่วงระเบิดสะท้านขวัญสะเทือนวิญญาณทันทีสร้างความใจให้กับผู้พบเห็นเพลิงในท้องฟ้าตกลงมาเหมือนฝนรดลงบนร่างขององค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนหงส์เพลิงผู้ควบคุมไฟมาถึงอย่างเงียบงันและรวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างของนางโดยสร้างปีกหลังเกราะของนาง

พยัคฆ์กระหึ่มมังกรคำราม

พวกทหารในสนามรบรู้สึกได้ถึงความกลัวตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า

ขณะที่พยัคฆ์ขาวมาถึงรังสีฆ่าฟันที่เหนือกว่าท่วมทับความคิดร้ายๆ ของทหารทั้งหมด

แผ่นดินแยกออกจากกันกลายเป็นหน้าผา  รอยแยกมากมายแผ่ออกไปทั้งภาคพื้น ป้อมพายุที่มั่นคงไม่มีใครทำลายได้สั่นสะเทือนและทรุดตัวพลิกตะแคงลงกับพื้น  คนนับไม่ถ้วนหวาดกลัวกระโดดตัวลอยในอากาศหลบหลีกรอยแยกที่น่ากลัว

แต่พอเริ่มมีความคิดพวกเขาก็ถูกแช่แข็ง

ทุกคนถูกแช่แข็งกันหมด

เอื๊อก...

ดาบเทพพยัคฆราชในมือขององค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนชูขึ้นเหนือศีรษะปลายชี้ขึ้นไปในท้องฟ้า

อาวุธบนพื้นโลกนับไม่ถ้วนจะมีเจ้าของหรือไม่ก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นดาบหรือขวานในมือของขุนศึกล้วนถูกดูดซับพลังโดยเจตจำนงราชันย์ขององค์หญิงเชี่ยนเชี่ยน

อาวุธนับล้านบินลอยอยู่ในอากาศเหมือนฝน

ขณะที่องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนใช้ดาบชี้

มีอาวุธสงครามรูปทรงแปลกประหลาดนับไม่ถ้วนทั้งหมดรวมเป็นหนึ่งเดียวกันในท้องฟ้าเหมือนมีมือเทพที่มองไม่เห็นนำอาวุธเหล่านี้มารวมกันเกิดเสียงกระทบกันของอาวุธนับล้านรวมตัวกันอย่างรวดเร็วสร้างเป็นดาบยักษ์ที่ไม่เคยมีมาก่อน มันมีความกว้างร้อยเมตรมีความยาวหนึ่งกิโลเมตร โดยไม่ต้องคำนึงถึงขอบสันที่ชัดเจนมันสร้างมาจากอาวุธต่างๆ  บนพื้น   ทันทีที่มีการสร้างดาบอันยิ่งใหญ่ของโลกยุคโบราณปราณดาบสามารถกวาดทำลายโลกได้

ทหารค่ายตะวันออกและตะวันตกถูกบังคับให้แยกกันทันที

ใครที่ยอมตายก็ไม่ต้องถอย

ทั้งสองประจันหน้ากัน

ดาบยักษ์ฟันทันที

มีศักยภาพสูงสุดทำให้สะท้านฟ้าสะเทือนดินได้

ดาบยักษ์มหึมาไม่มีใดเทียบแทงเข้าไปในป้อมพายุและลึกเข้าไปในพื้นหลายร้อยเมตรจนแทบไม่เหลือด้ามจับ โผล่ให้เห็นสันของดาบเพียงเล็กน้อย ถึงกระนั้นการแสดงออกเพียงเท่านี้ก็เพียงพอทำให้ทหารในสนามรบขวัญกระเจิงหยุดการสู้รบในทันที

ในขณะที่ดาบแทรกเข้าไปในพื้นพลังหงส์เพลิงศักดิ์สิทธิ์ก็แผดเผาแผ่นดินและปลดปล่อยสิ่งมีชีวิตที่ถูกแช่แข็งโดยไม่ทำอันตราย

พลังศักดิ์สิทธิ์พยัคฆ์ขาวตอนแรกทำให้เกราะของทหารทั้งสองฝ่ายแตกพัง

ทำลายความต้องการต่อสู้ของทุกคน

ไม่รู้ว่าใครคุกเข่าลงก่อน

พอเริ่มต้นเช่นนี้ จากนั้นไปทหารทั้งสองฝ่ายเริ่มทรุดตัวลงทีละคนภาพเหมือนหิมะถล่มไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่ร้องไห้ จากนั้นเสียงร้องไห้และการหลั่งน้ำตาก็ตามมาเสียงร้องครวญครางดังระงมไปทุกที่ใบหน้าของทุกคนมีพลังและมีความภักดีขณะเดียวกันก็ตกใจกลัว ต่อหน้าดาบยักษ์ข้างหน้าไม่มีใครสามารถปลุกปลอบขวัญเข้าต่อสู้เข่นฆ่ากันอีก

“ทุกคน..เงียบ”องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนร่อนลงบนด้ามดาบยักษ์

ดาบเทพพยัคฆราชยังอยู่ในมือของนาง

สวรรค์และโลกที่อยู่ใต้ดาบสั่นสะเทือนแม้แต่ยอดนักสู้ระดับขุนพลเทพอย่างจอมพลฟงเอ๋อ จอมพลกริฟฟินและแม่ทัพอินทรีทองยังไม่กล้ามองดูองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนผู้ถือดาบเทพในมือ เหมือนกับได้ยินว่าองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนคือคนรักของท่านไตตันที่เป็นเป้าหมายของโจรดวงดาวตอนนี้พวกโจรดวงดาวกลัวจนแทบปัสสาวะราดรดกางเกงต่างหมอบกราบก้นโด่งเกรงว่าจะไม่เป็นการแสดงความเคารพมากพอและถูกหญิงสาวผู้มีดาบเทพทำลายเข่นฆ่า

องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนไม่สนใจว่าใครจะคิดอย่างไรนางวางตัวอยู่เหนือผู้ชมเหนือปัญหา และประกาศในท่ามกลางขุนเขาเหนือขุนเขา  “ซื่อเสินตายแล้ว, เฮยโจวพ่ายแพ้,แปดเทพนอกนั้นตายหมดแล้ว จากนี้ไป พวกเจ้าคือข้ารับใช้ภายใต้ดาบของข้าไม่ว่าจะเป็นค่ายไหน ไม่ว่าจะมีที่มาอย่างไรก็ตาม!”

ข้ารับใช้ดาบ?

ข่าวนี้เกินกว่าจะสรุปได้

คนที่อยู่ในเหตุการณ์เริ่มมีปฏิกิริยา  ซื่อเสินตาย? เฮยโจวพังทลาย?แปดเทพที่เหลือตายหมด?

ข่าวที่น่าตกใจเหลือเชื่อทำให้ทหารในสนามรบตะลึงกลัวจนปัสสาวะราดแม้แต่จอมพลยอดนักสู้ระดับเทวทูตทราบข่าวนี้กระทันหันต่างใจสลายหวาดกลัวทันที

ข่าวนี้จริงหรือเท็จ?

ถ้าเป็นความจริงนั่นเป็นเรื่องน่าสิ้นหวังและบ้าเกินไป!!