บทที่ 10 พิจารณาตัวเองได้เลยว่าจะไปเกิดใหม่เป็นอะไรดี
บทที่ 10 พิจารณาตัวเองได้เลยว่าจะไปเกิดใหม่เป็นอะไรดี
ที่ใต้ต้นไม้ พวกสาวกลัทธิมารกำลังทำพิธีบูชายัญมนุษย์สดๆ ร้อนๆ เฉินชิงเสวียนที่เกาะอยู่บนยอดไม้มีสีหน้าเย็นชา ราวกับว่าเพียงแค่เอ่ยปากออกมาคำเดียวก็จะแช่แข็งใครต่อใครให้กลายเป็นเศษน้ำแข็งได้
แต่สิ่งเหล่านี้ไม่อาจหยุดยั้งผู้ชมในห้องไลฟ์สดของสตรีมเมอร์ไม่ให้ถกเถียงกันได้เลย
ท่ามกลางเสียงอึกทึก เด็กสาวที่ถูกห้อมล้อมด้วยกลุ่มคนสวมหน้ากากริมแม่น้ำชิงสุ่ย จู่ๆ ก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินเท้าเปล่าก้าวลงไปในแม่น้ำทีละก้าว
สาวกลัทธิมารบนฝั่งเริ่มกระสับกระส่าย ชูไม้ชูมือตะโกนก้องว่า 'พรแห่งเทพเจ้าแห่งแม่น้ำ' ราวกับคนเสียสติ
ทันทีที่เท้าของเด็กสาวแตะผิวน้ำ ลวดลายประหลาดบนเรือนร่างของเธอก็ดูเหมือนจะมีชีวิต พุ่งทะยานเข้าหาสายน้ำราวกับฝูงพยาธิขนม้านับไม่ถ้วน
เด็กสาวลืมตาขึ้น แววตาของเธอฉายเพียงความศรัทธาและความโหยหาของผู้แสวงบุญ
"ขอให้วิญญาณของข้าได้หมอบกราบแทบเท้าท่านเทพเจ้าแห่งแม่น้ำตลอดกาล กลายเป็นผู้ภักดีที่สุดของท่าน... อั่ก!"
ยังไม่ทันที่เด็กสาวจะพูดจบประโยค ร่างของเธอก็ถูกเตะกระเด็นออกไปกะทันหัน
เฉินชิงเสวียนที่เคยนั่งยองๆ อยู่บนยอดไม้ ปรากฏตัวขึ้นเหนือผิวน้ำแม่น้ำชิงสุ่ยตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครทราบ ปีกสีแดงเพลิงคู่หนึ่งกางสยายอยู่เบื้องหลัง ราวกับเทพเจ้าจุติลงมาจากสวรรค์
เสียงถกเถียงในไลฟ์สดเงียบลงทันที ทุกคนจ้องมองฉากตรงหน้าอย่างไม่วางตา
เฉินชิงเสวียนมองลงไปยังพวกลัทธิมารจากเบื้องบน มุมปากยกยิ้มเยาะหยัน "ตั้งลัทธิมั่วซั่ว แถมยังกล้าใช้คนเป็นๆ บูชายัญอีก"
"พิจารณาตัวเองได้เลยนะ ชาติหน้าจะไปเกิดใหม่เป็นหมูหรือเป็นหมาดี"
"ผู้คุมกฎสูงสุดของสมาพันธ์!" สาวกลัทธิมารคนหนึ่งอุทานด้วยความตกใจ ก่อนจะหันหลังวิ่งหนีทันที
ถ้าเจอผู้คุมกฎคนอื่น พวกเขายังพอจะกล้าสู้บ้าง
แต่ถ้าเจอคนคนนี้ การหนีช้าไปแค่วินาทีเดียวก็เท่ากับรนหาที่ตายจริงๆ
หนึ่งในสามกฎเหล็กหลังเหตุการณ์พระจันทร์สีเลือด: ผู้คุมกฎมีสิทธิ์สังหาร 'มนุษย์กลายพันธุ์' ที่ละเมิดกฎได้ทันทีในที่เกิดเหตุ
'ตูม!'
คนร้ายที่วิ่งหนีเร็วที่สุดจู่ๆ ก็ลุกเป็นไฟ เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมขึ้นทันที
"บอกแล้วไง ว่าพวกแกโดนโทษประหาร"
ปีกสีแดงเพลิงดูเจิดจ้าบาดตาในยามค่ำคืน การสังหารของเฉินชิงเสวียนเปรียบเสมือนงานศิลปะแห่งความตายอันงดงาม
ขนนกที่ดูอ่อนนุ่มกลับแหลมคมดั่งใบมีด เชือดเฉือนเส้นเลือดใหญ่ที่คอหอยได้อย่างง่ายดาย มอบนิทรานิรันดร์ให้โดยไม่ต้องตื่นขึ้นมาอีก
หลังจากจัดการเศษสวะจนเกลี้ยง เฉินชิงเสวียนก็เก็บปีกและเดินเข้าไปหาเด็กสาวที่เขาเตะกระเด็นไปเมื่อครู่ แล้วดีดนิ้วเบาๆ
"ได้สติหรือยัง"
ดวงตาของเด็กสาวกลับมาแจ่มใสทันที เธอมองชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าด้วยความงุนงง แก้มยังคงแดงระเรื่อเล็กน้อย
"คุณช่วยหนูไว้" เด็กสาวมองเฉินชิงเสวียนด้วยสายตาพึ่งพิง เผลอก้าวเข้าไปหาโดยไม่รู้ตัว
"ฉันมีแฟนแล้ว เข้ามาใกล้อีกก้าวเดียว ฉันฆ่าเธอแน่" เฉินชิงเสวียนมองเด็กสาวด้วยสายตาเย็นชา ไร้ซึ่งความสงสารในความงามของเธอ
เด็กสาวชะงักไปกับคำตอบของเฉินชิงเสวียน แต่ด้วยความไม่ยอมแพ้ เธอขยับเข้าไปใกล้อีกก้าวเล็กๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา
เฉินชิงเสวียนไม่ได้ห้ามปราม แต่กลับยิ้มมุมปากเล็กน้อย
เห็นดังนั้น เด็กสาวก็ดูเหมือนจะได้ใจ ก้าวเข้าไปใกล้อีกสองก้าว อวดโฉมในท่วงท่าที่งดงามที่สุดต่อหน้าเฉินชิงเสวียน
ในขณะที่ผู้ชมในไลฟ์สดคิดว่ากำลังจะได้ดูฉากน้ำเน่าประเภท 'ท่านประธานมาดโหดตกหลุมรักยัยตัวร้าย' จากนิยายรักประโลมโลก จู่ๆ ก็เห็นประกายเย็นวาบในมือของเด็กสาว
"กร๊อบ"
เสียงกระดูกหักดังชัดเจนในความมืดมิด แต่ที่ชัดเจนกว่าคือภาพศีรษะของเด็กสาวที่บิดหมุนไป 180 องศา
เฉินชิงเสวียนรักษาคำพูด เขาหักคอเธอจริงๆ
'อาวุธมีคม' ที่เรืองแสงสีฟ้าจางๆ ร่วงหล่นจากมือเด็กสาว กลิ้งหลุนๆ ไปบนพื้นอย่างน่าเสียดาย
"นึกว่าเป็นแค่คนธรรมดาที่โดนหลอกซะอีก เสียเวลาชะมัด"
เฉินชิงเสวียนสะบัดมือด้วยท่าทีรังเกียจ
บนต้นไม้ ทั้งสตรีมเมอร์ที่กอดกิ่งไม้แน่นและผู้ชมในไลฟ์สดต่างตกตะลึงกับความโหดเหี้ยมของเฉินชิงเสวียนจนพูดไม่ออกไปพักใหญ่
ผ่านไปครู่ใหญ่ คอมเมนต์ในไลฟ์สดถึงเริ่มขยับอีกครั้ง
[โหดร้ายไปหน่อยไหม? น้องเขายังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ...]
[แต่น้องเขาหยิบมีดจะแทงคนนะ แถมเตรียมการมาแล้วด้วย]
[เด็กอายุสิบเจ็ดสิบแปดเอง อาจจะโดนลัทธิล้างสมองชั่วคราวก็ได้ คุมตัวกลับไปดัดนิสัยไม่ได้เหรอ? ทำไมต้องตัดสินประหารชีวิตทันทีเลย? ขนาดฆาตกรยังแค่ติดคุกเลยนะ]
[ทำเกินไปหรือเปล่า? พวกเขาก็เป็นคนนะ]
[พวกที่ด่าบอสนี่สมองมีปัญหาหรือเปล่า? ผู้หญิงคนนั้นเต็มใจถวายชีวิตให้เทพเจ้ามาร พอโดนบอสช่วยไว้ แทนที่จะสำนึกบุญคุณดันคิดจะใช้มารยาหญิงลอบฆ่าบอส ถ้าไม่ฆ่านางแล้วจะให้ฆ่าใคร?]
[แต่... ฆ่าโชว์ไลฟ์สดแบบนี้มันไม่แย่ไปหน่อยเหรอ? ถ้าเด็กมาเห็นจะทำยังไง?]
[ข้างนอกวุ่นวายขนาดนี้แล้วยังจะมาห่วงเรื่องนี้อีก? ขำจนจะโกรธแล้วเนี่ย]
[ไม่คิดว่าผู้คุมกฎมีอำนาจมากเกินไปเหรอ? ถ้าเกิดพวกเขาทำร้ายคนธรรมดาขึ้นมาล่ะ?]
[ขอย้ำอีกรอบนะ ถ้าสมองไม่ใช้ก็บริจาคไปเถอะ สิทธิพิเศษของผู้คุมกฎใช้ได้เฉพาะกับมนุษย์กลายพันธุ์และผู้ตื่นรู้เท่านั้น พวกเขาไม่ยุ่งกับคดีของคนธรรมดาหรอก]
สตรีมเมอร์มองคอมเมนต์ในไลฟ์แล้วรีบอธิบาย "ตราบใดที่มือของมนุษย์กลายพันธุ์เปื้อนเลือดผู้บริสุทธิ์ หรือเคยลิ้มรสความหอมหวานของการละเมิดกฎ พวกเขาต้องถูกกำจัดครับ เหมือนสัตว์ป่าที่เคยกินเนื้อคนนั่นแหละ"
"ในช่วงเวลาพิเศษ มีแต่มาตรการที่เด็ดขาดเท่านั้นที่จะรักษาความสงบสุขที่ได้มาอย่างยากลำบากไว้ได้"
สตรีมเมอร์รู้ดีว่าผู้ชมหลายคนอยากจะเป็นผู้ตื่นรู้หรือมนุษย์กลายพันธุ์ แต่ตอนนี้ สองอย่างนี้ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่หรอก
ทันทีที่ตื่นรู้ คุณจะก้าวเข้าสู่กฎแห่งป่าอีกชุดหนึ่ง และจะถูกกัปตันเฉินฝึกจนอ่วมอรไทเหมือนหมาตัวหนึ่ง
เมื่อเทียบกับมนุษย์กลายพันธุ์แล้ว ท่าทีของกัปตันเฉินที่มีต่อคนธรรมดานั้นต่างกันราวฟ้ากับเหว
แต่ถ้าคุณตื่นรู้แล้วไม่รายงานตัว และไม่ทำร้ายคนธรรมดารอบข้าง แกล้งใช้ชีวิตเป็นคนปกติไป
แบบนั้นก็พอได้อยู่
แต่ถ้ากล้าใช้พลังทำร้ายคนธรรมดา ต่อให้กัปตันเฉินสับคุณเป็นหมูบะช่อ ก็ไม่มีใครกล้าปริปากบ่นสักคำ
คำพูดไม่กี่คำของสตรีมเมอร์ทำเอาผู้ชมทางบ้านขนลุกซู่ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด
ใต้ต้นไม้ เฉินชิงเสวียนมองดูเจ้าหน้าที่สมาพันธ์เก็บกวาดสนามรบ เขาจุดบุหรี่ขึ้นสูบแก้เซ็ง
ตั้งแต่คบกับอาเหยียน เฉินชิงเสวียนก็พยายามเลิกบุหรี่ แต่เวลาหงุดหงิดเขาก็ยังอดหยิบมาสูบไม่ได้
หลังเหตุการณ์พระจันทร์สีเลือด ความถี่ในการจุดบุหรี่ของเฉินชิงเสวียนก็เพิ่มขึ้น
โชคดีที่พลังสายเลือดที่เขาตื่นรู้นั้นพิเศษ เปลวไฟในกายเขาสามารถเผาผลาญสิ่งเจือปนได้หมดจด สูบเพิ่มอีกสักมวนสองมวนฟันก็ไม่เหลืองหรอก
สตรีมเมอร์และผู้ชมเห็นเฉินชิงเสวียนยืนพิงต้นไม้ด้วยสีหน้าเย็นชา ก็นึกว่าบอสกำลังครุ่นคิดเรื่องสำคัญระดับชะตากรรมของมนุษยชาติ จึงพากันถอยฉากเงียบๆ ไม่กล้ารบกวน
หารู้ไม่ว่า ความจริงแล้วใครบางคนกำลังกังวลว่าฟันตัวเองยังขาวอยู่ไหม และกลับไปบ้านเมียจะรังเกียจหรือเปล่า
เจ้าหน้าที่สมาพันธ์เก็บกวาดพื้นที่เสร็จเรียบร้อยและกำลังจะถอนกำลัง จู่ๆ ชายหนุ่มรูปงามราวกับภูตพรายในป่าเขาก็เดินเข้ามาหาพวกเขาช้าๆ
"พวกคุณเองสินะ ที่ไม่หลับไม่นอนกลางค่ำกลางคืน มาทิ้งขยะลงแม่น้ำชิงสุ่ย"
เหอเหยียนกระชับ 'ที่คีบขยะ' ในมือแน่น พร้อมจะฟาดหัวใครสักคนได้ทุกเมื่อ
เจ้าหน้าที่สมาพันธ์ที่โดนทักถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก ชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง
"หือ... ผมเนี่ยนะ?"