บทที่ 19 ช่องโหว่ของกฎ เฉียนเฉิงถึงกับไปไม่เป็น!
บทที่ 19 ช่องโหว่ของกฎ เฉียนเฉิงถึงกับไปไม่เป็น!
บทที่ 19 ช่องโหว่ของกฎ เฉียนเฉิงถึงกับไปไม่เป็น!
เมื่อหวังเร่อเอ่ยคำพูดเหล่านี้ออกมา ทั้งสนามก็ระเบิดเสียงอื้ออึงอย่างดุเดือดทันที!
นักเรียนจำนวนมากที่ได้ยินต่างกระตือรือร้นที่จะลอง สีหน้าฉายแววตื่นเต้นดีใจ!
“เชี่ย ถ้าวันนี้ข้าได้สู้สักสองสามรอบ ต่อให้คะแนนสอบรอบหลังๆ จะงั้นๆ ข้าก็ยังมีสิทธิ์เข้ามหาวิทยาลัยเมิ่งถ่าได้!”
“ท่านอธิการบดีพูดชัดเจนขนาดนี้ ขอแค่ข้าทำผลงานบนลานประลองได้โดดเด่นเข้าตา มหาวิทยาลัยเมิ่งถ่าก็ไม่ใช่แค่ฝัน!”
“บัดซบ โชคดีที่ยอมควักเนื้อมาที่นี่! การประลองสามวันนี้ต้องนองเลือดแน่นอน!”
หวังเร่อในฐานะพิธีกร มองดูบรรยากาศที่คึกคักรอบตัวแล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
จากนั้นเขาก็ดึงการสนทนากลับเข้าเรื่อง
ตามกฎการสอบ เขาแทรกความเห็นส่วนตัวได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น จะพูดเกินเลยไปแม้แต่คำเดียวก็ไม่ได้ เพราะถือว่าผิดวินัยการคุมสอบ
‘วันนี้ถือว่าคุ้มค่า อย่างน้อยก็ได้โปรโมตมหาวิทยาลัยตัดหน้าตาแก่พวกนั้น เรื่องยอดรับนักศึกษาคงไม่ต้องห่วงแล้ว’
‘อีกอย่าง...’
หวังเร่อกวาดสายตามองไปยังโซนวีไอพี หางตาชำเลืองไปที่ห้องวีไอพีหมายเลข 18 แวบหนึ่ง
ซูมู่
นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่เขามาที่นี่
เขาได้สัมผัสแดนฝันแห่งความตายที่เด็กหนุ่มคนนี้สร้างขึ้นแล้ว
คำว่า ‘พลิกความรับรู้’ (Subverting cognition) นั้นไม่ได้เกินจริงเลยแม้แต่น้อย
ประตูนรก ถนนน้ำพุเหลือง สะพานอนิจจัง... ในฐานะนักถักทอฝันระดับสูง
เขามองเห็นโลกแห่งความตายอันกว้างใหญ่ไพศาลที่ซ่อนอยู่ภายในนั้นได้อย่างเลือนลาง!
‘ไม่รู้ว่าวันนี้พ่อหนุ่มคนนี้จะมีอะไรมาเซอร์ไพรส์ข้าอีก และข้าจะต้องทุ่มทุนแค่ไหนถึงจะดึงตัวเขามาได้’
หวังเร่อคิดในใจ รีบดึงสติกลับมา พร้อมรอยยิ้มละมุน เขาเอ่ยขึ้น:
“ตามธรรมเนียมเดิม แขกรับเชิญจากโซนวีไอพีจะเป็นผู้เปิดฉากการท้าประลองรอบแรก!”
“ไม่ทราบว่าวีไอพีท่านใดพร้อมจะลงมาประลองฝีมือในวันนี้บ้าง?”
แสงไฟบนเวทีพร้อมกับเสียงบรรยายสาดส่องตรงไปยังโซนวีไอพี
หมุนวนไปมา รอคอยผู้ท้าชิงคนแรกที่จะก้าวขึ้นสู่สังเวียน
.......
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากทางด้านขวาล่างของซูมู่ “ข้าขอประเดิม!”
เสียงนี้ฟังดูคุ้นหูซูมู่ชอบกล
ดูเหมือนจะเป็นเฉียนเฉิง คนที่มาท้าเขาตอนเที่ยง
หมอนี่ไม่ดูตาม้าตาเรือเลยเหรอ? ขึ้นเวทีคนแรกเนี่ยนะ?
บ้าบิ่นชะมัด?
ซูมู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
อย่างไรก็ตาม หวังเร่อบนเวทีได้ยินเสียงของเฉียนเฉิงแล้ว
และด้วยรอยยิ้มละมุน เขาขยับสปอตไลท์ไปที่ห้องของเฉียนเฉิงทันที!
“เยี่ยม! ผู้ท้าชิงวีไอพีคนแรกปรากฏตัวแล้ว! เขาคือวีไอพีหมายเลข 12!”
“ขอเชิญวีไอพีหมายเลข 12 ขึ้นสู่สังเวียนเพื่อเป็นเจ้าสังเวียนคนแรกของวันนี้!”
ทันใดนั้น สายตาทุกคู่ในสนามก็จับจ้องไปที่เฉียนเฉิง!
ภายในห้องหมายเลข 12
เฉียนเฉิงภายใต้หน้ากาก หัวใจเต้นรัวแรง!
เขาไม่ได้เยือกเย็นอย่างที่คิดไว้
อย่างที่ถังหนิงเคยพูด
ตระกูลเฉียนตกต่ำลงมากในช่วงหลายร้อยปีมานี้ เขาต้องต่อสู้ด้วยตัวเองเพื่อให้ได้เข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำ ไม่มีผู้อาวุโสคอยหนุนหลัง
เช่นเดียวกับซูมู่ เขาต้องการรางวัลอันดับหนึ่งและความสนใจจากมหาวิทยาลัยชั้นนำต่างๆ!
นั่นคือเหตุผลที่เขาตรงเข้าไปท้าซูมู่อันดับหนึ่งที่ร้านอาหาร
เขาจะไม่รู้ถึงพลังของแดนฝันศักยภาพระดับ S ได้อย่างไร?
แต่โชคเข้าข้างคนกล้า!
ตราบใดที่เขาเอาชนะอันดับหนึ่งได้ เขาจะได้รับความสนใจอย่างมหาศาล และกอบโกยผลประโยชน์ให้ตัวเองได้มากขึ้น!
ต่อให้เขาแพ้การประลองหลังจากนั้นทุกรอบ ก็ไม่สำคัญ!
ขอแค่เอาชนะอันดับหนึ่งได้ก็พอ!
และตอนนี้ เรื่องที่ไม่คาดคิดยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น!
หวังเร่อ อธิการบดีมหาวิทยาลัยเมิ่งถ่า กลับกลายมาเป็นพิธีกรการประลองครั้งนี้!
เฉียนเฉิงรู้สึกว่าวันนี้ต้องเป็นวันโชคดีของเขาแน่ๆ
ดังนั้น
เขาจึงไม่ลังเลที่จะก้าวออกมาเป็นคนแรก
ขอแค่ชนะ
มหาวิทยาลัยเมิ่งถ่าก็อยู่ในกำมือ!
ต่อให้ต้องใช้เล่ห์เหลี่ยม หรือไร้ยางอายไปบ้าง!
ขอแค่ชนะ และทำให้อธิการบดีเห็นคุณค่าของเขา!
กระจกด้านหน้าห้องวีไอพีหมายเลข 12 หายวับไปทันที
เฉียนเฉิงที่นั่งอยู่ภายในรู้สึกตัวเบาหวิว ลอยออกจากหน้าต่าง และบินตรงไปยังสังเวียนที่เป็นจุดสนใจของทุกคน เคียงข้างอธิการบดีหวังเร่อ!
“วีไอพีหมายเลข 12 ตามกฎระเบียบ ท่านมีโอกาสหนึ่งครั้งในการเลือกผู้ท้าชิง และผู้ที่ถูกเลือกจะปฏิเสธไม่ได้ โปรดเลือกคนที่ท่านต้องการท้าประลอง” หวังเร่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ตกลงครับ ท่านอธิการบดีหวัง” เฉียนเฉิงตั้งสติ แล้วถอดหน้ากากออกทันที หันไปมองที่นั่งวีไอพี: “คนที่ข้าต้องการท้าประลองคืออันดับหนึ่งบนทำเนียบสวรรค์ในขณะนี้... ซูมู่!”
“ซูมู่ ออกมา!”
คำพูดของเฉียนเฉิงทำให้ทั้งสนามฮือฮาทันที
“เชี่ย! มันส์พะยะค่ะ! ท้าอันดับหนึ่งบนทำเนียบสวรรค์ตั้งแต่เริ่มเลยเหรอ?!”
“เทพผู้สร้างแดนฝันศักยภาพระดับ S น่ะนะ?! ไอ้นี่มันบ้าหรือเปล่า? เอาชีวิตมาทิ้งเพื่อชื่อเสียงเนี่ยนะ?!”
“ก็ไม่แน่หรอก ข้าว่าหมอนี่มีของอยู่เหมือนกัน วีไอพี ลืมไปแล้วเหรอ? ต้องได้คะแนนเกิน 70 ถึงจะเป็นวีไอพีได้นะ!”
ผู้ชมในไลฟ์สดต่างตื่นเต้นกันยกใหญ่!
[สุดยอด! สุดยอด! เปิดฉากมาก็เจอของแข็งเลย!]
[เชี่ย เมล็ดแตงโมกับมันฝรั่งทอดข้ายังมาไม่ถึงเลย! รอข้าด้วย!]
[มันฝรั่งทอดรสหนูอะไรของเอ็งข้างบน? มันรสเป็ดไม่ใช่เหรอ?]
[เฉียนเฉิง อัจฉริยะผู้สร้างแดนฝันระดับ B! นี่มันดาวอังคารชนโลกชัดๆ!]
ในขณะที่สายตาทุกคู่ในสนามจ้องมองไปที่โซนวีไอพี รอคอยให้ซูมู่ก้าวออกมา
ทันใดนั้น ชายสวมหน้ากากชุดดำคนหนึ่งก็ลุกขึ้นยืนในโซนที่นั่งธรรมดา!
“เฮ้ยๆ ชี้ผิดที่แล้ว! ข้าซูมู่อยู่นี่!”
เสียงของชายสวมหน้ากากนั้นหยาบกระด้างและดังก้อง ไม่เหมือนเสียงของคนหนุ่มเลยสักนิด
“หือ?” เฉียนเฉิงสะดุ้งกับคำพูดนั้น มองไปทางนั้นด้วยความงุนงง
ในเวลาเดียวกัน
ในโซนวีไอพี ชายสวมหน้ากากชุดดำอีกสองคนก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน!
“ข้าคือซูมู่!”
“ไอ้หนู แกมันอวดดีเกินไปแล้ว! กล้าท้าข้าอันดับหนึ่งบนทำเนียบสวรรค์ เดี๋ยวข้าจะลงไปสั่งสอนแกให้รู้สำนึก!”
ทันใดนั้น...
ชายสวมหน้ากากชุดดำก็ลุกขึ้นยืนกันพรึ่บพรั่บ
“ข้าคือซูมู่!”
“ไสหัวไป! กล้าดียังไงมาแอบอ้างเป็นอันดับหนึ่งบนทำเนียบสวรรค์? แกบนเวที ข้าอยู่นี่ มาเลย เลือกข้า!”
?
ในห้องหมายเลข 18 ซูมู่ตัวจริงที่เพิ่งลุกขึ้นและกำลังจะเดินออกไป ถึงกับชะงักงันเมื่อเห็น ‘ซูมู่’ ผุดขึ้นมารอบตัวเต็มไปหมด
แล้วเขาก็เข้าใจทันที!
กฎ!
ที่แท้กฎก็ใช้แบบนี้ได้นี่เอง!
ทุกคนเข้ามาโดยสวมหน้ากาก หมายความว่าพวกเขาสามารถปกปิดตัวตนได้
และวีไอพีสามารถระบุตัวคนขึ้นมาได้เพียงคนเดียว
ถ้าทุกคนที่สวมหน้ากากอ้างว่าเป็นคนคนนั้น
วีไอพีก็ไม่มีสิทธิ์ตรวจสอบทีละคน!
“นี่มัน... ถ้าข้าไม่ออกไป เฉียนเฉิงคงแย่แน่”
ขณะที่ความคิดนี้แวบเข้ามาในหัวซูมู่
ผู้ชมในสนามก็เข้าใจเช่นกัน!
“ฮ่าฮ่าฮ่า! เชี่ย จริงหรือหลอกเนี่ย?! สวมรอยกันดื้อๆ แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?!”
“ไอ้โง่นี่ดันไปท้าอันดับหนึ่งบนทำเนียบสวรรค์แบบนี้ ฮ่าๆ มาทายกันซิว่าคนไหนคือซูมู่ตัวจริง?!”
“พรืด! ข้าขำไม่ไหวแล้ว! อยากจะเป็นคนแรกที่โดดเด่นเรียกร้องความสนใจนักใช่ไหม? เอ้า เลือกสิ!”
“ฮ่าๆ พ่อหนุ่มนี่ถอดหน้ากากออกมาเพื่อโชว์โง่ชัดๆ!”
เมื่อมองดูซูมู่คนใหม่ที่ผุดขึ้นมารอบตัวเรื่อยๆ
เฉียนเฉิงที่ยืนอยู่บนเวทีถึงกับยืนอึ้ง
เหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผาก!
ดูเหมือนว่า...
การถอดหน้ากากครั้งนี้ เขาจะรีบร้อนถอดเร็วไปหน่อยหรือเปล่านะ?