ตอนที่ 711 ใครข่มใครกันแน่?

หากจะกล่าวว่าราชสีห์ทองเพลิงและจ้าวสิงโตเพลิงเหมือนถูกโยงให้มาเจอกันตอนนี้

อย่างอสูรสายฟ้ารู้สึกหดหู่เพราะมันพบกับอสูรเทพที่ดูเหมือนกับเป็นอสูรบรอนซ์ระดับสามธรรมดา แต่แกล้งทำตัวเป็นหมูกินเสือ ฮุยไท่หลางจงใจอวดพลังของมันต่อหน้าน้องใหม่อย่างราชสีห์ทองเพลิง เพื่อให้มันได้รู้ว่าถึงมันจะเป็นอสูรปราณฟ้า แต่ก็ยังเป็นรุ่นน้อง อสูรสายฟ้ามีพลังเทียบได้กับจ้าวกระทิงปีศาจหรือปีศาจหัววัวเข็มขัดทอง มันจะถูกข่มได้ยังไงเมื่อมันหนีไปสู้กับอสูรสายฟ้าที่อ่อนแอที่สุด?

สายฟ้ากำจัด!

อสูรสายฟ้าเชี่ยวชาญในพลังสายฟ้ากำจัดที่สุด

อย่างไรก็ตาม ท่านี้เปล่าประโยชน์ฟเมื่อใช้กับฮุยไท่หลาง ต่อให้ไม่มีเกราะดำระดับศักดิ์สิทธิ์ มันก็ไม่กลัวพลังไฟฟ้า

ด้วยทักษะแปลงเป็นของเหลวเงินได้ พลังไฟฟ้าจึงกลายเป็นเหมือนอาหารบำรุงกำลังของมัน

เมื่อคู่ต่อสู้ควบแน่นพลังไฟฟ้าทั้งหมดกลายเป็นลูกบอลและกลืนลงไปในคำเดียว หน้าสีขาวเงินของอสูรสายฟ้าซีดมากกว่าเดิม! หางของฮุยไท่หลางพันรอบเคียวปีศาจระดับศักดิ์สิทธิ์ฟันลงด้วยท่า ‘ดาบผ่าภูผาและวารี’ แม้ว่าจะไม่ทรงพลังเท่ากับเย่ว์หยางแต่เคียววิเศษที่หลอมรวมกับ ดาบดำศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่สามารถทนรับได้ง่ายๆ ทุกครั้งที่ฟาดฟันจะเกิดบาดแผลบนร่างเหมือนเหล็กของอสูรสายฟ้า และเลือดสีม่วงน้ำเงินหลั่งไหล...

นอกจากเชี่ยวชาญในท่า ‘ดาบผ่าภูผาและวารี’ ฮุยไท่หลางยังเชี่ยวชาญวิชามหาโทเท่ม

เจ้าอ้วนไห่และคนอื่นฝึกฝนด้วยกันมามาก แต่หมัดฮิปโปดาวตกของเจ้าอ้วนไห่ ไม่สง่างามเท่าที่ควร

ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!

ยิ่งฮุยไท่หลางได้ต่อสู้ มันยิ่งมีความสุข มันเหวี่ยงอสูรสายฟ้าลงทำร้ายหูซ้ายขวาของมัน

ในที่สุดของการต่อสู้ อสูรสายฟ้าไม่โจมตีด้วยความรู้สึกโกรธอีกต่อไป แต่มันกลับบาดเจ็บหนักแทน มันสลบทันที ตาของมันกรอกกลับหลัง และนอนแผ่หราหงายท้องกับพื้น

เพื่อฉลองชัยชนะเล็กๆ นี้ มันเรียกคัมภีร์อัญเชิญออกมาและดึงแก้วทองออกมาซึ่งมันบังคับเอามาจากเจ้าอ้วนไห่ จากนั้นอ่านดูเวลา ใช้เวลาสองนาที ห้าสิบแปดวินาที ใช้เวลาไม่ครบยกมันก็น็อคอสูรสายฟ้าระดับปราณฟ้าลงได้ ฮุยไท่หลางภูมิใจตัวเอง มันมองหาสมุดและปากกาออกมาเขียนสัญลักษณ์ของอสูรสายฟ้า หยดเลือดมันลงและอุ้งเท้ามันประทับตราในสมุด เป็นอันสรุปได้ว่ามันเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ไม่ทันครบยก

วิธีนี้มันเรียนมาจากเจ้าอ้วนไห่ หลังจากเจ้าอ้วนไห่ดื่มจนเมา

ในที่สุดฮุยไท่หลางก็เรียนรู้จากเจ้าอ้วนไห่เต็มที่

เจ้าอ้วนไห่รู้สึกถึงแรงกดดันยิ่งใหญ่ เมื่อเขาเห็นบันทึกโชกโชนในสมุดของฮุยไท่หลาง

การต่อสู้ระหว่างราชสีห์ทองเพลิงและจ้าวสิงโตเพลิงกำลังดุเดือด และผ่านไปชั่วเวลาหนึ่งก็ไม่มีใครเอาชนะกันได้

ดูเหมือนว่า

ผ่านไปสิบสองชั่วโมงดูเหมือนว่าการต่อสู้ยังไม่มีแนวโน้มตัดสินแพ้ชนะ

ในการต่อสู้กับจ้าวกระทิงปีศาจ แม้ว่าเจ้าเมืองโล่วฮัวจะไม่ได้เรียกทานตะวันอมฤต แค่ใช้แสงอุษาและสาวจิ้งจอกหิมะ นางก็ยังเล่นงานจนฝ่ายตรงข้ามคำรามแล้วคำรามอีก กลายเป็นเป้าหมายถูกทุบตี สาวจิ้งจอกหิมะโบกมือทั้งสอง ดอกไม้นับไม่ถ้วนกระจายอยู่ในมือนางงดงามเหมือนกับภูตดอกไม้

แน่นอนว่าพลังของการโจมตีนี้ไม่ใช่กลีบดอกไม้อ่อน แต่เป็นกลิ่นดอกไม้

จ้าวกระทิงปีศาจโมโหแต่ไม่อาจต่อต้านได้จึงหลับภายใต้กลิ่นของดอกนิทราและน้ำลายมังกรฝัน

พลังของมัน ความโกรธของมันและพลังร่างกายกำยำของมันไม่ช่วยให้ต่อต้านอาการง่วงนอนเลย ถ้าไม่จำเป็นเจ้าเมืองโล่วฮัวสามารถใช้มือของนางทำให้มันตาบอดเมื่อใดก็ได้ หรือใช้ทานตะวันอมฤตตัดศีรษะมันก็ได้

แต่นางไม่ทำ

เจ้าเมืองโล่วฮัวแค่ใช้อสูรแสงอุษาปลุกจ้าวกระทิงปีศาจครั้งแล้วครั้งเล่า จากนั้นนางใช้ให้สาวจิ้งจอกหิมะสะกดให้มันหลับอีกครั้ง ทำให้มันตื่น เจ็บ โกรธ หลับและตื่น เป็นวงจรไม่รู้จบ ไม่เพียงแต่มันเท่านั้นแม้แต่กลุ่มโจรควายป่าในหุบเขาราชสีห์ก็หลับไปเพราะกลิ่นดอกมังกรนิทรา พวกเขาหลับใหลกับพื้นที่ขนาดใหญ่

ปีศาจหัววัวเข็มขัดทองเป็นอสูรที่เด่นในเรื่องการสู้รบ

เมื่อพวกมันสู้ ไม่ว่าจะเผชิญศัตรูอะไร ต่อให้เป็นมังกรยักษ์แดนสวรรค์ พวกมันก็ไม่กลัว

สมองของพวกมันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ในโลกนี้ ไม่มีอะไรสามารถทำให้หัวใจกระหายเลือดของพวกมันพอใจได้นอกจากการต่อสู้ ไม่ว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนไปอย่างไร พวกมันคำรามดุจฟ้าผ่าและพุ่งตรงเข้าหากลุ่มของเย่ว์หยาง

ขณะที่หมัดกำลังจะถูกเย่ว์หยาง มันก็ตระหนักได้ว่าร่างของมันหยุดเคลื่อนไหว และไม่สามารถเดินหน้าได้ต่อ

มันค่อนข้างเชื่องช้าตั้งแต่แรก แต่หลังจากที่ประหลาดใจ มันหันศีรษะไปมอง

มันโกรธเมื่อเห็นว่าเป็นนางโคเถื่อนกำลังใช้โซ่ดึงแขนของมัน เมื่ออยู่ต่อหน้าเผ่าพันธุ์ทอเรน (หัววัว) ยังจะมีเผ่าพันธุ์ไหนที่กล้าท้าทายความแข็งแกร่งของข้อมือของพวกมัน? เป็นสิ่งที่อสูรอย่างมังกรยักษ์โบราณหรือไตตันโบราณมี แต่โคเงาที่อยู่ข้างหลังมันและตัวเล็กกว่ามันครึ่งหนึ่ง กล้าท้าทายแข่งขันกับมันนักรบเข็มขัดทองเชียวหรือ?

“ฮ่าห์!”

ปีศาจหัววัวเข็มขัดทองใช้กำลังเต็มแรง ขาทั้งสองจิกลึกลงไปในพื้นและเส้นเลือดที่แขนของมันปูดโปนจนดูเหมือนมีไส้เดือนชอนไช

ภายใต้พลังมหาศาลขนาดนั้น แม้แต่ช้างแมมมอธก็ยังล้มลงกับพื้นได้

อย่างไรก็ตามมันกลายเป็นเหมือนคนโง่ทำอะไรไม่ถูกเมื่อรู้ว่านางโคเงาข้างหลังมันคือเทพธิดาสงครามที่น่ากลัวด้วยพลังเท่ายักษ์ไตตันและหัวใจธรณีสาร ตราบใดที่นางยืนอยู่บนพื้นจะไม่มีใครหน้าไหนสามารถเอาชนะนางได้

ในท่ามกลางความรู้สึกเหลือเชื่อและตกใจ ปีศาจหัววัวเข็มขัดทองตระหนักว่าในการสู้ครั้งนี้มันถูกลากออกไปทีละก้าวๆ

มันใช้พลังของมันทั้งหมด แต่พลังของคู่ต่อสู้ของมัน ไม่มีอะไรหยุดได้

โซ่ล่ามเทพสั่นขณะที่มีประกายกระแสไฟฟ้า

ปีศาจหัววัวเข็มขัดทองดิ้นรนอยู่สองสามรั้ง มันพยายามยืนตรงพยายามจะใช้พลังทั้งหมดตอบโต้กลับ แต่มันก็ต้องล้มเหลวไม่เป็นท่า ถ้ามันไม่สามารถยกโลกทั้งใบได้ มันก็ไม่สามารถยกอาหมันผู้เป็นหนึ่งเดียวกับโลกขึ้นได้ ปีศาจหัววัวเข็มขัดทองโกรธ ตาของมันกลายเป็นสีแดงด้วยความโกรธ มันกวัดแกว่งขวานยักษ์หัววัวเตรียมจะฟันนางโคเงาที่ทำให้มันต้องอับอายขายหน้า... อย่างไรก็ตามขวานยักษ์หัววัวยังไม่ทันถูกสับลง ก่อนหน้านั้นฮุยไท่หลางได้ดูดซับค้อนสายฟ้าทลายเมฆ อาวุธระดับศักดิ์สิทธิ์ที่ราชาเฮยอวี้รวบรวมเก็บไว้เป็นพันปี และค้อนนั้นมาปรากฏอยู่ในมือของอาหมัน

ค้อนถูกหวดฟาดใส่ศีรษะใหญ่ของปีศาจหัววัวเข็มขัดทอง

แม้แต่เด็กสาวยักษ์จากเผ่าไตตันโบราณหลังจากถูกค้อนสายฟ้าทลายเมฆนี้ลอบฟาดทำร้ายมาแล้ว พลังโจมตีของมันไม่ใช่สิ่งที่ปีศาจหัววัวผู้มีแต่ใจสู้จะสามารถต้านได้

ปีศาจหัววัวร่วงกับพื้นทันที

ตาของมันเหลือก

น้ำลายฟูมปาก

อาหมันเหยียบขวานยักษ์หัววัว จากนั้นดึงเข็มขัดทองด้วยมือเปล่าแล้วเหวี่ยงออกไปเหมือนลูกเบสบอล

ปกติฮุยไท่หลางกับเย่ว์หยางจะร่วมกันสู้หลายครั้งก่อนนั้น ดังนั้นมันรีบวิ่งออกไปทันที

พูดถึงปีศาจหัววัวที่ยังคงหมดสติ มันถูกเหวี่ยงขึ้นไปในอากาศ และเมื่อศัตรูร่วงลงมาฮุยไท่หลางใช้เคียววิเศษฟาดใส่ปีศาจหัววัวกระเด็นไปเหมือนลูกเบสบอล

บึ้ม!

อาหมันเลียนแบบท่าโจมตีปกติของเย่ว์หยางและระเบิดออกด้วยพลังยิ่งใหญ่ที่สุดของนาง ปีศาจหัววัวที่กำลังหล่นลงมาถูกค้อนสายฟ้าทลายเมฆของศัตรูหวดใส่ศีรษะกระเด็นออกไปพันเมตร เหมือนกับกระสุนปืนใหญ่ที่ถูกค้อนหวดเข้าไปในภูเขา แทบจะทำให้ภูเขาทั้งลูกถล่มทลาย หัวหน้าลี่เยี่ยนทั้งอิจฉาและทั้งประหลาดใจ นี่..นี่. ท่านี้โหดเกินไปหรือเปล่า?

นางประเมินว่าปีศาจหัววัวปราณฟ้าระดับสองไม่ตายก็คงพิการ

อย่างไรก็ตามท่านี้ใช้ย่ำยีศัตรูได้สาแก่ใจดีจริงๆ

ถ้านางและอาหมันจับคู่ร่วมมือกันผลคงออกมาดีกว่านี้... ลี่เยี่ยนรู้สึกคันในหัวใจยากจะเกา นางกำลังจินตนาการว่าตนเองกำลังยืนอยู่ข้างหน้าอาหมัน เมื่ออาหมัดหวดปีศาจหัววัวด้วยไม้ค้อนของนางและส่งให้ผลให้เขาปลิวไปได้ด้วยกระบองของนางนั่นคงทำให้รู้สึกสดชื่นดีแท้

“หวดได้เยี่ยม!” เย่ว์หยางยกนิ้วชื่นชมนาง

“เมี้ยว!” ฮุยไท่หลางพยายามจะบอกว่ามันก็เข้าใจกลยุทธและสมควรได้รับคำชมบ้าง

ในแนวรบอีกด้านหนึ่ง เฟยหวงซึ่งเคยรู้สึกอับอายและโกรธแค้นตอนนี้ยิ่งตื่นตระหนกขึ้นเรื่อยๆ

นี่ไม่เคยปรากฏในฝันที่ร้ายที่สุดของเขา เขาไม่นึกว่าคนที่มาท้าทายเขาจะเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดในกลุ่มฝ่ายตรงข้าม นางเป็นเด็กสาวนักสู้ปราณดินระดับสองเท่านั้น แต่ยังจะท้าสู้กับนักสู้ปราณฟ้าผู้ทรงพลังอย่างเขา? เฟยหวงรู้สึกอับอายยิ่งนัก เขาเป็นนักสู้ระดับปราณฟ้าที่หยิ่ง ยินดีถูกทุบตีจนตายดีกว่าให้คนอื่นมาดูถูกเขา ถ้าเป็นเจ้าเมืองลมดำลงมือแล้วเอาชนะเขาได้ เฟยหวงคงยังจะรู้สึกดีกว่า...

ตอนนี้เขาพบว่าตนเองกำลังเผชิญกับเด็กหญิงมนุษย์ผู้มีพลังปราณดินระดับสองเท่านั้น

เจ้าต้องการท้าทายข้าด้วยพลังแค่นั้นหรือ?

เขาคิดว่าแค่หายใจใส่แรงๆ ครั้งเดียวฝ่ายตรงข้ามของเขาคงจะถูกลมหายใจของเขาพัดหายไป

สิ่งที่ทำให้เฟยหวงรู้สึกพูดไม่ออกที่สุดก็คือเด็กสาวตัวเล็กๆ ผู้นี้เป็นเพียงนักสู้สายพฤกษา อีกฝ่ายไม่รู้จักอสูรรบของเขา ตั๊กแตนหายนะคือดาวข่มของอสูรสายพฤกษา?

เฟยหวงเชื่อว่าเขาต้องการเวลาเพียงสิบวินาที, ไม่ แค่สามวินาที บางทีแค่หนึ่งวินาทีก็สามารถฆ่าเด็กหญิงนี้ได้ทันที มนุษย์พฤกษายักษ์ทั้งสองดูทรงพลังมาก แต่ต่อหน้าฝูงตั๊กแตนหายนะ ไม่ว่าจะเป็นอสูรพฤกษาแบบไหนพวกมันต้องจบสิ้นอย่างแน่นอน ยังจะมีอสูรชนิดไหนที่มีชื่อเสียงมากกว่าตั๊กแตนหายนะ? บางทีอาจมีแต่เฟยหวงไม่เคยเห็นมาก่อน!

“กิน กินพวกมันให้หมด” เฟยหวงโบกมือสั่งฝูงตั๊กแตนหายนะนับล้านตัวมารวมตัวกันและกินพญาไม้ไตตัน

“ฟาด!” หน้าของเย่ว์ปิงจริงจัง เพื่อสู้กับศัตรูเช่นนี้ นางจะต้องมีสมาธิเพิ่มอีกเท่าตัว นางจะปล่อยให้ศัตรูจับจุดอ่อนไม่ได้

ฝูงตั๊กแตนหายนะนับล้านคลุมเต็มท้องฟ้า และพื้นดิน แต่ละตัวไวกว่าสายฟ้า พวกมันม้วนตัวเข้ามาเหมือนกับก้อนเมฆดำ

แม้ว่าจะมีตายเพียงไม่กี่ตัวหลังจากถูกแขนของพญาไม้ไตตันฟาด

อย่างไรก็ตามยังมีฝูงตั๊กแตนหายนะซ้อนและซ่อนอยู่บนพญาไม้ไตตัน

หนาแน่น

พญาไม้ไตตันทั้งสองดูเหมือนถูกกลุ่มตั๊กแตนเกาะกลุ่มไล่คลานไปบนต้นไตตัน พวกมันอ้าปากและกัดกินต้นไม้อย่างสุดกำลังของมัน ไม่ต้องพูดถึงพญาไม้ไตตันเท่านั้น ต่อให้เป็นทั้งป่าพวกมันสามารถกวาดเรียบในเวลาอันรวดเร็ว สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือนอกจากจะมีฟันเหล็กที่ทำลายได้แล้ว ตั๊กแตนหายนะยังสามารถปล่อยกรดกัดกร่อนทำให้สิ่งมีชีวิตตัวอ่อนลง ไม่มีผิวใดในโลกที่ต้นทานได้

เขชนะ!

เฟยหวงไม่จำเป็นต้องดูก็รู้ว่าเขาชนะ

ไม่ต้องพูดถึงอสูรสายพฤกษาตามปกติ ต่อให้เป็นอสูรอื่นก็เถอะ มันจะเหลือแต่กองกระดูกเมื่ออยู่ต่อหน้าตั๊กแตนนับจำนวนไม่ถ้วน

เอาชนะศัตรูเช่นนั้นไม่คู่ควรให้ดีใจเลย ตรงกันข้ามมีแต่จะเป็นเรื่องน่าอาย

เฟยหวงรู้สึกว่าตัวเองเหมือนโดนศัตรูดูถูกและรู้สึกโกรธจัด

อย่างไรก็ตาม ในเวลาอันรวดเร็วความโกรธของเขาก็ดับลง เหมือนกับว่ามีใครบางคนราดน้ำเย็นลงบนศีรษะของเขา

แปลกและไม่น่าเชื่อ

น่าทึ่งจริงๆ

ฝูงตั๊กแตนหายนะกินกิ่งและใบบนยอดต้นไตตันจนล้มลงดังตุบ เหมือนฝนฝูงตั๊กแตน พวกมันสามารถย่อยสิ่งมีชีวิตได้ทั้งจนตายได้ทันที พวกมันมีกรดละลายเหล็กและเหล็กกล้า ไม่สำคัญว่าพวกมันต้านพิษได้หรือไม่ ตั๊กแตนเหล่านี้ทั้งหมดจะตายอย่างน่ากลัว

อย่างไรก็ตามตั๊กแตนหายนะซึ่งติดอยู่กับลำต้นไม้และกัดแทะเปลือกไม้พบว่าพวกมันทำให้ผิวสิ่งมีชีวิตทั้งหมดอ่อนยวบ แต่ทำกับต้นไม้ไม่ได้

ผิวแข็งของพญาไม้ทำให้พวกตั๊กแตนทั้งหมดต้องใช้กำลังทั้งหมด แต่พวกมันไม่สามารถกัดได้แม้แต่สะเก็ดเล็กๆ