บทที่ 129 ทรยศข้ามโลก (ฟรี ตอนยาวพิเศษ) สวัสดีปีใหม่นะคะ

ครืนนน!

แทบจะในเสี้ยววินาทีที่เฉินมู่เข้าสู่ห้วงสุญญากาศแห่งนี้ มือยักษ์เสมือนจริงข้างหนึ่งก็ยื่นทะลุเข้ามาหมายจะคว้าตัวเฉินมู่ออกไปจากที่แห่งนี่

สุญญากาศรอบตัวเฉินมู่ถูกรบกวนจนกลายเป็นกระแสปั่นป่วน

ในชั่วพริบตาต่อมา มือข้างนั้นฉีกสุญญากาศที่เชื่อมต่อกับโลกภายนอกออกเป็นช่องเล็ก ๆ เงาร่างในชุดคลุมดำปรากฏขึ้นไม่ไกลจากเฉินมู่

เฉินมู่มองไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริงของอีกฝ่าย

แต่ถึงไม่เห็น เขาก็สามารถตัดสินตัวตนของคนผู้นี้ได้แล้ว

‘พ่อมดจากสภาศาสดา!’

หัวใจของเฉินมู่หนักอึ้งเล็กน้อย

แท้จริงแล้ว ตั้งแต่เงาร่างนั้นก้าวเข้าห้วงสู่สุญญากาศนี้ เฉินมู่ก็ลงมือในทันที

แคล้ง!!

นาฬิกาเรือนเล็กถูกเขาบีบแตก

เสียงระฆังโบราณใสกังวานดังสะท้อนไปทั่ว

เงานาฬิกาเลือนรางราวกับไม่มีอยู่จริง ปรากฏเหนือศีรษะของพ่อมดผู้นั้น

เข็มนาฬิกาเริ่มขยับ

ในดวงตาของเฉินมู่ฉายแววเจ็บปวด

วัตถุวิเศษระดับสามแบบใช้ครั้งเดียว หินเวทหลายหมื่นก้อนหายไปในพริบตา!

เวทมนตร์สามวงแหวน เวลาหยุดนิ่ง!

เวทนี้คงอยู่เพียงชั่วขณะ น้อยยิ่งกว่าหนึ่งวินาที

สาเหตุนั้นย่อมชัดเจน เพราะเป้าหมายคือพ่อมดระดับสาม

แต่สำหรับเฉินมู่ แค่เสี้ยววินาทีนั้นก็เพียงพอแล้ว

ในชั่วพริบตา คัมภีร์วาจาสัจจะลอยขึ้นเบื้องหน้าเฉินมู่ หน้ากระดาษพลิกอย่างรวดเร็ว สิบกว่าหน้าส่องแสงสีขาว

เวทมนตร์สองวงแหวน เวลาคงสภาพ! ทวนเข็มเวลา! เสริมแรงโน้มถ่วง!….

ตูม!!

เวทมนตร์สองวงแหวนหลายบทพุ่งทะลักออกจากคัมภีร์วาจาสัจจะ เป้าหมายสุดท้ายคือพ่อมดผู้นั้นซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเฉินมู่

แม้แต่ห้วงสุญญากาศที่หยุดนิ่งก็ยังเกิดระลอกคลื่นขึ้น

เวทมนตร์เหล่านั้นทั้งหมดตกกระทบใส่พ่อมดชุดคลุมดำอย่างไม่ต้องสงสัย ทว่า…. ไม่ก่อให้เกิดผลใด ๆ

แต่นี่เป็นสิ่งที่เฉินมู่คาดการณ์ไว้!

เขาแค่ต้องการถ่วงเวลาเท่านั้น

การสังหารพ่อมดระดับสามตรง ๆ เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่ถึงจะฆ่าไม่ได้ การสร้างความรำคาญก็ยังพอทำได้

จริงดังนั้น เวทมนตร์หลายบทซัดพ่อมดผู้นั้นจนชุดคลุมดำของอีกฝ่ายจนสลายเป็นผุยผง

ร่างของเฉินมู่ขยับ ก่อนจะหายไปจากจุดเดิมอีกครั้ง

พ่อมดที่เพิ่งปรากฏขึ้นผู้นั้นกลับไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาเพียงโบกมือเบา ๆ หมอกดำกลุ่มหนึ่งก่อตัวขึ้นบนฝ่ามือ และในทันทีที่ปรากฏ มันก็เหมือนมีเป้าหมาย บินออกไปไกล

พลังจิตปกคลุมร่างของเขา ทำให้ยากจะคาดเดาอารมณ์ได้

เวทมนตร์สามวงแหวน หมอกดำ!

เมื่อเฉินมู่ปรากฏตัวอีกครั้ง ร่างของเขาก็ถูกหมอกดำห่อหุ้ม

เขาไม่ลังเล พลังจิตไหลทะลักออกจากทะเลแห่งจิต เข้าสู่จี้สีขาวกลางหน้าอก

เฉนมู่ไม่ได้มีความสามารถโดดเด่นอะไรเป็นพิเศษ แต่สิ่งที่เขามีมากมายคือหินเวท เมื่อมีมาก ก็หมายถึงสมบัติที่มากตาม!

เวทมนตร์สามวงแหวน การป้องกันอันเจิดจรัส!

แสงสีขาวพุ่งออกจากจี้ ผลักดันหมอกดำรอบตัวให้ถอยออกไป

นี่เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำ

หมอกดำเหล่านี้ไม่ได้แค่บดบังการมองเห็น เวทมนตร์สามวงแหวนไม่ได้ง่ายขนาดนั้น หากมันแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย ทะเลแห่งจิตและร่างกายของเขาจะถูกกัดกร่อนในทันที

กลอุบายของสภาศาสดาแห่งพระวรสาร เฉินมู่รู้จักอยู่บ้าง

ตอนนี้ เขายังใจร้อนไม่ได้

หากจะเรียกคัมภีร์แห่งสัจจะเพื่อส่งตัวกลับทะเลแห่งการเฝ้ามอง ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที ซึ่งปกติเป็นช่วงเวลาเพียงชั่วพริบตา แต่ตอนนี้ การจะหนีต่อหน้าพ่อมดระดับสามนั้น เป็นไปไม่ได้

เพราะก่อนหน้านี้ เขาปล่อยเวทมนตร์ไปกว่าสิบบท สุดท้ายยังถ่วงเวลาไม่ได้ถึงหนึ่งวินาที

ตั้งแต่เฉินมู่เริ่มร่ายเวท จนถึงการกระตุ้นวัตถุวิเศษแบบใช้ครั้งเดียวเพื่อปลดปล่อยเวทมนตร์สามวงแหวน เป็นเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาทีด้วยซ้ำ

ขณะที่เฉินมู่กำลังชั่งใจว่าจะเสี่ยงดีหรือไม่ พ่อมดผู้นั้นก็ปรากฏตัวขึ้นไม่ไกลจากเขาอีกครั้ง แสงสีดำสว่างขึ้นรอบตัวอีกฝ่าย เส้นใยบางเฉียบเส้นหนึ่ง พุ่งตรงมาที่ร่างของเฉินมู่

นี่คือ?

เวทมนตร์สามวงแหวน ตราพระวรสาร!

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายใช้เวทบทนี้ ดวงตาของเฉินมู่สว่างวาบ

นี่คือโอกาส!

แทบจะในทันที เฉินมู่ก็ตระหนักว่านี่คือโอกาส

ความต่างของข้อมูลทำให้เขารู้จักเวทพิเศษบางอย่างของสภาศาสดาแห่งพระวรสาร แต่สภาศาสดาแห่งพระวรสาร กลับแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย

เฉินมู่เคยเตรียมการรับมือไว้ เพราะรู้ว่าอนาคตอาจจะต้องเจอคนของสภาศาสดาแห่งพระวรสาร เพียงแต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

แต่ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว!

ในเสี้ยววินาทีที่พ่อมดผู้นั้นปลดปล่อยเวทบทนี้ วัตถุวิเศษชิ้นหนึ่งในทะเลแห่งจิตของเฉินมู่ก็เปล่งแสงขึ้น

วัตถุวิเศษชิ้นนั้น มีเวทมนตร์เพียงบทเดียวที่แทบไม่มีประโยชน์ แต่เวทบทนี้ ถูกสร้างขึ้นโดยผู้มากประสบการณ์แห่งทะเลแห่งการเฝ้ามอง เพื่อรับมือกับตราพระวรสารโดยเฉพาะ!

เวทมนตร์สองวงแหวน ผนึกความคิด!

เวทนี้ ไม่ได้ผนึกความคิดของผู้อื่น แต่เป็นความคิดของผู้ใช้เอง

ในขณะที่ตราพระวรสารพุ่งเข้าสู่ร่างของเฉินมู่ พ่อมดชุดคลุมดำก็ถอนพลังจิตกลับมา และเพียงก้าวเดียวมาปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

ความคิดถูกผนึก แต่ร่างกายไม่  ในเสี้ยววินาทีนั้นร่างของเฉินมู่จะยังคงเคลื่อนไหวตามคำสั่งราวกับเครื่องจักรที่ตั้งค่าอย่างแม่นยำ

นี่คือการเสี่ยงอย่างแท้จริง

แต่เฉินมู่ที่มีไพ่ตายรักษาชีวิต ไม่รังเกียจที่จะเสี่ยงสักครั้ง

ดังนั้น ในจังหวะที่พ่อมดผู้นั้นถอนพลังจิตกลับมาและปรากฏตรงหน้า

ใบหน้าที่ดูเลื่อนลอยของเฉินมู่ปรากฏแสงสีน้ำเงินวาบผ่านดวงตา

อาคมระดับสอง ศาสตร์เด็ดดวงดาว!

‘โชค’ รอบกายพ่อมดชุดคลุมดำ ซึ่งแม้แต่เจ้าตัวก็ไม่อาจมองเห็น ถูกมือที่ไร้รูปคว้าไปส่วนหนึ่ง

แต่เมื่อเทียบกับโชคทั้งหมดของเขา สิ่งที่ถูกคว้าไปเป็นเพียงแค่หนึ่งในสิบเท่านั้น

อาคมระดับสอง ศาสตร์เด็ดดวงดาว!

อาคมระดับสองของผู้เด็ดดวงดาวถูกใช้ซ้ำอีกครั้ง โดยที่พ่อมดผู้นั้นไม่รู้สึกตัวเลย

เขามองเฉินมู่ด้วยแววตาดูแคลน ราวกับจะบอกว่า คนเช่นนี้ ถึงกับต้องให้เขาลงมือเอง?

ถัดมา เขาวางมือลงบนไหล่เฉินมู่ พยายามกระตุ้นตราพระวรสารที่หลอมรวมเข้าร่าง เพื่อควบคุมเฉินมู่โดยตรง

เฉินมู่ไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย สีหน้ายังคงเลื่อนลอยเหมือนเดิม

หกครั้ง!

‘อีกนิดเดียว!’

แท้จริงเขาฟื้นแล้ว แต่ยังต้องแสร้งทำเป็นถูกควบคุม

พ่อมดผู้นั้นปล่อยจิตสำนึกสายหนึ่งพุ่งเข้าสู่ทะเลแห่งจิตของเฉินมู่

เจ็ดครั้ง!

แต่เขาไม่เห็นสิ่งที่คาดหวัง

“ตราพระวรสารอยู่ที่ไหน?”

จิตสำนึกนั้นหยุดชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะเห็นอัญมณีสีน้ำเงินเม็ดหนึ่ง ณ ใจกลางทะเลแห่งจิตของเฉินมู่

อัญมณีส่องประกายราวกับกระพริบตา

“นี่มันอะไรกัน?”

แปดครั้ง!

เกือบจะในทันที สำนึกนั้นรีบถอนตัวออกจากทะเลจิตของเฉินมู่อย่างรวดเร็ว

ในความเป็นจริง เขายกมือขึ้น พลังจิตพุ่งพล่านขึ้นอย่างรุนแรง

จากนั้น มือก็ลดลง

ลอยอยู่เหนือศีรษะเฉินมู่

เขามองสีหน้าเลื่อนลอยของเฉินมู่ ความสงสัยแวบผ่านในใจ

แต่พลังจิตอันรุนแรงนั้นยังคงทะลักออกจากฝ่ามือ หมายจะบดทะเลแห่งจิตของเฉินมู่ให้แหลกเป็นผุยผง

เก้าครั้งแล้ว!

ในชั่วขณะถัดมา พลังจิตของพ่อมดระดับสามก็ปะทุขึ้นอย่างเต็มที่ พลังจิตมหาศาลพุ่งเข้าสู่ทะเลแห่งจิตของเฉินมู่ คัมภีร์แห่งสัจจะเปิดออกโดยอัตโนมัติ

เวทป้องกันอัตโนมัติที่เบนน์สลักไว้บนคัมภีร์แห่งสัจจะถูกกระตุ้น พลังจิตบ้าคลั่งนั้นสลายเป็นความว่างเปล่า

นอกจากเฉินมู่ ไม่มีใครรู้ว่า ในเสี้ยววินาทีนั้น ได้เกิดการต่อสู้อย่างดุเดือดภายในทะเลแห่งจิตของเขา

ในเวลาเดียวกัน อัญมณีสีน้ำเงินเข้มตรงใจกลางทะเลแห่งจิตของเฉินมู่ ก็เปล่งแสงสีน้ำเงินขึ้นอีกครั้ง

จังหวะเดียวกับก่อนหน้าอย่างสมบูรณ์ แต่เฉินมู่รู้ดี ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม

เพราะนี่คือครั้งที่สิบ!

สีหน้าเลื่อนลอยของเฉินมู่หายไปในทันที แม้แต่ต่อหน้าพ่อมดระดับสาม เขายังเผยรอยยิ้มบาง ๆ ออกมา

แสงสีน้ำเงินวาบผ่านดวงตา

อาคมระดับสอง ศาสตร์ดูดาว!

เบื้องหน้าเขา พ่อมดระดับสามผู้นั้นถูกหมอกดำห่อหุ้ม โชคชะตาดำมืดหนาทึบผิดปกติ

เขาไม่รู้ตัวเลยว่าเฉินมู่กำลังเล่นอะไร เขาเพียงรู้ว่าพลังจิตของตนหายไปอย่างไร้สาเหตุในทะเลแห่งจิตของเฉินมู่

ดังนั้น เขาจึงไม่สนใจภารกิจอีกต่อไป

ฆ่าให้จบง่ายกว่า แค่พ่อมดระดับสองเท่านั้น

เวทมนตร์สามวงแหวน จมดิ่ง

พลังจิตไหลทะลักรอบกาย แต่เฉินมู่ที่เห็นภาพนี้ กลับไม่ขยับแม้แต่น้อย เขายืนอยู่ตรงหน้า สายตาไม่มีความหวาดกลัว ในแววตายังมีแววเย้ยหยันอยู่เล็กน้อย

แต่ในชั่วขณะที่พ่อมดผู้นั้นปลดปล่อยเวทมนตร์ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

เขาทิ้งเฉินมู่ไว้ตรงนั้น ร่างขยับแล้วหายไปในพริบตา

เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง ก็อยู่ห่างจากเฉินมู่พอสมควร

ส่วนตำแหน่งที่พ่อมดผู้นั้นเพิ่งยืนอยู่เมื่อครู่ ก็เกิดลมอ่อน ๆ สายหนึ่งพัดผ่าน ลมสายนี้ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันและหายไปอย่างรวดเร็ว

ลมกัดกร่อน!

ลมกัดกร่อนเป็นปรากฏการณ์ผิดปกติในห้วงสุญญากาศชนิดหนึ่ง สามารถพัดพ่อมดระดับสามให้กลายเป็นผุยผงได้

เพราะอานุภาพมันรุนแรงเกินไป พ่อมดจำนวนมากจึงอยากใช้มันเป็นเป้าหมายการวิจัย

แต่ปรากฏการณ์ชนิดนี้หาได้ยากมาก พ่อมดบางคนเดินทางในห้วงสุญญากาศทั้งชีวิตก็อาจจะไม่เคยเจอสักครั้ง และถึงได้เจอ การจะเก็บรักษาลมสายนี้ไว้ก็ยังเป็นปัญหาอีกอย่างหนึ่ง

ดังนั้นพ่อมดส่วนใหญ่จึงยอมแพ้ไป

เฉินมู่ยืนอยู่ที่เดิม สายตามองไปยังพ่อมดผู้นั้นที่อยู่ไกลออกไป ในแววตาฉายความอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย

ในโลกเด็ดดวงดาว การขโมย ‘โชค’ ของคนคนหนึ่งออกไปจนหมด เขาทำมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

แต่ในโลกพ่อมด นี่เป็นครั้งแรก

ดังนั้นเขาอยากเห็นว่า ผลของศาสตร์เด็ดดวงดาวจะแตกต่างจากโลกเด็ดดวงดาวอย่างไร และศาสตร์เด็ดดวงดาวจะได้รับผลกระทบเพราะอีกฝ่ายเป็นพ่อมดหรือไม่

ตอนนี้เฉินมู่ยังไม่แน่ใจนัก

เพราะถ้าเป็นโลกเด็ดดวงดาว พ่อมดระดับสามที่ลงมือใส่เขาเมื่อครู่นั้น คงตายไปแล้ว เขาจะเจออุบัติเหตุต่าง ๆ จนไม่อาจหลบลมกัดกร่อนได้ และสุดท้ายถูกพัดเป็นผุยผง

ชั่วขณะถัดมา แววตาของเฉินมู่ปรากฏความดีใจขึ้น

จริงด้วย!

เหมือนกับที่เขาคิดไว้ทุกอย่าง!

ศาสตร์เด็ดดวงดาวในโลกพ่อมดไม่ถูกผลกระทบแม้แต่น้อย และเนื่องจากพ่อมดส่วนใหญ่ไม่คุ้นเคยกับเส้นทางผู้เด็ดดวงดาว ก็มีโอกาสสูงที่จะไม่ทันสังเกตเห็น

เหมือนตอนที่เฉินมู่ขโมยโชคของพ่อมดผู้นี้ อีกฝ่ายซึ่งมาจากสภาศาสดาแห่งพระวรสาร ไม่อาจรับรู้ได้แม้แต่น้อย

ในสายตาของเฉินมู่ พ่อมดผู้นั้นกำลังแตกตื่นและต่อสู้กับ ‘สุญญากาศ’ อย่างวุ่นวาย!

น่าเสียดาย บทสรุปถูกกำหนดไว้แล้ว

ในจังหวะที่พ่อมดระดับสามกำลังจะเร่งพลังจิตอีกครั้งเพื่อออกจากพื้นที่แห่งนี้ หรือจะพูดว่าเตรียมออกจากห้วงสุญญากาศแห่งนี้

กระแสอากาศที่หยุดนิ่งเริ่มไหลพล่าน มันไร้กฎเกณฑ์ วิ่งสลับไปมาอย่างบ้าคลั่ง พันเกี่ยวรอบกายเขาจนกลายเป็นทรงกลม

‘เกิดอะไรขึ้น เจ้าเด็กนี่เล่นตุกติกอะไร!?’ ความคิดของนาเวย์พันกันยุ่งเหยิง แต่พลังจิตของเขากลับไม่อาจขยับได้อีกต่อไป

เพราะนี่คือปรากฏการณ์ผิดปกติที่หาได้ยากในสุญญากาศอีกอย่างหนึ่ง

สุญญากาศปั่นป่วน!

แต่ในใจเขายังพอประคองได้ เพราะสุญญากาศปั่นป่วนจะไม่คงอยู่นานนัก

เด็กนั่นคงไม่กล้าลงมือในตอนนี้ เพราะถ้าลงมือ ก็จะได้รับผลกระทบจากความปั่นป่วนไปด้วย

ความจริงคือ เฉินมู่ไม่จำเป็นต้องลงมือ และเขาก็ไม่มีความคิดจะลงมือด้วย

ตอนนี้เขาเหมือนกำลังดูละครดี ๆ

‘ถ้ามีป๊อปคอร์นด้วยคงดีไม่น้อย’

ชั่วขณะถัดมา อารมณ์บางอย่างก็ผุดขึ้นในใจของนาเวย์อีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่ความแน่วแน่ แต่กลับเป็นความหวาดกลัวและสิ้นหวัง

‘เกิดอะไรขึ้น!?’

ทันใดนั้นท่ามกลางความว่างเปล่าก็มีจุดสีดำปรากฏขึ้น และมันอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา

ตอนนี้เพราะผลของสุญญากาศปั่นป่วน เขาไม่อาจควบคุมพลังจิตได้ตามปกติเลย ดังนั้น เขาทำได้เพียงมองดูตัวเองตกลงไปในความมืดนั้นอย่างหมดหนทาง

ปรากฏการณ์ผิดปกติในสุญญากาศอย่างที่สาม

หลุมดำกลืนกิน!

ปรากฏการณ์นี้รุนแรงและเกินจริงยิ่งกว่าสองครั้งก่อนอย่างเทียบไม่ติด แม้แต่พ่อมดระดับห้า ถ้าโดนหลุมดำกลืนกินก็ไม่สามารถออกมาได้

แต่โดยปกติแล้วก็ไม่มีทางที่พ่อมดระดับห้าคนไหนจะโดนกลืนกิน เพราะปรากฏการณ์นี้เมื่อเกิดขึ้นแล้วจะหยุดนิ่งอยู่กับที่ เว้นแต่คุณจะโง่เดินเข้าไปเอง

แน่นอน ยังมีอีกความเป็นไปได้หนึ่ง เช่นกรณีของนาเวย์ ที่อยู่ ๆ หลุมดำก็โผล่มาอยู่ใต้เท้าพอดี และไม่สามารถใช้พลังจิตได้

เฉินมู่ที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ก็ยังอดสั่นสะท้านไม่ได้

สำเร็จจริง ๆ!

พ่อมดระดับสาม ถูกเขาใช้ศาสตร์เด็ดดวงดาวขโมยโชคจนตาย!

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ลงมือฆ่าด้วยตัวเอง แต่การที่พ่อมดระดับสามผู้นี้ต้องตาย ก็เพราะเฉินมู่

‘เส้นทางนี้ช่างน่ากลัวจริง ๆ ถ้าวันหนึ่งโลกเด็ดดวงดาวมีผู้เด็ดดวงดาวระดับเจ็ดโผล่ออกมาจริง ๆ โลกมากมายรอบข้างคงรับมือไม่ไหวแน่’

เฉินมู่อดถอนใจไม่ได้

เห็นพ่อมดระดับสามตายเพราะความซวยอยู่ในห้วงสุญญากาศแห่งนี้ ในใจเขามีความรู้สึกสำเร็จอยู่บ้าง

แต่เฉินมู่ก็ไม่ได้หลงระเริง

ครั้งนี้ที่ทำสำเร็จ ส่วนใหญ่เป็นเพราะพ่อมดระดับสามผู้นี้ไม่สามารถรับรู้ศาสตร์เด็ดดวงดาวได้เลย

แม้จะตายไปแล้วก็ยังไม่เข้าใจว่า เฉินมู่ใช้วิธีอะไรทำให้เขาซวยได้ขนาดนี้

แค่ช่วงเวลาสั้น ๆ กลับเจอปรากฏการณ์ผิดปกติในสุญญากาศถึงสามครั้ง ความซวยติด ๆ กันครั้งนี้มากกว่าที่เขาเคยเจอมาทั้งชีวิตเสียอีก

เฉินมู่ไม่สนใจพ่อมดจากสภาศาสดาแห่งพระวรสารที่ถูกหลุมดำกลืนไป คัมภีร์แห่งสัจจะลอยอยู่ตรงหน้าเขา

ชั่วขณะถัดมา คัมภีร์แห่งสัจจะพลิกหน้าเอง พลังจิตของเฉินมู่ไหลเข้าไปในนั้น จนกระทั่งแสงสีขาวสว่างขึ้น ห่อหุ้มร่างของเฉินมู่ พาเขาออกจากห้วงสุญญากาศแห่งนี้

ทะเลใต้ของทะเลแห่งการเฝ้ามอง เหนือผืนน้ำสีขาวบริสุทธิ์

เมื่อเห็นเฉินมู่ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศเหนือผืนน้ำสีขาวบริสุทธิ์ อิมก็ถอนหายใจโล่งอก

“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”

อิมเอ่ยขึ้น หลังจากเขาถูกคนของสภาศาสดาแห่งพระวรสารโจมตี เขาที่หนีกลับมาได้ก็รีบส่งข่าวถึงเฉินมู่ทันที

“ไม่ใช่แค่พวกเรา สภาศาสดาแห่งพระวรสารลงมือกับสมาชิกของทะเลแห่งการเฝ้ามองที่อยู่บนทวีปพ่อมดพร้อมกันทั้งหมด”

เห็นเฉินมู่ไม่พูด อิมนึกว่าเฉินมู่ตกใจเลยพูดต่อ

“อาจารย์ของท่านล่ะ?”

เฉินมู่เอ่ยถาม

อิมได้ยินแล้วชะงัก ขมวดคิ้วเหมือนสงสัย

สุดท้ายก็ส่ายหน้า “ข้าส่งข่าวหาอาจารย์เหมือนกัน แต่ไม่ได้รับคำตอบ”

เขาที่หนีรอดจากการลงมือของพ่อมดระดับสามกลับมาทะเลแห่งการเฝ้ามองได้ เหตุผลย่อมเป็นเพราะไพ่ตายที่สะสมมาหลายปี ไม่ใช่เพราะอาจารย์ของเขามาช่วยทัน

ยิ่งไปกว่านั้น สถานการณ์เช่นนั้น ต่อให้ส่งข่าวหาอาจารย์ก็สายเกินไปแล้ว

ดังนั้นเขาจึงกลับมาทะเลแห่งการเฝ้ามองก่อน แล้วค่อยส่งข่าวผ่านคัมภีร์แห่งสัจจะไปหาอาจารย์ของเขา พุท และเฉินมู่

ที่เฉินมู่ถามแบบนั้นก็มีเหตุผล

ในห้วงสุญญากาศ เขาไม่มีโอกาสจะส่งข่าวหาอาจารย์ แต่หลังจากเวทป้องกันอัตโนมัติของคัมภีร์แห่งสัจจะถูกกระตุ้น อาจารย์ของเขาจะได้รับการแจ้งเตือน

และหลังกลับมาทะเลแห่งการเฝ้ามอง เขาก็ส่งข่าวผ่านคัมภีร์แห่งสัจจะไปหาอาจารย์ของเขาเหมือนกัน แต่ก็ยังไม่ได้รับคำตอบ

เฉินมู่ถอนหายใจ

เกิดเรื่องแล้ว!

พ่อมดระดับสามหนึ่งคน พ่อมดระดับสี่หนึ่งคน ถูกถ่วงเวลาเอาไว้พร้อมกัน

นั่นหมายความว่า การลงมือของสภาศาสดาแห่งพระวรสารครั้งนี้ อาจไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นภายนอก

แต่ปัญหาคือ การจำลองด้วยร่างจริงเมื่อหนึ่งปีก่อน และการจำลองด้วยตัวอักษรเมื่อสี่เดือนก่อน ไม่ได้มีความผิดปกติแม้แต่น้อย

ถ้าเป็นเพราะเขาเปลี่ยนอนาคตจริง ๆ สภาศาสดาแห่งพระวรสารก็ควรจะลงมือกับเขาคนเดียว ทำไมถึงลากทุกคนเข้าไปด้วย

เฉินมู่รู้สึกว่า เบื้องหลังเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นกำลังผลักดันทุกอย่าง

จังหวะนั้นเอง เสียงของอิมที่เจ็บปวดใจก็ตัดความคิดของเฉินมู่

“สภาศาสดาแห่งพระวรสารไอ้พวกชั่วเอ๊ย ภารกิจระดับสองของข้า! เก้าปีที่ทำมาสูญเปล่าแล้ว เหลืออีกแค่ปีเดียวแท้ ๆ ทำไมไม่รออีกปีกัน!?”

สีหน้าอิมเจ็บปวด

ใครบอกว่าทำภารกิจเลี้ยงดูปลาบนทวีปพ่อมดปลอดภัยที่สุด!

ใครบอก? ใครบอก?

เก้าปีสูญเปล่า เก้าปีสำหรับพ่อมดระดับสองอย่างเขาก็เป็นเวลาที่ยาวนานมากแล้ว

“ท่าน ไม่ต้อง…”

ในตอนที่เฉินมู่กำลังจะปลอบอิม เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้าง ๆ เขาอย่างกะทันหัน

“ท่านอาจารย์!”

สีหน้าเฉินมู่เคร่งขรึมขึ้นทันที

สีหน้าเจ็บปวดบนใบหน้าอิมก็หายไป เขายืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยท่าทีเคร่งขรึมเช่นกัน

แววตาของเบนน์ไม่เผยอารมณ์ เขามองเฉินมู่อย่างละเอียด ตรวจดูว่าไม่มีความผิดปกติใด ๆ แล้วในใจจึงโล่งอกขึ้นเล็กน้อย

“พวกเจ้ากลับไปที่หอฟังทะเลก่อน ช่วงนี้อย่ารับภารกิจออกจากทะเลแห่งการเฝ้ามอง”

เห็นสายตาของทั้งสองเหมือนมีความสงสัยอยู่บ้าง

สีหน้าของเบนน์ก็ซับซ้อนขึ้นเล็กน้อย

เขาเอ่ยประโยคหนึ่งด้วยเสียงแผ่วเบา

“สภาศาสดาแห่งพระวรสาร ทรยศแล้ว!”

คำพูดนี้ทำให้อิมเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ

ส่วนเฉินมู่รูม่านตาหดตัว

ถ้าแค่สภาศาสดาแห่งพระวรสารทรยศ เฉินมู่จะไม่เกิดอารมณ์อะไรเป็นพิเศษ เพราะใน การจำลองด้วยร่างจริง เขาเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง

แต่คำพูดของอาจารย์เบนน์กลับทำให้หัวใจเฉินมู่สั่นไหว

เหตุผลง่ายมาก เร็วเกินไป!

เร็วเกินไปสองร้อยปี!