บทที่ 29 - จุดเปลี่ยน
บทที่ 29 - จุดเปลี่ยน
พูดจบ เหงื่อบนหน้าผากของเขาไหลลงมาตามแก้ม
นั่นคือค่าปรับจากการผิดสัญญาถึงสิบล้านหยวนเชียวนะ!
บวกกับแผนการออกแบบฟรีสองเวอร์ชัน อย่างน้อยก็มีมูลค่าหนึ่งล้านหยวน แค่ยกมือส่งให้ไปอย่างนั้นเอง...
คุณหลูไม่ได้ตอบกลับทันที แต่มองดูแผนงานที่รีบทำขึ้นมาบนโต๊ะ
ถ้าพูดถึงระดับของแผนงาน แผนที่ทำขึ้นมาตลอดทั้งคืนนี้ เมื่อเทียบกับแผนแรก ก็ไม่ได้ด้อยกว่าเลย
ประสิทธิภาพการทำงานของบริษัทออกแบบโฆษณาซิงชาย์ ยังคงน่าประทับใจมาก
คุณหลูวางแผนงานลง ยิ้มพลางพยักหน้าพูดว่า
"ผมอยู่ในวงการธุรกิจมาสิบกว่าปี ยังไม่เคยเห็นบริษัทที่จริงใจเหมือนบริษัทออกแบบซิงชาย์มาก่อน"
"แม้แต่บริษัทออกแบบระดับนานาชาติในปักกิ่ง เมื่อเจอปัญหาแบบนี้ ก็มักจะหลีกเลี่ยงและปัดความรับผิดชอบ"
"การกระทำของคุณกู่วันนี้ ทำให้ผมได้เห็นอะไรใหม่ๆ จริงๆ"
"การร่วมงานกับบริษัทออกแบบซิงชาย์ เป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุดของพวกเรา!"
ใบหน้าของคุณหลูเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ในใจรู้สึกพอใจกับท่าทีของกู่ซิงฟามาก
สิ่งที่กลุ่มบริษัทของพวกเขาให้ความสำคัญที่สุดคือความซื่อสัตย์ รองลงมาจึงเป็นความสามารถ...
"เรื่องครั้งนี้ ผมจะรายงานต่อคณะกรรมการบริหารของกลุ่มบริษัทตามความเป็นจริง และเสนอให้คณะกรรมการลงทุนในบริษัทออกแบบโฆษณาซิงชาย์ เพื่อร่วมงานกันในระยะยาว"
"คุณกู่วางใจได้ จวี่ยุนกรุ๊ปจะไม่เรียกร้องค่าปรับจากการผิดสัญญา และจะเลื่อนวันส่งมอบงานออกไปอีกสามสัปดาห์"
"เมื่อถึงเวลาเปิดตัวผลิตภัณฑ์ คุณกู่ กรุณามาร่วมงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ของเราด้วย"
"ผมจะแนะนำคุณให้คณะกรรมการบริหารรู้จักอย่างดี!"
คุณหลูพูดจบ ลุกขึ้นยื่นมือออกมาช้าๆ
กู่ซิงฟารีบจับมือกับเขา แต่สมองยังคงมึนๆ อยู่
ท่าทีของคุณหลูเปลี่ยนเร็วเกินไป!
กู่ซิงฟาเข้าใจชัดว่า ทั้งหมดนี้เป็นความดีความชอบของหัวหยาง
ถ้าไม่ใช่เพราะวิธีของหัวหยาง เขาจะได้รับความโปรดปรานจากจวี่ยุนกรุ๊ปจากความผิดได้อย่างไร?
เขาต้องขอบคุณหัวหยางอย่างมากเลย!
......
โรงพยาบาลประชาชน นอกห้องผ่าตัด
เจียงอิ่งเซวี่ย เจียงเทา และเฝิงฟางทั้งสามคน มองไฟที่สว่างอยู่ในห้องผ่าตัด แทบไม่กล้าหายใจ
หัวหยางยืนอยู่ด้านหลังของพวกเขา ใบหน้าก็ตึงเครียดเช่นกัน
วันนี้เป็นวันที่เหวินเหวินเข้ารับการผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอดเลือดหัวใจ การผ่าตัดดำเนินมาทั้งเช้าแล้ว ยังไม่รู้ว่าจะเสร็จเมื่อไหร่...
ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง ไฟในห้องผ่าตัดดับลง
เจียงอิ่งเซวี่ยรีบเข้าไปที่ประตูห้องผ่าตัด ถามหมอว่า
"คุณหมอ ลูกสาวฉันเป็นยังไงบ้าง?" เจียงอิ่งเซวี่ยตื่นเต้นจนพูดสั่น!
เฝิงฟางและเจียงเทาก็หน้าเต็มไปด้วยความกังวล จ้องมองหมอไม่กะพริบตา ไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่นิดเดียว
"การผ่าตัดเป็นไปอย่างราบรื่นมาก"
"เด็กพักฟื้นสักสองสามเดือน ก็จะฟื้นตัวได้เกือบเป็นปกติ" หมอพูดช้าๆ
ทันทีที่พูดจบ เจียงอิ่งเซวี่ยถอนหายใจยาว ขาอ่อนแทบล้มลงกับพื้น
ดีที่หัวหยางรีบเข้ามาประคองเธอไว้จากด้านหลัง
"ที่รัก เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?"
หัวหยางถาม
เจียงอิ่งเซวี่ยได้สติกลับมา รีบสะบัดมือของหัวหยางออก ก้าวถอยหลังสองก้าว สร้างระยะห่าง
"คุณหมอ ขอบคุณค่ะ"
"ขอบคุณคุณมาก..."
เจียงอิ่งเซวี่ยโค้งคำนับให้หมอ กล่าวขอบคุณซ้ำๆ
หมอมองเธอแวบหนึ่ง ถอนหายใจแล้วพูดว่า: "คุณจะขอบคุณผม ยังไม่ดีเท่าขอบคุณสามีคุณ"
"ถ้าไม่ใช่เพราะเขาจ่ายเงินทันเวลา สภาพของลูกสาวคุณ ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรบ้าง"
"ค่าผ่าตัดหลายแสนหยวน คนทั่วไปคงเลือกที่จะไม่รักษาแล้ว..."
พูดจบ หมอส่ายหน้าแล้วออกจากห้องผ่าตัดไป
ครอบครัวเจียงอิ่งเซวี่ยมองหัวหยาง ทุกคนไม่อาจพูดอะไรออกมาได้
ไม่ว่าอย่างไร เงินรักษาเหวินเหวินก็มาจากหัวหยาง
ไม่ว่าเงินจะมาจากไหน อย่างน้อยก็ช่วยชีวิตเหวินเหวินไว้
"หัวหยาง ฉันขอบคุณในนามของเหวินเหวิน"
"คุณวางใจได้ เงินทั้งหมดนี้ ฉันจะคืนให้ครบทุกหยวน เพียงแต่..."
"หวังว่าคุณจะให้เวลาฉันสักหน่อย"
เจียงอิ่งเซวี่ยเผชิญหน้ากับหัวหยาง ก้มหน้าพูด
คำพูดเหล่านี้ เธอไม่ได้พูดแค่ครั้งเดียว แต่นอกจากนี้ เธอก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับหัวหยางอีก
"ที่รัก เราไม่พูดเรื่องพวกนี้กันเลย" หัวหยางหลีกเลี่ยงคำถามนี้ แล้วพูดต่อไปว่า
"คราวก่อนเธอบอกว่าจะหางาน หางานได้แล้วหรือยัง?"
"ได้แล้วค่ะ บริษัทออกแบบโฆษณาซิงชาย์ เงินเดือนห้าพันหยวน"
"พรุ่งนี้เริ่มงาน..."
เจียงอิ่งเซวี่ยไม่ได้ปิดบังหัวหยาง
"ดี ดูแลตัวเองด้วยนะ"
"ถ้าต้องการเงิน อย่าลืมโทรหาฉัน"
หัวหยางพูดจบ หันหลังออกจากโรงพยาบาลไป
หลังจากแน่ใจว่าการผ่าตัดของเหวินเหวินผ่านไปด้วยดี เขายังมีธุระอื่นที่ต้องทำ
มองเงาร่างที่จากไปของเขา เฝิงฟางอดขมวดคิ้วไม่ได้
"ท่าทางแบบนี้ จะมาเป็นพ่อของเหวินเหวินได้ยังไง ช่างไร้ความรับผิดชอบจริงๆ!"
"ยังจะบอกว่าถ้าต้องการเงินให้โทรหา ตัวเองหนักเบาแค่ไหนไม่รู้เหรอ มาทำเป็นยิ่งใหญ่อะไร?"
"ฉันว่า แปดส่วนคงหนีหนี้ไปแล้ว!"
"อิ่งเซวี่ย เธอรีบหย่ากับเขาเถอะ"
"เงินหลายแสนของเขา ไม่รู้ไปหามาจากไหน..."
เฝิงฟางแค่นเสียงเย็น ดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ
เจียงอิ่งเซวี่ยถอนหายใจ ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแต่จ้องมองเตียงที่ถูกเข็นออกมาจากห้องผ่าตัด
เหวินเหวินถูกพยาบาลพาไปที่ห้องพิเศษ พวกเธอต้องรอให้อาการของเหวินเหวินมั่นคงก่อน จึงจะสามารถเข้าเยี่ยมได้...
ในตอนนั้น มีหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งเดินมาหาเธอ
"สวัสดีค่ะ คุณคือคุณเจียงอิ่งเซวี่ยใช่ไหมคะ?"
เจียงอิ่งเซวี่ยลุกขึ้นยืน มองผู้หญิงตรงหน้า
หญิงวัยกลางคนมีรูปร่างอวบอ้วน ข้อนิ้วมือใหญ่ ไหล่กว้าง ให้ความรู้สึกน่าเชื่อถือ
"ฉันคือเจียงอิ่งเซวี่ย" เจียงอิ่งเซวี่ยตอบ
หญิงวัยกลางคนยิ้มแล้วยื่นมือออกมา
"สวัสดีค่ะคุณเจียง ฉันคือพยาบาลพิเศษที่คุณกู่จ้างมาดูแลลูกสาวของคุณ คุณเรียกฉันว่าเสี่ยวจ้าวก็ได้ค่ะ"
"ต่อจากนี้ ในเวลาที่คุณไปทำงาน ลูกสาวของคุณจะอยู่ในความดูแลของฉัน"
"ส่วนเรื่องค่าใช้จ่าย คุณกู่จ่ายครบหมดแล้ว วันนี้มาเพื่อทำความรู้จักกับคุณ"
เสี่ยวจ้าวมีท่าทีสุภาพมาก
"คุณกู่ หรือว่าเป็นผู้อำนวยการฝ่ายบุคคลของบริษัทออกแบบโฆษณาซิงชาย์ กู่เจียเลี่ยง..." เจียงอิ่งเซวี่ยประหลาดใจเล็กน้อย
เฝิงฟางนึกถึงเรื่องนี้ได้ ตบขาตัวเอง
"ต้องเป็นเขาแน่ๆ!"
"ไม่น่าเชื่อว่า คุณกู่จะเป็นคนปากร้ายใจดี"
"ปากบอกว่าเธอไม่คุ้มกับเงินเดือนห้าพันหยวน วันนี้กลับส่งพยาบาลพิเศษมาดูแลเหวินเหวิน"
"เขาดูแลเธอขนาดนี้ แสดงว่าต้องมีใจให้เธอแน่ๆ!"
เฝิงฟางดีใจเหลือเกิน ถ้าเจียงอิ่งเซวี่ยจะได้อยู่กับกู่เจียเลี่ยง ก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว
ไม่ว่าจะมองอย่างไร กู่เจียเลี่ยงก็ดีกว่าหัวหยางคนไร้ค่านั่นหลายเท่า!
"แม่ อย่าคิดไปเองนะ" เจียงอิ่งเซวี่ยมองเฝิงฟาง แต่ในใจก็มีความสงสัยอยู่บ้าง
คงต้องรอพรุ่งนี้ไปทำงาน แล้วค่อยถามกู่เจียเลี่ยงดู...
[จบบท]