บทที่ 13: ดราก้อนบอลและหอคอยฝึกฝน

ในบรรดาสามคนในกลุ่มแชท มาดาระและโอบิโตะดูตื่นเต้นที่สุด

คนหนึ่งอยากชุบชีวิตตัวเอง เพื่อนสนิท และน้องชาย อีกคนอยากชุบชีวิตคนรัก อาจารย์ และภรรยาของอาจารย์ เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้ทำให้พวกเขานั่งไม่ติด

อุจิวะ มาดาระ: "เราจะแลกเปลี่ยนของพวกนั้นได้ยังไง?"

อุจิวะ โอบิโตะ: "+1!"

ทิลอสจึงแนะนำทั้งสามคนในกลุ่มแชทว่า "พวกนายสามารถแลกเปลี่ยนสิ่งของที่มีมูลค่าเท่าเทียมกันได้ ซึ่งรวมถึงวิชาที่พวกนายรู้ด้วย หรือจะใช้คะแนนก็ได้ คะแนนหาได้จากการเช็คชื่อรายวัน โดยรางวัลการเช็คชื่อจะสุ่มตั้งแต่ 1 ถึง 50 คะแนน อ้อ อีกอย่าง ราคาแลกเปลี่ยนของแต่ละโลกจะไม่เท่ากันนะ เพราะระดับของแต่ละโลกมันต่างกัน"

หลังจากเข้าใจสถานการณ์แล้ว ทั้งสามก็ถามขึ้นว่า "แล้วของที่จะแลกคืออะไร?"

ตอนนั้นเองทิลอสถึงนึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้สร้างดราก้อนบอลเลย เธอจึงบอกไปว่า:

"รอเดี๋ยวนะ ขอฉันไปสร้างก่อน"

ทันใดนั้น ทิลอสก็ปิดหน้าต่างแชท มองหาก้อนหินขนาดมหึมาบนดาวแล้วเริ่มลงมือแกะสลัก

เริ่มจากรูปลักษณ์ของเทพมังกรที่ค่อยๆ ถูกแกะออกมาทีละส่วนตามภาพลักษณ์ของมังกรบรรพกาลในชาติก่อนของเธอ หลังจากแกะสลักเสร็จ เธอก็เติมพลังแห่งกฎการสร้างสรรค์ลงไปเพื่อมอบพลังงานให้ ถัดมาคือดราก้อนบอล ขนาดลูกละ 50 เซนติเมตร สุดท้ายทิลอสก็รวบรวมของทั้งหมดเข้าด้วยกัน แล้วถ่ายเทพลังมังกรในตัวเธอลงไปเพื่อมอบพลังชีวิตให้แก่เทพมังกร

เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่ใช้พลังมังกร เธอเลยยังไม่ค่อยชำนาญนัก เพื่อป้องกันไม่ให้สร้างของมีตำหนิออกมา เธอจึงทดสอบด้วยตัวเอง

"จงออกมา เทพมังกร!"

เมฆดำปกคลุมท้องฟ้าพร้อมสายฟ้าแลบแปลบปลาบ ร่างของเทพมังกรปรากฏขึ้นด้วยขนาดมหึมา มังกรยักษ์ขดตัวไปมาแล้วเอ่ยช้าๆ ว่า:

"เจ้าสามารถขอพรได้สามข้อ เอาล่ะ จงระบุความปรารถนาของเจ้ามา!"

ทิลอสพิจารณาเทพมังกรยักษ์ตรงหน้าอย่างละเอียด

"อื้ม~ ไม่เลว ดูเหมือนจะไม่ใช่ของมีตำหนิสินะ"

ในจังหวะนี้เอง เทพมังกรหันมามองทิลอสแล้วพูดติดอ่างทันที "พระ... ผู้สร้าง! มังกรน้อยตนนี้จำท่านไม่ได้ ช่างน่าละอายยิ่งนัก!"

เทพมังกรสั่นเทาด้วยสัญชาตญาณทางกายภาพ เพราะยังไงนี่ก็คือคนที่สร้างมันขึ้นมา ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น! หากทำให้เธอโกรธ มีหวังโดนส่งกลับไปหลอมใหม่ตั้งแต่เพิ่งเกิดแน่

"หือ? ฉันชอบท่าทางหยิ่งยโสเมื่อกี้นี้ของนายมากกว่านะ"

เทพมังกรตื่นตระหนก "มังกรต่ำต้อยเช่นข้าจะกล้าทำแบบนั้นได้ยังไง!"

ทิลอสรู้สึกจนปัญญา ทำไมมังกรตัวนี้ถึงกลัวเธอนักนะ? เธอหน้าตาเหมือนพวกคนชั่วหรือไง? เธอก็แค่ออกจะเป็นสาวน้อยน่ารักใจกว้างแท้ๆ!

เทพมังกรยืนสงบนิ่งมองทิลอส ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

"อื้ม~ ฉันไม่มีอะไรแล้ว นายกลับไปได้" ทิลอสกล่าวหลังจากยืนยันแล้วว่ามันไม่ใช่สินค้าชำรุด

"ถ้างั้นมังกรน้อยขอตัวลา ท่านผู้สร้าง!" ว่าจบ เทพมังกรก็บินจากไปอย่างรวดเร็ว

ในกลุ่มแชท ทั้งสามคนกำลังรอทิลอสออนไลน์ ระหว่างนั้นมาดาระและโอบิโตะก็กำลังปรึกษาแผนการกัน

อุจิวะ มาดาระ: "โอบิโตะ ต้องกำจัดเซ็ตสึดำ! เราจะเก็บไอ้เวรนั่นไว้ไม่ได้ มันน่ารังเกียจจริงๆ!"

อุจิวะ โอบิโตะ: "แผนการเริ่มไปแล้ว กำจัดเซ็ตสึดำตอนนี้ก็ไม่ช่วยอะไรมาก นางาโตะกับคนอื่นๆ ในแสงอุษาก็คงทำตามแผนเดิมต่อไป"

"หึ! แค่ภาชนะจะทำอะไรได้? ไอ้เด็กเหลือขอที่ถือครองดวงตาของฉัน ดันคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าเนี่ยนะ?!" อุจิวะ มาดาระกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์

หลังจากคิดอยู่นาน โอบิโตะก็พูดขึ้นว่า "ทำไมเราไม่ซ้อนแผนพวกมันล่ะ? ปล่อยให้พวกมันจับสัตว์หางต่อไป ส่วนนายก็แอบชุบชีวิตคนตายด้วยสัมภเวสีคืนชีพ แล้วรอจังหวะที่นางาโตะใช้วิชาสังสาระสวรรค์กำเนิด"

"โอ้? เข้าท่าดีนี่ ฉันไม่คิดเลยว่าสมองที่เต็มไปด้วยความรักเพ้อฝันของนายจะคิดแผนดีๆ แบบนี้ได้ ฮ่าฮ่าฮ่า!" มาดาระคาดไม่ถึงว่าโอบิโตะจะคิดกลยุทธ์แบบนี้ออกมาได้

ขณะที่มาดาระและโอบิโตะกำลังคุยกันอย่างออกรส ทิลอสก็กลับมาในที่สุด เธอมาแล้ว! เธอมาพร้อมกับสูตรโกง!

เมื่อเห็นแผนของมาดาระและโอบิโตะ ทิลอสก็พูดว่า "อื้ม~ แผนนี้เป็นไปได้ แต่ที่พวกนายจะชุบชีวิตคนเหล่านั้นก็เพื่อความต้องการส่วนตัวไม่ใช่เหรอ? หรือพวกนายคิดจะท้าทายพวกโอซึซึกิด้วย?"

อุจิวะ โอบิโตะ: "ก็จริง แต่ยิ่งกว่านั้น ฉันแค่อยากสร้างโลกที่สงบสุขและงดงามร่วมกับริน หลังจากรู้อนาคตแล้ว ฉันก็เข้าใจว่าสันติภาพที่แท้จริงจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อพวกโอซึซึกิถูกกำจัดเท่านั้น"

พอเห็นทิลอสออนไลน์ มาดาระก็เมินคำพูดของโอบิโตะไปโดยสิ้นเชิง แล้วถามอย่างตื่นเต้นว่า "หัวหน้ากลุ่ม ของชุบชีวิตอยู่ที่ไหน!"

ทิลอสตอบกลับมาดาระ: "โธ่เอ๊ย จะรีบไปไหน? ฉันเอาดราก้อนบอลวางขายในร้านค้าแล้ว เข้าไปดูกันเองสิ มีวิธีใช้อยู่ข้างใน"

ทั้งสามคนในกลุ่มรีบเปิดฟังก์ชันการซื้อขายและเห็นไอเทมพร้อมราคาอยู่บนหน้าจอ

เมื่อกดเข้าไปดู ก็พบลูกแก้วสีทองเจ็ดลูก แต่ละลูกมีดาวห้าแฉกสีแดงเรียงตามจำนวนหนึ่งถึงเจ็ดแบบตามเข็มนาฬิกา

คำอธิบายไอเทมระบุว่า: ดราก้อนบอล (ผู้ใช้ต้องรวบรวมลูกแก้วทั้งเจ็ดลูกมาไว้ด้วยกันแล้วตะโกนว่า: จงออกมา เทพมังกร!)

เมื่อเทพมังกรปรากฏตัว ท่านสามารถขอพรได้สามข้อ พรที่ขอต้องอยู่ภายในขอบเขตพลังของเทพมังกร หากเกินกำลังจะไม่สามารถทำให้เป็นจริงได้ หลังใช้งานแล้วต้องรอคูลดาวน์หนึ่งปีก่อนจะใช้ได้อีกครั้ง เวลาคูลดาวน์ของแต่ละโลกจะแยกกัน ไม่ทับซ้อน คำเตือนด้วยความหวังดี: ดราก้อนบอลไม่สามารถใช้กับคนจากต่างโลกได้

โลกนารูโตะ: 5,000 คะแนน

โลกเกนชินอิมแพ็ค: 10,000 คะแนน

ทั้งสามคนถึงกับตกตะลึง เพราะการขอพรได้สามข้อ ไม่ว่าจะขอให้เพิ่มพลังต่อสู้หรือขอให้เป็นอมตะก็ถือว่าคุ้มค่ามาก

ทั้งสามคนในกลุ่มแชทแท็กหา @ทิลอส กันจ้าละหวั่น

"หัวหน้ากลุ่ม มีวิธีสะสมคะแนนเร็วๆ ไหม!?"

"+1"

"+1 × 10086"

ทิลอสตอบอย่างใจเย็น: "นอกจากจะได้คะแนนจากการเช็คชื่อรายวันแล้ว พวกนายยังสามารถรับทำภารกิจหรือเอาของตัวเองมาวางขายในร้านค้าได้ คนอื่นสามารถใช้คะแนนแลกซื้อ โดยจะมีค่าธรรมเนียม 5% เข้ากลุ่มแชท ส่วนที่เหลือจะเข้าบัญชีคนขายโดยตรง แน่นอนว่ายังมีอีกวิธี นั่นคือไปที่ 'หอคอยฝึกฝน' ทุกชั้นที่เคลียร์ได้จะได้รับคะแนน ยิ่งขึ้นไปสูง รางวัลก็ยิ่งมาก"

เมื่อเข้าใจแล้ว ทั้งสามก็รีบเปิดฟังก์ชันหอคอยฝึกฝนโดยไม่สนใจทิลอสอีกเลย

เมื่อเปิดเข้ามา พวกเขาก็เห็นคำแนะนำ:

หอคอยฝึกฝน (มีทั้งหมด 100 ชั้น ชั้นแรกให้รางวัล 20 คะแนน และจะเพิ่มขึ้นอีกชั้นละ 20 คะแนน ทุกๆ 20 คะแนนที่เพิ่มขึ้น หอคอยจะสร้างคู่ต่อสู้ตามความแข็งแกร่งของแต่ละคน ยิ่งชั้นสูงขึ้น ความยากก็ยิ่งเพิ่มขึ้น เมื่อเคลียร์ครบหนึ่งร้อยชั้น โหมดฮาร์ด 100 ชั้นจะเปิดออกพร้อมความยากที่สูงขึ้น ตามด้วยโหมดนรก 100 ชั้น หลังจากเคลียร์โหมดนี้ได้ ฟังก์ชันหอคอยฝึกฝนจะปิดตัวลงสำหรับผู้เคลียร์ แต่ยังสามารถดูคนอื่นสู้ได้ ในโหมดปกติ แต่ละชั้นเพิ่ม 20 คะแนน โหมดฮาร์ดเพิ่ม 50 คะแนน และโหมดนรกเพิ่ม 100 คะแนน การบาดเจ็บหรือเสียชีวิตในหอคอยฝึกฝนไม่มีผลต่อโลกความเป็นจริง ดังนั้นสู้ให้เต็มที่ได้เลย)

หลังจากทำความเข้าใจ ทั้งสามก็เข้าสู่หอคอยฝึกฝนทันที แม้ทั้งสามจะอยู่ในหอคอยเดียวกัน แต่อยู่คนละมิติ จึงไม่รบกวนกัน

การต่อสู้ในชั้นแรกกินเวลาพอสมควรสำหรับทั้งสามคน แต่ทุกคนก็ผ่านไปสู่ชั้นถัดไปได้สำเร็จ

ทิลอสเฝ้าดูทั้งสามด้วยความสนใจ เธอรู้ว่าด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบัน พวกเขาน่าจะไปถึงชั้นที่สี่ได้ แม้จะสะบักสะบอมและหมดแรงก็ตาม

ส่วนชั้นที่ห้านั้นคงหมดสิทธิ์ เพราะหอคอยฝึกฝนจะเพิ่มความยากโดยอิงจากความแข็งแกร่งในการท้าทายครั้งแรกของแต่ละคน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่ทั้งสามจะผ่านสี่ชั้นแรกได้หากทุ่มสุดตัว เหตุผลที่ผ่านชั้นที่ห้าไม่ได้เพราะมันเกินขีดจำกัดความแข็งแกร่งของผู้ท้าชิงไปมาก บวกกับความเหนื่อยล้าทางจิตใจจากการต่อสู้ก่อนหน้า ทำให้เป็นไปไม่ได้เลยที่ทั้งสามจะผ่าน การต่อสู้ที่มีความเข้มข้นสูงย่อมก่อให้เกิดความอ่อนล้าทางจิตใจ

ไม่มีใครยอมแพ้ แม้จะเหนื่อยล้าแต่พวกเขาก็ยังคงท้าทายต่อไป

ทิลอสตัวเอกของเราเลิกสนใจพวกเขาในจุดนี้ เธอออกจากระบบแชทแล้วหันไปมองคุสึ ลังเลว่าจะบอกเรื่องกลุ่มแชทให้เธอรู้ดีไหม

คุสึสังเกตเห็นสายตาของทิลอสจึงเอ่ยถาม "ท่านทิลอส มีอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ?"

ทิลอสได้สติก็ส่ายหน้าแล้วตอบว่า:

"เปล่าหรอก แค่รู้สึกว่าเธอน่ารักจัง... อยากจะจับฟัดสักหน่อย"

ได้ยินดังนั้น หน้าของคุสึก็แดงระเรื่อทันที "ถ้า... ถ้า... ถ้าท่านทิลอสไม่รังเกียจ..."

ทิลอสทำหน้างง ก็แค่จะจับแก้มเอง จากนั้นเธอก็ยื่นมือไปดึงแก้มยุ้ยๆ ของคุสึ

คุสึเองก็มึนงง นึกว่าจะจูบเสียอีก... พอรู้ว่าตัวเองเข้าใจผิด หน้าของเธอก็ยิ่งแดงก่ำเข้าไปใหญ่

...(ฟังก์ชันหอคอยฝึกฝนมีไว้เพื่อเพิ่มพลังการต่อสู้ของผู้ท้าชิงและแจกคะแนนเป็นหลัก กลไกถูกตั้งค่าตามความแข็งแกร่งของแต่ละคน เช่น ชั้นที่หนึ่งมีความเก่งกาจเพียง 50% ของผู้ท้าชิง ชั้นที่สอง +20% ชั้นที่สาม +20% ชั้นที่สี่ +20% โดยเพิ่มขึ้นชั้นละ 20% และทุกๆ ห้าชั้นจะมีการบันทึกความแข็งแกร่งปัจจุบันของผู้ท้าชิงใหม่อีกครั้ง)