บทที่ 69 : เปิดแนวคิด

การมองเห็นที่แข็งแกร่งขึ้นทำให้การหาสมุนไพรของเย่เหยียนกลายเป็นเรื่องง่ายขึ้นมาก เรียกได้ว่าประสิทธิภาพสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ประกอบกับสมุนไพรที่เย่เหยียนต้องการนั้น ในบริเวณใกล้เคียงก็มีจำนวนไม่น้อยเลย หรืออาจจะพูดได้ว่าขึ้นอยู่ทั่วไปหมด ในยุคสมัยนี้ไม่มีใครเก็บเลยด้วยซ้ำ

ทำให้เย่เหยียนเดินสำรวจเพียงรอบเดียวก็สามารถเก็บสมุนไพรได้ในปริมาณที่เพียงพออย่างรวดเร็ว

ทุกคนกลับมาพร้อมกับของเต็มหลัง โจวซวี่ซึ่งกำลังสอบถามสถานการณ์กับเย่จิงหงอยู่เห็นเข้า ก็เดินเข้ามาในทันที พร้อมกับมองไปยังตะกร้าสานที่เกือบจะเต็ม

"ดูเหมือนว่าจะเก็บเกี่ยวได้ไม่น้อยเลยนะ"

"ใช่แล้วท่านหัวหน้า รอบๆ ค่ายมีสมุนไพรขึ้นอยู่มากมาย น่าจะเพียงพอให้พวกเราใช้แล้วขอรับ"

การค้นพบแหล่งสมุนไพรโดยไม่คาดคิดรอบๆ ค่าย สำหรับโจวซวี่แล้วก็นับเป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่ง ถือเป็นความสุขที่ไม่คาดฝัน

แต่ในตอนนี้ความสนใจของโจวซวี่ไม่ต้องสงสัยเลยว่ายังคงมุ่งไปที่สมุนไพรตรงหน้า

"สมุนไพรพวกนี้ เจ้าจะจัดการกับมันยังไง?"

"จัดการยังไง..."

คำถามนี้ทำให้ในใจของเย่เหยียนรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมา

"ก็แค่กินเข้าไปโดยตรงก็พอแล้ว"

"..."

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ โจวซวี่เงียบไปสองวินาที จากนั้นจึงลองพูดขึ้นมาว่า...

"เย่เหยียน เจ้าเคยคิดถึงวิธีการต้มกับน้ำแล้วดื่มบ้างไหม?"

"ต้มกับน้ำแล้วดื่ม?"

คำพูดนี้ทำให้เย่เหยียนงุนงงไปหมด

เห็นได้ชัดว่าในเรื่องนี้ เย่เหยียนยังไม่ได้ศึกษาลงลึกมากพอ อีกทั้งแนวคิดก็ยังไม่เปิดกว้างอย่างสมบูรณ์

แต่โจวซวี่แตกต่างออกไป ของอย่างสมุนไพร ถือเป็นวัฒนธรรมดั้งเดิมของอาณาจักรสวรรค์อันยิ่งใหญ่ของเขา ตอนเด็กเขาเป็นโรคจมูกอักเสบ เคยกินยาจีนเพื่อปรับสภาพร่างกายอยู่พักหนึ่ง ความรู้พื้นฐานอย่างยาจีนต้องต้มก่อนดื่ม เขายังคงรู้ดี

ในขณะเดียวกันเนื่องจากการจ้างต้มยาต้องเสียเงิน ดังนั้นตอนนั้นพวกเขาจึงมักจะซื้อกลับไปต้มเองเพื่อประหยัดเงิน

แต่ก็ต้องขอบคุณเรื่องนี้ ที่ทำให้เขามีประสบการณ์และความรู้ที่เกี่ยวข้องอยู่บ้าง

"อแฮ่ม!"

โจวซวี่กระแอมเบาๆ เพื่อปรับลำคอ

"ต้มในน้ำสามครั้ง พิษร้อยชนิดล้วนสลาย! เจ้าเคยได้ยินคำนี้หรือไม่?"

ไม่จำเป็นต้องให้เย่เหยียนตอบเลย เขาย่อมไม่เคยได้ยินอยู่แล้ว

นี่เป็นสิ่งที่หมอจีนแผนโบราณท่านหนึ่งเคยบอกกับเขาตอนที่รักษาโรคให้

ตามคำพูดของหมอจีนท่านนั้น การต้มยาสามารถขจัดหรือลดผลข้างเคียงที่เป็นพิษของยาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ขณะเดียวกันวิธีการต้มยังช่วยให้ส่วนประกอบในตัวยาซึมออกมา การต้มเป็นน้ำยายังช่วยให้ร่างกายดูดซึมได้ง่ายอีกด้วย

แน่นอน ต่อให้ไม่นับเรื่องพวกนี้ ในหัวของโจวซวี่ก็ยังมีแนวคิดที่เรียบง่ายและตรงไปตรงมาอยู่หนึ่งอย่าง

นั่นก็คือสิ่งที่สืบทอดกันมาห้าพันปีในอาณาจักรสวรรค์อันยิ่งใหญ่ของพวกเขาย่อมต้องมีเหตุผลของมัน

แม้ว่าเย่เหยียนจะมีสติปัญญาสูงสุดถึงระดับห้าดาว แต่ปัจจุบันยังอยู่เพียงระดับสองดาวเท่านั้น ประกอบกับคนยุคดึกดำบรรพ์ยังมีความรู้และวัฒนธรรมไม่มากนัก

การใช้คำพูดที่หมอจีนท่านนั้นเคยบอกกับเขามาทำให้เย่เหยียนทึ่ง มันจะไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากหรือ?

โจวซวี่ในตอนนี้ ก็ได้นำคำพูดที่หมอจีนเคยบอกกับเขามาพูดต่อ เป็นการเพิ่มพูนความรู้ให้เย่เหยียนอย่างเต็มที่

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง"

หลังจากฟังจบ เย่เหยียนก็มีท่าทีเหมือนได้รับแรงบันดาลใจอย่างใหญ่หลวง สายตาที่มองไปยังโจวซวี่ยิ่งเต็มไปด้วยความเคารพนับถือจนถึงที่สุด ขณะเดียวกันในใจก็รู้สึกละอายขึ้นมาเล็กน้อย

เดิมทีเย่เหยียนค่อนข้างมั่นใจในความสามารถของตนเอง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า เมื่อเทียบกับหัวหน้าคนใหม่ตรงหน้าแล้ว เขายังห่างไกลนัก

"ขอท่านหัวหน้าโปรดชี้แนะข้าด้วย!"

ในเรื่องนี้โจวซวี่ก็ไม่ได้เกรงใจ ในเมื่อเขาเองก็รู้มากกว่าเย่เหยียนจริงๆ เขาก็ย่อมไม่รังเกียจที่จะสอนทุกสิ่งที่ตนรู้ให้กับอีกฝ่าย

"ตามข้ามา"

พูดจบก็พาเย่เหยียนและลูกมืออีกสองคนไปยังริมทะเลสาบ

"ก่อนอื่น เราต้องล้างสมุนไพรพวกนี้ก่อน"

ยาจีนที่พวกเขาเคยใช้โดยทั่วไปมักเป็นแบบแห้ง นอกจากจะสะดวกต่อการเก็บรักษาแล้ว ตัวมันเองก็ผ่านการจัดการมาแล้ว

แต่สมุนไพรสดเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าแตกต่างออกไป โจวซวี่รู้สึกว่ายังคงต้องล้างสักหน่อย

หลังจากนั้น ขั้นตอนการต้มยาจีนเขาก็คุ้นเคยเป็นอย่างดี

ขั้นตอนการต้มยาจีน หากจะสรุปโดยรวมก็คือขั้นตอนการเคี่ยวให้น้ำงวดลงเรื่อยๆ

สมัยก่อนเวลาหมอสั่งยา มักจะพูดว่า 'ใช้น้ำสามชามต้มให้เหลือหนึ่งชาม' ก็มีความหมายประมาณนี้

ในระหว่างกระบวนการต้มเคี่ยวอย่างต่อเนื่องนี้ น้ำต้มก็ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป พร้อมกันนั้น กลิ่นยาจางๆ ก็เริ่มลอยออกมาพร้อมกับไอน้ำ

การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ดวงตาของเย่เหยียนเป็นประกายขึ้นมา

"ท่านหัวหน้า นี่ถือว่าเสร็จแล้วหรือยังขอรับ?"

"ยังเร็วไปนัก นี่เพิ่งจะเริ่มสกัดสรรพคุณยาออกมาเท่านั้น หากต้องการสกัดสรรพคุณยาออกมาให้หมดจด ยังต้องใช้เวลาอีกนาน"

โจวซวี่ถ่ายทอดประสบการณ์ของตนอย่างเต็มที่โดยไม่ปิดบัง

และการต้มยาก็ต้องใช้เวลา ในระหว่างกระบวนการนี้ พวกเขาย่อมไม่นั่งอยู่เฉยๆ

"เย่เหยียน เจ้าเคยคิดบ้างไหมว่าพวกเราจะปลูกสมุนไพรพวกนี้เอง?"

"ปลูกสมุนไพรหรือ?"

ในยุคนี้ยังไม่มีแนวคิดเรื่องการเพาะปลูก ต่อให้เป็นคนที่มีศักยภาพทางสติปัญญาระดับห้าดาวอย่างเย่เหยียน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าใจความหมายนี้ได้ในสถานการณ์ที่ปราศจากแนวคิดพื้นฐาน

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์นี้ หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง โจวซวี่ก็รีบเอ่ยขึ้น...

"วัชพืชที่ขึ้นอยู่ข้างนอก แม้ว่าจะถูกถอนไปแล้ว แต่พอเวลาผ่านไปสักพักมันก็จะงอกขึ้นมาใหม่ เรื่องนี้เจ้ารู้ใช่ไหม?"

"ข้ารู้"

เย่เหยียนพยักหน้า จากนั้นดูเหมือนจะเริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้าง ในใจพอจะเดาความหมายที่ผู้นำคนใหม่ของพวกเขาต้องการจะสื่อได้รางๆ

แต่เขาก็ไม่ได้พูดแทรกขึ้นมาอย่างง่ายดาย แต่ตั้งใจฟังต่อไป

"ก็เหมือนกับวัชพืชพวกนี้ สมุนไพรก็สามารถงอกขึ้นมาใหม่ได้เช่นกัน แต่การที่มันขึ้นอยู่ข้างนอก ปัจจัยที่ส่งผลกระทบนั้นมีมากเกินไป ไม่แน่ว่าวันไหนอาจจะเก็บไม่ได้อีก กลับกัน ถ้าหากเราย้ายสมุนไพรมาไว้ตรงหน้าพวกเรา..."

เมื่อพูดถึงตรงนี้ โจวซวี่ก็ไม่จำเป็นต้องพูดต่อแล้ว เพราะเย่เหยียนเข้าใจความหมายที่เขาต้องการจะสื่อทั้งหมดแล้ว

"ทำไมข้าถึงคิดไม่ถึงกันนะ? อีกทั้งเมื่อทำเช่นนี้ เวลาที่ต้องการใช้ ก็ไม่ต้องลำบากออกไปหาข้างนอกแล้ว!"

ขณะพึมพำกับตัวเอง เย่เหยียนก็ตื่นเต้นขึ้นมาอย่างมาก

ดูท่าทางของเขาแล้ว ราวกับอยากจะลงมือทำทันที โจวซวี่เห็นดังนั้นจึงรีบส่งสัญญาณให้เย่เหยียนใจเย็นลง

"ใจเย็นก่อน นี่ไม่ใช่เรื่องที่จะทำเสร็จได้ในชั่วครู่ พรุ่งนี้ค่อยๆ จัดการก็ได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ คือยาหม้อนี้ต่างหาก"

"โอ้ ใช่ๆๆ! ยาหม้อตรงหน้านี้สำคัญกว่า!"

เมื่อได้รับการเตือนจากโจวซวี่ ความสนใจของเย่เหยียนก็กลับมาจดจ่ออยู่กับยาในหม้อตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

ระหว่างนั้น โจวซวี่ย่อมไม่รังเกียจที่จะช่วยกระตุ้นความคิดของเย่เหยียนให้กว้างไกลขึ้นอีก

ตัวอย่างเช่น การทำสมุนไพรแห้ง

หรืออีกตัวอย่างหนึ่ง คือการลองนำสมุนไพรที่มีสรรพคุณสอดคล้องกันมาต้มรวมกัน เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีขึ้นจากการผสมผสานของสมุนไพรหลายชนิด

แนวคิดและมุมมองที่โจวซวี่นำเสนออย่างต่อเนื่อง อาจกล่าวได้ว่าช่วยผลักดันแนวคิดเรื่องการใช้ยาและปรุงยาของเย่เหยียนให้สมบูรณ์ขึ้นอย่างรวดเร็ว

โดยไม่รู้ตัว โครงร่างของระบบยาสมุนไพรที่ค่อนข้างสมบูรณ์ก็ได้ก่อตัวขึ้นในความคิดของเย่เหยียนแล้ว

ต่อจากนี้ ก็ขึ้นอยู่กับว่าเย่เหยียนจะสามารถนำไปปฏิบัติได้ถึงระดับไหน

ในด้านนี้ โจวซวี่ยอมรับว่าตนคงช่วยอะไรได้ไม่มากแล้ว คงต้องพึ่งพาเย่เหยียนให้ใช้สมองอันชาญฉลาดของเขาขบคิดเอาเอง

ในระหว่างกระบวนการนี้ ยาหม้อแรกก็ต้มเสร็จอย่างเป็นทางการ

"ต้มจนได้ที่ประมาณนี้ก็ใช้ได้แล้ว ต้องตักกากยาออก แบ่งน้ำยานี้เป็นสามถ้วย แล้วนำไปให้ผู้ป่วย"