บทที่ 7 ทูตสวรรค์คุสึและเส้นทางสู่ความแข็งแกร่ง

"อือ... ที่นี่ที่ไหนกัน?"

ทิรอสลืมตาตื่นขึ้นด้วยอาการงุนงง

เธอกวาดสายตามองไปรอบกายที่ดูเงียบสงบ ก่อนจะลุกจากเตียงเดินออกไปนอกประตู ภาพทิวทัศน์เบื้องหน้าที่ปรากฏแก่สายตานั้นงดงามราวกับภาพวาด สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือร่างของสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายช้างสีชมพูสวมเครื่องแต่งกายแบบฟาโรห์กำลังออกกำลังกายอย่างขะมักเขม้น โดยมีเด็กสาวตัวเล็กผิวสีฟ้าถือคทาเฝ้ามองอยู่ไม่ห่าง

ในจังหวะนั้น ทิรอสพยายามเรียกหาระบบในใจแต่กลับไร้เสียงตอบรับ ทว่าสร้อยคอที่เธอสวมใส่อยู่กลับเกิดปฏิกิริยาบางอย่าง แสงสว่างเล็กจิ๋วที่แทบมองไม่เห็นพุ่งเข้าไปในห้วงความคิดของทิรอส

【 เจ้านาย หากท่านได้อ่านข้อความนี้ แสดงว่าระบบได้เข้าสู่สภาวะจำศีลอีกครั้งแล้ว เนื่องจากอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน ระบบได้ใช้พลังงานทั้งหมดที่มีไปจนเกลี้ยง เฮ้อ... เอาจริงๆ นะ ทำไมชีวิตท่านต้องเจอแต่เรื่องแบบนี้ตลอดเลย? เอาเถอะ เลิกบ่นดีกว่า เพื่อรักษาชีวิตท่านไว้ ระบบแทบจะต้องแลกด้วยชีวิตของตัวเองเลยนะ ฮือๆๆ ถ้าตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่ ท่านต้องดูแลฉันดีๆ นะ! อ้อ อีกเรื่อง ถึงแม้ระบบจะหลับลึก แต่หน้าต่างสถานะส่วนตัวยังใช้งานได้นะ ส่วนพลังที่ถูกล็อคไว้จะปลดล็อคอัตโนมัติเมื่อค่าพลังต่อสู้ของท่านถึงเกณฑ์ที่กำหนด ดังนั้นไม่ต้องห่วง รอการกลับมาของระบบได้เลย! แค่นี้แหละ ขอให้มีความสุขในทุกๆ วันนะ! 】

หลังจากอ่านข้อความที่ระบบทิ้งไว้ ทิรอสก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา "เฮ้อ ชีวิตช่างเต็มไปด้วยอุปสรรคจริงๆ ในเมื่อระบบไม่อยู่แล้ว แถมท่านแม่ก็ยังหายสาบสูญ ฉันคงต้องรีบเพิ่มความแข็งแกร่งให้เร็วที่สุด เพื่อที่จะได้ออกตามหาซูเปอร์ดราก้อนบอลแล้วขอพรให้เจอท่านแม่!"

ขณะที่ทิรอสกำลังตกอยู่ในห้วงความคิด เสียงอันไพเราะและอ่อนโยนก็ดังขึ้น

"ตื่นแล้วหรือคะ? รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?"

ทิรอสสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อหันไปมองก็พบว่าเด็กสาวผิวสีฟ้าคนนั้นได้มายืนอยู่ข้างเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบและกำลังจ้องมองเธออยู่

เธอรีบตอบกลับทันที "ไม่เจ็บตรงไหนค่ะ ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้นะคะ!"

"โอ้ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พอดีฉันไปทำธุระที่จักรวาลอื่นมา แล้วบังเอิญเห็นคุณลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอวกาศ แต่ที่น่าทึ่งคือมีพลังบางอย่างที่แข็งแกร่งมากคอยปกป้องคุณไว้อยู่... จริงสิ ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ฉันชื่อ คุสึ เป็นเทวดาประจำจักรวาลนี้ ส่วนคุณช้างสีชมพูทางด้านโน้นคือ รัมชี่ เทพทำลายล้างแห่งจักรวาลนี้ค่ะ" คุสึกล่าวแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

ทิรอสคาดไม่ถึงเลยว่าตัวเองจะข้ามมิติมาโผล่ที่จักรวาลที่ 10 แถมยังถูกช่วยไว้โดยเทวดาอย่างคุสึ

ทิรอสจึงแนะนำตัวบ้าง "หนูชื่อ ทิรอส ค่ะ เป็นชาวไซย่า"

"ตายจริง คาดไม่ถึงเลยนะคะเนี่ย ถ้าจำไม่ผิดเผ่าพันธุ์นี้สังกัดอยู่จักรวาลที่ 7 นี่นา เหลือเชื่อจริงๆ" คุสึกล่าวด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยที่ได้พบชาวไซย่าจากจักรวาลที่ 7

ในตอนนั้นเอง รัมชี่ก็เดินเข้ามาสมทบ คุสึจึงรายงานข้อมูลที่เพิ่งได้ทราบจากการสนทนาให้เขาฟัง

"ดูจากรูปร่างแล้ว เจ้าอายุประมาณ 10 ขวบสินะ? แล้วเจ้าวางแผนจะทำอะไรต่อ?" รัมชี่ถามทิรอสด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

ทิรอสเริ่มลนลานในใจ 'อ๊ากกก แย่แล้ว หน้าตาดุชะมัด จะตอบยังไงดีล่ะทีนี้?!'

เธอพยายามตั้งสติ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบออกไป

"หนูอายุ 13 แล้วค่ะ หนูเองก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน แต่หนูอยากจะขออยู่ที่นี่... หนูอยากแข็งแกร่งขึ้นค่ะ!"

"หืม? น่าสนใจ งั้นข้าขอถามเหตุผลหน่อยสิว่าทำไมข้าต้องให้เจ้าอยู่ที่นี่ด้วย?" รัมชี่ถามกลับ ซึ่งดูเหมือนเขาจะเริ่มสนใจในตัวเด็กสาวคนนี้ขึ้นมาบ้าง

"หนู... คือหนู..." ทิรอสเริ่มติดอ่าง เพราะเธอนึกหาเหตุผลดีๆ ไม่ออกจริงๆ ว่าทำไมเทพทำลายล้างผู้ยิ่งใหญ่ต้องยอมให้เธออาศัยอยู่ด้วย

เมื่อเห็นทิรอสกำลังลำบากใจ คุสึจึงเอ่ยแทรกขึ้น "ท่านรัมชี่คะ ได้โปรดอนุญาตให้เธออยู่เถอะค่ะ ดาวเทพทำลายล้างมีแค่พวกเราสองคนมันค่อนข้างเงียบเหงานะคะ มีเพิ่มมาอีกสักคนคงไม่เสียหาย ถือซะว่าเป็นสีสันในชีวิตประจำวันก็ได้ค่ะ"

ทิรอสรู้สึกซาบซึ้งจนน้ำตาแทบไหล 'โอ๊ยยย แม่นางฟ้านี่เท่ชะมัด รักตายเลย!!'

รัมชี่มองทิรอสพลางใช้ความคิด ก่อนจะเอ่ยปาก "ก็ได้ เจ้าอยู่ที่นี่ได้ แต่ห้ามทำผิดกฎของที่นี่เด็ดขาด! ส่วนเรื่องความเป็นอยู่ของเจ้า ข้าขอมอบหมายให้คุสึเป็นคนดูแล"

พูดจบรัมชี่ก็เดินจากไป ทิ้งให้เหลือเพียงคุสึและทิรอสยืนอยู่ตามลำพัง

"เอาล่ะ ยินดีด้วยนะคะ" คุสึหันมายิ้มหวานให้

ทิรอสเองก็ดีใจมากที่ได้รับอนุญาตให้อาศัยอยู่ที่นี่

...นับจากวันนั้น ทิรอสก็ทุ่มเทให้กับการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงในทุกๆ วัน โดยมีคุสึคอยเป็นผู้ชี้แนะ แม้กระทั่งรัมชี่ที่ว่างจนเบื่อก็ยังเข้ามาร่วมวงด้วย ทิรอสต้องเจอกับบททดสอบที่สาหัสสากรรจ์ เธอได้นอนเพียงวันละหกชั่วโมง เวลาที่เหลือคือช่วงเวลาแห่งการถูก 'เคี่ยวเข็ญ' แต่นั่นก็แลกมาด้วยผลลัพธ์ที่คุ้มค่า เพราะค่าพลังต่อสู้ของเธอพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

คุสึคอยอยู่เคียงข้างทิรอสทุกวัน ไม่ว่าจะกินข้าว เลือกเสื้อผ้า หรือจัดที่พักอาศัย ทั้งสองแทบจะตัวติดกันตลอดเวลา ความสัมพันธ์ของพวกเธอเป็นทั้งอาจารย์และลูกศิษย์ เพื่อนสนิท และผูกพันกันราวกับพี่น้อง

ทิรอสเคยขอให้คุสึช่วยตามหาแม่ของเธอด้วย แต่น่าเสียดายที่ทุกครั้งที่คุสึใช้คทาตรวจสอบ ก็มักจะถูกพลังปริศนาบางอย่างปิดกั้นการมองเห็นเสมอ เรื่องนี้สร้างความสงสัยให้กับคุสึเป็นอย่างมาก แต่ในเมื่อทำอะไรไม่ได้ เธอจึงได้แต่ปล่อยวางไป

...