บทที่ 15: การจำลองครั้งที่ห้า การสังหารถังเฮ่าและเย่หลัวหายสาบสูญ

บทที่ 15: การจำลองครั้งที่ห้า การสังหารถังเฮ่าและเย่หลัวหายสาบสูญ

"เสี่ยวหลัว ข้าขอโทษจริงๆ!"

"ข้าคิดว่าปรมาจารย์ท่านนี้มาเพื่อช่วยชี้แนะเจ้าในการฝึกฝนพลังวิญญาณ"

"แต่ข้ามิเคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้!"

หลังจากที่อวี้เสี่ยวกังจากไป ภายในห้องนั่งเล่น ผู้เฒ่าทอมพิงไม้เท้า ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ขมขื่นพลางถอนหายใจยาวด้วยความรู้สึกผิด

"ไม่เป็นไรครับ ท่านปู่ทอม"

"ท่านทำไปเพราะหวังดีต่อข้า ข้ารู้ดี"

เย่หลัวตอบกลับด้วยรอยยิ้มเพื่อให้ชายชราสบายใจ เขาไม่ได้ตำหนิผู้เฒ่าทอมเลย เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายมีเจตนาที่ดีอย่างแท้จริง

อย่างไรก็ตาม เมื่อมองแผ่นหลังของอวี้เสี่ยวกังที่เดินจากไป เย่หลัวกลับรู้สึกขยะแขยงราวกับกลืนแมลงวันเข้าไป อวี้เสี่ยวกังคนนี้ช่างเสแสร้งและไร้ยางอายจริงๆ! ปากพร่ำบอกถึงความเมตตาและคุณธรรม แต่ความจริงกลับตระหนี่และเห็นแก่ตัวที่สุด!

"ขยะแขยงชิ้นดี... คอยดูเถอะ เมื่อพลังของข้าพัฒนาขึ้น ข้าจะหาทางฟาดเจ้าด้วยกระบองแล้วชิงเอาตำราวิญญาณยุทธ์ สัตว์วิญญาณ และบันทึกการวิจัยที่เจ้าหวงก้างนักหนามาให้หมด!"

แม้จะรังเกียจเพียงใด แต่เย่หลัวก็ต้องยอมรับว่าความรู้จากหอวิญญาณที่อยู่ในมืออวี้เสี่ยวกังนั้นมีค่ามหาศาลสำหรับเขาในตอนนี้

ณ เมืองนั่วติง เจ็ดวันผ่านไปในพริบตา

หลังจากที่พบกับถังเฮ่าโดยไม่คาดคิดในเมืองนั่วติง พรหมยุทธ์หอกงูและพรหมยุทธ์ปักเป้าต่างเร่งเร้าให้รายงานเรื่องนี้ไปยังหอวิญญาณ เพื่อให้มหาปุโรหิตส่งคนมาจัดการถังเฮ่า แก้แค้นให้แก่อดีตองค์สังฆราชเชียนสวินจี๋

อย่างไรก็ตาม หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เฉียนเหรินเสวี่ยกลับปฏิเสธไปชั่วคราว แม้ความอยากจะสังหารถังเฮ่าและถังซานเพื่อตัดไฟแต่ต้นลมจะรุนแรงเพียงใดก็ตาม

"หากถังซานตายตั้งแต่ตอนนี้ เทพสมุทรและเทพอชูร่าในอนาคตย่อมไม่ปรากฏ หอวิญญาณของเราจะรวมทวีปได้สำเร็จหรือไม่?"

ถ้าไม่มีเครื่องจำลองอนาคต เฉียนเหรินเสวี่ยคงตัดสินใจลงมือไปแล้ว แต่ตอนนี้เธอต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ ถังเฮ่าสามารถสังหารบิดาของเธอได้เมื่อหลายปีก่อน พลังของเขาย่อมมิอาจดูเบาได้เลย เว้นแต่ท่านปู่จะลงมือเอง การส่งอัครพรมยุทธ์คนอื่นมาอาจนำมาซึ่งความสูญเสียที่มิอาจคาดเดา

เฉียนเหรินเสวี่ยยังจดจำความโศกเศร้าในการจำลองครั้งก่อนได้ดี ที่เห็นทั้งเชียนเต้าหลิว พรหมยุทธ์จระเข้ทอง และผู้อาวุโสคนอื่นๆ ต้องตายไป เธอไม่ต้องการให้มันเกิดขึ้นจริง แม้จะเป็นเพียงความเป็นไปได้ก็ตาม! ดังนั้น เธอจึงตัดสินใจรอให้ครบเจ็ดวันเพื่อใช้เครื่องจำลองดูสถานการณ์ก่อน

"เริ่มทำการจำลอง!"

ภายในห้องพักที่เช่าใหม่ เฉียนเหรินเสวี่ยปิดประตูหน้าต่างมิดชิด นั่งลงบนหัวเตียงและเรียกใช้เครื่องจำลองด้วยใจที่เต้นระทึก

[ เปิดใช้งานเครื่องจำลองแล้ว! ]

[ เป้าหมายที่จำลองได้และตัวตนในอนาคต ]

[ เฉียนเหรินเสวี่ย (1. นายน้อยแห่งหอวิญญาณ 2. รัชทายาทปลอมแห่งจักรวรรดิเทียนโตว 3. จักรพรรดิปลอมแห่งจักรวรรดิเทียนโตว 4. เทพเทวทูต...) ]

[ เชียนเต้าหลิว (1. นายน้อยแห่งหอวิญญาณ 2. สังฆราชแห่งหอวิญญาณ 3. มหาปุโรหิตแห่งหอโต้วหลัว...) ]

[ ปี๋บี่ตง (1. นักบุญแห่งหอวิญญาณ 2. องค์สังฆราชแห่งหอวิญญาณ 3. เทพรากษส...) ]

อนาคตเปลี่ยนไปอีกครั้ง! เมื่อเห็นตัวตนใหม่อย่าง "จักรพรรดิปลอมแห่งจักรวรรดิเทียนโตว" ปรากฏขึ้น เฉียนเหรินเสวี่ยก็รู้สึกยินดีอย่างยิ่ง เธอสงสัยว่าคราวนี้หอวิญญาณจะรวมทวีปได้สำเร็จหรือไม่

เธอเลือกบทบาท "รัชทายาทปลอมแห่งจักรวรรดิเทียนโตว" ทันที เมื่อการจำลองเริ่มขึ้น โครงเรื่องเริ่มต้นยังคงเหมือนเดิม เฉียนเหรินเสวี่ยจึงใช้นิ้วหยกกดเร่งเวลา ข้ามไปยังช่วงที่พบกับถังเฮ่าในเมืองนั่วติง

คราวนี้ ในการจำลอง เธอเลือกที่จะรายงานข่าวเรื่องถังเฮ่า!

[ เนื่องจากเจ้าได้พบกับถังเฮ่า เฮ่าเทียนโต้วหลัวผู้สังหารบิดาของเจ้า เจ้าจึงเลือกรายงานข่าวนี้ให้ท่านปู่ทราบ ]

[ มหาปุโรหิตโกรธจัดทันที และส่งพรหมยุทธ์เชียนจุนและพรหมยุทธ์เจี้ยงโมมาจัดการถังเฮ่าเพื่อแก้แค้น ]

[ พรหมยุทธ์ทั้งสองเดินทางมาถึงเมืองนั่วติงและทราบที่ซ่อนของถังเฮ่า ]

[ ถังเฮ่าไม่ได้ปิดบังชื่อตนเอง เขาใช้ชีวิตเป็นช่างตีเหล็กสันโดษในหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ]

[ คืนนั้น พรหมยุทธ์เชียนจุนและพรหมยุทธ์เจี้ยงโมบุกไปยังหมู่บ้านเซียนวิญญาณเพื่อปลิดชีพถังเฮ่า ]

[ อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์กลับไม่ได้สมบูรณ์แบบนัก ]

[ วันรุ่งขึ้น เจ้าได้รับแจ้งว่าถังเฮ่าถูกสังหารแล้ว การแก้แค้นสำเร็จ แต่พรหมยุทธ์เชียนจุนและพรหมยุทธ์เจี้ยงโมต้องสังเวยชีวิตไปหนึ่งคน และอีกหนึ่งคนบาดเจ็บสาหัส! ]

"อะไรนะ!"

เฉียนเหรินเสวี่ยสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นผลลัพธ์ แม้จะส่งพรหมยุทธ์ระดับ 96 ไปถึงสองคน แต่ก็ยังต้องแลกมาด้วยความตายและการบาดเจ็บสาหัส!

"เป็นไปได้ยังไง! ท่านปู่เชียนจุนและท่านปู่เจี้ยงโมมีระดับถึง 96 เชียวนะ!"

[ เจ้าเสียใจอย่างมากต่อความสูญเสียนี้ ]

[ พรหมยุทธ์เจี้ยงโมที่รอดชีวิตเล่าว่า ถังเฮ่าใช้วิชาลับขั้นสูงสุดของนิกายเฮ่าเทียน 'ค้อนซูเมรุ' และวิชา 'ระเบิดวงแหวน' ปลดปล่อยพลังเหนือระดับจนน่ากลัว ]

[ ท่านปู่เชียนจุนจบชีวิตลงด้วยค้อนนั้นจนไม่เหลือแม้แต่ร่าง ]

[ ถังเฮ่าเองที่บาดเจ็บเรื้อรังอยู่ก่อนแล้ว เมื่อฝืนใช้ระเบิดวงแหวน ร่างกายของเขาก็แหลกสลายและเสียชีวิตตามไป ]

[ แต่กลับพบเพียงศพของถังเฮ่าเท่านั้น ไม่พบร่องรอยของถังซานเลย ]

[ ปรากฏว่าถังเฮ่ายอมสละชีวิตถ่วงเวลาเพื่อให้ถังซานหลบหนีไปได้ ]

[ สิ่งนี้ทำให้เจ้าเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ ]

[ หลังจากนั้น เจ้าตั้งใจจะไปที่หมู่บ้านเฟิงหลินเพื่อตามหาเย่หลัวและชักชวนเขาเข้าพวก ]

[ แต่เมื่อเจ้าไปถึงหมู่บ้านเฟิงหลิน กลับพบว่าเย่หลัวได้หายตัวไปแล้ว! ]

[ แม้แต่หัวหน้าหมู่บ้านอย่างเฒ่าทอมก็ไม่รู้ว่าเย่หลัวไปที่ใด ]

[ เจ้าเฝ้ารออยู่หนึ่งเดือนก็ยังไร้วี่แวว จนต้องจากไปด้วยความผิดหวัง ]

"เย่หลัวหายตัวไป!"

เฉียนเหรินเสวี่ยตกตะลึง การที่เธอรายงานข่าวเรื่องถังเฮ่าจนเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ กลับกลายเป็นปฏิกิริยาลูกโซ่ที่ทำให้เย่หลัวหายสาบสูญไปเสียอย่างนั้น!