บทที่ 27 - เข้าข้าง

บทที่ 27 - เข้าข้าง

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"พี่สาวครับ ทำไมถึงจับผมย่างสดแบบนี้ล่ะเนี่ย?"

เซี่ยหลิงซินรีบวิ่งตามจินซู่มาจนทัน

จินซู่ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย "ทำไม? ไม่มีมั่นใจเหรอ?"

เซี่ยหลิงซินเกาหัวแกรกๆ "ก็ไม่เชิงหรอกครับ... แต่มันกดดันจัง"

"สถิติการบรรจุงานเร็วที่สุดของสำนักงานสิ่งแวดล้อมเหลยโจวคือสองเดือน"

จินซู่หยุดเดิน จ้องมองเขาอย่างจริงจัง "ในเมื่อนายเรียกฉันว่าพี่สาว นายก็ต้องเป็นที่หนึ่ง ไม่ว่าเรื่องอะไร คนอื่นทำได้ในสองเดือน นายต้องทำให้ได้ในหนึ่งเดือน"

"หา?"

พี่สาวคนนี้ชักจะเผด็จการเกินไปหน่อยแล้วมั้ง

"ทำไม? เสียใจที่เรียกเหรอ? จะเลิกเรียกก็ได้นะ"

เซี่ยหลิงซินรีบตอบ "เรียกครับๆ ยังไงก็เรียก!"

"ไม่ต้องกังวลไป ในเมื่อฉันกล้าพูด ก็แปลว่านายไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสเลย"

จินซู่พูดต่อ "อยู่ที่ว่านายจะยอมทำหรือเปล่า"

"หือ?"

"ไปคุยกันที่ห้องทำงานฉัน"

พูดจบ เธอก็พาเขาเดินกลับไปที่ห้องทำงาน

"นั่งสิ"

เธอชี้ไปที่เก้าอี้ตัวหนึ่งให้เขานั่ง ยังไม่ทันที่จินซู่จะพูดอะไร เซี่ยหลิงซินก็ทนไม่ไหว ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ขอบโต๊ะถามอย่างอดไม่อยู่

"พี่ครับ เมื่อกี้พี่ออกหน้าปกป้องผมต่อหน้าคนตั้งเยอะ ไม่กลัวคนเขาจะนินทาว่าพี่แยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวไม่ออกเหรอ?"

จินซู่ปรายตามองเขา พูดอย่างแปลกใจ "ฉันรับนายเข้ามา นายก็เป็นคนของฉัน ฉันจะเข้าข้างนายแล้วมันทำไม? ทำไมถึงต้องกลัวคนรู้?"

"..."

เซี่ยหลิงซินทำได้แค่ยกนิ้วโป้งให้ "พี่สาวสุดยอด!"

โดยเฉพาะคำว่า "คนของฉัน" นี่โดนใจสุดๆ

"เลิกเล่นลิ้นได้แล้ว"

จินซู่ค้อนขวับ "พูดเรื่องวันนี้มา นายคิดจะจบเรื่องนี้ยังไง?"

"หือ?"

"ทำไม? ตอนด่าเสิ่นเวิ่นไม่ได้คิดถึงผลที่จะตามมาเหรอ?"

เซี่ยหลิงซินทำหน้าเอ๋อ "ผลอะไรครับ? ก็พี่บอกว่ามีวิธีไม่ใช่เหรอ?"

ความจริงเขาคิดไว้แล้ว อย่างแย่ที่สุดก็แค่โดนไล่ออกจากการเป็นพนักงานชั่วคราว

แต่จู่ๆ จินซู่ก็ประกาศกร้าวแทนเขา แสดงว่าเธอต้องมีแผนอะไรบางอย่างแน่

จินซู่ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ แต่เปลี่ยนเรื่องถามดื้อๆ "นายรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าตัวเองทำได้?"

"หือ? อะไรนะครับ?"

จินซู่จ้องหน้าเขาเงียบๆ ไม่พูดอะไร

จ้องจนเซี่ยหลิงซินหนังหัวชา สุดท้ายก็ต้องยอมสารภาพ "พี่สาวครับ ความจริงคือ..."

เขาเล่าเรื่องที่ตัวเองกำลังถอดรหัสเศษคัมภีร์โบราณให้ฟัง และบอกว่าตอนนี้ถอดรหัสไปได้หนึ่งตัวอักษรแล้ว

"สรุปคือนายมั่นใจว่าจะถอดรหัสเศษคัมภีร์หมายเลข 19 ได้?"

จินซู่ฟังจบ แม้จะมีสีหน้าแปลกใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ตกใจอะไรมาก และไม่ได้ถามด้วยว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงมีความสามารถนี้ เธอถามแค่ว่าเขามีความมั่นใจแค่ไหน

หมายเลข 19?

เซี่ยหลิงซินนึกถึงหมายเลขบนกล่องใส่เศษคัมภีร์

เขาประเมินคร่าวๆ "น่าจะสักหกเจ็ดส่วนครับ"

ความจริงเขาให้เก้าส่วนเลยต่างหาก

อีกหนึ่งส่วนเผื่อไว้สำหรับเหตุสุดวิสัยที่อาจเกิดขึ้น

"งั้นก็ดี นายจะได้ไม่ต้องไปเสี่ยงอันตราย"

"หือ?"

เสี่ยงอันตราย?

จินซู่พูดต่อ "ช่วงนี้ผีในอ่าวถงกู่ชุกชุมขึ้นเรื่อยๆ เดิมทีฉันกะจะให้นายไปเป็นเหยื่อล่อ พวกผีมันกลัวคนที่มีจิตใจบริสุทธิ์ แต่ก็ชอบคนที่มีพลังจิตแข็งแกร่งด้วยเหมือนกัน"

"สมัยโบราณ บัณฑิตมักจะบำเพ็ญเพียรจนมีไอธรรมคุ้มกาย ภูตผีปีศาจไม่กล้าเข้าใกล้ แต่ก็ชอบมาป้วนเปี้ยนอยู่รอบตัว ก็เพราะเหตุผลนี้"

"นายสร้างเทพวิญญาณได้แล้ว จิตใจบริสุทธิ์ แต่เพิ่งเริ่มฝึก ยังไม่มีพิษสงอะไร เหมาะจะเป็นเหยื่อล่อที่สุด"

"ผีตัวหนึ่งได้อย่างต่ำ 5 แต้มผลงาน จับสักหกเจ็ดตัว นายก็ได้บรรจุแล้ว"

"ถึงจะเป็นแค่เหยื่อล่อ แต่ก็ต้องเอาชีวิตเข้าแลก คนอื่นจะได้ไม่มีข้อครหา"

เซี่ยหลิงซิน "..."

ขอบคุณนะครับ!

ช่างรอบคอบจริงๆ!

จินซู่กล่าว "ในเมื่อนายมีความสามารถด้านนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องไปเสี่ยงแล้ว"

"ถ้านายมั่นใจว่าจะทำได้จริงๆ ทางสำนักงานก็ต้องเตรียมตัวล่วงหน้า ต้องระดมพลกันแล้ว"

"หือ?"

"พี่ครับ พี่ไม่กลัวผมโม้เหรอ?"

ยิ่งได้คุยกับพี่สาวคนนี้ เซี่ยหลิงซินก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนโง่

ทุกก้าวย่างของเธอ เหยียบย่ำลงบนจุดที่เขาคาดไม่ถึงเสมอ

ไม่กลัวว่าเขาจะโม้จนเสียงานเสียการหรือไง?

จินซู่ไม่ได้ตอบคำถามนี้

เธอแค่ครุ่นคิด เหมือนกำลังวางแผนว่าจะใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ยังไงให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

"เมื่อกี้นายใช้บัญชีของลุงเจียงเข้าโถงภารกิจใช่ไหม?"

เธอเดาได้ไม่ยากว่าเซี่ยหลิงซินต้องเข้าไปดูในโถงภารกิจ ถึงได้จู่ๆ ก็ลุกขึ้นมาถอดรหัสคัมภีร์

เขายังไม่ได้บรรจุ ไม่มีทางมีบัญชีเป็นของตัวเอง ต้องเป็นเจียงต้าฉิวช่วยแน่ๆ

เซี่ยหลิงซินพยักหน้า

จินซู่กล่าว "งั้นก็ดี นายใช้บัญชีของเจียงต้าฉิวรับภารกิจนี้ไปก่อนเลย"

เซี่ยหลิงซินเดาทางออก "พี่สาวไม่อยากให้ผมเปิดเผยตัวตอนนี้เหรอ?"

จินซู่พยักหน้า "ปรมาจารย์คัมภีร์ที่สามารถถอดรหัสเศษคัมภีร์ได้ จะต้องสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมืองเหลยโจวแน่ มันยังเร็วเกินไปสำหรับนาย"

"ถ้านายถอดรหัสเศษคัมภีร์ได้ หาพิกัดแดนตำนานเจอ เบื้องบนต้องยอมอนุมัติให้เป็นกรณีพิเศษเพื่อบรรจุนายแน่นอน"

"เรื่องนั้นง่ายมากครับ ผมยังไม่ได้ล็อกเอาต์บัญชีลุงเจียงเลย"

เซี่ยหลิงซินชูโทรศัพท์ให้ดู

เมื่อกี้พอศพเจ้าหน้าที่สี่คนถูกส่งกลับมา ก็เกิดเรื่องวุ่นวายจนเจียงต้าฉิวลืมเรื่องนี้ไปเลย

จินซู่กล่าว "งั้นก็ดี ช่วงนี้อย่าเพิ่งบอกลุงเจียงนะ"

"นายต้องใช้เวลากี่วัน?"

เซี่ยหลิงซินคำนวณในใจ "สิบวันครับ?"

ความจริงดูจากความเร็วในการถอดรหัสตัวแรก น่าจะใช้เวลาแค่สามสี่วันก็เสร็จแล้ว

"ตกลง งั้นก่อนจะถึงตอนนั้น นายก็ประจำอยู่ที่แผนกคัมภีร์โบราณ ตั้งใจถอดรหัสไป เรื่องอื่นไม่ต้องสนใจ"

จินซู่พูดคำเดียว ก็เท่ากับยกเว้นภาระงานให้เขาหมด

เซี่ยหลิงซินแอบดีใจ

ตั้งแต่มาทำงาน เขายังไม่เคยทำงานจริงๆ จังๆ สักครั้ง ตอนนี้แถมได้วันหยุดพิเศษแบบอู้งานได้ถูกต้องตามกฎหมายอีกตั้งสิบวัน

"นายกลับไปก่อนเถอะ"

"จริงสิ สองสามวันนี้ฉันจะยุ่งมาก นายอาจจะหาฉันไม่เจอ มีอะไรให้ไปหาซูหลี เรื่องการฝึกตนให้ไปหาไป๋หรูฮุ่ย"

"ถ้าติดขัดเรื่องถอดรหัสคัมภีร์ ก็ถามลุงเจียงได้ แกมีความรู้รอบตัวเยอะ เรื่องแปลกๆ แกถนัดนัก"

"อ้อ รับทราบครับ"

เซี่ยหลิงซินอยากจะตื๊อคุยกับพี่สาวต่ออีกหน่อย แต่เห็นเธอก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์ยิกๆ ก็รู้ว่าเธอกำลังยุ่งกับการเตรียมการตามที่พูดจริงๆ

เขาเกาหัวแกรกๆ ดูท่าจะอู้งานไม่ได้แล้วสิ ไม่งั้นคงรู้สึกผิดแย่

"งั้นผมไปก่อนนะครับพี่สาว"

จินซู่โบกมือไล่โดยไม่เงยหน้า

ชิ

ออกจากห้องทำงานจินซู่ เซี่ยหลิงซินก็ตรงดิ่งกลับบ้านทันที

......

กลางดึก

ตึก 86 ห้อง 1517

เซี่ยหลิงซินนั่งขัดสมาธิบนเตียง ฝึกวิชาเพ่งจิตพื้นฐานและท่าแบกขุนเขา จู่ๆ ก็สะดุ้งตื่นเพราะความหิวโหยอีกครั้ง

"เฮ้อ..."

เขาลืมตาขึ้น ถอนหายใจอย่างปลงตก

เมื่อไหร่ชีวิตอดมื้อกินมื้อแบบนี้จะจบสักทีนะ?

เขาเงี่ยหูฟังอยู่พักใหญ่

คืนนี้เงียบกริบ

ป้าเซี่ยไม่ออกมาเซ่นไหว้ผัวแล้วเหรอ?

ผัวผีแกไม่มาเข้าฝันขอข้าวกินแล้วหรือไง?

เซี่ยหลิงซินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย หันกลับมาสนใจการฝึกฝนต่อ

【วิชาเพ่งจิตพื้นฐาน: 1/1】

【ท่าแบกขุนเขา: 0.11/1 (+0.05↑)】

【จิต : 2.16/10 (+0.03↑)】

【กาย : 0.04/1 (+0.01↑)】

ความคืบหน้าของท่าแบกขุนเขาเพิ่มขึ้น 0.05 ทำให้ระดับกายเพิ่มขึ้น 0.01

ความเร็วดูล้ำหน้ากว่าก่อนหน้านี้เล็กน้อย

อาจเป็นเพราะวันนี้กินอิ่มที่โรงอาหาร พลังกายเลยสมบูรณ์

ส่วนระดับจิตแทบไม่เปลี่ยน เพิ่มมาแค่ 0.03

วันรุ่งขึ้น

กลับมาทำงานที่สำนักงานสิ่งแวดล้อม เซี่ยหลิงซินรู้สึกว่ามีคนจับตามองเขามากขึ้นกว่าเดิม

เรื่องที่เขาก่อวีรกรรมไว้ที่โรงอาหารเมื่อวาน คงทำให้เขา "ดัง" ระเบิดไปแล้ว

ไม่ต้องสืบก็รู้ว่า "ชื่อเสียง" คงไม่ค่อยดีเท่าไหร่

ก็จินซู่เล่นออกหน้า "เข้าข้าง" เขาแบบไม่แคร์สื่อขนาดนั้น เป็น "เด็กเส้น" เต็มตัวไปแล้ว

ถึงจะมีคนหมั่นไส้เยอะ แต่ก็ไม่มีใครกล้าใช้งานเขา

เซี่ยหลิงซินเลยสบายแฮ

พอมาถึงแผนกคัมภีร์โบราณ

เจียงต้าฉิวก็รีบเข้ามาถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง "เสี่ยวเซี่ย เป็นไงบ้าง? หัวหน้าจินมีวิธีช่วยให้เอ็งผ่านโปรในหนึ่งเดือนได้จริงมั้ย?"

เซี่ยหลิงซินพยักหน้า

"ว่าแล้วเชียว เอ็งนี่วาสนาดีจริงๆ"

เห็นแบบนั้น เจียงต้าฉิวก็ถอนหายใจโล่งอก ก่อนจะพูดด้วยความอิจฉา "ข้าไม่เคยเห็นหัวหน้าจินปกป้องใครขนาดนี้มาก่อน ถึงขนาดยอมใช้อำนาจในทางมิชอบเพื่อเอ็ง... แค่ก!"

"ข้าหมายถึงทุ่มเทช่วยเหลือเอ็งอย่างเต็มที่น่ะ!"

เซี่ยหลิงซินกลอกตามองบน "ลุงเจียง อย่าพูดมั่วสิครับ พี่สาวผมไม่ใช่คนแบบนั้นซะหน่อย"

เจียงต้าฉิวทำหน้า "ข้าเข้าใจ ข้ารู้ทัน"

เซี่ยหลิงซินขี้เกียจจะเถียงด้วย เลยหุบปาก เดินไปหยิบกล่องใส่เศษคัมภีร์หมายเลข 19 ออกมา เริ่มปั่นความคืบหน้าต่อ

[จบแล้ว]