บทที่ 27 กรรมตามสนอง

"เรื่องนี้แม่จัดการเอง" นายหญิงกู้คุยกับกู้หยวนต่ออีกครู่หนึ่งก่อนจะวางสายไป

สองวันต่อมา ข่าวฉาวของกู้หมิงเยว่ก็ถูกปล่อยออกมาว่อนเครือข่ายดวงดาว แม้กระทั่งเรื่องราวในวัยเด็กก็ถูกขุดคุ้ยออกมาตีแผ่จนหมดเปลือก

เมื่อเห็นข่าวเสียๆ หายๆ พวกนั้น กู้หมิงเยว่ก็ทำได้เพียงหัวเราะในลำคอเบาๆ... หึ สุนัขจนตรอกคิดจะสู้ยิบตาแล้วสินะ

แต่คนรอบข้างกู้หยวนไม่ได้ฉุกคิดเลยหรือว่า การปล่อยข่าวฉาวของเธอออกมาในเวลานี้ ผลลัพธ์มันจะเป็นอย่างไร

ในขณะที่กู้หยวนกำลังโดนรุมประณาม การสาดโคลนใส่กู้หมิงเยว่รังแต่จะทำให้คนมองว่ากู้หยวนเป็นคนทำ ไม่ว่าใครจะเป็นคนปล่อยข่าว แต่จำเลยสังคมย่อมพุ่งเป้าไปที่กู้หยวนอย่างแน่นอน

กู้หมิงเยว่เลื่อนดูหน้าจอไลท์เบรน แล้วก็เป็นไปตามคาด ทุกปลายหอกพุ่งตรงไปที่กู้หยวนโดยที่เธอไม่ต้องออกแรงแม้แต่น้อย

นอกจากเรื่องสมัยเด็กไม่กี่เรื่อง ข้อมูลโจมตีส่วนใหญ่ก็เป็นมุกเดิมๆ ที่เคยใช้เมื่อสามปีก่อนทั้งสิ้น

แฟนคลับของกู้หมิงเยว่ที่จำได้ว่าข่าวมั่วพวกนี้เคยทำลายชีวิตเธอจนพังพินาศมาแล้วรอบหนึ่ง ต่างก็โกรธแค้นจนเลือดขึ้นหน้า

พวกเขาพากันสร้างบัญชีอวตาร (แอคหลุม) เข้าไปปั่นกระแสให้สถานการณ์ยิ่งโกลาหลและดุเดือดขึ้นไปอีก

ทางด้านกู้หยวน เมื่อล็อกอินเข้ามาด้วยความหวังว่ามรสุมคงผ่านพ้นไปแล้ว กลับต้องมาพบความจริงที่ว่า ข่าวฉาวของกู้หมิงเยว่ทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เลยแม้แต่น้อย กลับเป็นตัวเธอเองที่กำลังถูกชาวเน็ตรุมทึ้งจนไม่เหลือชิ้นดี

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้!

กู้หยวนนั่งกัดเล็บตัวเองแน่นขณะไล่อ่านคอมเมนต์ในเครือข่ายดวงดาว สติสตางค์เริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

ยิ่งเห็นข้อความเปรียบเทียบว่าเธอด้อยค่ากว่ากู้หมิงเยว่ ความอดทนเส้นสุดท้ายก็ขาดผึง

เธอไม่สนแล้วว่ากำลังใช้อีเมลไหนล็อกอินอยู่ กู้หยวนพิมพ์ด่ากราดใส่ทุกคนที่เข้ามาวิจารณ์เธออย่างบ้าคลั่ง

ภาพลักษณ์คุณหนูผู้อ่อนหวานที่เคยสร้างไว้ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นคนบ้าที่ขาดสติโดยสมบูรณ์

แฮชแท็ก "กู้หยวนภาพลักษณ์พังพินาศ" พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนเทรนด์เครือข่ายดวงดาวทันที สร้างความบันเทิงเริงใจให้แก่กู้หมิงเยว่ยิ่งนัก

จุ๊ๆ... ความอดทนต่อแรงกดดันของกู้หยวนนี่มันต่ำเตี้ยเรี่ยดินจริงๆ เมื่อเทียบกับเจ้าของร่างเดิมเมื่อสามปีก่อนที่ต้องเผชิญคำด่าทอจากคนทั้งอินเทอร์เน็ตโดยไม่ปริปากบ่น กู้หยวนนี่เทียบไม่ติดเลย

"จะซ้ำเติมไหม" ฉู่ลี่หันมาถามกู้หมิงเยว่

กู้หมิงเยว่ลูบคางเบาๆ "ซ้ำแน่นอนค่ะ... แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้"

ขืนออกตัวตอนนี้ มีหวังได้โดนลูกหลงเปื้อนโคลนไปด้วย รอให้กระแสซาลงกว่านี้ค่อยว่ากัน

กฎการเอาตัวรอดในวงการบันเทิงข้อนี้ เธอรู้ซึ้งดีที่สุด

"มะรืนนี้ฉันจะกลับแล้วนะคะ" จู่ๆ เธอก็หันไปบอกฉู่ลี่

"ตกลง"

ฉู่ลี่เก็บความสงสัยบางอย่างไว้ในใจมาตลอด และหวังว่าจะได้คำตอบจากกู้หมิงเยว่ แต่จากการสัมผัสกันครั้งนี้ เขากลับไม่รู้สึกถึงสิ่งนั้น

ประกายแสงสีม่วงพาดผ่านนัยน์ตาของฉู่ลี่วูบหนึ่ง ขณะที่ปลายนิ้วเคาะเบาๆ อย่างใช้ความคิด

ถ้าสิ่งที่เขาเดาไม่ผิด เรื่องราวต่อจากนี้คงน่าสนุกพิลึก

เมื่อกู้หยวนเริ่มได้สติและนึกขึ้นได้ว่าทำอะไรลงไป เธอก็ถึงกับตัวชาดิก

นี่เธอ... ทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย!

กู้หยวนมองดูโพสต์ที่เริ่มหันไปเห็นใจกู้หมิงเยว่ ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวด้วยความริษยาอาฆาต นาทีนี้เธอไม่สนผลที่จะตามมาอีกแล้ว

ในเมื่อกู้หมิงเยว่เหยียบหัวเธอเพื่อปีนขึ้นไปสูงขึ้น ส่วนตัวเธอกลับต้องจมปลักถูกเหยียบย่ำ... เธอไม่มีวันยอมให้มันจบแบบนี้แน่

"พวกนายติดหนี้บุญคุณฉันอยู่ ฉันมีงานให้ทำชิ้นหนึ่ง ขอแค่ทำให้สำเร็จ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา"

ในเมื่อเธอโดนฉีกหน้าจนเละเทะในโลกออนไลน์ กู้หมิงเยว่ก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสุขสบายเลย!

สองวันต่อมา ฉู่ลี่และกู้หมิงเยว่ออกเดินทางกลับพร้อมกัน

ทว่าเมื่อใกล้จะถึงเขตภูเขาร้าง กลับมีคนกลุ่มหนึ่งมาดักขวางทางเอาไว้

กู้หมิงเยว่กะพริบตาปริบๆ พลางใช้นิ้วจิ้มแขนฉู่ลี่ "บอสคะ คุณว่าคนพวกนี้มาดักรอฉัน... หรือมารอคุณคะ"

"คุณนั่นแหละ" คงไม่มีใครกล้ากระตุกหนวดเสืออย่างเขาโจ่งแจ้งขนาดนี้หรอก โดยเฉพาะพวกสวะปลายแถวแบบนี้

กู้หมิงเยว่สำลักน้ำลาย หันขวับไปค้อนวงใหญ่ "ช่วยมีความเป็นสุภาพบุรุษสักหน่อยจะได้ไหมคะ!"

หลังจากกู้หยวนโดนเล่นงานไปหนักขนาดนั้น คนจิตใจคับแคบแบบยัยนั่นต้องหาทางเอาคืนแน่ๆ

"บอส ดูสิคะ ฉันเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่แสนจะบอบบาง... งานนี้คุณช่วยจัดการให้หน่อยได้ไหมคะ"