บทที่ 5 โอ้พระเจ้า ผมเป็นนักท่องฝัน

บทที่ 5 โอ้พระเจ้า ผมเป็นนักท่องฝัน

รถไฟความเร็วสูงแล่นไปอย่างนิ่มนวล หลินโม่เอนหลังพิงเบาะ เปลือกตาเริ่มหนักอึ้งลงเรื่อยๆ

อาจารย์ซูที่นั่งข้างๆ หลับไปแล้ว ศีรษะของเธอเอนมาซบไหล่หลินโม่โดยไม่รู้ตัว กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิจากเส้นผมลอยมาแตะจมูก

หลินโม่ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อให้เธอนอนสบายขึ้น แล้วค่อยๆ หลับตาลงเช่นกัน...

ท่ามกลางความสะลึมสะลือ เขาพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่หน้าพระราชวังคริสตัลที่ส่องประกายแวววาวและโปร่งใส

พระราชวังลอยอยู่ท่ามกลางทะเลดาว รายล้อมไปด้วยหมอกหลากสีสันดั่งความฝัน

พื้นดินใต้เท้าเรียบราวกับกระจก สะท้อนเงาของเขานับไม่ถ้วน

"ที่นี่... คือที่ไหน?" หลินโม่มองไปรอบๆ ด้วยความประหลาดใจ

"ที่นี่คือตำหนักแห่งความฝัน สถานที่กึ่งกลางระหว่างความจริงและภาพลวงตา" เสียงผู้หญิงแว่วหวานดังมาจากด้านหลัง

หลินโม่หมุนตัวกลับทันที พบหญิงสาวในชุดผ้ากอซสีม่วงอ่อนกำลังลอยเข้ามาหาอย่างสง่างาม

ใบหน้าของเธองดงามราวกับเทพธิดา ผมยาวสลวยดุจน้ำตก และดวงตาเป็นประกายดั่งดวงดาว

"คุณคือ...?" หลินโม่ถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ

เทพธิดาแห่งความฝันหัวเราะเบาๆ "เรียกฉันว่าเทพธิดาแห่งความฝันก็ได้ ฉันเป็นหนึ่งในผู้ดูแลดินแดนแห่งความฝันนี้"

เธอลอยวนรอบตัวหลินโม่

"หลินโม่ เจ้ารู้ไหมว่าทำไมเจ้าถึงมาที่นี่?"

หลินโม่ส่ายหน้า ในใจเต็มไปด้วยคำถาม

"เพราะเจ้าได้ปลุกพลังในการควบคุมความฝันขึ้นมาแล้ว"

เทพธิดาแห่งความฝันสะบัดแขนเสื้อเบาๆ จุดแสงหกจุดปรากฏขึ้นกลางอากาศ เรียงตัวเป็นขั้นบันได

"นี่คือแก่นแท้แห่งความฝันทั้งหกขั้น และเจ้า..."

เธอชี้ไปที่จุดแสงจุดที่สอง

"ได้ทะลวงเข้าสู่ขั้นที่สองโดยไม่รู้ตัว"

จุดแสงทั้งหกส่องสว่างขึ้นทีละจุด แต่ละจุดมีชื่อกำกับไว้ ได้แก่

【นักคิดฝัน】, 【ผู้ร่วมฝัน】, 【ผู้ช่วงชิงฝัน】, 【ผู้หยั่งรู้ฝัน】, 【จอมโจรฝัน】 และ 【ผู้ถักทอฝัน】

"เดี๋ยวนะ~" หลินโม่ตาโต "คุณบอกว่าผมควบคุมความฝันได้? แล้วทำไมผมไม่รู้สึกอะไรเลยล่ะ?"

เทพธิดาแห่งความฝันใช้นิ้วแตะขมับตัวเองเบาๆ

"ความฝันคือเงาของจิตใต้สำนึก และเงาไม่เคยอธิบายรูปร่างของมันให้แสงสว่างฟัง"

"เหมือนเวลาเจ้าเดิน เท้าเจ้าจะรักษาสมดุลเองโดยไม่ต้องคิด"

"เหมือนเวลาเจ้าเจออันตราย ร่างกายจะตอบสนองก่อนสมอง"

"เหมือนเวลาเจ้าลืมชื่อใครสักคน แต่จู่ๆ ก็จำได้ขึ้นมา นั่นแหละคือจิตใต้สำนึกที่ค้นหาคำตอบให้เจ้าอยู่ตลอดเวลา"

เธอมองหลินโม่แล้วยิ้มบางๆ "การควบคุมความฝันก็เหมือนกัน เจ้าคิดว่าเจ้าไม่ได้ควบคุม แต่จิตใต้สำนึกของเจ้ากำลังถักทอความฝันอยู่ตลอดเวลา หรือแม้กระทั่งส่งผลกระทบต่อความฝันของคนอื่น"

หลินโม่นึกขึ้นได้ เลียริมฝีปากเบาๆ "งั้นฝันพวกนั้นที่ผมฝัน... อาจารย์ซูก็...?"

"ถูกต้อง" ประกายเจ้าเล่ห์วาบผ่านดวงตาของเทพธิดาแห่งความฝัน "ความฝัน 10 ครั้งล่าสุดเกี่ยวกับเจ้าและซูหว่าน เป็นการฝันร่วมกันจริงๆ"

หน้าของหลินโม่แดงก่ำทันที เขาพึมพำ

"มิน่าล่ะ... จู่ๆ เธอก็มาหาผม ที่แท้เธอก็อยู่ในฝันด้วย..."

เทพธิดาแห่งความฝันพยักหน้า "จิตใต้สำนึกของมนุษย์นั้นน่าพิศวง ยามตื่นเธออาจจำรายละเอียดไม่ได้ชัดเจน แต่ความรู้สึกคุ้นเคยและใกล้ชิดจะยังคงฝังอยู่ในใจ"

หลินโม่กุมขมับ นั่งยองๆ ลงกับพื้น "โอ้พระเจ้า น่าอายชะมัด..."

"ไม่ต้องอายหรอก" เทพธิดาแห่งความฝันโบกมือเบาๆ ละอองดาวโปรยปรายลงบนตัวหลินโม่ "ความฝันคือภาพสะท้อนตัวตนที่แท้จริงที่สุด แสดงว่าลึกๆ แล้วพวกเจ้าดึงดูดซึ่งกันและกัน"

หลินโม่เงยหน้าขึ้น จู่ๆ ก็นึกคำถามขึ้นมาได้ "แต่มันไม่ได้เกิดขึ้นทุกวันใช่ไหมครับ? ต้องมีเงื่อนไขอะไรถึงจะใช้พลังได้?"

"ถามได้ดี" เทพธิดาแห่งความฝันดีดนิ้วเบาๆ กลุ่มหมอกสีเงินปรากฏขึ้นกลางอากาศ "นี่เรียกว่า 'แก่นฝัน' เป็นแหล่งพลังงานสำหรับใช้ความสามารถในความฝัน"

ขณะอธิบาย หมอกก็แยกออกเป็นสองสาย

"มีสองวิธีในการได้มาซึ่งแก่นฝัน"

"หนึ่ง สะสมตามธรรมชาติ"

"ตราบใดที่เจ้าไม่อยู่ในภาวะฝัน เจ้าจะได้รับแก่นฝัน 5 แต้มต่อชั่วโมงโดยอัตโนมัติ"

"สอง รวบรวมแก่นฝันที่กระจัดกระจาย"

"บางคนจะปลดปล่อยแก่นฝันออกมาโดยไม่รู้ตัวเมื่อหลับฝัน เจ้าสามารถรวบรวมมันได้ด้วยวิธีเฉพาะ"

"เดี๋ยวฉันจะสาธิตให้ดู"

พูดจบ เทพธิดาแห่งความฝันก็ดีดนิ้วเบาๆ ชายคนหนึ่งที่กำลังนอนหลับปรากฏตัวขึ้นกลางห้องโถงทันที

ชายคนนั้นนอนตะแคง ลมหายใจสม่ำเสมอ รอยยิ้มจางๆ ประดับมุมปาก

ที่น่าอัศจรรย์ที่สุดคือ มีหมอกสีเงินคล้ายเส้นไหมนับไม่ถ้วนค่อยๆ แผ่ออกมาจากรอบตัวเขา ราวกับถูกดึงด้วยกระสวยที่มองไม่เห็น ถักทอลวดลายที่มองไม่เห็นในความว่างเปล่า

นั่นคือแก่นฝันที่ล่องลอยอยู่อย่างอิสระ

เทพธิดาแห่งความฝันย่างก้าวแผ่วเบา นั่งขัดสมาธิห่างจากชายคนนั้นประมาณสิบก้าว

จากนั้น เธอก็ค่อยๆ หลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ลมหายใจนั้นยาวและช้า ราวกับจะสูบอากาศรอบตัวเข้าไปในท้องน้อยจนหมด

หน้าอกของเธอยกขึ้นเล็กน้อย หน้าท้องป่องตามจังหวะหายใจ

ต่อมา เธอเริ่มผ่อนลมหายใจออกช้าๆ ลมหายใจเล็ดลอดผ่านริมฝีปากเบาๆ เกิดเสียง "ซู่ว" แผ่วเบา

ระหว่างจังหวะหายใจเข้าออก มือของเธอก็ขยับทำท่าทางแปลกประหลาดสอดคล้องกัน

มือทั้งสองค่อยๆ ยกขึ้น ฝ่ามือหันเข้าหากัน วางไว้ระดับหน้าอก ราวกับกำลังประคองวัตถุที่มองไม่เห็น

จากนั้น มือทั้งสองเริ่มหมุนวนเป็นเกลียวอย่างลึกลับซับซ้อน ราวกับกำลังปั่นป่วนกระแสอากาศ

ในขณะเดียวกัน เทพธิดาแห่งความฝันก็ร่ายมนตร์ "แก่นฝันปรากฏ ก่อเกิดวังวน พลังวิญญาณรวมตัว เข้าสู่อ้อมอกข้า"

เมื่อมือของเธอหมุนวน อากาศที่เคยนิ่งสงบก็เริ่มกระเพื่อมไหว

หมอกสีเงิน แก่นฝัน ที่แผ่ออกมาจากชายคนที่นอนหลับ ดูเหมือนจะถูกดึงดูดด้วยวังวนลึกลับนี้ และเริ่มไหลมารวมกันที่เทพธิดาแห่งความฝัน

ค่อยๆ เมื่อมือของเทพธิดาแห่งความฝันหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ เป็นเกลียว วังวนก็รุนแรงขึ้น และหมอกสีเงินที่ถูกวังวนห่อหุ้มก็ถาโถมเข้าใส่เทพธิดาแห่งความฝันอย่างต่อเนื่อง

ที่น่าอัศจรรย์ที่สุดคือ เมื่อหมอกเหล่านี้เข้าใกล้ร่างของเธอ มันก็แยกตัวออกเป็นจุดแสงเล็กๆ นับไม่ถ้วนโดยอัตโนมัติ เหมือนฝูงหิ่งห้อยในคืนฤดูร้อน บินเข้าสู่ร่างของเธออย่างเป็นระเบียบ

เทพธิดาแห่งความฝันสะบัดแขนเสื้อเบาๆ กวักมือเรียกหลินโม่ "เจ้าลองดูสิ"

หลินโม่นั่งขัดสมาธิอีกฝั่งหนึ่งของชายคนนั้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากถาม จู่ๆ เขาก็พบว่ามือของตัวเองทำท่าทางเดียวกับเทพธิดาแห่งความฝันโดยอัตโนมัติ ราวกับท่วงท่านี้ฝังอยู่ในความทรงจำของกล้ามเนื้อแล้ว

"ไม่ต้องคิดมาก~" เสียงของเทพธิดาแห่งความฝันดูเหมือนใกล้แต่ก็ไกล "ปล่อยให้จิตใต้สำนึกนำทางเจ้าไป"

หลินโม่หลับตาลง จังหวะแปลกประหลาดดังขึ้นจากจุดตันเถียน ลมหายใจปรับเข้าหาจังหวะเฉพาะโดยไม่รู้ตัว

ยิ่งน่าอัศจรรย์ไปกว่านั้น มือของเขาเริ่มวาดโค้งอย่างงดงามโดยอัตโนมัติ และเมื่อมือหมุนเร็วขึ้น หมอกสีเงินที่ล่องลอยอยู่ก็มารวมตัวกันเหมือนเศษเหล็กวิ่งเข้าหาแม่เหล็ก

ไม่กี่นาทีต่อมา หลินโม่ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมา มือทั้งสองประกบกันที่หน้าอกเหมือนปีกที่หุบลง

ทันทีที่ฝ่ามือสัมผัสกัน หน้าจอแสงโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

【รวบรวมแก่นฝัน: +20 แต้ม】

【ยอดรวมปัจจุบัน: 60 แต้ม】

ตัวอักษรสีเงินราวควันและหมอกหมุนวนอยู่ตรงปลายจมูกครู่หนึ่ง แล้วสลายกลายเป็นละอองแสง

ดวงตาของหลินโม่เป็นประกาย "โอ้ รวบรวมแก่นฝันได้ 20 แต้ม แถมหลังจากกำหนดลมหายใจรอบนี้ ผมรู้สึกสดชื่นขึ้นเยอะเลย"

มุมปากของเทพธิดาแห่งความฝันยกยิ้ม "นี่เป็นแค่ความมหัศจรรย์ขั้นต้นของวิถีแห่งความฝัน ยังมีเรื่องเซอร์ไพรส์รออยู่อีกเยอะ"

เธอโบกมือเรียวงามเบาๆ จุดแสงเรืองรองหกจุดกระจายออกกลางอากาศทันที

"ขั้นแรก 'นักคิดฝัน' คือรากฐานของการควบคุมความฝัน ก่อนหน้านี้เจ้าเข้าสู่ความฝันโดยไม่รู้ตัว แต่ตอนนี้ เพียงแค่เจ้าตั้งสมาธิและจินตนาการก่อนนอน เจ้าก็สามารถกำหนดหัวข้อความฝันได้"

"ขั้นที่สอง 'ผู้ร่วมฝัน' อย่างที่เจ้าเคยสัมผัส ช่วยให้เจ้าดึงคนอื่นเข้ามาในความฝันได้"

"แต่ทว่า การดึงคนเข้ามาหนึ่งคน ต้องจ่ายแก่นฝันหนึ่งหน่วย และต้องระวังด้วย หากอีกฝ่ายต่อต้านอย่างรุนแรง อาจทำให้ความฝันพังทลายได้!"

"ขั้นที่สาม 'ผู้ช่วงชิงฝัน' ยิ่งน่าสนใจกว่านั้น..."

ดวงตาของเทพธิดาแห่งความฝันวูบไหว แสงสีเงินควบแน่นที่ปลายนิ้ว

"มันช่วยให้เจ้านำสิ่งของจากความฝันออกมาสู่โลกแห่งความจริงได้ แต่..."

รอยยิ้มมีความหมายปรากฏขึ้นที่มุมปาก "ทุกครั้งที่นำของออกมาหนึ่งชิ้น จะมี 'ผู้พิทักษ์ฝัน' ปรากฏตัวขึ้นเพื่อไล่ล่าเจ้า"

"หากเจ้าไม่ถูกฆ่าภายในสามนาที เจ้าจะสามารถหนีออกจากความฝันพร้อมกับของชิ้นนั้นได้"

ลูกกระเดือกของหลินโม่ขยับ "แล้วถ้าโชคร้ายโดน 'ผู้พิทักษ์ฝัน' จัดการล่ะครับ?"

"เจ้าจะสูญเสียความทรงจำบางช่วงไปแบบสุ่ม และตกอยู่ในอาการโคม่าสามวัน" เทพธิดาแห่งความฝันพูดเสียงเรียบ สะบัดแขนเสื้อ แสงสีเงินกระจายออกเป็นละอองดาว

เขาลูบคาง "ความเสี่ยงสูง ผลตอบแทนสูง ข้อแลกเปลี่ยนนี้ก็ดูยุติธรรมดี"

"ขั้นที่สี่ 'ผู้หยั่งรู้ฝัน' ช่วยให้เจ้าเห็นเหตุการณ์สำคัญที่จะเกิดขึ้นภายในสามวันข้างหน้าในความฝันได้ แม้ภาพอาจจะเลือนรางไปบ้าง"

"ขั้นที่ห้า 'จอมโจรฝัน'..."

สีหน้าของเทพธิดาแห่งความฝันเคร่งขรึมขึ้น ชั้นน้ำแข็งบางๆ เกาะกลุ่มระหว่างคิ้ว

"ความสามารถขั้นนี้ช่วยให้เจ้าแทรกซึมเข้าไปในความฝันของผู้อื่น เปลี่ยนแปลงความทรงจำ หรือแม้แต่ฝังความคิด"

ประกายแสงสีฟ้าประหลาดพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเธอ

"แต่ถ้าเจ้าไปเจอคนที่มีจิตใจเข้มแข็ง..."

หลินโม่นึกถึงจิตใต้สำนึกที่มีอาวุธครบมือในความฝันจากหนังเรื่อง อินเซ็ปชั่น ขึ้นมาทันที แล้วโพล่งออกมาว่า

"เหมือนในหนังเหรอครับ? ที่อีกฝ่ายจะต่อต้านด้วยอาวุธในความฝัน?"