บทที่ 30 การเล่นเกมก็คือการบำเพ็ญเพียร

บทที่ 30 การเล่นเกมก็คือการบำเพ็ญเพียร

เมื่อตระหนักถึงข้อนี้ อาซาโนะ อาริสุก็เริ่มให้ความสำคัญกับวิญญาณอาฆาตตนนี้อย่างจริงจังทันที

เธอรู้สึกว่าในเมื่อได้เผชิญหน้ากับวิญญาณอาฆาตแบบนี้แล้ว ในอนาคตก็อาจจะต้องเจออะไรทำนองนี้อีก สำหรับความผิดปกติประเภทนี้ อาซาโนะ อาริสุจนปัญญาที่จะหาวิธีรับมือ จึงได้แต่จ้องมองเฉียวเฉียวด้วยสายตามุ่งมั่น

"ง่ายนิดเดียวครับ"

เฉียวเฉียวฟันธงในวินาทีถัดมา

"คุณแค่ต้องทำลาย 'มีม' หรือพูดง่ายๆ ก็คือเอาชนะบอสตัวนี้ให้ได้ แล้ววิญญาณก็จะสลายไปเอง"

ฟังดูง่ายจัง... อาซาโนะ อาริสุคิดตามคำพูดของเฉียวเฉียว

"แต่ว่า..."

อาราย ชินโนะสุเกะกลับมีสีหน้าลำบากใจ

"ลำพังบอสตัวนี้ก็ปราบยากอยู่แล้ว แต่นี่ยังใช้ท่าที่ไม่มีอยู่ในระบบดีไซน์อีก การจะเอาชนะมันคงยากเลือดตาแทบกระเด็น"

"เอ่อ... ให้ฉันลองดูหน่อยได้ไหมคะ?"

จู่ๆ อาซาโนะ อาริสุก็เอ่ยขัดขึ้น ทุกคนหันขวับมามองเธอเป็นตาเดียว ด้วยความหวาดระแวงว่าเธอจะเสนอให้ 'ระเบิด EMP ทิ้งทั้งตึก' อีกรอบหรือเปล่า

"...เรื่องเกม ฉันพอมีความมั่นใจอยู่บ้างค่ะ"

อาซาโนะ อาริสุกล่าว

มิโกะอาซาโนะเล่นเกมเนี่ยนะ?

เฉียวเฉียวถึงกับผงะ

ในจินตนาการของเขา ชีวิตของมิโกะควรจะหมดไปกับการนั่งสำรวมฝึกจิต บำเพ็ญตบะ ฝึกยิงธนู หรือไม่ก็นั่งสมาธิใต้น้ำตก ชีวิตของมิโกะไม่ควรมีเรื่องบันเทิงเริงรมย์เจือปน

แต่มิโกะอาซาโนะกลับเล่นเกมเป็น?

แม้จะกังขา แต่เฉียวเฉียวก็ส่งจอยเกมให้อาซาโนะ อาริสุแต่โดยดี

เมื่อรับจอยไปแล้ว เธอไม่ได้รีบร้อนเข้าไปบวกกับบอส แต่กลับเปิดเมนูการตั้งค่า ปรับแต่งปุ่มบังคับอย่างคล่องแคล่ว แล้วจึงค่อยเข้าสู่ลานประลอง

พอการต่อสู้เริ่มขึ้น เฉียวเฉียวก็ต้องตกตะลึง

เก่งกาจอะไรเช่นนี้

แข็งแกร่งเกินไปแล้ว

เดี๋ยวก่อน มนุษย์ทำถึงขั้นนี้ได้จริงดิ?

บนหน้าจอ การเคลื่อนไหวของอาซาโนะ อาริสุไม่เหมือนคนเพิ่งหัดเล่นเลยสักนิด เธอรีดเร้นทุกกลไกของเกมออกมาใช้ประโยชน์อย่างเหนือชั้น ทั้งหลบหลีก ป้องกัน โจมตี และสามารถลดแถบเลือดของบอสลงได้ทีละนิดๆ จริงๆ

เมื่อเห็นดังนั้น เฉียวเฉียวก็กระจ่างแจ้ง

เขาช่างมีความคิดตื้นเขินเสียจริง

การบำเพ็ญเพียรจำกัดอยู่แค่การนั่งขัดสมาธิสวดมนต์งั้นหรือ?

ไม่ใช่หรอก

การบำเพ็ญเพียรย่อมไม่ใช่เรื่องยุ่งยากขนาดนั้น!

หากมีจิตตั้งมั่น การนั่งคือการบำเพ็ญ การเดินคือการบำเพ็ญ แม้แต่การช้อปปิ้ง เล่นเกม หรือคาราโอเกะ ก็ล้วนเป็นการบำเพ็ญเพียรทั้งสิ้น

สันนิษฐานว่าทักษะการเล่นเกมของมิโกะอาซาโนะคงได้รับการขัดเกลาระหว่างการฝึกฝนวิถีจิตเป็นแน่

เฉียวเฉียวลองจินตนาการภาพตัวเองพยายามรวบรวมพลังวิญญาณไปพร้อมกับเล่นเกมและอ่านหนังสือ แต่เขาก็รีบถอดใจ... นึกภาพไม่ออกจริงๆ

พอคิดได้แบบนั้น เขาก็หันไปมองมิโกะอาซาโนะ—

ซู้ด—

เฉียวเฉียวเผลอสูดปากเบาๆ นี่น่ะหรือมิโกะฝึกหัดแห่งศาลเจ้าอัตสึตะ?

ขณะที่เฉียวเฉียวกำลังทึ่ง อาซาโนะ อาริสุก็วางจอยคอนโทรลเลอร์ลง

"จบแล้วเหรอ?"

เขามองไปที่หน้าจอ

YOU DIED

มิโกะอาซาโนะพ่ายแพ้เข้าให้แล้ว

ในวินาทีสุดท้าย ตอนที่บอสตัวตลกเหลือเลือดอีกหนึ่งในสาม จู่ๆ มันก็ควักมีดบินออกมาสิบเจ็ดเล่ม โจมตีมาจากทุกทิศทาง สังหารตัวละครของเธอในพริบตา

โกงกันหน้าด้านๆ เลยนี่หว่า!

บนหน้าจอ เจ้าตัวตลกส่งเสียงหัวเราะเยาะเย้ย ไอพลังหยินสีดำทะมึนพุ่งตรงเข้าหาอาซาโนะ อาริสุ เธอเพียงโบกมือเบาๆ ไอหยินนั้นก็สลายไป

อย่างน้อยทั้งคู่ก็สามารถวนเวียนสู้กับบอสได้เรื่อยๆ โดยไม่ต้องกลัวว่าจะโดนผีหลอก

"ด้วยกลยุทธ์ปกติ คงไม่มีทางเอาชนะบอสตัวนี้ได้แน่"

แม้เฉียวเฉียวจะไม่ค่อยรู้เรื่องเกม แต่ขนาดมิโกะอาซาโนะยังเอาชนะไม่ได้ มันก็คงไร้เทียมทานจริงๆ นั่นแหละ

ระหว่างที่เฉียวเฉียวกำลังครุ่นคิด อาราย ชินโนะสุเกะดูเหมือนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

เขาโน้มตัวเข้าไปหาอาซาโนะ อาริสุ

"เสียงนั่น... ท่วงท่าการเล่นนั่น..."

เขาเกือบจะคว้ามือเธอไว้แล้ว แต่ก็ยั้งใจไว้แล้วถามเพียงว่า

"หรือว่าคุณคือ VTuber สายเกมคนนั้น... น้องอลิซใช่ไหมครับ!?"

พอได้ยินชื่อนั้น ใบหน้าของอาซาโนะ อาริสุก็แดงซ่าน เธอสะบัดหน้าหนี

"เปล่านะคะ คุณจำคนผิดแล้ว"

"เข้าใจแล้วครับ เข้าใจแล้ว"

อาราย ชินโนะสุเกะทำท่าเหมือนบรรลุสัจธรรม

"กฎเหล็กคือห้ามขุดคุ้ยตัวจริงของ VTuber สินะครับ ต่อให้มิโกะอาซาโนะจะเป็นน้องอลิซจริงๆ ผมก็จะลืมมันเดี๋ยวนี้แหละ... อ่า มิโกะอาซาโนะ ขอผมขอลายเซ็นหน่อยได้ไหมครับ?"

VTuber?

มันคืออะไรกัน?

เฉียวเฉียวไม่ค่อยตามเทรนด์โลกออนไลน์ ดูเหมือนจะเป็นนักจัดรายการบนเว็บวิดีโอประเภทหนึ่ง แต่คงต่างจากพิธีกรทั่วไปกระมัง

"น้องอลิซ... ใช่สตรีมเมอร์ที่นายพูดถึงบ่อยๆ หรือเปล่าอาราย? นายชอบเธอจริงๆ สินะเนี่ย"

ประธานโอวาดะเหมือนจะนึกขึ้นได้

"มะ... ไม่ใช่นะครับ ผมแค่แฟนคลับธรรมดา!"

ระหว่างที่คนอื่นคุยกัน เฉียวเฉียวแอบหยิบมือถือมาดู

เขาเปิดเว็บวิดีโอแล้วค้นหาช่องของน้องอลิซ ทันทีที่กดเข้าไป เขาก็เห็นรายชื่อผู้บริจาค

หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก—

เจ็ดหลัก

ผู้บริจาคอันดับหนึ่งเปย์ไปมากกว่าห้าล้านเยน

นี่มันหมายความว่ายังไงกัน?

งานปราบวิญญาณหนึ่งงาน ปกติเฉียวเฉียวจะได้ค่าจ้างราวๆ หนึ่งหมื่นถึงหนึ่งหมื่นห้าพันเยน ห้าล้านเยนนี่เท่ากับต้องปราบผีตั้งสามสิบกว่าตัวเชียวนะ

แถมช่องนี้เพิ่งเปิดสตรีมมาได้แค่สองสามเดือนเท่านั้น

เมื่อรวมกับยอดบริจาคยิบย่อยอื่นๆ ในระยะเวลาสั้นๆ แค่นี้ มิโกะอาซาโนะกวาดรายได้มากกว่าที่เฉียวเฉียวหาได้ทั้งครึ่งปีเสียอีก

ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

เฉียวเฉียวนึกถึงสุภาษิตหัวเซี่ยที่ว่า 'ความรู้คืออำนาจ'

สันนิษฐานว่าในช่องนี้ มิโกะอาซาโนะคงจะสอนผู้คนเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับและวิธีป้องกันตัวในชีวิตประจำวัน เมื่อเทียบกับบริการเคาะประตูบ้านของเฉียวเฉียวแล้ว สิ่งที่อาซาโนะ อาริสุทำดูจะมีคุณค่าทางการศึกษามากกว่าเยอะ

บางทีนี่ก็คงเป็นการบำเพ็ญเพียรรูปแบบหนึ่งเช่นกัน

คิดได้ดังนั้นเขาก็กดติดตาม ตั้งใจว่าจะมาศึกษาดูเมื่อมีเวลา

เดี๋ยวก่อน

เขาเองก็เปิดช่องเพื่อโชว์เทคนิคปราบมารใหม่ๆ บ้างได้ไหมนะ?

เฉียวเฉียวฉุกคิดขึ้นมา

เขาลองนึกภาพตัวเองอยู่หน้ากล้อง อธิบายวิธีถอดประกอบปืน การใช้งานและข้อควรระวังของกระสุนชนิดต่างๆ ปิดท้ายด้วยการไลฟ์สดกระสุนเบ่งบานเป็นดอกไม้...

"ล้มเลิกความคิดดีกว่า"

เฉียวเฉียวส่ายหน้า สลัดภาพเหล่านั้นทิ้งไป

ในขณะเดียวกัน เขาก็สังเกตเห็นความลำบากใจของมิโกะอาซาโนะ แม้คนอื่นจะบอกว่า 'ไม่เป็นไร เราจะไม่โยงคุณกับตัวตน VTuber' แต่พวกเขาก็ยังคงซักไซ้เรื่องการสตรีมไม่หยุด

มิโกะอาซาโนะกำลังลนลานจนทำอะไรไม่ถูก

"ฉันไม่ใช่ ฉันไม่ได้ทำ อย่ามาพูดมั่วๆ นะคะ"—

นั่นคือคำปฏิเสธทั้งหมดที่เธอพอจะนึกออก

เมื่อคำนึงถึงผลกระทบต่องานปราบวิญญาณที่รออยู่ เฉียวเฉียวจึงกระแอมไอขัดจังหวะ

"ทุกท่านครับ เราควรจัดการกับวิญญาณร้ายก่อนนะครับ"

เขาเอ่ยขึ้น ดึงบทสนทนาที่กำลังออกทะเลกู่ไม่กลับให้กลับเข้าสู่โลกความเป็นจริง

รอดตายแล้ว

อาซาโนะ อาริสุมองเฉียวเฉียวด้วยสายตาซาบซึ้งใจ

เมื่อเห็นประธานโอวาดะและอาราย ชินโนะสุเกะสงบลงแล้ว เฉียวเฉียวก็โยนไอเดียขึ้นมา

ใช้โปรแกรมโกงเกม

ในเมื่อกลยุทธ์ปกติเอาชนะบอสไม่ได้ ก็ต้องใช้วิธีที่ไม่ปกติ เขาเคยเรียนรู้มาว่าในช่วงทดสอบเกมจะมีแผงคอนโซลสำหรับปรับค่าสถานะเพื่อความสะดวก เพราะคงไม่มีใครให้นักทดสอบเริ่มเล่นใหม่จากศูนย์ทุกรอบ

และคอนโซลนั้นย่อมสามารถปรับทุกอย่างให้เต็มแม็กซ์ได้

เฉียวเฉียวให้อาราย ชินโนะสุเกะลองทำดู

"หือ?"

อารายรัวนิ้วพิมพ์ชุดโค้ดลงบนคีย์บอร์ดที่เชื่อมต่อกับคอนโซล ก่อนจะเอ่ยด้วยความสงสัย

"คอนโซลถูกปิดการใช้งานงั้นเหรอ?"

เขางมอยู่อีกสิบห้านาที ก็ยังเรียกคอนโซลขึ้นมาไม่ได้

"เข้าใจล่ะ"

เฉียวเฉียวครุ่นคิดครู่หนึ่ง เขากระจ่างแล้ว

จ้องมองใบหน้าตัวตลกที่แสยะยิ้มเย้ยหยันบนหน้าปกเกม เฉียวเฉียวก็ตระหนักได้ว่า

วิญญาณตนนี้เรียกร้องให้ผู้เล่นเอาชนะมันอย่างยุติธรรม ภายใต้กฎกติกาการเล่นเกมตามปกติเท่านั้น