ตอนที่ 990 สวยแต่ไม่มีประโยชน์?
ตอนที่ 990 สวยแต่ไม่มีประโยชน์?
ป้อมประตูทิศตะวันตก
อู่หลานแห่งเผ่ากาทองสามขาไม่สามารถรักษาท่าทีสง่างามเหมือนก่อนหน้านี้ได้อีกต่อไป นางเปลี่ยนร่างเป็นเผ่าพันธุ์เดิมกลายเป็นกาทองปีกกว้างถึงสิบเมตรต่อสู้กับองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยน ในการต่อสู้ครั้งนี้ นางประเมินองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนไว้สูงมาก อย่างไรก็ตามนางยังมีฝีมือต่ำกว่า องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนเองคาดไม่ถึงว่าอู่หลานจะสามารถต้านทานดาบเทพได้ อิคคาอยู่ในสภาพคลุ้มคลั่งควบคุมพลังไม่ได้และสาวมังกรไร้เขาเจี้ยงอิงผู้มีพลังเทพมังกรต่างประสานงานได้กลมกลืนเป็นอย่างดี
ถ้าไม่ใช่เพราะมีนางพญาดอกหนามมงกุฏทองตั่วตั่วผู้แข็งแกร่งที่สุดคอยเป็นกำลังสนับสนุนอยู่ด้านข้างพวกนางคงไม่กล้าพูดว่าสามารถเอาชนะได้เลยจริงๆ
ในทางกลับกันอู่หลานแห่งเผ่ากาทองตกอยู่ในสภาพยากลำบาก
นางไม่เคยคาดคิดเลยว่าภรรยาทั้งสองของเย่ว์ไตตันและอสูรพิทักษ์ของเขาจะแข็งแกร่งทรงพลังมากนัก ด้วยพลังของนางยังต้องต้านรับพลังโจมตีของคู่ต่อสู้อย่างลำบากและตกเป็นรอง
ขนทองและกรงเล็บดำของนางได้รับความเสียหาย
อู่หลานยังไม่มีโอกาสฟื้นฟูร่างในสภาพที่พร้อมเต็มที่ก็ถูกศัตรูจู่โจมอย่างหนัก
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือฝ่ายตรงข้ามยังไม่ได้ส่งกองกำลังทั้งหมดเข้าร่วมสู้ ยังมีสตรีอีกคนหนึ่งที่แข็งแกร่งที่สุดและไม่รู้ว่านางมีความสามารถพิเศษขนาดไหน
ถ้านางพญาดอกหนามผู้แข็งแกร่งที่สุดลงมือเกรงว่านางคงไม่สามารถต้านรับได้ถึงสิบกระบวนท่าต่อไป นางคงจะพ่ายแพ้ทันที! นี่ไม่ทราบว่าจะต้องทำอย่างไร อีกด้านหนึ่งราชินีเผ่าคางคกทองก็ยังไม่มาเสริมอีกหรือ? หรือว่านางพบเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านี้ เย่ว์ไตตันมีอสูรพิทักษ์อยู่เท่าใดกันแน่ เฉพาะที่นี่ก็มีถึงสามตน เขาเป็นมนุษย์จากหอทงเทียนอย่างเห็นได้ชัด เป็นไปได้อย่างไรที่เขาโดดเด่นยิ่งกว่าอัจฉริยะชั้นสูงจากแดนสวรรค์บน?
ยิ่งสู้มากเท่าใด อู่หลานก็ยิ่งกังวลมากเท่านั้น
นางเริ่มถูกสตรีทั้งสามต้อน
นางถอยร่น
เสียงระเบิดสั่นสะเทือนจากการต่อสู้ทางด้านตำหนักม่วงทองดังสะท้านฟ้าสะเทือนดิน และอู่หลานได้ยินเสียงร้องโหยหวนเลือนลางของจ้าวสุริยามากกว่าครั้งหนึ่ง
จ้าวสุริยาตกอยู่ในสภาพต่อสู้อย่างยากลำบากไม่อย่างนั้นนางคงไม่อยู่ตลอดเป็นแน่ เดิมทีอู่หลานต้องการถอนตัวไปจากตำหนักม่วงทอง แต่ตอนนี้นางขจัดความคิดกังวลในใจออกไปแล้ว
“อู่หลาน! นี่เจ้าใช้ไม่ได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ? แค่นังผู้หญิงไม่กี่คน เจ้าก็รับมือไม่ได้!” ขณะที่อู่หลานกำลังถูกไล่ต้อน ทันใดนั้นมีลำแสงพุ่งออกมาจากภายในส่วนลึกของตำหนัก กลายเป็นสตรีสูงศักดิ์หน้าตางดงามและมีเขางอกจากหน้าผากปรากฏที่ด้านหลังของอู่หลาน ด้านหลังสตรีผู้นี้เป็นวานรทองแขนเหล็กหน้าตาน่าเกลียดสี่ตัวพวกมันหามโลงทองคำขนาดใหญ่ไว้บนบ่า
“เร็ว, รีบมาช่วยข้าด้วย!” อู่หลานปกติจะอยู่ฝ่ายตรงกันข้ามกับสตรีผู้นี้ แต่ตอนนี้นางไม่มีทางเลือกได้แต่ขอความช่วยเหลือ
“โอ๋ว... ปกติแล้วเจ้ามักอดทนไม่ใช่หรือ?” สตรีสูงศักดิ์พูดเย้ยหยัน ยืนดูอยู่เฉยๆปฏิเสธที่จะช่วยในทันที
“น้องชี่เยี่ยน โอ๊ะไม่ พี่ชี่เยี่ยนรีบมาช่วยผู้น้องด้วยกำลังของข้าจะหมดอยู่แล้ว ตอนนี้ทรงตัวอย่างยากลำบาก คราวนี้ผู้น้องขอหลีกทางให้กับท่านพี่ยินดีนั่งอยู่ในลำดับที่สาม” อู่หลานพยายามกระพือปีกใช้พลังลมขับไล่อิคคาและเจี้ยงอิงให้กระเด็นออกไป สำหรับองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนทันทีที่ศัตรูใหม่ปรากฏตัวนางกลับไปหาจุ้ยมาวอี้และตั่วตั่วทันที
จุ้ยมาวอี้เห็นองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนยังมีสติ ไม่ปล่อยให้ความโกรธครอบงำ นึกชื่นชมนางในใจ
มีการแข่งขันและแสวงหาความสำเร็จอย่างดุเดือดต้องยอมรับว่าแม่เสือสาวฉลาดยอดเยี่ยม
ยกเว้นสาวหิมะ ใครจะเอาชนะนางได้?
อิคคาต้องการโจมตีต่อเนื่องแต่องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนขวางดาบห้ามนางไว้ สาวมังกรไร้เขารีบกลับมาสมทบหลังจากองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนทำท่าตั้งรับ เมื่อเห็นศัตรูตั้งท่าเตรียมพร้อมสตรีงามสูงศักดิ์แค่นเสียงหยิ่งยโส “แต่เดิมเจ้าก็เป็นลำดับที่สาม ถ้าไม่ใช่เพราะความเจ้าเล่ห์เย้ายวนใจเจ้าจะกลายเป็นสนมรองได้อย่างไร ความจริงถ้าไม่ใช่เพราะนังแม่มดทองนั่นครอบงำฝ่าบาทข้าชี่เยี่ยนคงเป็นราชินีไปแล้ว! อู่หลาน จำเอาไว้นะว่าวันนี้เจ้าพูดอะไรไว้...”
อู่หลานเคารพด้วยท่าทียอมแพ้
องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนใช้ทักษะหกรับรู้เห็นว่าดวงตาของอู่หลานมีประกายสดใสอย่างคาดไม่ถึง
“พี่ชี่เยี่ยน! ผู้น้องเหน็ดเหนื่อยอยู่นานแล้วและในใจมีความวิตกกังวล ข้าอยากขอร้องให้ท่านพี่ไปดูที่ตำหนักม่วงทองด้วย ผู้น้องสัญญาว่าจะไม่ชิงดีชิงเด่นกับท่านพี่อีก!” อู่หลานขอร้องด้วยอาการถ่อมตัว
“ต่อให้สู้แข่งขัน เจ้าก็สู้ข้าไม่ได้ ข้าเอาโลงทองมาเพื่อให้ฝ่าบาทมีทั้งกระดูกเทพและคัมภีร์เทพ เมื่อรวมกับคัมภีร์เทพแล้วฝ่าบาทก็จะพิชิตคัมภีร์เทพได้ แล้วเจ้าจะทำอะไรได้? อย่าวุ่นวายอีกต่อไปเลยกลับไปฟื้นฟูอาการบาดเจ็บเสียเถอะ เกรงว่าเจ้าจะกลายเป็นแมวย้อมสีที่น่าเกลียด สร้างความอับอายให้กับฝ่าบาท!” หญิงสาวสูงศักดิ์เชิดหน้าเหมือนหงส์ด้วยความหยิ่ง
“ก็ได้ อย่างนั้นผู้น้องขอเข้าไปพักในอุทยานสักครู่หนึ่ง รอให้อาการบาดเจ็บหายไปแล้วค่อยกลับมาหาท่านพี่” อู่หลานกระพือปีกบินสูงขึ้นตั้งใจจะหลีกออกไป
อิคคาเล็งปืนใหญ่ใส่นาง
องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนลอบแตะนางบอกให้นางเพ่งความสนใจไปที่ชี่เยี่ยนผู้หยิ่งยโสข้างหน้านี้ ปล่อยอู่หลานที่ต่อสู้มานานไว้ชั่วคราวก่อน
และแทบจะในเวลาเดียวกันเจี้ยงอิงกับตั่วตั่วยกมือห้ามอิคคาและจุ้ยมาวอี้ให้รักษาตำแหน่งศูนย์กลางไว้นางยิ้มและพยักหน้าเล็กน้อย ไม่ต้องพูดอะไรอื่นแค่ลงมือร่วมกันทั่วไป แต่ฝ่ายตรงข้ามอยู่ในที่แจ้งมีแต่ต้องต่อสู้ดิ้นรน ถ้าอู่หลานยังอยู่ร่วมสู้พร้อมกับชี่เยี่ยนผู้หยิ่งยโสบางทีอาจสู้ได้เสมอ
อย่างไรก็ตามศัตรูไม่เพียงแต่ไม่ทำเช่นนั้น แต่ยังเป็นเหมือนน้ำกับไฟที่เข้ากันไม่ได้
จุ้ยมาวอี้ยังคงมีความรู้สึกว่าการแยกตัวไปของอู่หลานเหมือนมีวัตถุประสงค์ซ่อนเร้นต่อฝ่ายตรงข้าม
อู่หลานรู้ความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามแน่นอน แต่นางไม่อาจใช้พลังลับเพื่อเอาชนะได้นางต้องการใช้พลังฟื้นฟูร่างกาย ชี่เยี่ยนจะเป็นอย่างไร? อู่หลานไม่ได้พูดให้ชัดเจนว่าจะต้องโจมตีศัตรูอย่างไร บางครั้งศัตรูความรักก็น่ากลัวกว่าศัตรูนอกเสียอีก!
จุ้ยมาวอี้แทบตะโกน หวาดเสียวนัก โชคดีที่ไม่มีน้องๆของนางคนใดที่ริษยานางอย่างอู่หลานกับชี่เยี่ยน มิฉะนั้นคงจะจบน่าอนาถ! แน่นอนว่าตัวร้ายเย่ว์หยางวางตัวได้ดี ทุกคนสามารถสมานสามัคคีอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขได้ฝึกฝนและก้าวหน้าไปด้วยกัน ความรักและมิตรภาพเกิดจากสิ่งนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเชื่อใจกันทำให้พวกนางยากจะแบ่งแยกกันได้ จุ้ยมาวอี้คาดว่าอู่หลานและชี่เยี่ยนที่อยู่ข้างหน้านางและราชินีที่นางไม่ได้พบเห็นมาก่อนพวกนางคงจะมีความริษยากัน
ควับ...
อู่หลานกระพือปีกสองสามคราก็หายไปไม่เห็นร่องรอย
เหลืออยู่แต่เพียงหญิงสูงศักดิ์นามชี่เยี่ยนยืนนิ่งหยิ่งผยองมองดูองค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนอย่างเย็นชาราวกับมองดูกลุ่มบ่าวไพร่
“......” องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนไม่พูดอะไร นางเหยียดมือออกและแผ่พลังเชื่อมใจกับเจี้ยงอิงอิคคา ตั่วตั่วและจุ้ยมาวอี้ ทันใดนั้นนางแบ่งข้อมูลที่นางได้จากทักษะหกรับรู้ของนางและแผนปฏิบัติการในแง่มุมต่างๆกับทุกคน เจี้ยงอิงพยักหน้าและในเวลาเดียวกันก็เสนอความคิดเห็นกลับไปที่องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยน
ตั้งแต่เมื่ออยู่ในโลกพฤกษาบันไดสวรรค์ ขณะอยู่กับเย่ว์หยางที่บรรลุสำนึกพลังในขอบเขตพลังเทพ พวกนางได้รับสายแพรเชื่อมวิญญาณในลักษณะต่างๆกันซึ่งกลายเป็นปมเชื่อมใจ
ตราบเท่าที่พวกเขาเชื่อมโยงใจถึงกันและกัน ความคิดของพวกเขาจะถ่ายทอดถึงกันโดยไม่ต้องพูดโดยตรง
ในวันนี้เพื่อให้แน่ใจว่าเป็นเรื่องลับและได้ความร่วมมือที่ดี องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนจึงใช้ปมเชื่อมใจนี้
ชี่เยี่ยนผู้หยิ่งยโสไม่สนใจนางได้แต่แค่นเสียงดูถูกเหยียดหยาม ทักษะธรรมดาเหลือเกิน เรื่องแบบนี้สามารถตรวจสอบการส่งข้อความได้ง่ายๆ น่าขันที่พวกเจ้ายังกล้าอวดอ้างความสามารถนี้หรือ? พวกเจ้าสองคนนี่โง่จริงๆ ข้าจะฉีกพวกที่อ่อนแอที่สุดก่อน มีคนโง่อยู่สามโอว..สี่ เจ้าเดินเหยียบย่ำอยู่บนดอกไม้อสูรสายพฤกษา ต่อให้แปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ จะมีพลังต่อสู้แค่ไหนกันเชียว? ความจริงใบหน้าเจ้าก็สวยดี แต่พลังเล่า?”
อิคคาโกรธ
นางพญาดอกหนามมงกุฎทองตั่วตั่วยิ้มและส่ายหน้า “ใบหน้างดงาม นั่นของแน่อยู่แล้ว แต่ไม่มีผลอะไรต่อการต่อสู้ แต่สัตว์ประหลาดอัปลักษณ์อย่างเจ้าเห็นแล้วทำให้คนอื่นอาเจียนได้ง่าย นั่นแหละที่ส่งผลต่อพลังต่อสู้ของคนอื่น!”
“นังแพศยา! ตายเสียเถอะ” ชี่เยี่ยนผู้หยิ่งยโสเมื่อได้ยินเช่นนั้นนางมีสีหน้าบิดเบี้ยวน่าเกลียดทันที
ไม่ต้องรอให้สั่งวานรทองแขนเหล็กก็เหินบินออกมาข้างหน้า
มือทั้งสองของวานรแต่ละตัวถือลูกไฟตั้งใจจะสังหารตั่วตั่วในคราวเดียว
ตั่วตั่วหัวเราะเสียงเหมือนระฆัง
ไม่เพียงแต่ไม่ถอย แต่กลับเดินเข้าหา
นางกระโดดขึ้นไปในอากาศและโบกมือขณะที่ลูกไฟของฝ่ายตรงข้ามระเบิดอยู่ที่ด้านหน้านางวาดมือเหมือนการต่อสู้ของสตรีธรรมดา ชี่เยี่ยนเห็นเช่นนี้นางหัวเราะจนเห็นเขี้ยวนางกระโดดกลับหลังเตะลูกไฟให้พุ่งไปที่หน้าผากของตั่วตั่วอย่างสวยงาม นี่เกรงว่าถ้าเป็นนักสู้ปราณฟ้าระดับราชาถูกลูกไฟนี้เตะใส่ก็คงจะตายในทันที
ตั่วตั่วยิ้มเหมือนกับยินดีจะเผชิญพลังนี้และถ้าลูกไฟระเบิดใส่หน้าของนางจะทำให้นางตาบอด
ชี่เหยียนฝึกซ้อมท่าเตะนี้มาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว
ดูเหมือนว่านังเด็กผู้หญิงงี่เง่านี่จะไม่รู้ว่านี่อันตรายเพียงไหน เห็นได้ชัดว่าพลังเตะของชี่เยี่ยนกำลังจะเข้าปะทะที่ศีรษะของตั่วตั่ว แต่ทันใดนั้นร่างของตั่วตั่วมีดอกไม้บานสะพรั่งนับไม่ถ้วนเป็นท่วงท่างดงามที่สุดในโลก และสร้างพลังยับยั้งขัดขวางพลังรุนแรงนี้เย่ว์หยางสร้างพลังกฎสวรรค์น้อยเพื่อลดพลังงานระเบิดรุนแรงในร่างของนาง ตอนนี้ไม่มีใครสามารถหยุดการเบ่งบานของดอกไม้นี้ได้ไม่มีใครหยุดพลังกฎธรรมชาตินี้ได้
ศีรษะของนางพญาดอกหนามมงกุฎทองย่อลงเล็กน้อยรับแรงเตะของชี่เหยียน
ลูกไฟทั้งสองปะทะกันเองและระเบิดทำให้ตั่วตั่วจมอยู่ในกองดอกไม้สดและพลังระเบิดสลายไปในทะเลดอกไม้
ชี่เยี่ยนมีสีหน้าตกตะลึง
นางไม่เคยคิดว่าจะเป็นเช่นนี้
นางต้องการถอยแต่ก็พบว่าขาของนางถูกศัตรูยึดจับไว้ได้ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด
หลังจากมึนงงอยู่ชั่วขณะชี่เหยียนพบว่าร่างของนางถูกฉุดดึงลงอย่างแรงด้วยพลังมหาศาลแล้วฟาดนางกับพื้น
ปัง!
ชี่เยี่ยนรู้สึกว่ากระดูกทั่วร่างนางเหมือนกับแตกหักก่อนความเจ็บจะแล่นไปทั่วตัว และนางไม่ทันจะได้ร้อง
ขณะที่ร่างร่วงลงพื้นมีเท้าอีกข้างหนึ่งย่ำบนหลังนางทำให้กระดูกสันหลังของนางแตกหัก ชี่เยี่ยนไม่สามารถยืนได้อีกต่อไปนางได้แต่ส่งเสียงกรีดร้อง
นางร้องโหยหวนดังมากขึ้น
ตั่วตั่วชักดาบศึกทงเทียนออกมาฟันใส่ลำคอของชี่เหยียน
บาดแผลที่ลำคอเปิดออกและโลหิตฉีดพุ่งเหมือนน้ำพุ ชี่เยี่ยนเอามือกุมลำคอเจ็บปวดแสนสาหัสและใช้มือข้างหนึ่งกระเสือกกระสนหนีอันตราย ตั่วตั่วตามมาด้านหลังไม่ยอมปล่อยให้นางหนีไปได้ง่ายๆ นางเงื้อดาบทงเทียนขึ้นและแทงจนทะลุอกนาง
ชี่เยี่ยนผู้ถือดีกรีดร้องเพราะถูกเล่นงานจนบาดเจ็บหนักร่างของนางเริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว กลายเป็นมังกรยักษ์สีแดง
ดาบทงเทียนแทงหลังนางไว้ลึก
การเปลี่ยนร่างเป็นมังกรไม่ได้ทำให้อันตรายเบาบางลงเลย มังกรแดงกระพือปีกอย่างบ้าคลั่งนางตั้งใจว่าจะบินหนีไปจากที่นี่เหมือนอย่างที่อู่หลานทำก่อนหน้านี้ แต่คาดไม่ถึงเลยว่าสาวมังกรไร้เขาเจี้ยงอิงรออยู่นานแล้ว ตอนแรกเจี้ยงอิงเหวี่ยงตาข่ายใยแมงมุมเงินจากนั้นกลั่นสร้างมังกรวารีตัวใหญ่และนางตวาดลั่น ดูซิว่ามังกรของเจ้าดุร้ายหรือมังกรของข้าร้ายกาจกว่า!”
มังกรวารีมีพลังกลืนโลกมันฟาดร่างมังกรแดงซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสร่วงลงกับพื้นโดยตรง
ที่บนพื้นอิคคาเงื้อดาบนางฟ้ารออยู่แล้ว
แล้วฟันใส่เต็มกำลัง
ปีกซ้ายของมังกรแดงถูกตัดขาดโดยไม่รู้ตัวมันบินหนีปล่อยให้เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ
มังกรแดงอ้าปากเตรียมพ่นไฟมังกร แต่ก่อนที่นางจะได้พ่นไฟก็พบว่าอิคคายิงปืนใหญ่พลังงานออกมาก่อน และสะท้อนพลังไฟมังกรกลับมาเข้าไปในปากมังกร
ปัง!
แรงระเบิดจนพื้นสั่นสะเทือนกวาดกระจายออกไปด้านข้างพื้นที่ซึ่งวานรทองแขนเหล็กกำลังสู้กับจุ้ยมาวอี้จนกระเด็นออกไปหลายร้อยเมตร
วานรแขนเหล็กกลิ้งไปบนพื้นทีละตน
“กรี๊ดดดดดด” มังกรแดงมีรูขนาดใหญ่ที่หน้าผากชี่เหยียนเพิ่งตระหนักถึงพลังของศัตรูว่ามีพลังยิ่งใหญ่ เพียงแต่ยังไม่มีชื่อเสียงปรากฏว่าศัตรูเหล่านั้นพลังฝีมือร้ายกาจ นางพยายามดิ้นรนบินหนี แต่ก็ทำไม่ได้
“ตอนนี้ใบหน้าของเจ้ายังสวยงดงามอยู่หรือเปล่า?” ตั่วตั่วบินลงมาจากท้องฟ้า นางใช้มือน้อยๆคว้าหางมังกรและดึงร่างขนาดใหญ่ของชี่เหยียนตวัดไปมาก่อนถาม “เจ้าบอกข้าว่าสวยแต่รูป แต่ไม่มีอะไรไม่ใช่หรือ?”
“อภัยให้ข้าเถิด” มังกรแดงกระอักโลหิต คราวนี้นางคิดขอความเมตตา
“มันสายเกินไป” องค์หญิงเชี่ยนเชี่ยนรวบรวมพลังอยู่ครึ่งค่อนวันภายใต้การหนุนเสริมของพลังอสูรศักดิ์สิทธิ์สูงสุดในตำนานคือมังกรฟ้า พยัคฆ์ขาวหงส์เพลิงและพญาเต่าดำ และพลังของดาบเทพจักรพรรดิอวี้
ดาบของนางฟันใส่ศีรษะมังกรแดงชี่เหยียนขาด
ขณะเดียวกัน
ร่างโชกเลือดของบุรุษคนหนึ่งบินออกมาจากตำหนักม่วงทองนั่นคือเย่ว์หยาง
เขาทุ่มร่างจ้าวสุริยากระแทกกับประตูตำหนักและกระแทกพื้นทองจนสั่นสะเทือนอีกครั้ง
แต่จ้าวสุริยาไม่ได้รู้สึกดีแต่อย่างใดตอนแรกเขาปล่อยให้เสี่ยวเหวินหลีใช้ทักษะพันธนาการมัดร่างไว้หนึ่งวินาทีทำให้อาหมันที่ตามมาเป็นกำลังเสริมใช้พลังหมัดเทพห้าธาตุต่อยเขาหนักยิ่งกว่าเย่ว์หยางถึงสิบเท่า... ถ้าไม่ใช่เป็นจ้าวสุริยา
เปลี่ยนเป็นคนอื่นถูกหมัดอาหมันหนักขนาดนี้แล้ว ร่างคงระเบิดตายในทันที
อาหงกัดฟันใช้มือโจมตีร่างกึ่งเทพสีทองของจ้าวสุริยาป้องกันไม่ให้เข้าไปช่วยร่างหลัก
เย่ว์หยางและจ้าวสุริยาร่วงไปที่เชิงบันไดทั้งคู่ บุรุษทั้งสองตาแดงไม่สนใจอาการบาดเจ็บสภาพแวดล้อมและพลังโจมตีของคนอื่น พวกเขาเป็นเหมือนคนบ้าคลั่งต่างระดมหมัดใส่กันโดยไม่มีการป้องกันตัว
ร่างกึ่งเทพของจ้าวสุริยารีบเข้ามาช่วยเหลือร่างหลักทันที
ส่วนเย่ว์หยางมีเสี่ยวเหวินหลีอาหงและอาหมันคอยช่วยเหลือ การต่อสู้ระยะประชิดยังคงดำเนินต่อไปโดยไม่มีการหยุดจนกว่าจะล้มกันไปข้างหนึ่ง