022 เงินหมดแล้ว!!

"หมิงเยว่ ไม่ต้องกังวลไปหรอก เธอไม่ได้ทุ่มเงินซื้อ 'ดินปราณ' มาเสียเปล่านะ ต่อให้เป็นที่ดินที่แห้งแล้งที่สุด ก็เปลี่ยนให้กลายเป็นที่ดินทองคำได้" เสี่ยวอ้ายเอ่ยปลอบใจ

กู้หมิงเยว่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ "เอาก็เอา"

กู้หมิงเยว่กวาดตามองรอบภูเขาร้าง สุดท้ายก็ตัดสินใจสร้างบ้านพักขึ้นบนยอดเขา จากนี้ไป ยอดเขาแห่งนี้จะเป็นพื้นที่ส่วนตัว เขตหวงห้ามสำหรับคนนอก

การจะขึ้นไปบนยอดเขา จำเป็นต้องตัดถนนขึ้นไปก่อน กู้หมิงเยว่กว้านซื้อหุ่นยนต์และวัสดุก่อสร้างถนน สั่งการให้เสี่ยวเค่อตั้งโปรแกรมควบคุม แล้วเธอก็ปลีกตัวไปจัดการธุระอย่างอื่น

เนื่องจากการสร้างบ้านต้องใช้เวลานานพอสมควร ระหว่างนั้นกู้หมิงเยว่จึงกางเต็นท์นอนที่ตีนเขา แล้วปลูกผักไว้กินเองแถวนั้น ซึ่งก็นับว่าสะดวกสบายไม่น้อย

เผลอแป๊บเดียว หนึ่งเดือนก็ผ่านไป ถนนขึ้นเขาตัดเสร็จแล้ว บ้านในฝันก็สร้างเสร็จสมบูรณ์ เฉพาะค่าตัวบ้าน สวน และถนน ก็สูบเงินเธอไปเกือบสิบล้าน

เมื่อมองดูเงินในกระเป๋าที่ร่อยหรอลงไปถนัดตา กู้หมิงเยว่ตระหนักว่าต้องเริ่มหาเงินด่วน การนั่งกินนอนกินผลาญสมบัติเก่าไม่ใช่สไตล์ของเธอ

ในสวนมีที่ดินว่างประมาณสองหมู่ กู้หมิงเยว่วางแผนใช้ปลูกผักทั้งหมด หรือไม่ก็เพาะพันธุ์ดอกไม้ไว้ขายในอนาคต ส่วนสองข้างทางถนนที่ทอดยาวลงจากเขา เธอปลูกต้นซากุระจากยุคอดีตเอาไว้

ติดอยู่แค่ว่า ไม่รู้เมื่อไหร่พวกมันจะบานสะพรั่ง

หลังจากกู้หมิงเยว่และหุ่นยนต์ช่วยกันพรวนดินในลานบ้าน ปลูกผลไม้ ผัก และดอกไม้จนเสร็จ เสี่ยวอ้ายก็เอ่ยแนะนำผ่านระบบ "หมิงเยว่ ซื้อหุ่นยนต์เพิ่มเถอะ เอามาพรวนดินทั้งภูเขา แล้วใช้ดินปราณปรับปรุงคุณภาพดิน จากนั้นค่อยลงมือปลูกผลไม้ให้เต็มพื้นที่"

"เข้าท่าดีเหมือนกัน"

"จริงสิ ตรงตีนเขามีสระน้ำร้างขนาดใหญ่อยู่ด้วย เธอคิดหรือยังว่าจะทำอะไรกับมัน" เสี่ยวอ้ายนึกถึงพื้นที่ที่พวกเธอเคยไปสำรวจกัน

กู้หมิงเยว่เอียงคอครุ่นคิด ก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาด

"ฉันจะปลูกรากบัว แล้วก็เลี้ยงปลา กุ้ง ปู หรือแม้แต่ตะพาบ... เอาเป็นว่าเลี้ยงสัตว์น้ำทุกชนิดที่ขายได้นั่นแหละ"

"จัดไป"

เมื่อได้ไอเดียจากเสี่ยวอ้าย กู้หมิงเยว่ก็จัดแจงสั่งซื้อหุ่นยนต์เกษตรกรมาเพิ่มอีกยี่สิบตัวทันที หลังจากให้เสี่ยวเค่อตั้งระบบเรียบร้อย ก็ส่งพวกมันไปบุกเบิกพื้นที่

วันเวลาล่วงเลย เงินในบัญชีของกู้หมิงเยว่ก็ไหลออกราวกับน้ำป่า จนเหลือติดก้นถุงอยู่ไม่มาก

กว่าจะพลิกฟื้นผืนดินทั่วทั้งภูเขาและลงต้นไม้ผลจนครบ เงินของเธอก็เหลือเพียงสิบล้าน

ถึงตอนนี้นับตั้งแต่เธอออกจากเมืองมา ก็ปาเข้าไปเกือบครึ่งปีแล้ว

ตลอดครึ่งปีมานี้ เธอทยอยขายดอกไม้และพืชผลออกไปบ้าง รวมถึงผักผลไม้บางส่วน แต่เรื่องงานพรีเซนเตอร์นั้น เธอไม่ได้รับเพิ่มอีกเลย

ตัดภาพมาที่กู้หยวน รายนั้นคว้างานพรีเซนเตอร์ดีๆ ไปได้หลายตัว แฟนคลับกู้หยวนจึงได้ใจ เที่ยวระรานเยาะเย้ยในพื้นที่ของกู้หมิงเยว่ไม่หยุดหย่อน ทำเอาแฟนคลับของกู้หมิงเยว่โกรธจนตัวสั่นแต่ก็เถียงไม่ออก

เหตุผลง่ายๆ ก็คือ... ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา กู้หมิงเยว่หายเข้ากลีบเมฆไปเลย

วันหนึ่ง หลังจากเสร็จงาน กู้หมิงเยว่มานั่งพักผ่อนบนชิงช้าในสวน พลางเปิดไลท์เบรนท่องโลกเครือข่ายดวงดาว

ทันทีที่ออนไลน์ ข่าวสารเกี่ยวกับกู้หยวนก็เด้งขึ้นมาเต็มหน้าฟีด

เป็นไปตามคาด มุกเดิมๆ ทั้งนั้น... ข่าวพีอาร์พวกนี้ดูปลอมจนดูไม่ออกเลยหรือไง

เมื่อเห็นพาดหัวข่าวที่จงใจเหยียบเธอให้จมดินเพื่อชูตัวเองให้สูงส่ง กู้หมิงเยว่ก็ขมวดคิ้วมุ่น

หายหน้าไปแค่ครึ่งปี บางคนก็เริ่มสำคัญตัวผิด คิดว่าตัวเองวิเศษวิโสเสียเต็มประดา

เธอไม่มีเวลาไปต่อกรกับกู้หยวน แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะร้อนวิชา อยากแกว่งเท้าหาเสี้ยนเหลือเกิน

"หมิงเยว่ เธอลืมเพลงใหม่ที่อัดไว้เมื่อครึ่งปีก่อนไปแล้วหรือเปล่า ที่ยังไม่ได้ปล่อยน่ะ"