บทที่ 12: คำขอของโฟคาลอร์ และความล้มเหลวของสองอุจิวะ

"โอ้ ยังมีใครอยากจะท้าทายฉันอีกไหมคะ?" ทีลอสเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าคนในกลุ่มเงียบกริบกันไปหมด

"ไม่... ไม่ ไม่... ไม่ต้องหรอกครับ!" อุจิวะ โอบิโตะ รีบพูดแทรกขึ้นมาทันที

ล้อกันเล่นหรือเปล่า? ขนาดบรรพบุรุษของเขายังดูเหมือนเด็กน้อยเมื่ออยู่ต่อหน้าหัวหน้ากลุ่มคนนี้ แล้วเขาจะไปกล้าดีได้อย่างไร?

โฟคาลอร์เสริมขึ้นมาว่า "ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณสมควรได้รับตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มอย่างแท้จริงแล้ว!!"

เมื่อเห็นดังนั้น ทีลอสก็พูดอย่างจนใจ "ฉันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ? ฉันออกจะเป็นสาวน้อยน่ารักขนาดนี้แท้ๆ"

"จะว่าไป มาดาระไปไหนเสียล่ะ? ทำไมเงียบไปเลย คงไม่ได้กำลังซึมเศร้าอยู่หรอกนะ?" ทีลอสยิ้มเยาะ

ในขณะนี้ อุจิวะ มาดาระ กำลังรู้สึกสิ้นหวัง ตัวตนระดับไหนกันที่เขาไปยั่วยุเข้า? เขารู้สึกต้อยต่ำเหลือเกินเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ

เมื่อเห็นว่าอุจิวะ มาดาระ ยังคงเงียบ เธอจึงกล่าวว่า "เอาน่าๆ อย่าเพิ่งจิตตกไปเลย ยังไงซะฉันก็เป็นเทพเจ้านี่นา"

อุจิวะ มาดาระ ยังคงไม่พูดอะไร

"โอ้ ถือเป็นการไถ่โทษ ฉันจะให้นายเป็นผู้ดูแลกลุ่มก็แล้วกัน ถือเป็นค่าทำขวัญสำหรับจิตใจอันเปราะบางของนาย ฮิฮิ" ทีลอสกล่าวอย่างขี้เล่น

ตอนนั้นเองมาดาระจึงยอมเอ่ยปาก

"บอกข้าได้ไหมว่าทำไมเจ้าถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?"

ทีลอสตอบกลับ "อืม~ จะพูดยังไงดีล่ะ? ระดับโลกของฉันมันสูงกว่าโลกของพวกนายมาก และระบบการฝึกฝนพลังก็แตกต่างกัน ความแข็งแกร่งในตอนนี้ส่วนหนึ่งมาจากพรสวรรค์ แต่ส่วนใหญ่มาจากการชี้แนะของอาจารย์ฉันน่ะ"

"เจ้าถึงกับมีอาจารย์เลยงั้นรึ?!" อุจิวะ มาดาระ รู้สึกตกใจมาก เพราะความแข็งแกร่งของทีลอสนั้นลึกล้ำสุดหยั่งคาดจนเขาไม่อาจสัมผัสได้ ไม่นึกเลยว่าทีลอสจะมีอาจารย์ แล้วอาจารย์ของเธอจะแข็งแกร่งขนาดไหนกัน? อุจิวะ มาดาระ คิดในใจ

"แน่นอนสิ ไม่เช่นนั้นฉันจะมีพลังระดับนี้ได้ยังไง"

"ข้าขอถามอีกคำถาม เจ้าคือเทพเจ้าจริงๆ งั้นรึ?" มาดาระถามย้ำ ราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้

"อื้ม~ ฉันเป็นเทพเจ้าจริงๆ นั่นแหละ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น มาดาระก็ผ่อนคลายลง ด้วยนิสัยของเขา การพ่ายแพ้ให้กับเทพเจ้าไม่ใช่เรื่องน่าอับอาย แต่มันกลับมอบเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่าให้แก่เขา

โฟคาลอร์เห็นดังนั้นจึงกล่าวว่า "ที่จริงแล้ว ดิฉันเองก็เป็นเทพเจ้าเหมือนกันค่ะ"

"ฉันรู้อยู่แล้ว" ทีลอสไม่ได้แปลกใจ เพราะในชาติก่อนเธอเคยเล่นเกมและผ่านเนื้อเรื่องหลักมาแล้ว

ตอนที่เล่นเกม เธอเห็นชะตากรรมของโฟคาลอร์แล้วร้องไห้หนักมาก ทั้งยังเคยจินตนาการว่าอยากจะช่วยโฟคาลอร์ ในเมื่อตอนนี้มีโอกาสทำตามความปรารถนาแล้ว ทีลอสจึงตื่นเต้นมาก

"เอ๋? คุณรู้อยู่แล้วเหรอคะ?"

"ใช่แล้ว ฉันรู้อดีตและเหตุการณ์ในอนาคตบางอย่างของทุกคนที่เข้ามาในกลุ่มแชทนี้" ทีลอสอธิบาย

เมื่อได้ยินดังนั้น อุจิวะ มาดาระ และ อุจิวะ โอบิโตะ จึงถามด้วยความตื่นเต้น "บอกอนาคตของพวกเราได้ไหมครับ?"

"อืม~ ก็ไม่มีอะไรมากหรอก รู้ไว้ก็ดี แต่อย่าตื่นเต้นกันเกินไปล่ะ" ทีลอสกล่าวหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นทีลอสก็ส่งไฟล์ "ปฏิบัติการตามหาแม่ของเซ็ตสึดำ" และภาคต่อ "ตำนานแห่งรอยสัก" ลงในกลุ่มแชท

สองอุจิวะเริ่มเปิดอ่านและพิจารณาเนื้อหาอย่างละเอียดทันที

ในขณะที่โฟคาลอร์ดูผ่านๆ เพียงคร่าวๆ แล้วดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก จึงพูดกับทีลอสว่า:

"หัวหน้ากลุ่มคะ ดิฉันมีคำขอหนึ่งเรื่อง หวังว่าคุณจะตอบตกลงนะคะ"

ทีลอสเข้าใจดีว่าคำขอของโฟคาลอร์คืออะไร จึงตอบกลับว่า "ฉันรู้สถานการณ์ของคุณดี และรู้ว่าคุณต้องการจะทำอะไร ดังนั้นฉันตกลง"

"เอ๊ะ ดิฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าเป็นเรื่องอะไร ดูเหมือนหัวหน้ากลุ่มจะสุดยอดจริงๆ ด้วยค่ะ"

ทีลอสเคลิบเคลิ้มไปกับคำชมของโฟคาลอร์ ถ้าเป็นคนอื่นเธออาจจะไม่สนใจ แต่ใครจะไปปฏิเสธคำขอของสาวน้อยผมขาวได้ลงคอกันล่ะ... ฮุฮุ... ซู๊ด... แผล่บๆ

ทีลอสตกอยู่ในห้วงจินตนาการของตัวเองชั่วขณะ จนไม่ได้สนใจประโยคถัดมาของโฟคาลอร์

"หัวหน้ากลุ่มคะ ยังอยู่ไหม? ถ้าเป็นไปได้ ดิฉันอยากให้คุณมาช่วยที่โลกของดิฉัน คาดว่ากลุ่มแชทนี้น่าจะทำแบบนั้นได้ใช่ไหมคะ" โฟคาลอร์กล่าว

ทีลอสได้สติกลับมาแล้วตอบว่า "แน่นอน แต่ฉันส่งไปได้แค่ร่างแยกนะ ร่างแยกนั้นมีพลังประมาณเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของร่างต้น น่าจะเพียงพอแล้วล่ะ"

...ทางด้านสองอุจิวะที่อ่านข้อมูลจนจบ ก็ได้แต่หัวเราะสมเพชตัวเอง

อุจิวะ มาดาระ: "ข้าไม่คิดเลยว่าท้ายที่สุด ข้าจะล้มเหลว แถมยังถูกคนอื่นเชิดเป็นหุ่นเชิดเสียอีก..."

อุจิวะ โอบิโตะ ไม่อยากเชื่อความจริง: "สร้างโลกที่มีริน... เรื่องพรรค์นั้นเป็นเรื่องหลอกลวงงั้นเหรอ? ไม่... เป็นไปไม่ได้..."

ในขณะนี้ จิตใจของอุจิวะ โอบิโตะ กำลังแตกสลาย

อุจิวะ มาดาระ หดหู่ได้เพียงครู่เดียวก็กล่าวขึ้น "ดูเหมือนโลกนินจาจะยังมีตัวตนที่ไร้เทียมทานอยู่สินะ ข้าล่ะอยากจะสู้กับพวกที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้าจริงๆ!"

"แล้วก็ไอ้เจ้าเซ็ตสึดำนั่น แสบนักนะ! ฮึ่ม! เซ็ตสึดำงั้นเรอะ! ตามหาแม่งั้นเรอะ! โอบิโตะ จุดไฟให้ข้าที! คิดไม่ถึงเลยว่ามันจะเห็นข้าเป็นแค่เบี้ยตัวหนึ่ง!" มาดาระยิ่งพูดยิ่งเดือดดาล

โอบิโตะกำลังใช้ความคิด แม้เขาจะยังไม่อยากเชื่ออนาคตนี้ แต่ลึกๆ ในใจเขาก็เชื่อไปแล้ว

...จู่ๆ ทีลอสก็พูดขึ้นว่า "ที่จริงแล้ว แผนการของพวกนายก็แค่การสร้างโลกที่สงบสุขกับคนที่พวกนายรัก เรื่องนั้นไม่ได้ยากเลย ฉันมีของที่สามารถชุบชีวิตคนตายได้นะ แต่พวกนายต้องหาแต้มมาแลกเอาเอง"

ทั้งสามคนในกลุ่มแชทต่างตื่นเต้นขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นข้อความนี้