ตอนที่ 17: บทเพลงแห่งเทพธิดาและการล่มสลายของจอมอหังการ

ตอนที่ 17: บทเพลงแห่งเทพธิดาและการล่มสลายของจอมอหังการ

เคียน่ากดปุ่มเล่นบนแมลงสื่อสาร ทันใดนั้น ท่วงทำนองที่คุ้นเคยสำหรับเหล่าผู้เล่น Honkai Impact 3rd ก็ดังกังวานขึ้น

หลังจากกล่าวขอบคุณอารอนและเนซึมิ ของขวัญล้ำค่าจากธรรมชาติทั้งสองที่มอบพลังนี้ให้แก่นาง เคียน่าก็เปลี่ยนเข้าสู่ร่าง Herrscher (แฮชเชอร์) แล้วก้าวเดินขึ้นไปบนท้องฟ้าทีละก้าวอย่างสง่างาม

Raging wind, while your visage fades away. (สายลมคลั่งพัดผ่าน ยามใบหน้าเจ้าเลือนหาย) Where the world lies in pieces at my feet. (โลกทั้งใบแหลกสลายอยู่แทบเท้าข้า)

"ท่านนายพลครับ! มีผู้หญิงเดินขึ้นไปบนฟ้า!" ทหารโจรสลัดตะโกนด้วยความตกใจ

"หึ! ก็แค่ปาหี่ เรือทุกทุกเตรียมพร้อม... ยิงมันลงมาให้ข้า!" ครีกสั่งการเสียงก้อง

ปืนใหญ่ทุกกระบอกของกลุ่มโจรสลัดครีกเล็งเป้าไปที่เคียน่าบนฟากฟ้า ทันทีที่สิ้นคำสั่ง เสียงกัมปนาทก็ดังสนั่น กระสุนปืนใหญ่นับร้อยพุ่งเข้าหาเป้าหมายเดียว

เคียน่าไม่มีท่าทีตื่นตระหนก ดวงตาสีทองอร่ามสะท้อนภาพแสงไฟจากปากกระบอกปืนที่พุ่งเข้ามา นางดีดนิ้วเพียงครั้งเดียวเบาๆ... เป๊าะ!

ทันใดนั้น รอยแยกมิติ (Space Wormholes) จำนวนมหาศาลก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า บิดเบือนพื้นที่และกลืนกินกระสุนปืนใหญ่ทั้งหมดเข้าไป ก่อนจะส่งพวกมันกลับไปยังทิศทางเดิม!

Hail my proud queen on and on on and on... (จงถวายบังคมราชินีผู้ทระนงของข้า ตลอดกาลและตลอดไป)

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

กระสุนปืนใหญ่ที่ควรจะสังหารเคียน่า กลับร่วงหล่นลงใส่เรือรบของกลุ่มครีกเอง เรือรบกว่าสามสิบลำถูกทำลายพินาศย่อยยับด้วยอาวุธของตัวเอง ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที กองทัพห้าพันคนที่เป็นความภาคภูมิใจของครีกก็เหลือเพียงซากปรักหักพังลอยเคว้งอยู่ในทะเล

เคียน่ายืนตระหง่านอยู่กลางเวหา ดวงตาเย็นชาทอดมองไปยังเรือรบกองทัพเรือที่อยู่ห่างออกไป...

"ทะ... ท่านพันเอกฮินะ! ยัยแม่มดผมขาว... นางมองมาทางนี้แล้วครับ!"

พลทหารตรวจการณ์ถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้นดาดเรือ ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น แม้แต่ฮินะเองก็เริ่มเหงื่อซึมที่ไรผม

เดิมทีนางคิดว่าจะรอให้กลุ่มครีกและเคียน่าซัดกันจนน่วมแล้วค่อยเข้าไปชุบมือเปิบ แต่ภาพที่เห็นเมื่อครู่มันเหนือความคาดหมายไปไกลลิบ กองเรือสามสิบลำหายวับไปในชั่วพริบตา และตอนนี้ 'ปิศาจ' ตนนั้นกำลังเดินตรงมาที่เรือรบของนาง!

"ทุกคนตั้งสติ! ฮินะสั่งให้สงบสติเดี๋ยวนี้!" ฮินะพยายามเรียกขวัญลูกน้อง แม้ในใจจะเริ่มหวั่นวิตก "นางก็แค่มีพลังผลปิศาจสายมิติที่แก้ทางอาวุธระยะไกลได้ ขอแค่เข้าประชิดตัว ฮินะจะเป็นคนจัดการนางเอง!"

กริ๊ง... กริ๊ง...

"ท่านพันเอกครับ สายจากพันเอกสโมกเกอร์ครับ"

ฮินะรับสายด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ควันบุหรี่พวยพุ่งออกมาจากแมลงสื่อสารฝั่งสโมกเกอร์

"ฮินะ... ได้ยินว่าเธอไปที่อีสต์บลูงั้นเหรอ?"

"สโมกเกอร์... ถ้าจะมาแค่ทักทาย ฮินะไม่ว่างคุยด้วยหรอกนะ"

"ฟังนะฮินะ... มีคนคนหนึ่งที่เธอต้องระวังให้ดี เดิมทีนางเป็นนักล่าค่าหัว แต่ตอนนี้ถูกตั้งค่าหัวยี่สิบห้าล้านเบรี ชื่อเคียน่า"

ฮินะขมวดคิ้ว "แค่ยี่สิบห้าล้าน... ฮินะไม่เห็นว่ามันจะน่ากังวลตรงไหน"

"นั่นแหละปัญหา! ค่าหัวนั่นมันของปลอมที่พวกเนซึมิเมคขึ้นมา! ตอนที่ฉันเจอหน้าบนแกรนด์ไลน์ นางเพิ่งจะถล่มกลุ่มโจรสลัดหมีคลั่งที่มีค่าหัวรวมกันกว่าสี่ร้อยล้านเบรีลงด้วยตัวคนเดียว! กัปตันที่มีค่าหัวหนึ่งร้อยสิบเจ็ดล้านนั่น... ถูกนางฆ่าตายในไม่กี่กระบวนท่า!"

ฮินะนิ่งอึ้งไปทันที "สโมกเกอร์... ฮินะดีใจที่นายโทรมาเตือนนะ แต่ฮินะเกลียดเวลาที่นายโทรมาจริงๆ"

"ทำไม?"

"เพราะยัยนั่น... ก้าวเท้าขึ้นมาบนเรือของฮินะแล้วน่ะสิ!"

"พวกแก... กล้าดีนี่ยังไงมาคุกเข่าต่อหน้าโจรสลัด!" ฮินะตะคอกใส่ลูกน้องที่ตอนนี้นั่งตัวสั่นงันงกอยู่แทบเท้าเคียน่า

"มะ... ไม่ใช่ครับท่านฮินะ ขามันไม่รักดี มันอ่อนแรงไปเอง!" ทหารเรือคร่ำครวญ

ฮินะกัดฟันแน่น นางพยายามจะก้าวเข้าไปโจมตี แต่เพียงแค่ขยับตัว หอกมิติ (Void Lances) นับสิบเล่มก็พุ่งมาปักล้อมรอบกายนาวไว้จนขยับไม่ได้ คมหอกสีม่วงดำจ่ออยู่ที่จุดตายหลายจุดอย่างแม่นยำ

เพียงพริบตาเดียว เคียน่าก็เคลื่อนย้ายพริบตามาปรากฏอยู่ตรงหน้าฮินะ แรงกดดันจากร่างแฮชเชอร์ทำให้พันเอกสาวรู้สึกเหมือนมีภูเขาทั้งลูกกดทับอยู่

"กรงขังดำ ฮินะ สินะ?" เคียน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบแต่ทรงพลัง "อยากรู้ไหมว่าความยุติธรรมที่แกแบกไว้น่ะ... มันมีค่าแค่ไหนเมื่ออยู่ต่อหน้าพลังของฉัน?"

ฮินะที่เคยทรนงตน บัดนี้กลับทำได้เพียงยืนตัวแข็งทื่อ การต่อสู้จบลงทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มชักดาบด้วยซ้ำ!